บทที่ 416 หม่าเสี่ยวหลง

แววตาของผู้หญิงคนนั้นได้เผยความตกใจออกมา เขาแค่ต้องการจะยั่วยุมู่เฉิง นึกไม่ถึงว่ามู่ชิงซานจะมีปฏิกิริยาขนาดนี้!

“คุณลุงมู่ ท่านกำลังโกรธหนูอยู่หรือเปล่า? หนูแค่พูดลอยๆเท่านั้นเอง ถ้าเกิดมีอะไรที่ทำให้ไม่พอใจ ท่านอย่าได้เอาไปใส่ใจ!”

พอเห็นผู้หญิงคนนั้นทำท่าทางน่าสงสาร มู่เฉิงรีบเข้าไปปกป้องเธอ จ้องมองมู่ชิงซานด้วยความโกรธ “พ่อ มีอะไรก็พุ่งมาที่ผม!พ่ออย่าเอาเสี่ยวหลงเป็นที่ระบายอารมณ์”

ข้างๆ หลินหยุนพอได้ยินเสี่ยวหลงสองคำนี้ ก็มีชื่อๆหนึ่งพุ่งขึ้นมาในหัว

หม่าเสี่ยวหลง ผู้รับผิดชอบของตำบลเสี้ยโกว ลูกสาวของหม่าเจี้ยนกั๋ว

ต่อมาก็แต่งกับคุณชายตระกูลหวางของบริษัทซี่ไห่กรุ๊ป

อีกอย่าง ชาติก่อนชื่อที่มู่เฉิงเรียกออกมาก็เป็นชื่อนี้

ดูเหมือนว่าหม่าเสี่ยวหลงจะทำร้ายจิตใจของเขาเป็นอย่างมาก!

มู่ชิงซานพอได้ยินว่าลูกชายตัวเองกำลังกล่าวหาเขา ก็โกรธจนหน้าเขียวในทันที “แกรู้สึกว่าฉันกำลังระบายอารมณ์กับเธองั้นเหรอ? เธอมีค่าพอให้ฉันระบายอารมณ์ใส่ด้วยเหรอ?”

สีหน้าของมู่ชิงซานเต็มไปด้วยความผิดหวังในตัวของลูกชายตัวเอง สิ่งที่เขาโกรธก็คือความโง่เขลาของลูกชายตัวเอง

ประโยคเมื่อกี้ของหม่าเสี่ยวหลง เห็นได้ชัดว่ากำลังยั่วยวนให้พ่อลูกมีเรื่องผิดใจกัน

ถึงแม้ว่ามู่ชิงซานยังไม่มีหลักฐานอะไร ที่จะพิสูจน์ว่าหม่าเสี่ยวหลงผิดปรกติ แต่ว่า ด้วยประสบการณ์หลายปีของเขา เขามั่นใจว่าหม่าเสี่ยวหลงจะต้องมีอะไรซ่อนอยู่อย่างแน่นอน

มู่เฉิงยิ้มอย่างเย็นชาแล้วพูดว่า “พ่อ ความจริงอยู่ตรงหน้า พ่อยังคิดจะปฏิเสธอีกเหรอ!”

“เจ้าบ้า ทำไมฉันถึงมีลูกที่โง่เง่าอย่างแก!” มู่ชิงซานโมโหเป็นอย่างมาก

หม่าเสี่ยวหลงรีบแสร้งพูดโน้มน้าวว่า “คุณลุงมู่ ถ้าเกิดท่านไม่ต้องการที่ดินผืนนี้ ก็ยกให้ตระกูลหวางเถอะ ในสงครามชนะหรือแพ้มันเป็นเรื่องปรกติ ท่านอย่าโกรธจนทำร้ายสุขภาพตัวเองเลย!”

ประโยคนี้ฟังแล้วเหมือนจะไม่มีอะไร แถมยังเป็นประโยคโน้มน้าวที่ดี

แต่ว่า ถ้าเกิดคนที่มีประสบการณ์ได้ยิน ก็จะฟังออกมาประโยคนี้แฝงความหมายอะไรไว้บ้าง

ต่อให้ตระกูลมู่จะยอมแพ้ราชาประมูลครั้งนี้ มันก็แค่หนึ่งในทางเลือกทั่วๆไปของบริษัท แต่หม่าเสี่ยวหลงกลับบอกว่าการประมูลในครั้งนี้เป็นการทำสงครามกับบริษัทซี่ไห่กรุ๊ป ถ้าเกิดบริษัทมู้่ซื่อกรุ๊ปยอมแพ้ ก็เท่ากับว่าแพ้สงครามนี้!

ช่างเป็นเจตนาที่ไม่บริสุทธิ์ใจสักจริงๆ

แต่ว่า แค่ประโยคนี้ จะบอกว่าหม่าเสี่ยวหลงมีเจตนาร้าย เห็นได้ชัดว่าหลักฐานยังไม่เพียงพอ

ดีไม่ดีอาจโดนหม่าเสี่ยวหลงสวนกลับมาด้วยซ้ำ

มู่ชิงซานจ้องมองหม่าเสี่ยวหลงด้วยแววตาที่เย็นชา เกิดความสั่นไหวในจิตใจ ถ้าเกิดเป็นอย่างที่เขาคิดจริงๆ งั้นผู้หญิงคนนี้ก็เป็นคนที่เจ้าเล่ห์อย่างมาก!

คำพูดนี้ของหม่าเสี่ยวหลง สำหรับมู่ชิงซานที่เป็นนักธุรกิจที่มากประสบการณ์ แน่นอนว่าไม่มีผลอะไรอยู่แล้ว

แต่ว่า สำหรับวัยรุ่นใจร้อนอย่างมู่เฉิง กลับสำเร็จอย่างง่ายดาย

มู่เฉิงรู้สึกอับอายมาก ทั้งๆที่มีอำนาจที่จะเอาชนะหวางเจียเฉียงได้ ตอนนี้กลับต้องยอมแพ้ โดยเฉพาะเมื่ออยู่ต่อหน้าแฟนสาวของตัวเอง ยังต้องยอมแพ้ศัตรูตัวฉกาจของตัวเองอีก

มู่เฉิงจะยอมได้ยังไง?

ครั้งนี้ ไม่ได้รอความคิดเห็นจากมู่ชิงซาน มู่เฉิงยกป้ายตัวเองขึ้นมา “ห้าสิบห้าล้าน!”

พูดจบ ก็หันไปมองหวางเจียเฉียงด้วยแววตาที่เย็นชา ใบหน้าดูพอใจเป็นอย่างมาก

ทนมานานขนาดนี้ ในที่สุดก็ได้โต้ตอบสักที

แต่ว่า ต่อจากนี้คงจะต้องรับความโกรธจากพ่อของตัวเองสักแล้ว

แต่ มู่เฉิงไม่เสียใจ ถ้าเกิดต้องทนรับความอับอายแบบนี้ ให้ระบายมันออกมายังจะดีสักกว่า!

ด้วยเหตุนี้ มู่เฉิงเตรียมใจที่จะโดนพ่อตีเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

แต่ว่า สิ่งที่ทำให้มู่เฉิงประหลาดใจก็คือ นอกจากมู่ชิงซานจะไม่ตีตัวเองแล้ว กลับไม่มีคำตำหนิแม้แต่คำเดียว

สีหน้าของมู่ชิงซานดูจริงจัง สายตามองไปยังฝั่งบริษัทซี่ไห่กรุ๊ป ราวกับว่ากำลังใช้ความคิดอยู่

“พ่อ พ่อไม่โทษผมเหรอ?” มู่เฉิงกระซิบถาม

มู่ชิงซานส่งเสียงเฮิงออกมาด้วยความเย็นชา “เมื่อกี้ฉันบอกให้แกเพิ่มราคา แกกลับปฏิเสธ ตอนนี้พอโดนคนอื่นยั่วยวน แกก็เพิ่มราคาขึ้นมาด้วยตัวเอง!”

“ถึงแม้จะเพิ่มน้อยไปสักนิด แต่ฉันก็ยังรับได้”

สีหน้าของมู่เฉิงเต็มไปด้วยความตกใจ “พ่อ พ่อหมายความว่าไง?น้อยไปนิด?พ่อต้องการให้ผมเพิ่มหนึ่งแสนไม่ใช่เหรอ?ตอนนี้ผมเพิ่มไปห้าล้าน พ่อยังบอกว่าน้อยอีก?”