บทที่ 507 หักหน้าอย่างรุนแรง

จ้าวซูเหาได้รวบรวมความสนใจของทุกคนทั้งหมดในที่แห่งนี้ได้สำเร็จแล้ว

ทุกคนล้วนจ้องมองมากันที่เวที และต่างก็คาดเดาว่าเจ้านายลึกลับผู้นั้นของหัวหยา กรุ๊ปคือใคร?

จ้าวซูเหาก็ไม่ได้ชักช้ารีรออะไร เห็นว่าได้ดึงดูดความสนใจของทุกคนแล้ว ก็ได้ตะโกนเสียงดังขึ้นว่า: “ขอเชิญเจ้านายของหัวหยา กรุ๊ป คุณหลิน! ”

คุณหลิน!

ทุกคนต่างก็มองไปยังข้างหน้า จ้องจับตาอยู่ที่เวที

หลินหยุนในสีหน้าท่าทางที่เป็นธรรมชาติ ค่อย ๆ เดินออกมาจากด้านหลังของเวที แล้วมายืนอยู่ที่ด้านข้างของจ้าวซูเหา

อีหลิงอุทานขึ้น: “คือหลินหยุน! ” และก็แสดงท่าทางที่ตกตะลึงขึ้นในทันที: “เขาไม่ได้ถูกขับไล่ออกไป! ”

ใบหน้าของจางซือจู่เองก็เผยรอยยิ้มขึ้น: “ข้ารู้อยู่แล้วว่าหลินหยุนไม่มีทางที่จะพ่ายแพ้อย่างง่ายดาย เขาเป็นถึงปรมาจารย์หลินอ่า! ”

เฉิงเฉินกับหลันโร่หลินต่างก็มีสีหน้าท่าทางดีอกดีใจ: “ไอ้หนุ่มน้อยนี้ เขาไม่เป็นอะไร! ”

จางเหมิงกับเถียนชุ่ย ๆ ก็มีสีหน้าท่าทางที่ตื่นตะลึง: “คือหลินหยุน นึกไม่ถึงว่าเขาจะไม่ถูกขับไล่ออกไป! ”

เติ้งเจียหลุนกับเฉิงจิ่งว่าง ขมวดคิ้วเล็กน้อย สีหน้าท่าทางหม่นหมอง

“นี่ นี่มันเกิดอะไรขึ้น? คิดไม่ถึงว่าผู้จัดการจ้าวจะไม่ได้ขับไล่ไอ้หนุ่มน้อยนี้ออกไป! ”

“อีกทั้ง ไอ้หนุ่มน้อยที่ยืนอยู่บนเวทีนี้ล่ะตกลงคืออะไรกันแน่? ซึ่งที่ผู้จัดการจ้าวขอเชิญขึ้นบนเวที ก็คือเจ้านายผู้อยู่เบื้องหลังของหัวหยา กรุ๊ป! ”

เติ้งเจียหลุนมีสีหน้าหม่นหมอง เขารู้สึกขึ้นได้ทันทีว่ามีอะไรบางอย่างที่ไม่ชอบมาพากล มีความคิดอันน่าเหลือเชื่อผุดขึ้นในจิตใจแวบหนึ่ง แต่ว่าไม่นานเขาก็ปฏิเสธความคิดดังกล่าวนั้นทิ้งไป

“ไม่ เป็นไปไม่ได้ ทำไมข้าถึงได้มีความคิดที่ไร้สาระเช่นนี้ได้! ”

หูเกอตะลึงเล็กน้อย จากนั้นก็หัวเราะเบา ๆ และพูดว่า: “ไอ้หนุ่มน้อยนี้ช่างแข็งแกร่งยิ่งนัก นึกไม่ถึงว่าจะไม่ถูกขับไล่ออกไป! ”

เฉิงต๋าและผู้มีอิทธิพลอำนาจใจวงการบันเทิงหลายท่าน ต่างก็พากันแปลกใจเล็กน้อย

“ช่างน่าสนใจจริง ๆ ที่ผู้จัดการจ้าวไม่ได้ขับไล่เขาออกไป นี่มันคิดจะทำอะไรกันแน่? ”

ทุกคนต่างก็อยู่ในความสงสัย จ้าวซูเหาทำไมถึงไม่ขับไล่หลินหยุนออกไป

ไม่มีสักคนเลยที่จะคิดว่าหลินหยุนเป็นเจ้านายลึกลับผู้อยู่เบื้องหลังคนนั้นของหัวหยา กรุ๊ป

จ้าวซูเหาเหมือนกับว่าได้คาดเดาเอาไว้ก่อนแล้วถึงปฏิกิริยาตอบสนองของทุกคน และได้หมุนตัวอย่างไม่รีบร้อน แล้วก็โค้งตัวแสดงความเคารพต่อหลินหยุน พร้อมพูดขึ้นว่า: “ท่านผู้นี้คือเจ้านายของฉัน คุณหลินแห่งหัวหยา กรุ๊ป! ”

“ขอให้ทุกคนปรบมือให้การต้อนรับ! ”

เงียบสงัด เงียบสงัดเป็นอย่างมาก!

ภายในห้องโถงสถานที่จัดงานเงียบสงัดอย่างน่ากลัว!

ถึงขนาดที่เข็มตกพื้นก็ยังได้ยินเสียง!

จ้าวซูเหาเหมือนว่าคาดเดาเอาไว้ก่อนแล้วว่าจะต้องเป็นแบบนี้ โดยได้มองไปยังทุกคนพร้อมกับรอยยิ้ม และไม่รีบร้อนใจ แล้วก็ยืนรออยู่บนเวทีอย่างเงียบ ๆ

รอให้ทุกคนตื่นตัวขึ้นมาจากความตกตะลึง

“เป็นไปได้อย่างไรกัน! ”

“ทำไมเขาถึงเป็นเจ้านายของหัวหยา กรุ๊ปไปได้! ”

คนแรกที่ตั้งสติกลับคืนมาได้ ก็คือเฉิงจิ่งว่างแห่งบริษัทหวนตี้

ถ้าหากหลินหยุนคือเจ้านายของหัวหยา กรุ๊ป อย่างนั้นต่อไปก็จะเป็นเจ้านายใหญ่ของเขา เมื่อครู่เขาได้ล่วงเกินหลินหยุนอย่างรุนแรง ถ้าหากหลินหยุนกลายเป็นเจ้านายใหญ่ของเขา แล้วต่อไป เขาจะทำงานได้อย่างไร?

จางจิ้งฟาผู้เป็นประธานบริษัทเกนเนอร์ก็มีสีหน้าท่าทางที่ตกตะลึง ไม่กล้าที่จะเชื่อว่านี่คือความจริง

“ไอ้หนุ่มน้อยนั่น จะเป็นเจ้านายของหัวหยา กรุ๊ปได้อย่างไรกัน? มันช่างเป็นเรื่องล้อเล่นระดับสากลเลยทีเดียว! ”

เติ้งเจียหลุนมีสีหน้าท่าทางที่ตื่นตระหนก จ้องเขม็งไปยังหลินหยุน ใบหน้าหม่นหมองอย่างน่ากลัว

“นี่มันเป็นไปได้อย่างไรกัน! ”

“ทำไมเขาแม้แต่วงการบันเทิงก็ยังจะมาเกี่ยวข้องด้วย! ”

เถียนชุ่ยชุ่ยกับจางเหมิง ผ่านไปตั้งนานกว่าจะตั้งสติกลับคืนมาได้

พวกเธอกี่คนต่างก็มีสีหน้าแข็งทื่อ: “หลินหยุน คิดไม่ถึงว่าจะเป็นเจ้านายลึกลับผู้นั้นของหัวหยา กรุ๊ป! ”

“นี่ นี่มันเป็นไปได้อย่างไรกัน? ”

“หลินหยุนทำไมถึงยังได้มีความสัมพันธ์ในวงการบันเทิงด้วย? ตกลงว่ามีอะไรบ้างที่หลินหยุนทำไม่ได้? ”

เมื่อเปรียบเทียบกับเฉิงจิ่งว่างและคนส่วนใหญ่ที่ไม่เชื่อในสถานะของหลินหยุนแล้ว เถียนชุ่ยชุ่ยกับพวกเพื่อน ๆ กลับเชื่อมั่นอย่างไม่มีข้อสงสัย เพราะพวกเธอนั้นได้เคยพบเห็นหลินหยุนสร้างปรากฏการณ์ที่น่าเหลือเชื่อมามากมายหลายครั้งแล้ว

หลินหยุนสามารถทำเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ให้กลับกลายเป็นไปได้ในทุกครั้ง ดังนั้นพวกเธอจึงไม่รู้สึกแปลกใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นนี้ ต่อให้คุณบอกว่าหลินหยุนคือประธานาธิบดีพม่า พวกเธอก็เชื่อ