บทที่ 351 ซุปอเนกประสงค์

ช่วงหลายวันมานี้ ฉินยุ่นฮุยผู้จัดการทั่วไปโรงแรมรุ่งโรจน์ ได้ออกมาจัดทำโฆษณาประชาสัมพันธ์ซุปอเนกประสงค์ด้วยตนเอง

แน่นอนว่า ฉินยุ่นฮุยได้ทดลองและรับรู้ถึงประสิทธิผลของยาทิพย์ด้วยตัวเขาเองแล้ว โดยโรคริดสีดวงทวารที่เป็นปัญหาของเขามานานหลายปี เป็นเพราะเขาได้ดื่มซุปอเนกประสงค์เข้าไปหนึ่งถ้วย ก็สามารถรักษาทำให้โรคร้ายดังกล่าวหายไป

ฉินยุ่นฮุยทั้งตะลึงและดีใจอย่างที่สุด!

คิดไม่ถึงว่าประธานกรรมการจะสามารถเปลี่ยนจากเรื่องที่เลวร้ายกลายเป็นเรื่องที่น่าอัศจรรย์ได้!

ตอนนี้ ความฉลาดหลักแหลมทางธุรกิจของฉินยุ่นฮุย ได้มุ่งมั่นเดินหน้าอย่างสุดกำลังทันที จนถึงขนาดที่จะเกินพิกัดด้วย

หลี่เฉียงก็เหมือนกับคนส่วนมากทั่วไป ที่ต้องทำงาน โดยเป็นโปรแกรมเมอร์อยู่ในบริษัทแห่งหนึ่ง ซึ่งทำงานมาเป็นเวลาหลายปีแล้ว พูดได้ว่าเป็นพนักงานบริษัทระดับกลางคนหนึ่ง

วันนี้ในช่วงกลางวัน เขาก็สั่งอาหารเดลิเวอรี่ให้มาส่งที่บริษัทเหมือนปกติทั่วไป

เสี่ยวหวางเพื่อนร่วมงานที่อยู่ด้านข้างได้ดื่มซุปไปหนึ่งคำ ก็ตะโกนร้องขึ้นกะทันหัน: “ใช่จริงด้วย ได้ผลจริง ๆ ด้วยล่ะ! ”

เดิมทีเสี่ยวหวางก็เป็นคนที่พูดคุยเสียงดังอยู่แล้ว ซึ่งเสียงที่ดังนี้ทำให้คนในสำนักงานพากันตะลึงตกใจเป็นอย่างมาก

“เสี่ยวหวาง นายอยากตายเหรอ! ทำเอาฉันตกใจหมด! ” หญิงสาวที่มีสิววัยรุ่นเต็มหน้า สวมแว่นตาคนหนึ่ง ตบโต๊ะแล้วก็ลุกยืนขึ้น

“ฮ่าฮ่า พี่จวน! คุณอยากที่จะให้ใบหน้าเปลี่ยนเป็นขาวเนียนสดใสได้ภายในหนึ่งคืนไหม? ต้องการที่จะอยู่ห่างไกลจากความทรมานเจ็บปวดจากโรคร้ายไหม? ต้องการที่จะไม่ต้องทานยาและไม่ต้องฉีดยาแล้วหายจากอาการป่วยไหม? ” เสี่ยวหวางยักคิ้ว ยิ้มและพูดขึ้นด้วยท่าทางที่ลึกลับ

ต้องการสิ ขนาดฝันก็ยังคิดถึงเรื่องนี้เลย!

ในบริษัทที่ผู้หญิงมีจำนวนมากและแข็งแกร่งกว่าผู้ชาย ในสาขาธุรกิจที่ผู้หญิงเปรียบเสมือนสิ่ง ล้ำค่า พี่จวนที่ทำงานมาหลายปีแล้ว แต่คิดไม่ถึงว่ายังไม่เคยมีใครมาตามจีบเธอเลย

ถึงขนาดที่สวรรค์ก็ยังสงสาร ซึ่งเธอเองก็ยังคงเป็นหญิงสาววัยรุ่นที่บริสุทธิ์อย่างแท้จริง!

นั่นก็เป็นเพราะสิววัยรุ่นที่ขึ้นเต็มบนใบหน้าของเธอ มิเช่นนั้นในสภาพแวดล้อมที่ผู้ชายมีจำนวนมากกว่าผู้หญิง แล้วจะไม่มีผู้ชายมาตามจีบเธอได้อย่างไรกัน!

แต่ว่า พี่จวนก็ได้ไปหาหมอผู้เชี่ยวชาญจำนวนมาก เข้าไปบำบัดในสถานเสริมความงามมากมายและก็หมดเงินกับค่าใช้จ่ายฟุ่มเฟือยในเรื่องนี้ก็มากมายแล้วเช่นกัน ผลที่ออกมาคือสิวบนใบหน้า ไม่เพียงแต่อาการไม่ดีขึ้น ยิ่งกลับรุนแรงมากกว่าเดิมอีกด้วย

พี่จวนได้ตายใจกับเรื่องนี้มานานแล้ว ในเมื่อไม่สามารถที่จะเป็นสาวสวยอย่างปกติสุขได้ ดังนั้นจึงปล่อยให้เป็นไปตามยถากรรมก็แล้วกัน จนกลายเป็นหญิงแกร่งอย่างที่สุดไปเลย

“เสี่ยวหวาง ภรรยาของนายหนีตามไปกับเพื่อนข้างบ้านแล้วเหรอ! ถึงได้พูดอะไรที่ไร้สาระแบบนี้? สมองคงจะได้รับการกระทบกระเทือนแน่เลยใช่ไหม! ”

พี่จวนดุด่าไปคำหนึ่ง แล้วก็นั่งลงและก้มหน้าก้มตาทานหมูสามชั้นน้ำแดงที่ตนเองสั่งมา

เสี่ยวหวางเดินเข้ามาด้วยท่าทางประสบสอพลอ ยื่นแขนข้างหนึ่งออกไป แล้วก็ถลกแขนเสื้อขึ้น: “ทุกคนดูนะ โรคสะเก็ดเงินเรื้อรังบนตัวของฉันได้หายดีเป็นปกติแล้ว! ”

“พูดจริงหรือล้อเล่นกันแน่? โรคสะเก็ดเงินของนายไม่ใช่ว่าไปรักษาที่โรงพยาบาลหลายแห่งแล้วก็ยังรักษาไม่หายไม่ใช่เหรอ? ซุปนี้เพียงถ้วยเดียวก็สามารถรักษาให้โรคของนายหายได้เลยงั้นเหรอ? ”

พวกเพื่อนร่วมงานไม่มีใครอยากจะเชื่อ จึงไปดูที่ท่อนแขนของเสี่ยวหวางด้วยความแปลกใจ

“โธ่เอ๊ย หายดีแล้วจริงๆ ! เสี่ยวหวางนายไปหาหมอเทพเจอได้ที่ไหนกัน? ” เพื่อนร่วมงาน คนหนึ่งสอบถามขึ้นด้วยความตะลึง

พี่จวนก็มีสีหน้าท่าทางที่ตกตะลึง โรคสะเก็ดเงินที่ท่อนแขนของเสี่ยวหวางนั้นเป็นมานานหลายปีแล้ว เพื่อนร่วมงานต่างก็หัวเราะเยาะเขาเป็นประจำ จากที่รักษาอาการไม่หายมาโดยตลอด ตอนนี้กลับหายดีเป็นปกติแล้ว ท่อนแขนละเอียดเรียบเนียน อีกทั้งผิวหนังก็เหมือนกับว่าดูดีมากขึ้นกว่าเมื่อก่อนด้วย

“เสี่ยวหวาง ตกลงนายไปรักษาโรคที่ไหนกันแน่? นายจะต้องบอกแนะนำชื่อของหมอเทพนี้ให้กับฉัน! ” พี่จวนสีหน้าท่าทางตื่นเต้น หากว่ามีหมอเทพแบบนี้จริง ไม่แน่อาจจะสามารถรักษาสิววัยรุ่นบนใบหน้าของเธอให้หายเป็นปกติได้เลย!

เสี่ยวหวางหัวเราะแหะแหะ แล้วก็ยกซุปถ้วยนั้นขึ้นด้วยสีหน้าท่าทางที่ลึกลับ: “จะมีหมอเทพอะไรที่ไหนกันล่ะ? สิ่งที่รักษาโรคสะเก็ดเงินบนตัวของฉันให้หายเป็นปกติได้ ก็คือซุปถ้วยนี้! ”

“ถ้าหากว่าพวกเธอไม่เชื่อ ก็ลองทดสอบด้วยตนเองดูได้! แม้ว่าจะถูกหลอกลวงก็เพียงแค่ซุปถ้วยเดียวนี้เท่านั้น แต่หากว่าเกิดได้ผลขึ้นมาล่ะ? ” เสี่ยวหวางพูดขึ้นด้วยสีหน้าท่าทางที่ปลุกปั่น

“นายไปตายซะเถอะ ฉันไม่มีทางที่จะเชื่อคำพูดไร้สาระของนายหรอก หากว่าซุปเพียงถ้วยเดียวก็สามารถรักษาโรคได้ ถ้าอย่างนั้นโรงพยาบาลและแพทย์ก็คงจะต้องตกงานไปกันหมดแล้ว”

พวกเพื่อนร่วมงานต่างก็หัวเราะเยาะเย้ย รู้สึกว่าเสี่ยวหวางไม่เต็มใจที่จะพูดชื่อของหมอเทพคนนั้นออกมา ซึ่งเพื่อต้องการให้ทุกคนขอร้องอ้อนวอนเขา