ตอนที่ 245
บทที่ 246 พิธีเปิดงาน
October 21, 2026
“มีบุคคลใดเข้าร่วมงานบ้างล่ะ? ” หลินหยุนถามขึ้น
หยางหยิงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย หรือไม่ทราบเหมือนกันว่าเธอมองเห็นผิดพลาดไป เมื่อสักครู่ เธอนึกไม่ถึงว่าจะเห็นแววตาของหลินหยุน ที่มีความคาดหวังเล็กน้อย
แต่ไหนแต่ไรเขาเป็นคนที่สงบเงียบพูดน้อย เหมือนกับว่าไม่สนใจในเรื่องราวอะไรสักเท่าไหร่ แม้แต่ทรัพย์สมบัติครึ่งหนึ่งของตระกูลเสี้ยงหลินหยุนก็ยังไม่สนใจ ทำไมเมื่อได้ยินถึงการประชุมสุดยอดจงโจวแล้ว จึงแสดงท่าทางที่คาดหวังออกมา?
“ได้ยินว่าส้งหัวอันประธานกรรมการบริษัท หัวอัน กรุ๊ปแห่งจงโจวจะเป็นพิธีกรในการประชุมสุดยอดครั้งนี้เอง คนในจงโจวและรวมไปถึงผู้คนจากมณฑลต่าง ๆ โดยรอบ ก็จะมาเข้าร่วมงานด้วย! ”
“บริษัท หัวอัน กรุ๊ปคือผู้มีอิทธิพลในจงโจว ปีนี้ยิ่งเป็นที่สนใจมากขึ้น ได้ยินว่าไม่นานมานี้ก็เพิ่งสานสัมพันธ์กับตระกูลยักษ์ใหญ่รายหนึ่งในเมืองหลวง ดังนั้น คนจำนวนมากต่างก็ต้องการที่จะอาศัยการประชุมสุดยอดครั้งนี้ เพื่อประจบบริษัท หัวอัน กรุ๊ป”
หลินหยุนถามขึ้นว่า: “บริษัท ตงหวาง กรุ๊ปจะเข้าร่วมงานด้วยไหม? ”
“บริษัท ตงหวาง กรุ๊ป? ที่คุณพูดถึงก็คือบริษัทอสังหาริมทรัพย์หน้าใหม่ไฟแรงของหวางซูเฟินใช่ไหม? ” หยางหยิงสอบถาม
“ใช่เลย”
“หลายปีมานี้บริษัท ตงหวาง กรุ๊ปพัฒนาก้าวหน้าอย่างรวดเร็วมาก แต่ถึงยังไงก็เป็นเพียงบริษัทหน้าใหม่ พื้นฐานยังไม่ค่อยมั่นคง แต่ ได้ยินว่าประธานกรรมหวางผู้นั้นเก่งมาก โดยการประชุมสุดยอดจงโจวในครั้งนี้ นับเป็นโอกาสที่บริษัท ตงหวาง กรุ๊ปจะเข้าร่วมกับกลุ่มบริษัทเก่าแก่ดั้งเดิม ซึ่งบริษัท ตงหวาง กรุ๊ปจะไม่พลาดโอกาสนี้อย่างแน่นอน” หยางหยิงพูดวิเคราะห์
หลินหยุนแววตาเงียบสงบ: “ดูเหมือนว่าจะเป็นการประชุมสุดยอดครั้งนี้อย่างแน่นอน โดยในชาติที่แล้วคุณแม่ตำหนิโทษตัวเองมาโดยตลอดที่ล้มเหลวกับการประชุมสุดยอดในครั้งนี้ จนถึงขนาดตอนที่ใกล้จะสิ้นลมหายใจ ก็ยังคงพะว้าพะวังอยู่ในใจ”
“ครั้งนี้ เป็นหน้าที่ของฉันที่จะชดเชยความเสียใจแทนคุณแม่เอง! ”
“ตระกูลส้ง ในชาติที่แล้วแกทำให้ครอบครัวของข้าบ้านแตกสาแหรกขาด สร้างความอัปยศทำให้พี่ฉินหลันเสียเกียรติจวบจนวันตาย โดยช่วงเวลาผ่านไปแปดร้อยปีแล้ว ในที่สุดพวกเราก็ได้มาพบเจอกันอีกครั้ง”
ร่างกายของหลินหยุน แสดงออกถึงเจตนาสังหารอย่างเย็นชาขึ้นโดยไม่รู้ตัว
หยางหยิงที่อยู่ด้านข้างรู้สึกว่าเย็นวาบไปทั้งตัว เหมือนกับตกลงไปยังอุโมงค์น้ำแข็ง
“คุณหลิน คุณเป็นอะไรไปเหรอ? ”
หลินหยุนรวบรวม
ลมหายใจ พูดขึ้นว่า: “ไม่เป็นไร เพียงแค่คิดถึงเรื่องราวอะไรบางอย่าง”
หยางหยิงพูดว่า: “หากคุณสนใจการประชุมสุดยอดจงโจว สามารถที่จะติดตามฉันไปร่วมงานได้ โดยที่สองวันหลังจากนี้ในพิธีเปิดงานการประชุมสุดยอดจงโจวจะมีการจัดกิจกรรมการแสดงขึ้น ซึ่งฉันเป็นหนึ่งในนักแสดงนั้นด้วย คุณก็ตามฉันเข้าไปข้างในงานด้วยกัน”
“ตกลง! ” หลินหยุนพยักหน้าตอบรับ
แต่ว่า ทันใดนั้นหลินหยุนก็มีความคิดขึ้นมาแวบหนึ่ง โดยนึกขึ้นได้ถึงเรื่องราวอีกเรื่องหนึ่ง
ในชาติที่แล้ว เขาก็เคยให้ความสนใจในตัวของหยางหยิง แต่ไม่มีโอกาสที่ได้พบเจอหน้ากันสักครั้ง แต่ว่า ในความทรงจำหยางหยิงที่กำลังโด่งดังเป็นพลุแตก กลับหายตัวเข้ากลีบเมฆไปอย่างกะทันหัน
มีข่าวลับเล็ดลอดออกมาว่า ในพิธีเปิดงานการประชุมสุดยอดจงโจว หยางหยิงได้ล่วงเกินอะไรกับใครเอาไว้
จากนั้น จึงถูกสั่งแบน
นับตั้งแต่นั้น ก็ไม่ได้ยินข่าวคราวอะไรเกี่ยวกับหยางหยิงอีกเลย
จากการคำนวณคาดเดาเวลา ก็คงจะเป็นพิธีเปิดงานในครั้งนี้
ชาติที่แล้วตกลงว่าหยางหยิงได้พบเจอกับอุปสรรคอะไรมาบ้าง? ครั้งนี้ หลินหยุนสามารถที่จะสืบหาคำตอบได้อย่างชัดเจนแล้ว
หลินหยุนพักอาศัยอยู่ที่บ้านตระกูลเสี้ยงสองวัน แม้ว่านายท่านเสี้ยงจะกำชับไว้เป็นพิเศษ จึงไม่มีใครผู้ใดกล้ามารบกวนหลินหยุน แต่หลินหยุนเองก็รับรู้และรู้สึกได้ถึงความตึงเครียดกดดันภายในตระกูลเสี้ยง
ตอนกลางคืนมีเสียงร้องอย่างทรมานดังมาจากห้องรับแขก ดูเหมือนว่านายท่านเสี้ยงจะเริ่มลงมือจัดการสะสางปัญหาภายในตระกูลแล้ว
นั่นเป็นเพราะชนเผ่ามารมายาที่อยู่ในจี้ชิ้นนั้นทำร้ายนายท่านเสี้ยงจนทุกข์ทรมานอย่างมากนับครั้งไม่ถ้วน แม้ว่าจะเป็นลูกชายแท้ ๆ ของตนเองก็ตาม เกรงว่านายท่านเสี้ยงคงจะไม่เบามือเช่นกัน
สองวันต่อมา หยางหยิงมาหาหลินหยุน และพาหลินหยุนไปเข้าร่วมงานพิธีเปิดการประชุมสุดยอดจงโจวด้วยกัน
นายท่านเสี้ยงไม่ได้ออกมาพบปะทักทาย คาดว่าคงจะยุ่งวุ่นวายเรื่องจัดการสะสางปัญหาภายในตระกูลอยู่
พิธีเปิดการประชุมสุดยอดจงโจวในครั้งนี้ กำหนดจัดขึ้นที่ตึกอาคารที่โดดเด่นเป็นสัญลักษณ์มากที่สุดในจงโจว นั่นก็คืออาคารตึกระฟ้าจงโจว
บนรถบ้านของหยางหยิง หยางหยิงกำลังแต่งหน้า และฟังผู้จัดการนักแสดงเฉินซีเฟิ่งพูด: “เวลาการเข้าร่วมงานพิธีเปิดจะสิ้นสุดลงลงในช่วงเช้าเวลาแปดโมงครึ่ง”
“เวลาแปดโมงสี่สิบนาที ตัวแทนของบริษัท หัวอัน กรุ๊ปขึ้นเวทีกล่าวสุนทรพจน์”
“เวลาเก้านาฬิกา เริ่มต้นการแสดงอย่างเป็นทางการ”
“หยางหยิงการแสดงของคุณนั้นคือการแสดงที่สาม หลังจากที่เข้าไปในงานแล้วคุณจะมีเวลาว่างอีกประมาณหนึ่งชั่วโมง”
“แต่เวลาหนึ่งชั่วโมงนี้ ฉันตัดสินใจวางแผนงานให้คุณพบปะกับผู้บริหารของบริษัทที่แสดงเจตจำนงประสงค์จะมีความร่วมมือกับเรา เพื่อแสวงหาโอกาสการเป็นพรีเซ็นเตอร์โฆษณา”