บทที่ 1926 หมังเซิงกลับมาแล้ว

พวกเธอเคยได้ยินเรื่องของหลินหยุนกับหลินชางฉองมาเยอะมากๆ แต่พวกเธอไม่เคยคิดมาก่อน มหากษัตริย์ชางฉองคนนั้นก็คือหลินหยุนที่พวกเธอรู้จัก

ซิงเฟยก็ดี หรือว่านางฟ้าปรวนแปรก็ดี พวกเธอตกตะลึงมากๆจนหาคำมาอธิบายไม่ได้

หลินหยุนในเวลานี้เหมือนหายตัวไปจากโลกใบนี้เลย ไม่มีร่องรอยของเขาเลย มีนักบำเพ็ญเซียนจำนวนมากค้นหาร่องรอยของหลินหยุน แต่กลับไม่มีใครหาร่องรอยของเขาเจอเลย

แม้แต่หอซิวซินก็หาร่องรอยหลินหยุนไม่เจอเหมือนกัน

ในโลกชางฉอง

เจียซินมองหน้าหลินหยุนและพูด "ตอนนี้ด้านนอกมีคนจำนวนมากกำลังตามหาคุณอยู่! คุณทำเรื่องชั่วร้ายมากแค่ไหนกันแน่ ถึงทำให้ทุกคนอยากจะสังหารคุณ?"

ฟางยิ้มอย่างขมขื่นและพูด "ถ้าคุณจะถามแบบนี้ ฉันสามารถบอกเรื่องราวต่างๆของเขาให้คุณฟัง ในสมัยนั้น……"

สายตาของหลินหยุนเย็นชามากๆ เขามองหน้าฟางทันที ทำให้ฟางถอยหลังและปิดปาก "ไม่พูดแล้ว ฉันไม่พูดแล้วโอเคไหม?"

ฟางมองหน้าเจียซินแล้วพูด "ใช่แล้ว คุณทำนายอนาคตได้ไม่ใช่ไหม? คุณช่วยทำนายให้เขาหน่อยสิ ดูว่าครั้งนี้เขาจะตายไหม! ถ้าไม่มีโอกาสรอดชีวิตเลย เขาจะได้ไม่ต้องฝืนโชคชะตา!"

เจียซินพยักหน้า เธอนั่งลงและหยิบกระดองเต่าอันหนึ่งออกมา

ทำนายและถามจากสวรรค์

ผ่านไปไม่นาน มีแสงสีเลือดปรากฏด้านบนของกระดองเต่า

ฆ่าล้างไม่สิ้นสุด

สีหน้าของเจียซินแย่มากๆ แต่การทำนายของเธอยังไม่สิ้นสุด

เธออยากจะทำให้แสงสีเลือดอันนั้นมองเห็นชัดเจนมากขึ้น

อยากจะมองเห็นภาพที่อยู่ในแสงสีเลือดอันนั้น

ถึงแม้เธอจะพยายามสักแค่ไหน ถึงแม้จิตวิญญาณของเธอก็ค่อยๆจางลง แต่เธอก็ไม่สามารถมองเห็นภาพต่างๆในหมอกเลือดได้

หลินหยุนหยุดเธอทันที จากนั้นเขาก็พยักหน้าและพูด "ไม่ต้องถามแล้ว ตอนนี้เธอถามเขา เขาก็คงให้คำตอบกับเธอไม่ได้หรอก!"

เจียซินขมวดคิ้ว "คุณหมายความว่าไง?"

หลินหยุนพูด "ฉันรู้สึกว่าตัวเองกำลังโดนใครบางคนจูงจมูกอยู่!"

ความรู้สึกแบบนี้ ตั้งแต่ออกมาจากซากปรักหักพังของราชวงศ์ ฉันก็มีความรู้สึกแบบนี้แล้ว

หลังจากนั้นฉันตามหาร่องรอยของเย่เยว่ ความรู้สึกนี้ก็ยิ่งชัดขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับหมิงหนีและทุกคนในหมื่นจักรวาลที่อยากจะสังหารฉัน ดูเหมือนมีคนกำลังชักนำให้คนพวกนี้มายังที่นี่

ดูเหมือนเรื่องนี้มีมือที่มองไม่เห็นกำลังชักใยอยู่ด้านหลัง

เดิมทีเขานึกว่ามือที่มองไม่เห็นนี้น่าจะเป็นฝีมือของหมิงหนี!

แต่ตอนนี้เขาไม่ได้คิดแบบนี้แล้ว

ถึงแม้หมิงหนีจะเป็นมหากษัตริย์ แต่เขายังไม่คู่ควรพอที่จะทำเรื่องพวกนี้ได้!

เจียซินพูด "หลังจากนี้คุณจะทำยังไงต่อ? จะหลบซ่อนอยู่ในโลกชางฉองตลอดไปเหรอ?"

ฟางพูดอย่างเย็นชา "ตอนนี้เขาเหมือนหนูที่ทุกคนรังเกียจ ถ้าไม่อยู่ในโลกชางฉอง เขาจะไปอยู่ที่ไหนได้? นอกจากพลังทั้งหมดของเขาฟื้นฟูกลับมาและอยู่จุดสูงสุดเหมือนสมัยนั้น"

หลินหยุนไม่ได้สนใจพวกเธอเลย

ในสมองของเขาคิดมาโดยตลอดเวลา ทำไมเขากับเย่เยว่โดนภัยอัสนี แต่พวกเขาสองคนกลับไม่ได้เสียชีวิตและรอดชีวิตจากภัยอัสนีได้

ดูเหมือนมือที่มองไม่เห็นนั้น ตั้งแต่ตอนนั้น มันก็ปรากฏตัวแล้ว

แต่เขายังไม่เข้าใจเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น

แต่ในเวลานี้ มีนักบำเพ็ญเซียนคนหนึ่งปรากฏตัวที่สุดฟ้าจักรวาล

ผ่านไปสักพัก ชายวัยกลางคนที่ใส่ชุดขาวได้หายตัวไปจากท้องฟ้า หลังจากที่เขาจากไป มียอดฝีมือจำนวนมากมาถึงสถานที่ที่เขาเคยปรากฏตัว

พวกเขาโจมตีท้องฟ้าอย่างต่อเนื่อง ผ่านไปไม่นาน มีทางเข้าสู่โลกใบใหม่ก็ปรากฏต่อหน้าทุกคน

ทำให้จำนวนนักบำเพ็ญเซียนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ไม่เพียงแค่นักบำเพ็ญเซียนจากเผ่ามนุษย์ ยังมีนักบำเพ็ญเซียนจากหมื่นชนเผ่าด้วย

สายตาของพวกเขามีแต่รังสีฆ่าฟันอันรุนแรง

"หลินชางฉอง ไม่แปลกใจเลยที่แกแทรกแซงการระเบิดของโลกชางฉอง แกบุกเบิกโลกใบใหม่แล้วนี่เอง! ดูเหมือนพลังของแกจะลดลงไปเยอะ และโลกใบใหม่ที่บุกเบิกนั้นก็มีความเกี่ยวข้องกับแกมากๆ?"

"น่าเสียดาย ถึงแม้แกจะบุกเบิกโลกใบใหม่ได้ แต่โลกใบใหม่นี้ไม่สามารถรักษาชีวิตของแกได้!"