บทที่ 435 เจียงซ่างหมิงอับอายจนเปลี่ยนเป็นความโกรธ

ใบหน้าของเจียงซ่างหมิงเต็มไปด้วยความดีใจ โดนหลินตงหัวกับหลินหยุนกดรัศมีจนไม่สามารถเชิดหน้าชูตามาโดยตลอด คราวนี้พอการมาเยือนของหลิวเจี้ยนหลิน เขาเองก็สามารถเชิดหน้าได้สักที

ผู้อาวุโสวัยประมาณห้าสิบ มีใบหน้าที่สง่างาม ชายคนนี้สวมแว่นขอบทอง และพาบอดี้การ์ดหนึ่งคนตามหลังมาด้วย

“เพื่อนร่วมชั้น สบายดีไหม!”

หลิวเจี้ยนหลินมองไปยังเจียงซ่างหมิง และพูดด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม

“ฮ่าๆ เพื่อนร่วมชั้น ไม่เจอกันนานขนาดนี้ คุณดูอ่อนวัยขึ้นนะ!” เจียงซ่างหมิงเดินเข้าไปด้วยความดีใจ แล้วกอดกับหลิวเจี้ยนหลินอยู่แป๊บหนึ่ง

“นั้นมันหลิวเจี้ยนหลินประธานบริษัทเจียนหลินกรุ๊ปของอำเภอชิงเหอนี่น่ะ! เขาเป็นเพื่อนร่วมห้องเดียวกันกับเจียงซ่างหมิงเหรอเนี่ย!”

“คาดไม่ถึงจริงๆ เจียงซ่างหมิงยังมีเพื่อนร่วมห้องที่เก่งขนาดนี้อยู่อีกหนึ่งคน ไม่แปลกที่เขาสามารถนั่งอยู่ในตำแหน่งผู้รับผิดชอบสูงสุดของอำเภอจีหมิงได้นานขนาดนี้!”

ทุกคนต่างตื่นตกใจ สายตาที่จ้องมองเจียงซ่างหมิง เต็มไปด้วยความอิจฉา

หลิวเจี้ยนหลินพูดทักทายกับเจียงซ่างหมิงอยู่สักพัก จากนั้นจู่ๆก็ถามขึ้นมาว่า “จริงสิเพื่อนร่วมชั้น ขอถามคุณหน่อย คุณหลินหยุนอยู่ที่นี่ใช่หรือเปล่า?”

พอเจียงซ่างหมิงได้ยินประโยคนี้ ตัวก็แข็งทื่อในทันที!

คนรอบๆเองก็เกือบจะหงายหลังลงกับพื้น หลิวเจี้ยนหลินเองก็มาหาหลินหยุนงั้นเหรอ?

สายตาที่หลินตงหัวจ้องมองหลินหยุนก็เผยความตกใจขึ้นมาอีกครั้ง

จางเต๋อชางหัวเราะเสียงดังแล้วพูดว่า “น้องหลิว คุณเองก็มาทักทายคุณหลินเหมือนกันเหรอ?”

หลิวเจี้ยนหลินเพิ่งจะสังเกตเห็นจางเต๋อชาง พูดด้วยรอยยิ้มว่า “พี่เต๋อชาง นึกไม่ถึงว่าคุณเองก็อยู่ที่นี่! ได้เจอคุณหลินหรือยัง?”

จางเต๋อชางชี้ไปหาหลินหยุนแล้วพูดว่า “คุณหลินอยู่ที่นี่แล้ว!”

หลิวเจี้ยนหลินมองหลินหยุนแวบหนึ่ง จากนั้นก็รีบเดินเข้าไปหา ทิ้งเจียงซ่างหมิงไว้ตรงนั้น

“คุณหลิน หลิวเจี้ยนหลินประธานบริษัทเจี้ยนหลินกรุ๊ปขอคารวะท่าน!” หลิวเจี้ยนหลินเองก็โค้งคำนับให้กับ หลินหยุน

นี่มันสถานการณ์อะไรกัน?

แค่จางเต๋อชางคนเดียวยังไม่พอ ตอนนี้ยังมีหลิวเจี้ยนหลินเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคน

ไอ้หลินหยุนคนนี้เป็นใครกันแน่?

เวลานี้เอง ผู้ช่วยคนนั้นก็วิ่งเข้ามาอีกรอบ

เจียงซ่างหมิงมีสีหน้าที่มืดมน กระซิบถามว่า “มีใครมาอีก?”

ผู้ช่วยพูดด้วยความระมัดระวังว่า “ผู้รับผิดชอบของอำเภอหรู่หลิน เจิ้งลุ่ยหัวมาขอเข้าพบ!”

“ท่านเจิ้ง? เขามาทำอะไร? คงไม่ใช่ว่ามาหาไอ้หนุ่มคนนี้อีกนะ!” เจียงซ่างหมิงเริ่มหวาดระแวงขึ้นมาแล้ว

“ให้เขาเข้ามา เออแล้วก็ ถ้าเกิดมีคนมาอีก ไม่ต้องมารายงานแล้ว ปล่อยเข้ามาเลย!” เจียงซ่างหมิงพูดด้วยความโมโห

“ครับ!”

ผู้รับผิดชอบของอำเภอหรู่หลิน มักจะหาเรื่องเจียงซ่างหมิง ความแข็งแกร่งด้านเศรษฐกิจของอำเภอหรู่หลิน อยู่เหนืออำเภอจีหมิงมาโดยตลอด เพราะงั้นเจียงซ่างหมิงกับเจิ้งลุ่ยหัวถึงได้เหม็นขี้หน้ากันมาโดยตลอด

หลังจากที่เจิ้งลุ่ยหัวเข้ามา ไม่ได้หันไปมองเจียงซ่างหมิงแม้แต่น้อย กวาดสายตามองรอบๆงานทันที แล้วตะโกนถามว่า “ไม่ทราบว่าคุณหลินหยุนอยู่ที่นี่ไหม?”

ทุกคนเกิดตกใจขึ้นมา!

อย่างที่คิดว่า มาหาหลินหยุนจริงๆด้วย!

จากนั้น ผู้รับผิดชอบของอำเภอชิงเหอ กับผู้รับผิดชอบอื่นๆของอำเภอหลินโจว และเหล่าประธานบริษัทแถวหน้าของแต่ละอำเภอ ต่างก็ค่อยๆเข้ามาทักทายคุณหลิน

และยังมีบริษัทยักษ์ใหญ่บางแห่ง ก็มาทักทายคุณหลิน ในหมู่บริษัทพวกนั้น บริษัทที่มีอำนาจต่ำสุด ก็ยังมีอำนาจพอๆกับบริษัทซี่ไห่กรุ๊ปและบริษัทมู่ซื่อกรุ๊ป

แทบจะรวมบริษัทที่มีชื่อเสียงของหลินโจวมาเกือบทั้งหมด

ทุกคนต่างก็ตกใจจนสติหลุดจากร่าง

ไม่ว่าจะเป็นผู้รับผิดชอบคนไหนของอำเภอ ก็ไม่มีชื่อเสียงที่โด่งดังถึงขั้นนี้!

นอกซะจากท่านเจี่ยงสงจากหลินโจว ถึงจะมีชื่อเสียงระดับนี้

ไอ้หนุ่มที่ชื่อว่าหลินหยุนคนนี้ เป็นใครกันแน่? ทำไมถึงมีชื่อเสียงระดับเดียวกันกับท่านเจี่ยงสงจากหลินโจวกันล่ะ!

หลินตงหัวจ้องมองหลินหยุน ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ด้วยท่าทางที่เงียบสงบ ภายในใจเหมือนกับมีพายุลูกใหญ่พัดเข้ามา

แม้แต่ในฝันเขาก็นึกไม่ถึง ชายหนุ่มที่เพิ่งรู้จักเมื่อวาน กลับมีชื่อเสียงที่โด่งดังขนาดนี้

“ตกลงเสียวหยุนเป็นใครกันแน่? ทำไมถึงต้องช่วยฉัน?”