บทที่ 575 คนกับทวนรวมกันเป็นหนึ่ง

บนเวทีประลอง โล่อู๋จี๋มองไปที่หลินหยุนอย่างเย็นชา ในน้ำเสียงแฝงถึงเจตนาสังหารอย่างรุนแรง: “ปรมาจารย์หลิน นายไม่สมควรที่จะมาก่อกวนยุ่มย่ามอะไรที่เจียงหนานแห่งนี้! ”

“อยู่อย่างสงบเงียบที่หลิงหนานของนายไม่ดีกว่าเหรอ? ทำไมจะต้องมาที่เจียงหนานเพื่อก่อความวุ่นวายขึ้นด้วย”

“คราวนี้ นายคงได้แค่มาแต่ไม่มีทางกลับไปได้อย่างแน่นอน”

หลินหยุนมองไปที่โล่อู๋จี๋ สีหน้าเฉยชา: “อย่างนั้นก็ต้องดูว่านายมีความสามารถนี้หรือไม่”

โล่อู๋จี๋สีหน้าท่าทางเคร่งขรึม ไม้เท้าที่อยู่ในมือกระแทกลงไปที่พื้นโดยพลัน: “งั้นนายก็รอดูได้เลย”

เปรี๊ยะ!

พื้นหินอ่อนที่แข็งแตกแยกออกเป็นส่วน ๆ ไม้เท้าที่แปลกประหลาดมีขนาดยาวกว่าสองเมตรในมือของโล่อู๋จี๋นั้น ก็เหมือนกับใยแมงมุมอย่างไรอย่างนั้น แตกกระจายออกจากใจกลาง

เขาสะบัดมือ ทวนยาวสีเงินเล่มหนึ่งก็เปล่งประกายแสงสว่างไสวโชติช่วงขึ้นกลางอากาศ

“ที่จริงแล้ว ทวนของเขาอยู่ที่นั่น! ” คุณเหยียนที่อยู่ด้านข้างของเสิ่นเหยียนอุทานขึ้น

“เหมือนกันกับที่คุณเหยียนคาดเดาเอาไว้ไม่มีผิด เขาก็คือบรรพบุรุษตระกูลโล่ เทพแห่งทวนโล่อู๋จี๋! ” เสิ่นเหยียนมองไปที่คุณเหยียนด้วยความเลื่อมใสพร้อมกับพูดขึ้น

เทพแห่งทวนโล่อู๋จี๋แม้ว่าจะเป็นผู้อาวุโสในโลกบู๊แห่งเจียงหนาน แต่ว่า โดยสถานะของพวกผู้มีอิทธิพลเหล่านี้ ก็คงเคยได้ยินชื่อเสียงของโล่อู๋จี๋มาบ้างอย่างแน่นอน

“เทพแห่งทวนโล่อู๋จี๋ นี่เป็นถึงบุคคลยิ่งใหญ่ที่มีชื่อเสียงมาหลายสิบปี แม้ว่าในช่วงนี้ปรมาจารย์หลินจะโด่งดังขึ้นอย่างรวดเร็ว มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักไปทั่ว แต่ก็ยังคงเป็นเด็กหนุ่มอายุน้อย ซึ่งไม่สามารถจะเป็นคู่ต่อสู้ของบุคคลยิ่งใหญ่ที่มีชื่อเสียงมาหลายสิบปีได้! ”

“คาดว่า ปรมาจารย์หลินนี้จะต้านทานเทพแห่งทวนโล่อู๋จี๋ ได้ไม่เกินสามกระบวนท่า! ”

ทุกคนต่างก็ไม่ได้เห็นดีเห็นงามกับหลินหยุน หลินหยุนยังหนุ่มอายุน้อย อีกทั้งเรื่องเล่าลือที่เกี่ยวกับ หลินหยุน มันช่างน่าอัศจรรย์นัก ทำให้คนรู้สึกว่าไม่ค่อยจะเป็นจริงสักเท่าไหร่

ดังนั้น สำหรับเรื่องเล่าลือที่เกี่ยวกับหลินหยุน ทุกคนต่างก็คิดว่าเป็นเพียงเรื่องเล่าลือเท่านั้น

โล่อู๋จี๋ที่ถือทวนยาวอยู่ในมือ ลักษณะท่าทางองอาจเกรียงไกรเปลี่ยนแปลงจากเดิมไปอย่างมาก

โล่อู๋จี๋เมื่อครู่นี้ เหมือนกับชายชราที่โหดเหี้ยม ร้อนรนที่จะแก้แค้นให้กับญาติคนสนิทของตน

แต่โล่อู๋จี๋ในขณะนี้ เหมือนกับภูเขาที่สูงตระหง่าน ราวกับมีความรู้สึกว่าในมือถือทวน ทั้งโลกก็ตกเป็นของข้า

นี่ถึงจะเป็นลักษณะท่าทางของบุคคลระดับปรมาจารย์สูงสุด ที่พึงจะมีครอบครอง

โล่อู๋จี๋มองไปที่ทวนยาวสีเงินที่อยู่ในมือ และอุทานขึ้นว่า: “เพื่อนเก่า ไม่เจอกันมาหลายสิบปีแล้ว ไม่รู้ว่านายจะยังคงคมกริบอยู่หรือไม่ วันนี้จะออกต่อสู้ ให้นายได้อิ่มหนำสำราญกับเลือดของ ผู้แข็งแกร่ง”

ติง！

ทวนยาวสีเงินนั้น เหมือนกับว่าจะส่งเสียงตอบรับกลับมาเล็กน้อย ราวกับเป็นเครื่องรางที่มีจิตวิญญาณชิ้นหนึ่ง

หลินหยุนมองไปที่โล่อู๋จี๋ ในสายตาที่เฉยชาเผยความตะลึงออกมา: “คิดไม่ถึงว่า เขาจะถึงระดับขั้นที่คนกับทวนรวมกันเป็นหนึ่งแล้ว”

คนกับทวนรวมกันเป็นหนึ่ง อาวุธสามารถรับรู้ได้ถึงจิตใจของผู้เป็นเจ้าของ โดยได้ตอบรับกลับให้เจ้าของรับรู้เล็กน้อย

ถึงระดับขั้นคนกับทวนรวมกันเป็นหนึ่ง ทวนเล่มนั้นก็เทียบเท่าได้กับส่วนหนึ่งในร่างกายของโล่อู๋จี๋ เมื่อตอนที่เขาใช้ทวนยาวเล่มนั้น ก็จะคล่องแคล่วว่องไว เป็นไปคำสั่งอย่างราบรื่น

“ปรมาจารย์หลิน ตายซะเถอะ! ”

โล่อู๋จี๋สีหน้าเคร่งขรึม ไม่ได้ระเบิดพลังแสดงลักษณะท่าทางที่แข็งแกร่งอะไรออกมา แต่ว่า ทันใดนั้นร่างกายของเขาก็เหมือนกับว่าเปลี่ยนไปโดยที่อายุลดลงไปไม่น้อย

“งูทิพย์แลบลิ้น! ”

ทวนยาวตวัดขึ้น ราวกับงูทิพย์ พุ่งตรงทิ่มไปที่คอหอยของหลินหยุน

แม้ว่าจะไม่ได้ระเบิดพลังลมหายใจที่แข็งแกร่ง แต่ว่า ทวนเล่มนั้นของโล่อู๋จี๋กลับรวดเร็วแม้แต่เศษเงาก็ยังมองไม่เห็น

อีกทั้ง ท่ามกลางอากาศที่ทวนยาวพุ่งผ่านไป เกิดเสียงดังปังปังขึ้น นั่นคือเสียงที่เกิดจากความรวดเร็วของทวนยาวที่ถึงขีดจำกัด ทิ่มเจาะทะลุอากาศ

การโจมตีที่ทรงพลังอย่างแท้จริง ลมหายใจทั้งหมดจะถูกยับยั้ง ไม่ปล่อยให้รั่วไหลออกไป แบบนี้จึงจะสามารถรักษาการโจมตีให้ทรงพลังอย่างที่สุดได้

หลักการเหตุผลที่ยิ่งใหญ่นั้นง่ายมากนิดเดียว ก็คือหลักการตามนี้

หลินหยุนปล่อยหมัดชกเข้าใส่ ทวนยาวของโล่อู๋จี๋กระเด็นออกไป

พลังทั้งสองปะทะกัน แต่ก็ไม่ได้ปรากฏภาพเหตุการณ์การต่อสู้ระหว่างคาร์นอตวิลเลียมกับโล่อู๋จี๋แบบเมื่อครู่นี้ มีเพียงเสียงอู้อี้ดังขึ้น จากนั้นทั่วทั้งบริเวณเหมือนกับว่าสั่นสะเทือนไปกี่วินาที

โล่อู๋จี๋สีหน้าเปลี่ยนไป เงาร่างถอยหลังอย่างเร่งรีบ จากนั้นก็ตวัดปลายทวนขึ้น มือซ้ายเปลี่ยนมือขวา จากล่างขึ้นบน แล้วก็ทิ่มแทงออกไปอย่างรุนแรง โดยเป้าหมายก็ยังคงเป็นที่คอหอยของ หลินหยุน

“ไฟป่าเผาราบ！”

หลินหยุนขยับร่างกายสามฟุต ยื่นฝ่ามือออกไป แล้วตบไปที่ทวนยาวของโล่อู๋จี๋

แต่ว่า ครั้งนี้โล่อู๋จี๋ไม่ได้ปะทะซึ่ง ๆ หน้ากับหลินหยุน ไม่ทันรอให้ฝ่ามือของหลินหยุนตบลงมา ก็รีบถอนทวนยาวกลับมาอย่างรวดเร็ว หมุนตัว แล้วก็ทิ่มแทงออกไปอีกครั้ง