บทที่ 512 กองทัพทหารนักบู๊

หลินหยุนมองไปที่ปู่รองเติ้ง นี่ก็เป็นนักบู๊ที่มีอาวุธปืนครบมือคนหนึ่งเช่นกัน อีกทั้งยังเป็นถึงนักบู๊ระดับขั้นปรมาจารย์

ระดับพลังความสามารถของนักบู๊ระดับขั้นปรมาจารย์ ถึงขนาดที่สามารถเหาะเหินในอากาศได้ในเวลาอันสั้น แน่นอนว่าความรวดเร็วและปฏิกิริยาการตอบสนองในด้านต่าง ๆ เหนือกว่านักบู๊ พรแสวงเหล่านั้นเป็นหลายสิบเท่า

ความเร็วที่เพิ่มขึ้นในด้านความคล่องแคล่วว่องไวและปฏิกิริยาการตอบสนอง นั่นแสดงว่าในช่วงเวลาเดียวกันเขาสามารถที่จะ ยิงปืนได้มากกว่านักบู๊พรแสวงหลายเท่า

ยกตัวอย่างเช่น ถ้าหากเป็นนักบู๊พรแสวง หนึ่งคนสามารถพกปืนได้สิบกระบอก ทุกสามวินาทีสามารถยิงปืนได้หนึ่งนัด ถ้าอย่างนั้น นักบู๊ระดับปรมาจารย์ เมื่อคิดคำนวณโดยการพกปืนสิบกระบอกเช่นเดียวกัน ซึ่งในทุกหนึ่งวินาทีก็จะสามารถยิงปืนได้หนึ่งนัด

ก็หมายความว่า นักบู๊ระดับปรมาจารย์ หลังจากที่มีอาวุธปืนครบมือ ลำพังเพียงแค่เขาคนเดียวก็สามารถที่จะระดมยิงปืนใส่คู่ต่อสู้ได้รอบด้านทุกทิศทาง

ถ้าหากต้องปะทะกับกองทัพทหารนักบู๊แบบนี้ โดยหนึ่งในนั้นยังเป็นปรมาจารย์ คาดว่าต่อให้เป็นปรมาจารย์ขั้นสูงสุด ก็ยากที่จะต่อกรรับมือได้

เพราะว่ากระสุนปืนพิเศษเหล่านั้น สามารถที่จะก่อให้เกิดอันตรายสร้างความบาดเจ็บ ให้กับนักบู๊ระดับปรมาจารย์สูงสุดได้

ในส่วนของหลินหยุนหากต้องปะทะสู้รบกับกองทัพทหารนักบู๊เหล่านี้แล้ว ผลลัพธ์ที่ออกมาจะเป็นอย่างไร? แม้แต่หลินหยุนเองก็ไม่อาจทราบได้ เพราะเขาไม่เคยได้ปะทะกับกองทัพทหารส่วนตัวที่รวมตัวขึ้นโดยนักบู๊แบบนี้มาก่อน

“ไอ้หนุ่มน้อย จะเป็นนายที่ยอมพ่ายแพ้มอบตัวเอง หรือว่าจะให้ข้าต้องลงมือจัดการ? ” ปู่รองเติ้งพูดขึ้นด้วยสีหน้าท่าทางที่หยิ่งผยอง

หลินหยุนสีหน้าเฉยชา ดวงตาแฝงไปด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อย กองทัพทหารส่วนตัวสมัยใหม่ที่รวมตัวกันขึ้นโดยนักบู๊นี้ เขายังไม่เคยได้พบเจอมาก่อน

หรือจะพูดได้ว่าตอนที่เขาฝึกพลังนั้น ยังไม่เคยได้พบเจอมาก่อน

“ลงมือเถอะ! ”

หลินหยุนพูดขึ้น

“ฮึ ในเมื่อพูดด้วยดี ๆ ไม่ยอมทำตาม ก็คงต้องใช้กำลังบังคับกันแล้ว! ”

“พวกนายบุกเข้าไปก่อนเลย! ” ปู่รองเติ้งเหมือนกับว่าไม่ได้คิดที่จะลงมือเอง โดยได้สั่งการกองทัพทหารนักบู๊ห้าสิบคนนั้น ให้ลงมือโจมตีเข้าใส่หลินหยุน

เติ้งเจียหลุนกับเติ้งยู่เหรินเดินหลีกห่างไปไกล รวมถึงกองทัพทหารส่วนตัวทั่วไป ต่างก็หลบหนีเข้ามายังห้องใต้ดินในบ้านตึก

เพราะว่าพวกกองทัพทหารส่วนตัวนี้ ไม่ขาดแคลนอาวุธปืนที่ทรงพลัง อาทิเครื่องยิงจรวดเป็นต้น

หากถ้ายิงพลาดเป้า ยิงเข้าใส่บ้านตึก อย่างนั้นก็ทำให้บ้านตึกพังทลายลงทันที ตอนที่กองทัพทหารนักบู๊ฝึกฝน ก็เคยเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นแล้ว

ดังนั้น พ่อลูกตระกูลเติ้งได้เตรียมการเอาไว้ล่วงหน้า โดยได้สร้างหลุมหลบภัยเฉพาะเอาไว้ใต้ดิน

พ่อลูกตระกูลเติ้งได้พากองทัพทหารส่วนตัวทั่วไปหลบเข้ามายังหลุมหลบภัย ด้านนอกก็มอบหน้าที่ให้กับปู่รองเติ้งและกองทัพทหารนักบู๊ทั้งห้าสิบคน

แม้แต่ยิ่งตงไหล ก็ถูกนำตัวมายังที่หลุมหลบภัย

บนภาคพื้น ปู่รองเติ้งสั่งการ กองทัพทหารนักบู๊ห้าสิบคนก็ได้กระจัดกระจายออก กลายเป็นรูปร่างพัดเพื่อโอบล้อมหลินหยุนเอาไว้

ปู่รองเติ้งยืนอยู่ด้านหลังของทุกคน แล้วมองไปที่หลินหยุนด้วยสีหน้าท่าทางที่เหยียดหยาม และพูดขึ้นอย่างเย็นชาว่า: “โจมตี! ”

ปังปังปังปัง......

เห็นชัดว่าเป็นปืนพก แต่กลับมีเสียงยิงดังออกมาในแบบปืนกล นั่นแสดงว่าโดยทั่วไปพวกเขาเหล่านี้ฝึกฝนกันไม่น้อย สามารถควบคุมเวลาการยิงได้พร้อมเพรียงกันอย่างน่าตกตะลึง

หลินหยุนมีความรวดเร็วอย่างมาก ไม่รอให้กระสุนปืนพวกนั้นมาถึงร่างกาย ก็กระโดดลอยตัวสูงขึ้น หลบหลีกการยิงเข้าใส่ครั้งแรกได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ไม่ต้องรอให้ปู่รองเติ้งสั่งการ ทั้งห้าสิบคนนั้นก็รีบระดมยิงเข้าใส่ต่อทันที

ทิศทางการยิงของพวกเขาในครั้งนี้ เกิดการเปลี่ยนแปลง โดยที่ยี่สิบคนยิงตรงเข้าใส่หลินหยุน ส่วนอีกสามสิบคนที่เหลือยิงตรงเข้าใส่พื้นดินด้านล่างของตัวหลินหยุน

เพราะว่าหลินหยุนไม่สามารถที่จะใช้แรงพลังกลางอากาศได้ ในที่สุดก็ต้องร่วงตกลงมาที่พื้น

คนพวกนี้ ชัดเจนว่าได้เรียนรู้ในช่วงเวลาสั้น ๆ เกี่ยวกับการคาดคะเน

นั่นแสดงว่า กองทัพทหารนักบู๊หลายสิบคนนี้ รวมตัวกันขึ้นสำหรับต่อกรกับนักบู๊โดยเฉพาะ ความคิดการยิงของพวกเขา คาดว่าคงจะมีการศึกษาและฝึกปฏิบัติก่อนหน้านี้มานับครั้งไม่ถ้วน

เพียงแต่ว่า พวกเขาคาดคะเนความสามารถของหลินหยุนต่ำเกินไป

สำหรับนักบู๊ระดับต่ำกว่าขั้นปรมาจารย์ ไม่สามารถที่จะใช้พลังได้ในกลางอากาศ แต่ว่า เพียงแค่เข้าสู่ขั้นสูงสุด ก็สามารถที่จะทำได้แล้ว

ส่วนระดับขั้นของหลินหยุนนั้น เหนือกว่าปรมาจารย์ระดับทั่วไปอย่างมาก ซึ่งสามารถที่จะใช้พลังกลางอากาศได้อย่างไม่มีปัญหา

เห็นร่างกายของหลินหยุนที่เหาะอยู่กลางอากาศ กระโดดลอยตัวขึ้นอีกครั้งในทันที และก็สามารถหลบหลีกการระดมยิงเข้าใส่ครั้งที่สองได้อย่างสมบูรณ์แบบอีกครั้ง

พวกกองทัพทหารนักบู๊หยุดชะงักลงไปหนึ่งวินาที จากนั้นก็ระดมยิงเข้าใส่หลินหยุนต่ออีก

คราวนี้ มีสิบคนยิงตรงไปที่ด้านบนของหลินหยุน ยี่สิบคนยิงไปที่ตัวของหลินหยุน และอีกยี่สิบคนยิงไปที่ด้านล่างของหลินหยุน

อีกทั้ง การระดมยิงใส่ของพวกเขาในครั้งนี้เพิ่มความรวดเร็วขึ้นอีกหลายเท่า เมื่อปืนที่ใช้ยิงกระสุนหมด ก็รีบเปลี่ยนปืนอีกกระบอกในทันที