บทที่ 272 ความอัปยศอดสูของหวางซูเฟิน

การเคลื่อนไหวที่นี่ไม่ได้รับความสนใจจากผู้คนมากมาย เมื่อกี้เห็นคุณชายหลี่และคนอื่นๆมาหาเรื่องหลินหยุน ทุกคนก็เข้าใจสถานการณ์และเดินจากไป

นอกจากนี้ความคิดของคนส่วนใหญ่จดจ่อที่ส้งหัวอัน ดังนั้นแม้แต่เสียงกรีดร้องของลุงโจว ก็ไม่ดึงดูดความสนใจของผู้คนมากเกินไป

บางคนที่สังเกตเห็น ก็คิดว่ามันเป็นการต่อสู้ธรรมดา เหลือบมองไปแป๊บหนึ่งก็ไม่ได้สนใจอีกเลย

คุณชายหลี่มองไปที่หลินหยุน และยังคงยิ้มเยาะเย้ย “พวกนายค่อนข้างต่อสู้เก่ง แต่ที่พึ่งพิงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของนายก็คือฉินหลันใช่ไหม? ถ้าเบื้องหลังนายไม่มีบริษัทตงหวางกรุ๊ปคอยให้การสนับสนุน แม้ว่านายจะต่อสู้เก่งขนาดไหน? มันก็แค่ตัวคนเดียว!”

ฐานะตัวตนของหลินหยุนคือบอดี้การ์ดของฉินหลัน คุณชายหลี่ที่ไม่รู้เรื่องราวภายใน ก็คิดว่าหลินหยุนเป็นคนของบริษัทตงหวางกรุ๊ป

“บริษัทตงหวางกรุ๊ปเหรอ? นั่นคือที่พึ่งพิงของฉันจริงๆ แต่ว่า ก็ไม่ใช่ทั้งหมด” หลินหยุนยิ้มอย่างแปลกประหลาด

ประธานบริษัทตงหวางกรุ๊ปเป็นแม่แท้ๆของเขาเอง ถ้าจะบอกว่าเป็นที่พึ่งพิงของตัวเอง มันก็ไม่ผิด

เพียงแต่ว่า ที่พึ่งพิงที่แท้จริงของหลินหยุน คือความแข็งแกร่งของตัวเอง ไม่ใช่ความมั่งคั่งและอำนาจของบริษัทตงหวางกรุ๊ป

ทันใดนั้นคุณชายหลี่ก็ยิ้มอย่างแปลกประหลาด “ไอ้หนุ่ม ปล่อยให้นายภูมิใจกับมันสักพัก รอบริษัทตงกรุ๊ปหวางถูกทำลาย ฉันจะดูว่านายจะโอหังยังไง!”

หลินหยุนไม่แยแสคุณชายหลี่ สายตามองผ่านฝูงชน และมองไปที่หวางซูเฟิน

ในเวลานี้ หวางซูเฟินผู้ซึ่งเฝ้าดูอยู่เป็นเวลานาน ในที่สุดก็เดินไปที่โต๊ะเบอร์หนึ่ง

หวางซูเฟินมาถึงโต๊ะเบอร์หนึ่ง และยืนนิ่ง หันหน้าไปทางส้งหัวอันและโค้งคำนับเล็กน้อย อมยิ้มและพูดว่า “หวางซูเฟินจากบริษัทตงหวางกรุ๊ป สวัสดีท่านประธานส้ง!”

เดิมทีโต๊ะเบอร์หนึ่งนี้กำลังพูดคุยและหัวเราะสนุกสนาน แต่จู่ๆทุกคนก็หยุดพูดโดยไม่ได้นัดหมาย และมองไปที่หวางซูเฟินด้วยท่าทางแปลกๆ

ส้งหัวอันไม่หันมามองแม้แต่น้อย ราวกับว่าไม่ได้ยินหวางซูเฟินพูดเลย และยิ้มให้หลิวเหอหมิงและคนอื่นๆ “ทำไมพวกคุณถึงหยุดพูดล่ะ พูดต่อสิ เมื่อกี้ท่านประธานหลิวพูดถึงแผนโครงการนั้น ฉันคิดว่ามันมีโอกาสเป็นไปได้สูง!”

หลิวเหอหมิงและคนอื่นๆจ้องมองหน้ากัน จากนั้นก็ยิ้มทันทีและพูดว่า “ในเมื่อพี่ส้งตอบว่าได้ ถ้าอย่างนั้นก็ต้องได้ หลังจากกลับไปแล้ว ผมจะเริ่มดำเนินการตามแผนนั้น ถึงตอนนั้นก็ขอรบกวนพี่ส้งช่วยดูให้!”

ส้งหัวอันยิ้มและพูดว่า “แน่นอนๆ!”

หวางซูเฟินยืนอยู่ตรงนั้น ไม่มีใครสนใจ ราวกับถูกปฏิบัติเหมือนอากาศ และถูกละเลย

หลายคนบนโต๊ะเบอร์หนึ่งกำลังพูดคุยและหัวเราะ และทุกคนรอบตัวที่มองไปที่หวางซูเฟิน เต็มไปด้วยความดีใจที่เห็นคนอื่นเป็นทุกข์

บริษัทตงหัวกรุ๊ปช่วงนี้กำลังได้รับความนิยมมาก และหลายคนก็ไม่ค่อยพอใจ แต่ว่าอยู่ในสายตาของตระกูลส้ง บริษัทตงหวางกรุ๊ปไม่มีค่าพอที่จะให้กล่าวถึง

บนโต๊ะเบอร์หนึ่ง ขณะที่หลิวหมิงเหอกำลังพูดคุย อีกด้านหนึ่งก็มองหวางซูเฟินอย่างมีชัย รู้สึกโล่งใจ

เมื่อเดือนที่แล้ว เขาเข้าไปหาหวางซูเฟินที่บริษัทด้วยตัวเอง เพื่อต้องการร่วมมือกับบริษัทตงหวางกรุ๊ป สุดท้ายหวางซูเฟินพูดว่าเขาทำธุรกิจที่ไม่เหมาะสม และเงินของเขาได้มาอย่างไม่ถูกกฎหมาย

จากนั้น ก็ปฏิเสธการร่วมมือกับหลิวเหอหมิง

“หวางซูเฟินเอ้ยหวางซูเฟิน ไม่คาดคิดว่าคุณจะมีวันนี้ได้! ตอนนี้ฉันเป็นแขกของตระกูลส้ง แต่คุณกลายเป็นคนแปลกหน้า มันเป็นวัฏจักรของสวรรค์ และกรรมตามสนองจริงๆ!”

คนอื่นๆในห้องโถง ต่างมองไปที่หวางซูเฟินอย่างเงียบๆ แอบคาดเดาทัศนคติที่ส้งหัวอันต้องการจะแสดงออกมา

“เป็นเพราะช่วงนี้บริษัทตงหวางกรุ๊ปได้รับความนิยมอย่างมาก และได้แย่งที่ดินผืนนั้นของตระกลูส้งไป ดังนั้นส้งหัวอันจึงต้องการเบ่งอำนาจใส่หวางซูเฟิน!”

“บริษัทตงหวางกรุ๊ปกำลังพัฒนาอย่างรวดเร็ว ถ้าให้เวลาหวางซูเฟินอีกสักสองสามปี คิดว่าอาจตามทันและไปได้รุ่งกว่าบริษัทหัวอันกรุ๊ปของตระกูลส้ง ส้งหัวอันต้องการทำให้หวางซูเฟินอับอายเหรอ ? หรือต้องการเปิดศึกกับบริษัทตงหวางกรุ๊ป ใช้โอกาสนี้กำจัดภัยคุกคามเหรอ?”

คนที่อยู่ในสถานที่นี้ล้วนเป็นผู้มีอิทธิพลและเศรษฐีชั้นนำจากทุกสาขาอาชีพ และวิสัยทัศน์และความรู้ของพวกเขานั้นเหนือกว่าคนธรรมดาทั่วไป ด้วยทัศนคติที่ส้งหัวอันแสดงออก ก็สามารถเดาได้หลายอย่างที่อยู่เบื้องหลัง

ในขณะที่ สายตาทุกคนจ้องไปที่หวางซูเฟิน ซึ่งซับซ้อนมาก

ฉินหลับแอบกำหมัดไว้แน่น ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความโกรธ “ตระกูลส้งนั้นทำเกินไป แม้ว่าจะต้องการเปิดศึก อย่างน้อยก็ควรมีมารยาทหน่อยไม้แข็งทีหลัง!”

“ทำให้ท่านประธานขายหน้า จะมีความสามารถอะไร!”

สีหน้าของประธานหูค่อนข้างแปลก ด้านหนึ่งในฐานะประธานคณะกรรมการของบริษัทตงหวางกรุ๊ป ตอนนี้ประธานของเขาได้รับความอับอายขายหน้า เขาควรจะแสดงความโกรธออกมาถึงจะถูก

แต่ว่า ประธานหูและประธานคณะกรรมการคนอื่นๆของบริษัทตงหวางกรุ๊ป กับรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของบริษัทตงหวางกรุ๊ป

เพราะฉะนั้นนี่เป็นผลเสียของรากฐานที่ไม่หนักแน่นของบริษัทตงหวางกรุ๊ป

ถ้าไม่ใช่เพื่อผลประโยชน์ที่บริษัทตงหวางกรุ๊ปมีให้ พวกเขาคงจะถอนหุ้นออกไปนานแล้ว