บทที่ 213 งานฉลองวันเกิดของเซี่ยเจี้ยนโก๋

เว่ยเทียนหมิงมองไปยังเซี่ยหยู่เวย ผู้หญิงคนนี้เป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดอีกทั้งยังมีความคิดวิสัยทัศน์ที่กว้างไกลที่สุดเท่าที่เขาเคยพบเห็นมา

อาจจะเป็นเพราะว่าฐานะตระกูลทางบ้านเธอยังไม่ดีพอ แต่ว่า เธอก็เป็นภรรยาที่ดีที่สุดคนหนึ่ง สามารถช่วยเหลือหน้าที่การงานของเขาในอนาคตได้ ซึ่งจะก้าวเดินไปข้างหน้าด้วยความมั่นคงแข็งแรงยิ่งยิ่งขึ้นไป

สำหรับเรื่องที่จะไปหาผู้หญิงที่มีฐานะวงศ์ตระกูลที่ดีกว่านี้ แล้วแต่งงานกันเพื่อหวังผลทางการเมือง เว่ยเทียนหมิงไม่สนใจเรื่องเหล่านี้เลย

เขาคิดว่าผู้ชายพวกนั้นล้วนแต่เป็นพวกที่ไม่มีความสามารถ ผู้ชายที่มีความสามารถอย่างแท้จริงนั้น ต้องเป็นผู้ชายที่รู้จักกลยุทธ์ในการวางแผนจัดการ จึงต้องการผู้หญิงที่ที่เฉลียวฉลาด ตลอดจนวิสัยทัศน์ที่เข้มแข็งมากพอ เป็นผู้หญิงที่สามารถจะเป็นแนวหลังที่มั่งคงแข็งแกร่งให้กับเขาได้

ผู้ชายทำงานต่อสู้เต็มที่อยู่ด้านหน้า กลับมาถึงบ้านก็ย่อมต้องการให้มีผู้หญิงที่อ่อนโยนคอยดูแล เป็นผู้หญิงที่สามารถทำให้คุณปลดปล่อยความกังวลใจทั้งหมด แล้วนอนพักผ่อนอยู่ในอ้อมกอดของเธอได้อย่างสบายใจไร้กังวล

เซี่ยหยู่เวยก็คือผู้หญิงคนหนึ่งที่เป็นเช่นนี้

อีกทั้งเซี่ยหยู่เวยก็ยังสวยงามมากอีกด้วย

ด้วยเหตุนี้ ต่อให้รู้ว่าเซี่ยหยู่เวยแต่งงานกับหลินหยุนแล้วก็ตาม แต่เขาก็ไม่รังเกียจอะไรทั้งสิ้น

เว่ยเทียนหมิงก็เป็นคนหนึ่งที่เข้าใจตัวเองดีว่าต้องการคนอย่างไร ก็นับว่าเป็นคนที่มีความสามารถคนหนึ่ง

เมื่อชาติก่อน ตามความทรงจำของหลินหยุนนั้น เว่ยเทียนหมิงสุดท้ายแล้วได้เป็นถึงผู้ว่าการมณฑล

หลินหยุนพ่ายแพ้ให้กับเขา ก็พอทำใจได้

“หยู่เวยครับ ทางพ่อผมนั้น ตอนนี้ก็ได้รับการเลื่อนขั้นสูงขึ้นอย่างแน่นอนแล้ว ต่อจากนี้ไปเมืองหลินโจวทั้งหมด สามารถพูดได้ว่าอยู่ในกำมือของเราหมดแล้ว”

เว่ยเทียนหมิงเวลาที่พูดประโยคนี้ ไม่มีความเย่อหยิ่งเหมือนคุณชายทั่วไปแม้แต่นิดเดียว แต่กลับดูเหมือนว่ากำลังพูดเรื่องเล็กน้อยที่ไม่มีความสำคัญอะไรเลย

เซี่ยหยู่เวยใจเต้นแรงขึ้น รองนายกได้เลื่อนขั้นสูงขึ้นไปอีก เอาหัวแม่เท้าคิดก็ยังเข้าใจได้เลย

นี่เป็นการก้าวกระโดดที่ก้าวใหญ่มาก

ต่อจากนี้ไปอนาคตของเว่ยเทียนหมิง ก็ยิ่งก้าวไกลอย่างไร้ขีดจำกัด

“ขอแสดงความยินดีกับพี่เทียนหมิงด้วยค่ะ!” ในใจของเซี่ยหยู่เวยปลาบปลื้มมาก แต่ใบหน้ากลับแสดงรอยยิ้มที่เรียบง่าย ถึงแม้ว่าอายุยังน้อย แต่ก็มีจิตใจที่ลึกล้ำเกินกว่าจะคาดเดาได้

ทั้งสองคนนี้ช่างเหมาะสมกันจริงๆ!

เว่ยเทียนหมิงยกแก้วน้ำชาสีขาวสวยหรูขึ้นมา จิบน้ำชาไปคำหนึ่ง สายตาส่องประกายที่แหลมคม “หยู่เวยครับ ผมได้พูดเรื่องของเราให้คุณพ่อฟังอย่างเป็นทางการแล้ว พ่อผมตอนแรกก็ปฏิเสธ หลังจากที่ผมเกลี้ยกล่อมแล้ว สุดท้ายเขาก็ยอมตกลง”

“แต่ว่า คุณทางนั้นต้องเร่งมือหน่อยนะ รีบจัดการตัดความสัมพันธ์กับเขา ไม่เช่นนั้นแล้ว ผมเป็นห่วงว่าพ่อผมจะโกรธเคือง”

ในใจของเซี่ยหยู่เวยแอบดีใจอีกครั้ง นี่ก็เท่ากับว่าเธอได้รับการยอมรับจากว่าที่พ่อสามีแล้วสิ

โดยเฉพาะรองนายกเว้ยที่มีตำแหน่งสูงส่งอำนาจบารมียิ่งใหญ่ ยังไม่รังเกียจที่เธอเป็นผู้หญิงที่ผ่านการแต่งงานมาก่อนแล้ว

ถึงแม้ว่าเซี่ยหยู่เวยและหลินหยุนยังไม่เคยมีความสัมพันธ์ทางเพศมาก่อน แต่ว่า สำหรับตระกูลใหญ่อย่างเว่ยเทียนหมิงนั้น ก็ยังถือว่าเป็นเรื่องที่ไม่น่าภูมิใจนัก

เซี่ยหยู่เวยเป็นห่วงเรื่องนี้มาโดยตลอด ไม่คิดว่าในช่วงเวลาที่อนาคตของตระกูลเว่ยกำลังจะเลื่อนสูงขึ้นอีกชั้น กลับยอมรับในตัวเธอได้

เซี่ยหยู่เวยซาบซึ้งใจมาก แต่ว่า ใบหน้ายังไม่แสดงความตื่นเต้นออกมาแม้แต่นิดเดียว เรียบเฉยมาก

“พี่เทียนหมิงวางใจเถอะค่ะ อายุของฉันและหลินหยุนยังไม่ถึงอายุแต่งงานตามที่กฎหมายกำหนด ดังนั้นงานแต่งงานของพวกเราก็เป็นเพียงแค่ทำตามสัญญาที่พูดด้วยวาจาเท่านั้น ฉันสามารถที่จะยุติความสัมพันธ์ทุกอย่างกับเขาได้ทุกเวลา เพียงแต่ว่า.....”

เว่ยเทียนหมิงขมวดคิ้วเล็กน้อย “คุณยังมีข้อกังวลอะไรอีกเหรอ?”

เซี่ยหยู่เวยรู้สึกจนใจ “พ่อของฉันทางนั้นก็ไม่มีอะไรน่ากังวล เพียงแต่แม่ของฉัน เธอหัวดื้อรั้นไปหน่อย ฉันเคยพูดถึงเรื่องการหย่ากับเธอ เธอถึงกับเอาความตายมาขู่ ไม่เช่นนั้นแล้ว ฉันก็เลิกรากับไอ้ขี้ขลาดคนนั้นตั้งนานแล้ว”

สีหน้าของเว่ยเทียนหมิงมืดคล้ำลงเล็กน้อย มองไปยังเซี่ยหยู่เวยแล้วพูดว่า “หยู่เวยครับ เรื่องนี้คุณจำเป็นจะต้องรีบจัดการแก้ไขให้เร็วที่สุด คุณก็รู้ ถ้าหากตำแหน่งของพ่อฉันได้เลื่อนสูงขึ้นอีกไปชั้นแล้ว จะต้องมีคนมาติดต่อทาบทามเรื่องการแต่งงานแน่นอน ถึงเวลานั้นเรื่องก็จะยิงยุ่งยากขึ้นไปอีก”

เซี่ยหยู่เวยกัดฟันแล้วพยักหน้า “พี่เทียนหมิงวางใจเถอะค่ะ ฉันเตรียมการเรียบร้อยแล้ว อีก 2 วันก็เป็นวันเกิด 50 ปีของพ่อฉัน ถึงเวลานั้นญาติพี่น้องมากมายก็จะมาร่วมงานกันพร้อมหน้า ฉันก็จะประกาศเรื่องการหย่าร้างกับหลินหยุนในงานเลี้ยงเลย ต่อให้แม่ฉันจะโกรธเคืองอย่างไร ก็จะยับยั้งไม่ทันแล้ว”

“รอให้ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ต่อให้แม่ฉันไม่ยอม ก็ยังต้องจำใจยอมรับมัน”

สีหน้าเว่ยเทียนหมิงแลดูอบอุ่น พูดด้วยความจริงใจที่ลึกซึ้งว่า “หยู่เวยครับ ลำบากคุณแล้วนะ แต่ว่าคุณวางใจเถอะ ผมจะดีกับคุณตลอดชีวิตเลย!”

ใบหน้าของเซี่ยหยู่เวยแสดงความเขินอาย ก้มหน้าลงแล้วพูดด้วยเสียงอ่อนโยนว่า “พี่เทียนหมิง ฉันเชื่อใจพี่ค่ะ!”

ทะเลสาบเยว่หยา ทะเลสาบเยว่หยา

หลินหยุนกลับมาอีกครั้งหนึ่ง ซูหนันก็เลิกฝึกฝนบำเพ็ญตนแล้ว

เมื่อเห็นหลินหยุน ซูหนันก็โค้งคำนับ “ท่านปรมาจารย์หลิน!”