ตอนที่ 356
บทที่ 357 ความตื่นตระหนกโม่จือมิ่ง
October 21, 2026
ไม่กี่วันต่อมา กิจการร้านอาหารของบริษัท ตงหวาง กรุ๊ป ก็โด่งดังขึ้นในชั่วพริบตา
หวางซูเฟินนั่งอยู่ในห้องทำงาน ดูรายงานการขายแต่ละฉบับ ดีอกดีใจจนหุบปากไม่ลง
ทั่วทั้งมณฑลจงโจว ร้านหลายสิบสาขา ต่างก็มีสินค้าไม่เพียงพอต่อความต้องการ แถวรอคิวของแต่ละร้าน ต่างก็ต่อแถวยาวไปจนถึงถนนใหญ่ เกือบที่จะทำให้เกิดการจราจรติดขัด
ยังมีนักธุรกิจจากหลายมณฑลบริเวณใกล้เคียง ต่างทยอยใช้ความสัมพันธ์เพื่อต้องการเข้าพบหวางซูเฟิน ซึ่งอยากที่จะเป็นตัวแทนจำหน่ายประชาสัมพันธ์ซุปสมุนไพรบำรุงร่างกายของบริษัท ตงหวาง กรุ๊ป
แต่ว่า หวางซูเฟินต่างก็ปฏิเสธไปหมดแล้ว
ยาเทพที่สามารถรักษาได้ทุกโรคอย่างนี้ หวางซูเฟินคิดว่าถึงแม้หลินหยุนเองจะมีจำนวนไม่มาก แต่สามารถที่จะทำให้เธอแก้แค้นต่อตระกูลเยนได้ เธอก็เพียงพอใจเป็นอย่างมากแล้ว
หลังจากที่เสร็จงาน หวางซูเฟินก็เรียกฉินหลันเข้ามา สั่งงานด้วยท่าทางยิ้มแย้ม: “ฉินหลัน ไปเรียกคุณหลินมาให้หน่อย คืนนี้ฉันจะเชิญเขารับประทานอาหาร เพื่อแสดงความขอบคุณด้วยตัวเอง! ”
ฉินหลันยิ้มและพูดขึ้นว่า: “รับทราบ! ”
รูปร่างสูงเพรียวของฉินหลัน หันหลังแล้วเดินไปสองก้าว ก็หยุดลงกะทันหัน
แล้วหันกลับมาถามว่า: “ท่านประธานกรรมการ ท่านว่าเขาเป็นไปได้ไหมที่จะเป็นคุณชาย? ”
หวางซูเฟินตกใจเล็กน้อย สีหน้าท่าทางเคลิบเคลิ้มไปบ้าง แววตาแสดงถึงความคาดหวังขึ้นแวบหนึ่ง
แต่ว่า ผ่านไปชั่วครู่ เธอก็ยังคงส่ายศีรษะอย่างเด็ดขาด: “เป็นไปไม่ได้ ในปีนั้นเพื่อนของฉันคนนั้นอาศัยอยู่ใกล้กับเมืองหลวง แม้ว่าต่อมาจะแยกย้ายกันไป ก็คงไม่มาอยู่ที่หลินโจวแน่นอน”
“หากว่าเขาไม่ใช่ แล้วทำไมเขาถึงต้องช่วยเหลือพวกเราด้วยล่ะ? อีกทั้งยังไม่ต้องการผลประโยชน์อะไรอีกด้วย? ฉินหลันได้ถามคำถามที่เธอข้องใจมาเป็นเวลานานแล้ว”
นับตั้งแต่ที่หลินหยุนปรากฏตัว และช่วยเหลือพวกเธอโดยไม่หวังผลตอบแทน ฉินหลันก็เกิดคำถามข้อสงสัยนี้ขึ้นแล้ว
ในความเป็นจริง ไม่เพียงแต่ที่ฉินหลันมีคำถามข้อสงสัยนี้ แม้แต่หวางซูเฟินเองก็มีเช่นกัน
แต่ว่า ถ้าหากจะอาศัยที่ว่าหลินหยุนช่วยเหลือบริษัท ตงหวาง กรุ๊ปโดยไม่หวังผลตอบแทนเท่านี้ก็คาดเดาว่าหลินหยุนคือลูกชายของตนที่หายตัวไป ถ้าอย่างนั้นก็คงจะน่าตลกเกินไปหน่อย
อีกทั้ง การเป็นผู้ที่มีประสบการณ์มาก่อน หวางซูเฟินรู้ว่าเหตุผลที่หลินหยุนช่วยเหลือบริษัทตงหวาง กรุ๊ปนั้น อาจจะเป็นอย่างอื่นก็ได้
“ฉินหลัน ปีนี้คุณอายุเท่าไหร่แล้ว? ” หวางซูเฟินถามคำถามที่แปลกประหลาดขึ้นอย่างกะทันหัน
“อะไรกัน! ฉินหลันตกใจเล็กน้อย จากนั้นก็ตอบคำถามขึ้นโดยที่ไม่เข้าใจถึงความหมาย: “ฉันอายุยี่สิบสามปีแล้ว ท่านประธานกรรมการถามเรื่องนี้ทำไมเหรอ! ”
หวางซูเฟินหัวเราะอย่างน่าประหลาด: “ยี่สิบสาม เหมือนว่าคุณยังไม่เคยมีแฟนใช่ไหม? ถึงเวลาที่จะมีความรักได้แล้ว! ”
ฉินหลันหน้าแดง ก้มศีรษะลงและพูดว่า: “ท่านประธานกรรมการ ทำไมอยู่ดี ๆ ท่านถึงได้พูดเรื่องนี้ขึ้นมาล่ะ? ”
หวางซูเฟินยิ้มและพูดว่า: “คุณคิดว่าหลินหยุนเป็นอย่างไรบ้าง? ฉันคิดว่าไอ้หนุ่มนั่นไม่เลวเลย แม้ว่าจะมีนิสัยที่หยิ่งยโสอยู่บ้าง แต่จิตใจเบื้องลึกนั้นก็ถือว่าไม่เลว”
“อะไรนะ! ” ฉินหลันเข้าใจได้ถึงความหมายของหวางซูเฟินในทันที
“ท่านประธานกรรมการ ความหมายของท่านคือที่หลินหยุนช่วยเหลือพวกเราโดยที่ไม่ต้องการอะไรตอบแทน นั่นเป็นเพราะ......ฉัน! ” มือที่ขาวผ่องของฉินหลันชี้มายังใบหน้าที่งดงามของตนเอง พร้อมแสดงท่าทางที่ตกตะลึงและเขินอาย
หวางซูเฟินยิ้มและพูดว่า: “อะไรกัน? หรือว่าคุณไม่รู้สึกเลยหรือไง ไอ้หนุ่มนั่นสนใจในตัวคุณ! ”
“ถ้าหากพูดว่าเขาต้องการที่จะตามจีบคุณ จึงได้ช่วยเหลือพวกเรา ถ้าอย่างนั้นเรื่องทุกอย่างนี้ก็สมเหตุสมผลแล้วไม่ใช่เหรอ? ”
ฉินหลันพูดอะไรไม่ออก มันสมเหตุสมผลทุกอย่าง ถ้าหากหลินหยุนเป็นเพราะต้องการที่จะตามจีบตัวเอง ก็คงจะต้องช่วยเหลือบริษัท ตงหวาง กรุ๊ปเป็นธรรมดา
อีกทั้ง ฉินหลันก็ไม่ได้รังเกียจหลินหยุน แม้ว่าบางครั้งจะโกรธเคืองเขาอยู่บ้าง แต่เมื่อเธอทราบว่าหลินหยุนอาจจะกำลังตกอยู่ในอันตราย จิตใจก็จะเคร่งเครียดเป็นอย่างมาก
“เหอะเหอะ ท่านประธานกรรมการ ท่านคิดมากเกินไปแล้ว! จะเป็นแบบนี้ไปได้อย่างไรกัน? ”
“ต่อไปท่านอย่าได้นำฉันมาพูดล้อเล่นอีก เขาในสายตาของฉันนั้น เป็นเพียงแค่เด็กน้อย! ” ฉินหลันพูดอธิบายในขณะที่ท่าทางลุกลี้ลุกลน
“ใช่แล้ว ฉันจะต้องไปจัดเตรียมโรงแรมก่อน คืนนี้เวลาหกโมงได้ไหม? ” ฉินหลันรีบเปลี่ยนหัวข้อที่พูดคุย
หวางซูเฟินมองไปที่เธอด้วยท่าทางที่คล้ายกับยิ้มแต่ก็ไม่เชิงยิ้ม พยักหน้าหงึก ๆ: “คุณไปจัดเตรียมเถอะ! ”
ฉินหลันรีบออกไปอย่างรวดเร็ว
ยืนแนบชิดกับฝาผนังที่เย็น ฉินหลันใช้มือกุมไปที่ใบหน้าที่ร้อนผ่าว หัวใจเต้นอย่างรวดเร็ว: “เป็นไปได้อย่างไรกัน! หรือว่าที่เขาช่วยเหลือบริษัท ตงหวาง กรุ๊ปนั้น เป็นเพราะฉันจริง ๆ? ”