บทที่ 397ตระกูลกงในมณฑลซีหนิง

เทพฟ้าผ่ารู้สึกชื่นชมเล็กน้อย “นายสังเกตได้ละเอียดมาก ตอนที่ดื่มเหล้า ฉันพยายามเก็บความรู้สึกของตัวเอง ไม่คาดคิดว่าจะไม่สามารถปิดปังนายได้เลย

หลินหยุนมองเทพฟ้าผ่า และถามอย่างจริงจัง “เกิดอะไรขึ้น?”

เทพฟ้าผ่าส่ายหัว “ฉันไม่รู้รายละเอียดที่ชัดเจน ฉันแค่ได้ยินจางเหมิงพูดว่า ตระกูลของฉินโสว่ดูเหมือนจะเจอปัญหา โหลวจิ้งโยวแฟนสาวของฉินโสว่ ดูเหมือนกำลังเตรียมตัวไปหาเพื่อนที่ตระกูลมีอำนาจมาช่วยเหลือ”

“ฉันได้ยินมาว่าพรุ่งนี้ โหลวจิ้งโยวเตรียมเลี้ยงอาหารเย็นที่อิมพีเรียลคอร์ น่าจะไปขอความช่วยเหลือ”

หลินหยุนพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นพรุ่งนี้นายกับฉันไปที่อิมพีเรียลคอร์ท!”

“ได้!”

ค่าใช้จ่ายในพีเรียลคอร์ท อยูในหลินโจวถือว่าอยู่ในระดับสูงสุด

ตามความเข้าใจของหลินหยุน ฐานะทางครอบครัวของโหลวจิ้งโยว เป็นครอบครัวที่มีฐานะปานกลางเท่านั้น เพื่อช่วยเหลือฉินโสว่ เธอยอมเสียเงินเสียทอง

เช้าวันรุ่งขึ้น เทพฟ้าผ่าได้รับคำเชิญจากโหลวจิ้งโยว

แต่ว่า ไม่ได้เชิญหลินหยุน

บางทีในสายตาของโหลวจิ้งโยว หลินหยุนเป็นแค่เด็กยากจนที่ทำงานในบาร์ เชิญมาแล้วก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้

หลังเลิกเรียนตอนเที่ยง เทพฟ้าผ่าไปหาหลินหยุน และไปที่อิมพีเรียลคอร์ทด้วยกัน

โหลวจิ้งโยวจองห้องวีไอพีไว้หนึ่งห้อง

ห้องวีไอพีในอิมพีเรียลคอร์ทนั้น ซึ่งห้องพักในโรงแรมระดับห้าดาวทั่วไปไม่สามารถเทียบได้ เพียงแค่โต๊ะกลมเงินแกะสลัก ซึ่งเพียงพอสำหรับนั่งห้าสิบคน โดยทั่วไปแล้วโรงแรมระดับห้าดาวจะไม่ใช้

หลินหยุนและเทพฟ้าผ่านั่งรถแท็กซี่มา ดังนั้นจึงมาสาย

เมื่อทั้งสองเข้าไป ในห้องวีไอพีก็มีคนจำนวนมากแล้ว ส่วนใหญ่เป็นเพื่อนร่วมชั้นในสถาบันภาพยนตร์และโทรทัศน์หลินโจว และมาจากตระกูลที่ค่อนข้างฐานะดี

เสิ่นหย่งและเถียนชุ่ยชุ่ย หวางหยู่หัน จางเหมิงและเหยียนเสวเหวิน และหลี่หงถูเป็นต้น

เพื่อนร่วมชั้นที่สนิทสนมกับโหลวจิ้งโยวและฉินโสว่ ต่างก็มา

อย่างไรก็ตาม ในบรรดาหลายคนในหอพักของหลินหยุน มีเพียงเทพฟ้าผ่าเท่านั้นที่ได้รับเชิญ

เมื่อเห็นหลินหยุนเดินตามเทพฟ้าผ่าเข้ามาในห้อง สายตาของเพื่อนในชั้นเรียนก็ดูแปลกๆ

ตั้งแต่หลินหยุนผิดปกติ โจมตีเถียนชุ่ยชุ่ยหลายครั้ง เถียนชุ่ยชุ่ยจึงคิดหาวิธีแก้แค้นตลอด

เมื่อเห็นหลินหยุนติดตามเทพฟ้าผ่ามาโดยไม่ได้รับเชิญ ชั่วขณะเถียนชุ่ยชุ่ยก็ยิ้มเยาะเย้ย

เธอรู้รายชื่อคำเชิญของโหลวจิ้งโยวนั้น ไม่มีรายชื่อของหลินหยุนอยู่ในนั้นอย่างแน่นอน

“เพื่อนโหลว วันนี้จะมาปรึกษากันถึงวิธีช่วยฉินโสว่ ผู้ที่ไม่เกี่ยวข้อง ก็ไม่ต้องให้เข้ามาวุ่นวาย!”

“หึหึ บางคนหน้าด้านมาก ไม่ว่าสถานที่แบบไหนก็สามารถมากินฟรีดื่มฟรีได้!”

จนถึงตอนนี้ หลินหยุนอยู่ต่อหน้าเพื่อนร่วมชั้นเหล่านี้ เคยเผยให้เห็นแค่กังฟูการต่อยหมัดเท่านั้น ดังนั้นความรู้สึกที่ทุกคนมีต่อหลินหยุน จึงเป็นแค่ยาจกที่ทำงานในบาร์

แม้ว่ากับฉินโสว่จะมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน ในสถานการณ์แบบนี้คงช่วยอะไรไม่ได้

สายตาที่หวางหยู่หันมองหลินหยุน ดูน่ารังเกียจ “โหลวจิ้งโยว ไล่เขาออกไป สถานที่ในวันนี้ เขาไม่คู่ควรที่จะปรากฏตัว! นี่ไม่ใช่เป็นการทำให้ทุกคนเสียอารมณ์เหรอ?”

โหลวจิ้งโยวรู้สึกลำบากใจ หลินหยุนเป็นเพื่อนร่วมห้องของฉินโสว่ และยังเป็นเพื่อนสนิท เดิมทีเธอเคยคิดที่จะเชิญหลินหยุนกับจางซือจู่และเพื่อนๆคนอื่น แต่ก็กลัวว่าจะมีความขัดแย้งกับพวกหวางหยู่หัน และผลลัพธ์จะทำให้พวกหลินหยุนรู้สึกแย่

ดังนั้น เธอจึงจงใจไม่เชิญหลินหยุนและคนอื่นๆ ทั่วทั้งหอพัก มีเพียงเทพฟ้าผ่าเท่านั้นที่ได้รับเชิญ

เพียงแต่ว่า ใครจะไปคิดว่าหลินหยุนจะติดตามเทพฟ้าผ่ามาด้วย!

หากไม่ไล่หลินหยุนไป เกรงว่าจะทำให้หวางหยู่หันและคนอื่นๆโกรธ ถ้าเป็นเช่นแล้วใครจะมาช่วยฉินโสว่?

แต่ถ้าไล่หลินหยุนออกไป หากฉินโสว่รู้ภายหลัง จะต้องโกรธแน่นอน

ดังนั้น ในขณะที่โหลวจิ้งโยวรู้สึกลำบากใจมาก

เทพฟ้าผ่าเดินไปข้างหน้าด้วยใบหน้าที่เย็นชา เพื่อช่วยโหลวจิ้งโยว แก้ไขสถานการณ์ “พวกเราต่างเป็นเพื่อนร่วมห้องของฉินโสว่ และหลินหยุนก็เข้าร่วมในนามของห้องพักของเรา แม้ว่าจะไม่สามารถช่วยอะไรได้มาก แต่พวกเราก็ต้องทำสุดความสามารถ”

โหลวจิ้งโยวยิ้มและพูดว่า “ใช่แล้ว หลินหยุนและฉินโสว่เป็นเพื่อนร่วมห้องกัน เวลาที่ฉินโสว่มีปัญหา หลินหยุนเต็มใจที่จะออกมาช่วยเหลือ น้ำใจนี้ทำให้รู้สึกซาบซึ้งมาก หวังว่าทุกคนจะสบับสนุนเขา!”