บทที่ 263 ทุกคนตกใจ

ทุกคนช็อก!

หยู่ลั่วจินไซเชิญเป็นการส่วนตัว แต่ไอ้หนุ่มคนนี้กลับปฏิเสธ!

ใบหน้าอันที่เหมือนเจอเรื่องเหี้ยมาของคุณชายหลี่ “ไอ้หนุ่มคนนี้สมองมีปัญหาหรือเปล่า!”

คุณชายเฉินก็ประหลาดใจเช่นกัน “หยู่ลั่วจินไซเชิญเขาเป็นการส่วนตัว ไอ้หมอนี่ยังไม่ไว้หน้า ไม่น่าแปลกใจที่เมื่อกี้แม้แต่คุณชายส้งเขายังกล้าที่ทำให้อับอาย!”

“น่าเสียดาย ถ้าสามารถไปฝึกฝนกับทีมนักกีฬาในมณฑล อนาคตหากพูดออกไปก็รู้สึกเป็นเกียรติ!”

เศรษฐีหนุ่มเหล่านั้นรู้สึกเสียดายแทนหลินหยุน และรู้สึกว่าหลินหยุนหยิ่งยโสเกินไป แม้แต่หยู่ลั่วจินไซยังไม่เห็นอยู่ในสายตา

แม้แต่ส้งอันหมิงก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

ต้องเข้าใจว่าหยู่ลั่วจินไซ เป็นบุคคลที่แม้แต่พ่อของเขายังต้องประจบ

แค่บอดี้การ์ดจิ๊บจ๊อยอย่างเขา แม้ว่าประธานหวางซูเฟินแห่งบริษัทตงหวางกรุ๊ปอยู่ตรงนี้ ยังต้องให้ความเคารพต่อหยู่ลั่วจินไซ

แต่ไอ้หมอนี่ปฏิเสธคำเชิญของหยู่ลั่วแห่งจินไซ อย่างไม่ลังเลเลยสักนิด!

เหยียนรุ่ยเหวินก็ตกใจเช่นกัน เขาคาดไม่ถึง โอกาสที่หลายคนใฝ่ฝันอยากไขว่คว้ามานาน แต่กลับถูกหลินหยุนทำลายไปอย่างไร้ประโยชน์

“ไอ้หมอนี่บ้าหรือเปล่า? นั่นคือหยู่ลั่วจินไซ! หากสามารถผูกมิตรกับหยู่ลั่วจินไซ เสมือนว่าได้เชื่อมความสัมพันธ์กับควีนจิน แม้ว่าเขาจะเป็นบอดี้การ์ดไปตลอดชีวิต ก็คงไม่ได้รับเกียรติเช่นนี้ แต่เขากลับปฏิเสธ!”

หยู่ลั่วขมวดคิ้วเล็กน้อย เธอเป็นบุคคลที่น่าภาคภูมิใจ แม้ว่าเธอจะเป็นหนึ่งในจินไซหกของควีนจิน แต่หลายปีมานี้พลังอำนาจที่ควีนจินมอบให้เธอควบคุมก็ถึงขีดสูงสุดแล้ว

อาจกล่าวได้ว่า แม้ว่าจะไม่ต้องพึ่งพาชื่อเสียงของควีนจิน แต่ก็มีเพียงไม่กี่คนที่กล้าพูดคำว่าไม่กับเธอ

เพียงแต่ว่า วันนี้กลับถูกบอดี้การ์ดคนหนึ่งปฏิเสธ

หยู่ลั่วยิ้มอย่างเย็นชาและพูดว่า “ไอ้หนุ่ม นายเป็นคนแรกที่กล้าปฏิเสธฉัน”

“แต่ว่า วันนี้นายต้องให้คำอธิบายกับฉัน ทำไมถึงต้องปฏิเสธฉัน?”

หลินหยุนเหลือบมองเธอ ยิ้มแปลกๆแล้วพูดว่า “อธิบาย? เธอกลับไปถามควีนจิน ให้เธออธิบายให้เธอฟังสิ!”

“ไอ้หนุ่มคนนี้ โอหังเกินไป! ปฏิเสธหยู่ลั่วจินไซก็แล้ว เขายังกล้าไร้มารยาทกับหยู่ลั่วจินไซ และยังเรียกควีนจินเช่นนั้นอีกด้วย!”

“ต้องเข้าใจว่าปกติควีนจินมักจะให้คนนอกเรียกเธอว่า “คุณท่านจิน” ”

ตอนนี้ คาดว่าหยู่ลั่วจินไซจะต้องอาละวาดแน่ๆ!”

สายตาที่เศรษฐีหนุ่มเหล่านั้นมองหลินหยุน ราวกับมองคนที่กำลังจะตาย

ส้งอันหมิงก็มึนไปหมด ฟังน้ำเสียงของหลินหยุน เหมือนกับว่าแม้แต่ควีนจินเขายังไม่เห็นอยู่ในสายตา

ต้องเข้าใจว่าแม้แต่ตระกูลส้งของเขา อยู่ต่อหน้าควีนจิน ก็ต้องโค้งคำนับ หลินหยุนเป็นเพียงบอดี้การ์ดที่ฉินหลันจ้างมา ยังกล้าโอหังขนาดนี้!

ตอนนี้ คิดว่าแม้แต่บริษัทตงหวางกรุ๊ปก็ต้องเดือดร้อนเพราะเขา!

ส้งอันหมิงเยาะเย้ยในใจ “นี่พระเจ้ายังต้องการช่วยฉันจริงๆหรือ ถ้าเป็นเพราะไอ้หมอนี่ทำให้หยู่ลั่วจินไซต้องโกรธบริษัทตงหวางกรุ๊ป ถ้าเช่นนั้นบริษัทตงหวางกรุ๊ปก็คงจะเพิ่มศัตรูที่แข็งแกร่งขึ้นอีกคน!”

เหยียนรุ่ยเหวินเกือบจะทรุดตัวลงกับพื้นด้วยความตกใจ เขาไม่เคยคิดมาก่อน หลินหยุนจะหยิ่งยโสถึงเพียงนี้!

สิ่งนี้ไม่เพียงทำให้หยู่ลั่วจินไซขุ่นเคือง แต่ยังทำให้ควีนจินขุ่นเคือง

เหยียนรุ่ยเหวินรู้สึกเสียใจ ถ้ารู้แต่แรกว่าจะเป็นเช่นนี้จะไม่ออกมายุ่ง

หลินหยุนไอ้หมอนี่อยากฆ่าคนอื่นให้ตายเหรอ!

เหยียนรุ่ยเหวินแอบชำเลืองมองหยู่ลั่วจินไซ หาจังหวะที่เธอไม่ทันสังเกต ขยับเท้าก้าวอย่างเงียบๆ เพื่อพยายามอยู่ห่างจากหลินหยุนให้มากที่สุด เพื่อไม่ให้หยู่ลั่วจินไซพลอยโกรธไปด้วย

แม้แต่ฉินหลัน ก็เหมือนจะหน้ามืด และเกือบจะเป็นลม

เดิมทีฉินหลันคิดว่าหลินหยุนเป็นคนที่มีพรสวรรค์พอจะส่งเสริมได้ และหลังจากที่กลับไปแล้วก็ต้องการพัฒนาและฝึกฝนเขา แต่ตอนนี้เธอได้ค้นพบว่า หลินหยุนเป็นเพียงความหายนะที่เห็นใครก็เกลียดไปหมด!

ก่อนหน้านี้หาเรื่องเหยียนรุ่ยเหวิน มาถึงที่นี่ก็หาเรื่องคุณชายหลี่ แต่หาเรื่องคนสองคนนี้ยังพอว่า เพราะสองคนนี้สมควรได้รับมัน

แต่ว่า หลังจากนั้นหลินหยุนก็โกรธและหาเรื่องส้งอันหมิงอีกครั้ง ส้งอันหมิงไม่ได้ทำเรื่องอะไรมากเกินไป!

ตอนนี้ แม้แต่หยู่ลั่วจินไซก็ยังไปโกรธเกลียด โชคดีที่ควีนจินไม่อยู่ที่นี่ ไม่อย่างนั้นฟังจากน้ำเสียงของเขา คิดว่าแม้แต่ควีนจินก็จะไม่ละเว้น