ตอนที่ 249
บทที่ 250 ลอบลงมือ
October 21, 2026
หลินหยุนมองไปที่ฉินหลัน ยิ้มและพูดขึ้นว่า: “ที่จริงคุณสวยงามกว่าเธอเสียอีก”
ฉินหลันจ้องมองไปที่หลินหยุน หัวเราะและพูดติดตลกว่า: “คิดไม่ถึงว่านายอายุยังน้อย จะพูดจาลิ้นลมคมคายได้ขนาดนี้! ”
“ยอมรับความจริงมานะว่า ได้เคยหลอกลวงความรู้สึกเพื่อนนักเรียนหญิงที่มหาวิทยาลัยเป็นจำนวนไม่น้อยเลยทีเดียวล่ะสิ? ”
“มีที่ไหนกัน? ฉันก็พูดตามความเป็นจริง หรือว่าพี่ฉินหลันไม่เคยส่งกระจกเหรอ? ” หลินหยุนพูดขึ้นด้วยท่าทางที่ไม่มีความผิด
ฉินหลันคิ้วขมวดทันที แล้วมองไปที่หลินหยุนด้วยความสงสัย: “น่าแปลก ทำไมนายถึงทราบชื่อของฉันด้วยล่ะ? ”
หลินหยุนตกใจ ยุ่งแล้วเชียว ปากพูดออกไปไวเสียจริง เกือบที่จะถูกจับผิดได้แล้ว
“อ้อ เมื่อครู่ได้ยินที่พวกเขาเรียกกัน” หลินหยุนพูดตอบอย่างไม่สะทกสะท้าน
“ใช่เหรอ? ฉันจำได้ว่าเมื่อครู่พวกเขาต่างก็เรียกฉันว่าผู้ช่วยฉินทั้งนั้น! ”
ฉินหลันแสดงท่าทางที่กำลังครุ่นคิด แต่ว่ารายละเอียดเล็กน้อยเหล่านี้เธอก็ไม่ได้ใส่ใจ ถือว่าถูกหลินหยุนแปลกปลอมผ่านด่านไปก็แล้วกัน
หลินหยุนพูดว่า: “มีคนเรียกกันตั้งมากมาย คุณคงไม่ได้สนใจ แต่ฉันได้ยินแล้ว”
“ตามนี้ เอาเบอร์โทรศัพท์ของนายให้ฉัน พรุ่งนี้ฉันจะโทรติดต่อไปหานายเอง! ” ฉินหลันกล่าว
“อืม”
หลินหยุนกับฉินหลันได้แลกเปลี่ยนเบอร์โทรศัพท์ซึ่งกันและกัน
ฉินหลันพูดว่า: “ฉันจะโอนเงินตอบแทนของวันพรุ่งนี้ให้นายก่อน ถือว่าเป็นเงินมัดจำ จากนี้ต่อไปจะจ่ายค่าตอบแทนเป็นรายวันไป”
“ตกลง! ” หลินหยุนตอบตกลงอย่างเบิกบานใจ สายตาจ้องมองไปที่ฉินหลันโดยตลอด สำหรับเรื่องเงินแล้ว เขาไม่เคยใส่ใจเลยแม้แต่น้อย
ฉินหลันสังเกตได้ว่าแววตาที่หลินหยุนมองมาที่เธอนั้นค่อนข้างแปลก เลยอดไม่ได้ที่จะจ้องมองกลับไป และพูดเตือนขึ้นว่า: “เจ้าหนุ่มน้อย ฉันขอเตือนนายไว้ก่อนนะว่าอย่าคิดวางแผนร้ายอะไร มิเช่นนั้นฉันจะให้นายรับผิดชอบกับผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมด! ”
หลินหยุนรีบชูมือสองข้างขึ้น ทำท่าทางยอมศิโรราบ: “เปล่า ฉันสาบานได้ ว่าฉันไม่ได้คิดวางแผนเรื่องร้ายอะไรเลย! ”
หลินหยุนรำพึงในใจว่า ฉันคิดแต่เรื่องที่ดีงามทั้งนั้น
“งั้นก็ดีไป ฉันมีธุระอีก ขอตัวไปก่อน นายไม่ต้องติดตามฉันมาแล้ว” ฉินหลันกล่าว
“รับทราบ” หลินหยุนยิ้มและพูดตอบรับ แล้วก็มองส่งฉินหลันเดินจากไป
ฉินหลันขณะเดินไปก็หันหลังกลับมามอง เหมือนว่าจะไม่ค่อยวางใจหลินหยุนสักเท่าไหร่
“หนุ่มน้อยนี้มองฉันด้วยสายตาที่แปลกมาก? รู้สึกว่าเหมือนจะรู้จักกับฉันมาเป็นเวลานานแล้ว! ”
“แต่ฉันก็ไม่ได้สังเกตพบว่าสายตาของเขามีเจตนาร้ายอะไร แต่กลับเปี่ยมไปด้วยความเป็นห่วงความเอาใจใส่มากกว่า”
“เป็นเด็กหนุ่มที่แปลกเสียจริง! ”
เมื่อเห็นฉินหลันจากไปแล้ว หลินหยุนก็เก็บสำรวมรอยยิ้มขึ้น
“พี่ฉินหลัน ฉันแปลกใจมาก พรุ่งนี้คุณเตรียมที่จะทำอะไร! ”
ฉินหลันแอบว่าจ้างหลินหยุนเป็นบอดี้การ์ด แสดงว่าเตรียมที่จะไม่ใช้บอดี้การ์ดของบริษัทตงหวาง กรุ๊ป พูดได้ว่า เรื่องที่ฉินหลันจะไปกระทำนั้น เป็นการลักลอบกระทำโดยที่ไม่ให้หวางซูเฟินทราบ
หลินหยุนเชื่อว่าฉินหลันไม่มีทางที่จะทำเรื่องทรยศหักหลังคุณแม่เป็นแน่ ดังนั้น หลินหยุนยิ่งคิดก็ยิ่งแปลกใจ ฉินหลันจะกระทำอะไรกันแน่?
บนเวที การแสดงของหยางหยิงสิ้นสุดลง และได้เปลี่ยนนักแสดงอีกคนหนึ่งขึ้นแสดงบนเวทีแล้ว
หลินหยุนรู้สึกค่อนข้างคุ้นเคย แต่ลืมไปแล้วว่าดาราผู้นั้นมีชื่อว่าอะไร
หลินหยุนเดินไปยังทางเข้าด้านหลังเวที เพื่อไปเจอกับหยางหยิง
แต่ว่า ผู้จัดการนักแสดงเฉินซีเฟิ่งก็วิ่งออกมาจากทางเข้าด้านหลังเวที ผมเผ้ายุ่งเหยิง ดูกระเซอะกระเซิง
“เกิดขึ้นอะไรขึ้นเหรอ? ” หลินหยุนจิตใจไม่ค่อยดี ดูเหมือนว่าหยางหยิงจะประสบกับเรื่องร้ายแล้ว
“คุณหลิน หยางหยิงถูกเฉียนเจียเหาจับตัวไปแล้ว คุณรีบไปช่วยเธอด้วย! ” เฉินซีเฟิ่งพูดอย่างกระวนกระวายใจ
หลินหยุนสีหน้าเย็นชา เฉียนเจียเหาผู้นี้ยังไม่ยอมเลิกราเสียทีจริงเชียว!
“พาฉันไปหน่อย! ”
เฉินซีเฟิ่งรีบพูดขึ้นว่า: “คุณหลิน พวกเขานั่งรถพาตัวหยางหยิงไปแล้ว! ”
“คุณขับรถ รีบขับพาฉันตามไป” หลินหยุนกล่าว
“ตกลง! ”
ทั้งสองคนออกจากประตู รถตู้เบนซ์สีดำคันหนึ่ง ก็กำลังขับผ่านหน้าทั้งสองคนออกไป
“นั่นคือรถของเฉียนเจียเหา! ” เฉินซีเฟิ่งส่งเสียงขึ้นอย่างตกใจ
“อย่าเพิ่งตกใจ รีบขับตามไป” หลินหยุนกล่าว
จากนิสัยของเฉียนเจียเหาแล้ว เมื่อหยางหยิงตกอยู่ในกำมือของเขา โอกาสเกินครึ่งที่จะถูกย่ำยี
พวกเขาจำต้องไล่ตามเฉียนเจียเหาอย่างไม่ลดละ เพื่อไม่เหลือเวลาให้เขาทำเรื่องเลวร้าย
ทักษะการขับรถของเฉินซีเฟิ่งไม่เลวเลยทีเดียว ช่วงระยะทางหนึ่งชั่วโมงกว่า ก็ยังไล่ตามติดรถของเฉียนเจียเหาโดยตลอด
รถของเฉียนเจียเหา ขับมุ่งหน้าตรงไปที่ท่าเรือ