บทที่ 284 ความน่าเกรงขามของตระกูลหวาง

หลังจากเกิดเรื่องขึ้น หวางซูเฟินโกรธเคืองอย่างมาก จึงได้แยกตัวออกไปจากตระกูลหวาง

โดยประกาศกับภายนอกว่า เธอกับหวางจิงหลงขัดแย้งกันไม่อาจอยู่ร่วมกันได้อีกต่อไป!

จากนั้น หวางซูเฟินกับหลินตงหัวก็ได้จัดการแต่งงานขึ้น

ส่วนหวางจิงหลง พูดอย่างไรก็ทำอย่างนั้น โดยในวันแต่งงานของหลินตงหัวกับหวางซูเฟิน ก็ได้ประกาศขับไล่หวางซูเฟินออกจากตระกูลหวาง

ทุกคนในตระกูลหวาง รวมไปถึงคนที่มีความสัมพันธ์กับตระกูลหวาง ต่างก็ได้ปฏิญาณกันไว้ว่าหวางซูเฟินเป็นความอัปยศของตระกูลหวาง ซึ่งทุกคนจะไม่มีการติดต่อสัมพันธ์ใด ๆ กับ หวางซูเฟินอีก!

หากมีการพบเห็น จะมองว่าเป็นการทรยศหักหลังตระกูล ซึ่งจะมีความผิดเช่นเดียวกับหวางซูเฟิน

หวางซูเฟินกับหลินตงหัวไม่เชื่อว่าตระกูลหวางจะสามารถมีอิทธิพลคับฟ้า ในวันที่จัดการแต่งงาน ก็ได้จัดเตรียมโต๊ะงานเลี้ยงเอาไว้ห้าสิบโต๊ะ

แต่ หวางซูเฟินกับหลินตงหัวนั่งเซ็งอยู่ในโรงแรมทั้งวัน ก็ไม่มีแขกผู้ใดมาร่วมงานแม้แต่คนเดียว

ต่อให้เป็นเพื่อนพ้องที่สนิทสนมกับพวกเขา เมื่อต้องเผชิญกับการคุกคามจากตระกูลหวาง ต่างก็เลือกที่จะประนีประนอม

สถานที่จัดการแต่งงานขนาดใหญ่ เงียบเหงาวังเวง ซึ่งความผิดหวังที่ช่วยอะไรไม่ได้นั้น ได้ซึมซับเข้าสู่ร่างกายไปจนถึงกระดูกของคู่แต่งงานใหม่นี้

ในคืนนั้น หลินตงหัวกับหวางซูเฟินทั้งสองคนต่างก็โอบกอดซึ่งกันและกัน พวกเขาเข้าใจเป็นอย่างดีว่า นับจากนี้ต่อไป จะคงเหลือแต่พวกเขาสองคนที่ต้องพึ่งพาอาศัยกันเพื่อดำรงชีวิตแล้ว

อีกทั้ง ยังจะต้องเผชิญหน้ากับแรงกดดันจากตระกูลหวางอีก

แต่ว่า ยิ่งอยู่ในสภาพที่ลำบากเท่าไหร่ ก็ยิ่งจะเป็นแรงปลุกกระตุ้นจิตวิญญาณการต่อสู้ของวัยรุ่นทั้งสองคนให้เข้มแข็งมากยิ่งขึ้น

หลินตงหัวปฏิเสธความช่วยเหลือแบบลับ ๆ ของคุณปู่หลินซื่อเฉิง และเดินทางไปยังอำเภอจีหมิงโดยลำพัง เริ่มต้นจากการเป็นข้าราชการระดับล่าง ทำงานอย่างมุ่งมั่นตั้งใจ โดยใช้เวลาสิบปี ก็ดำรงตำแหน่งเป็นรองกำนัน

แต่ เป็นเพราะหลินตงหัวมีนิสัยที่ดื้อรั้นและตรงไปตรงมา จากนั้นก็ไม่ได้เลื่อนตำแหน่งขึ้นอีกเลย

ส่วนหวางซูเฟินก็มายังเขตเศรษฐกิจพิเศษเมืองจงโจว

จากนั้น ก็เริ่มตั้งตัวขึ้นจากที่ไม่มีอะไร ในที่สุดก็ได้ก่อตั้งบริษัท ตงหวาง กรุ๊ป

โดยใช้ชื่อของหลินตงหัว และนามสกุลของหวางซูเฟิน จึงตั้งชื่อว่าตงหวาง

โดยที่ทั้งสองคนต่างก็อัดอั้นในจิตใจ พวกเขาต้องการที่จะให้ตระกูลหลินและตระกูลหวางได้เห็น แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้พึ่งพาอาศัยความช่วยเหลือใด ๆ เลยจากวงศ์ตระกูล พวกเขาก็สามารถที่จะประสบความสำเร็จได้ ซึ่งเสมือนเป็นการตบหน้าอย่างแรงต่อทั้งสองตระกูลผู้ที่ใช้อิทธิพลอำนาจบาตรใหญ่

เนื่องจากว่าธุรกิจอสังหาริมทรัพย์กำลังอยู่ในช่วงเฟื่องฟู ภายในช่วงสองปีบริษัท ตงหวาง กรุ๊ปก็ก้าวกระโดดเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว จึงถูกเรียกขานกันว่าคลื่นลูกใหม่แห่งวงการอสังหาริมทรัพย์

แม้ว่าบริษัท ตงหวาง กรุ๊ปจะพัฒนาก้าวหน้าไปอย่างรวดเร็ว แต่ในจิตใจของหวางซูเฟิน กลับมีหนามทิ่มแทงมาโดยตลอด เป็นกังวลอยู่ทุกช่วงเวลา

นั่นก็คือการถูกกดดันจากตระกูลหวาง

ก่อนหน้านี้ บริษัท ตงหวาง กรุ๊ปอาจจะยังไม่มีกิจการที่ใหญ่โตอะไรไปสะดุดตาทำให้ตระกูลหวางให้ความสนใจ แต่ว่าในช่วงสองปีมานี้บริษัท ตงหวาง กรุ๊ปพัฒนาอย่างรวดเร็วมาก ตระกูลหวางก็คงจะเริ่มจับตามองมากขึ้น

เป็นเพราะว่าในตอนนั้นหวางซูเฟินเคยได้เอ่ยเอาไว้ว่า หากเธอมีโอกาส จะต้องทำให้หวางจิงหลงรู้สึกเสียใจภายหลังต่อการตัดสินใจในตอนนั้น!

จากนิสัยของหวางจิงหลงแล้ว จะยอมอดทนให้บริษัท ตงหวาง กรุ๊ปมีธุรกิจเจริญเติบโตอย่างต่อเนื่องได้อย่างไรกันล่ะ?

เป็นตามที่คาดเดาไว้ไม่ผิด ครั้งนี้ที่ตระกูลส้งจะกำจัดบริษัท ตงหวาง กรุ๊ปนั้น โดยคนบงการเบื้องหลัง ที่จริงแล้วก็คือตระกูลหวางแห่งเมืองหลวง!

หลินหยุนแอบครุ่นคิด ในชาติที่แล้ว ตระกูลหวางไม่ได้ลงมือจัดการกับคุณแม่รวดเร็วขนาดนี้!

ไม่ถูกต้อง!

ทันใดนั้นหลินหยุนก็ได้นึกถึงรายละเอียดบางส่วนขึ้น

ชาติที่แล้ว พวกศัตรูของบริษัท ตงหวาง กรุ๊ปนั้น ในทุกครั้งที่ลงมือกระทำการ ต่างก็มีเจตนาที่ไม่เพียงพอ!

เหมือนกับว่ามีมืออีกข้างหนึ่งที่มองไม่เห็น ผลักดันให้พวกเขามุ่งมากำจัดบริษัท ตงหวาง กรุ๊ป

ในชาติที่แล้วทั้งหวางซูเฟินและหลินหยุน ต่างก็ตรวจสอบไม่พบมาโดยตลอด

ตอนนี้ได้คิดทบทวนดู หลินหยุนก็เข้าใจได้เป็นอย่างดี

ชาติที่แล้ว เดิมทีเขาคิดว่า ตระกูลหวางเห็นต่อความสัมพันธ์ที่เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขเดียวกัน จึงไม่ได้ตามจองล้างจ้องผลาญกับบริษัท ตงหวาง กรุ๊ป

แต่แท้ที่จริงแล้วตระกูลหวางเป็นผู้คอยวางแผนบงการอยู่เบื้องหลังมาโดยตลอด!

แบบนี้ก็จะไม่ถูกตราหน้าว่าเป็นผู้ร้ายที่บังคับข่มขู่เครือญาติสายเลือดเดียวกันเอง!

ในชาตินี้ อาจจะเป็นเพราะการปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันของหลินหยุน ได้ทำลายแผนการที่วางไว้ของตระกูลหวาง ทำให้ในครั้งนี้ตระกูลส้งไม่เพียงที่จะไม่สามารถสร้างความกดดันต่อบริษัทตงหวาง กรุ๊ปได้แล้ว แต่กลับถูกอานุภาพของบริษัท ตงหวาง กรุ๊ป ที่เหนือกว่าเล่นงานกดดันตระกูลส้ง

ตระกูลหวาง ในที่สุดก็ทนดูต่อไปไม่ได้แล้ว!

หลังจากที่ครุ่นคิดจนเข้าใจในรายละเอียดที่สำคัญเหล่านี้แล้ว ดวงตาของหลินหยุนก็เยือกเย็นอย่างมาก และร่างกายของเขาก็เปล่งแสดงออกถึงความเย็นชาออกมา

“เสือถึงร้ายก็ไม่กินลูกตัวเอง คุณตา ท่านลงมือกระทำกันได้ลงคอจริง ๆ เหรอเนี่ยะ! ”

เวลานี้ หลินหยุนเกิดความฮึกเหิมที่จะมุ่งหน้าไปสังหารตระกูลหวางแห่งเมืองหลวงให้สิ้นซาก แต่ หลินหยุนเข้าใจดีว่า ตระกูลหวางคือวงศ์ตระกูลขนาดใหญ่ในโลกนี้ ตอนนี้ยังไม่สมควรที่จะกระทำการใด ๆ ทั้งนั้น

หากเมื่อลงมือจัดการกับตระกูลหวางแล้ว ถ้าอย่างนั้นคงจะต้องถูกการแก้แค้นเอาคืนจากภาครัฐของประเทศจีนอย่างหนักหน่วงเป็นแน่ ซึ่งนั่นไม่ใช่สิ่งที่หลินหยุนต้องการจะพบเห็นมันเกิดขึ้น