บทที่ 455 คุมเชิง

หลังจากที่หลินตงหัวกลับมาถึงอำเภอจีหมิงแล้ว ก็เริ่มต้นตามหาฉินหลันพร้อมกันกับหวางซูเฟิน

แต่ก็ไม่ได้ผลลัพธ์อะไรเลย

หวางซูเฟินสรุปแน่ชัดว่า ฉินหลันถูกคนร้ายลักพาตัวไป และก็ได้ให้หลินตงหัวรีบแจ้งตำรวจทันที

สำหรับเหตุการณ์แบบนี้แล้ว จะดำเนินการในลักษณะกรณีคนหายเท่านั้น ซึ่งหากคนหายยังไม่ครบยี่สิบสี่ชั่วโมงเต็ม ทางตำรวจส่วนใหญ่ก็จะไม่ถือว่าเป็นคดีความ

แต่ว่า หลินตงหัวขัดหวางซูเฟินไม่ได้ จึงต้องรีบไปแจ้งความต่อตำรวจ

บังเอิญก็คือ คุณป้าพนักงานทำความสะอาดคนนั้น ก็กำลังแจ้งความอยู่เช่นกัน

แต่ว่าคงเป็นเพราะตอนนั้นคุณป้าได้เห็นถึงการปะทะต่อสู้กันของนักบู๊ จึงตื่นเต้นเป็นอย่างมาก ดังนั้นจึงพูดเกินความจริงไปบ้าง ทำให้ทางตำรวจเข้าใจผิดว่าเธอมีปัญหาทางระบบประสาท

ถ้าหากว่าหลินตงหัวไม่ได้มาแจ้งความ ทางตำรวจเองก็คงจะย้อนคิดถึงคำพูดของคุณป้าคนนั้น อีกครั้ง

หลังจากที่หลินตงหัวได้เล่ารายละเอียดที่เกี่ยวข้องแล้ว ทางตำรวจก็ได้รีบนำข้อมูลกล้องวงจรปิดในบริเวณนั้นมาทันที และก็ได้ตรวจสอบจนพบเบาะแสของฉินหลัน

สุดท้ายทางตำรวจได้วินิจฉัยว่า เหตุการณ์นี้คือคดีการลักพาตัวที่ได้วางแผนการไว้ล่วงหน้าแล้ว

และคนที่มีส่วนพัวพันเกี่ยวข้อง ไม่ใช่คนธรรมดา

เหตุการณ์ลักษณะนี้ค่อนข้างที่จะซับซ้อนหน่อย

ตามบันทึกลับวงในของประเทศจีน ในปีนั้นมีผู้แข็งแกร่งระดับปรมาจารย์ท่านหนึ่ง เป็นเพราะว่าได้ทำการล่วงละเมิดผิดกฎหมายของประเทศจีนหลายครั้ง จึงโดนฝ่ายราชการจีนตามล่าจับตัว

โดยได้ติดตามจับตัวเป็นเวลาครึ่งปี ถึงขนาดที่ต้องใช้กำลังทหาร พกพาอาวุธยุทโธปกรณ์ต่าง ๆ ในที่สุดจึงสามารถจับกุมตัวปรมาจารย์ท่านนั้นไว้ได้บนภูเขาแห่งหนึ่ง

หลังจากที่ได้กำจัดปรมาจารย์ท่านนั้นแล้ว ก็ได้สูญเสียจำนวนทหารไปมากเช่นกัน

ดังนั้น สำหรับพวกนักบู๊เหล่านี้แล้ว ทางราชการของจีนมักจะปวดหัวลำบากใจมาโดยตลอด

แต่ว่า คนที่ถูกจับเป็นเชลยในครั้งนี้ คือฉินหลัน ซึ่งเป็นเพื่อนของหลินหยุน

โดยหลังจากที่เจียงซ่างหมิงผู้รับผิดชอบอำเภอจีหมิงได้รับทราบเรื่องแล้ว ก็ถึงกับทรุดตัวลงกับพื้นด้วยความตกใจอย่างมาก

หลินหยุนเป็นถึงผู้ที่แม้แต่ท่านเจี่ยงเองก็ยังต้องพยายามที่จะตามประจบ แม้ว่าเขายังไม่ทราบแน่ชัดถึงเบื้องหลังของหลินหยุน แต่ขนาดคนอย่างท่านเจี่ยงก็ยังตามประจบ ต่อให้มีเจียงซ่างหมิง สักสิบคนก็ไม่สามารถล่วงเกินได้

ถ้าหากฉินหลันเกิดเรื่องขึ้น แล้วหลินหยุนได้รับทราบ ถ้าอย่างนั้นอนาคตหน้าที่การงานของ เจียงซ่างหมิงก็คงจะจบสิ้นเป็นแน่

แม้เพียงจะตั้งข้อหาให้กับเขาว่าปกครองบ้านเมืองไม่สงบสุข ก็เพียงพอที่จะทำให้เจียงซ่างหมิง ติดคุกหลายปีแล้ว

ดังนั้น เมื่อเจียงซ่างหมิงได้รับทราบเหตุการณ์ ก็ได้แอบก่นด่าบรรพบุรุษสิบแปดชั่วโคตรของผู้ที่ลักพาตัวฉินหลันเลยทีเดียว

จากนั้นก็ได้รีบสั่งการเคลื่อนกำลังทหาร โดยข้ามผ่านขั้นตอนของตำรวจ แล้วดำเนินการตามเบาะแส ล้อมรอบภูเขาลมปีศาจเอาไว้

ปืนกลหนัก เครื่องยิงจรวด ปืนต่อต้านอากาศยาน โดยอาวุธยุทโธปกรณ์หนักทั่วไปที่ใช้ในการทำสงคราม ก็ได้นำออกมาเตรียมพร้อมไว้หมดแล้ว

ถ้าหากฉินหลันไม่ได้อยู่ในมือของฝ่ายตรงข้าม เจียงซ่างหมิงก็คงจะสั่งให้ระดมยิงอาวุธใส่ไปแล้ว

ที่จริงแล้วคนของสำนักสวนอินก็กลัดกลุ้มอยู่เช่นกัน

ตามแผนการที่เจ้าสำนักสวนอินได้วางเอาไว้ เดิมทีคิดที่จะจับตัวหลินตงหัว แต่เป็นเพราะหลินตงหัวเป็นเจ้าหน้าที่ราชการ พวกเขาจึงกลัวว่าจะไปทำให้ทางราชการโมโห ดังนั้นจึงเลือกที่จะดำเนินการแผนรอง เลือกที่จะจับตัวฉินหลันแทน

คิดไม่ถึงว่าปฏิกิริยาตอบสนองของทางราชการจะรุนแรงดุเดือดขนาดนี้!

โอ้โห แสดงอานุภาพท่าทางที่ไม่ตายกันไปข้างหนึ่งคงจะไม่ยอมเลิกราเป็นแน่!

มีลูกศิษย์สอบถามเจ้าสำนักสวนอินว่า: “เจ้าสำนัก ผู้หญิงสองคนนี้เป็นลูกสาวของเจียงซ่างหมิง อย่างนั้นเหรอ? ทำไมเขาถึงดูเคร่งเครียดขนาดนี้! ”

ที่จริงแล้วถ้าหากเป็นการจับตัวลูกสาวของเจียงซ่างหมิงเอง เขาคงจะไม่ถึงกับเคร่งเครียดขนาดนี้

เขาสามารถที่จะคิดหาวิธีพูดคุยเกลี้ยกล่อมฝ่ายตรงข้ามได้

แต่คาดว่าหลินหยุนคงจะไม่มีจิตใจที่จะพูดคุยกับเขาเป็นแน่ จึงฉวยโอกาสตอนที่หลินหยุนไม่อยู่ รีบจัดการแก้ไขปัญหาให้จบสิ้นไป

หากว่ารอจนหลินหยุนกลับมา ได้รับทราบว่าฉินหลันถูกจับตัวไป เจียงซ่างหมิงคงจะต้องพบกับความโชคร้ายเป็นแน่

เจ้าสำนักสวนอินก็รู้สึกเหลือเชื่อกับปฏิกิริยาการตอบสนองที่รุนแรงของเจียงซ่างหมิง เหตุการณ์นี้ได้บานปลายยุ่งยากไปกันใหญ่แล้ว แต่ว่าถ้าจะให้เขาปล่อยตัวคนออกมาก็คงจะเป็นไปไม่ได้ แต่ก็ไม่กล้าที่จะทำร้ายอะไรต่อฉินหลันกับโม่หยู่เช่นกัน

สรุปได้ว่า เหมือนกับขี่หลังเสือแล้วลงยาก