บทที่ 1914 จ้าวครองธรรมหลิงเจว๋

ในจิตใจของเขามีลางสังหรณ์ที่ไม่ดีเลย

ด้วยความแข็งแกร่งของเขาในตอนนี้ ลางสังหรณ์ที่เกิดขึ้นนั้นโดยทั่วไปจะแม่นมากๆ

ดั่งคำที่ว่าเลือดลมพุ่งปี๊ดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว มันก็คือความหมายนี้แหละ

ในโลกชางฉอง

เมื่อมองเห็นหลินหยุนกลับมา ฟางกับเถ่หนิวถามออกมาพร้อมกัน "ครั้งนี้ได้ข้อมูลอะไรมาบ้าง?"

หลินหยุนหายใจเข้าลึกๆและพูด "ตอนนี้รู้ตำแหน่งของเย่เยว่แล้ว"

เมื่อได้ยินคำพูดของหลินหยุน ทำให้ฟางดีใจมากๆ "จริงๆเหรอ? รู้ตำแหน่งที่อยู่ของพี่เยว่แล้วเหรอ? ทำไมคุณถึงไม่พาเธอกลับมาด้วย? ตอนนี้เธออยู่ที่ไหนเหรอ?"

ฟางแสดงความตื่นเต้นดีใจออกมาทันที

เมื่อเทียบกับหลินหยุนแล้ว ฟางสนิทสนมกับเย่เยว่มากกว่า

ชาติที่แล้ว ฟางนับถือเย่เยว่เป็นพี่สาวของตัวเองและติดเย่เยว่มากๆ

หลินหยุนพูดอย่างเคร่งขรึม "เย่เยว่อยู่โลกพุทธ เธอกลับมาที่หมื่นจักรวาลก่อนฉันหลายพันปี แต่เธอพึ่งเข้ามาในหมื่นจักรวาลก็ตกไปอยู่ในน้ำมือของสำนักปฏิบัติธรรมแล้ว!"

เมื่อฟางได้ยินก็โกรธมากๆ "ไอ้หัวโล้นพวกนี้ สมัยนั้นก็อยากจะให้พี่เย่เยว่เข้าเป็นลูกศิษย์ของสำนักปฏิบัติธรรม คิดไม่ถึงจริงๆว่าพวกมันไม่ยอมตัดใจอีก! พวกมันสมควรตายมากๆ! ไปกันเถอะ พวกเราไปขอตัวพี่เย่เยว่จากโลกพุทธ ถ้าพวกมันไม่ยอมมอบตัวพี่เย่เยว่ออกมา พวกเราก็ฆ่าไอ้หัวโล้นให้ตายทั้งหมดเลย!"

หลินหยุนส่ายหัวและพูด "พวกเราต้องไปอยู่แล้ว แต่ครั้งนี้ฉันมีลางสังหรณ์ไม่ดีเลย บางทีอาจจะต้องสู้กันสักตั้งแล้ว!"

ฟางพูดอย่างเคร่งขรึม "สู้ก็สู้เลย! พวกเราไม่กลัวไอ้หัวโล้นพวกนั้นอยู่แล้ว ถ้าไม่ยอมมอบตัวพี่เยว่ออกมา งั้นก็สังหารไอ้หัวโล้นทั้งหมดให้ตายไปเลย!"

หลินหยุนขมวดคิ้วและพูด "ห้ามทำอะไรบุ่มบ่าม พวกเจ้าสองคนอยู่ในโลกชางฉองก่อน ฉันมีเรื่องสำคัญมากๆจะมอบให้คุณกับเถ่หนิวไปทำ!"

เมื่อฟางได้ยินก็โกรธมากๆและพูด "ตอนนี้ยังมีเรื่องที่สำคัญกว่าการไปช่วยพี่เยว่อีกเหรอ? คุณไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว ฉันจะต้องไปช่วยพี่เยว่ให้ได้!"

ฟางที่ฟังคำสั่งของหลินหยุนมาโดยตลอด นี่คือครั้งแรกที่เขาไม่ฟังคำสั่งของหลินหยุน

หลินหยุนพูด "โลกพุทธไม่เหมือนกับที่อื่น พวกเขาเป็นสุดยอดสำนักที่สืบทอดมาหลายหมื่นปี มีอมิตาพุทธจำนวนมากอยู่ ด้วยพลังที่ฉันมีอยู่ในตอนนี้ ถ้าไม่ได้เตรียมทุกอย่างให้พร้อมก่อน พวกเราไม่สามารถช่วยเย่เยว่ออกมาได้อยู่แล้ว!"

หลินหยุนมองหน้าเถ่หนิวแล้วพูด "หลังจากที่ฉันจากไปแล้ว พวกคุณสองคนค่อยๆเคลื่อนย้ายโลกชางฉองไปยังทิศทางของโลกพุทธ เพราะมันคือไผ่ตายของพวกเรา พวกคุณเข้าใจไหม?"

เถ่หนิวพยักหน้าอย่างจริงจัง หลินหยุนมองไปที่ฟางและพูด "พลังของเถ่หนิวยังไม่แข็งแกร่งมากพอ ดังนั้นคุณก็เลยต้องอยู่เพื่อช่วยเขา ถ้าตอนที่เขาเคลื่อนย้ายโลกชางฉอง เขาไม่สามารถแยกร่างได้เลย!"

เมื่อฟางได้ยิน เขาก็ครุ่นคิดทันที จากนั้นกัดฟันพูด "ไม่ได้! ฉันจะต้องไปพร้อมกับคุณ! ฉันจะลงมือช่วยพี่เยว่กลับมาด้วยตัวเอง!"

เถ่หนิวพูด "ให้เขาไปพร้อมกับคุณเถอะ!"

หลินหยุนมองหน้าทั้งสองคน จากนั้นก็นิ่งสงบไปสักพัก ในที่สุดเขาก็พยักหน้าและตอบตกลง "ก็ได้! แต่คุณต้องเชื่อฟังฉันทุกอย่าง!"

ฟางดีใจมากๆ เขารีบพยักหน้าด้วยความตื่นเต้น "ได้ ฉันจะฟังคำสั่งทุกอย่างของคุณ!"

หลังจากผ่านไปสองวัน

ด้านบนท้องฟ้า หลินหยุนกับฟางได้บินไปยังทิศทางของโลกพุทธ

ยิ่งเข้าใกล้โลกพุทธ ลางสังหรณ์ไม่ดีก็ยิ่งชัดเจนมากขึ้นเรื่อยๆ

ผ่านไปไม่นาน ยันต์สื่อสารของเขาก็เปล่งแสงสว่างออกมา

หลินหยุนหยิบยันต์สื่อสารขึ้นมาดู สีหน้าของเขาแย่ลงทันที

ฟางเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก็ถามออกมา "เกิดอะไรขึ้นเหรอ?"

หลินหยุนส่ายหัว "ไม่มีอะไร!"

เวลาผ่านไปอีกครึ่งวัน

โลกพุทธปรากฏที่ด้านหน้าของพวกเขาสองคน

ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ มีแสงสีทองปรากฏ ทั้งหมดถูกปกคลุมด้วยแสงสีทอง มันก็คือโลกพุทธ

หลินหยุนใช้ต้าเต๋าแห่งมิติ ทำให้เขาเคลื่อนไหวรวดเร็วมากๆ

ภายในชั่วพริบตาก็เข้ามาในโลกพุทธแล้ว

มีเจดีย์ทองหมื่นพุทธที่สูงหมื่นฟุตตั้งตระหง่านอยู่ด้านหน้าของพวกเขาสองคน

ชาติที่แล้วหลินหยุนเคยติดต่อกับสำนักปฏิบัติธรรม เพียงแต่มันคือสำนักธยานะ ไม่ใช่โลกพุทธ