บทที่ 595 ตีนายแล้วจะทำไม

ลูกศิษย์คนนั้นรีบวิ่งไปด้านในหุบเขาทันที

ในไม่ช้า กลุ่มเยาวชนชุดดำหกคนสวมเครื่องแบบหุบเขาเทพยา ก้าวเท้ามาถึงที่เกิดเหตุอย่างรวดเร็ว ใช้เวลาไม่เกินห้านาที

จะเห็นได้ว่า หน่วยชุดฉุกเฉินของหุบเขาเทพยานั้นเร็วมาก

กลไกการรักษาความปลอดภัยยังสามารถสะท้อนให้เห็นว่าระบบปฏิบัติการของหุบเขาเทพยา ได้บรรลุมาตรฐานที่สมบูรณ์มาก

“ผู้พิทักษ์ คนผู้นี้กำลังสร้างปัญหาในหุบเขาเทพยาของเรา พวกนายไล่เขาออกไป!” พ่อบ้านสั่งด้วยน้ำเสียงที่ออกคำสั่ง

ผู้พิทักษ์มีสีหน้าเฉยเมย และคนที่เป็นผู้นำ ก็มองพ่อบ้านอย่างเย็นชา

“คุณไม่มีอำนาจที่จะสั่งพวกเรา โปรดแสดงหลักฐานว่าไอ้หนุ่มคนนี้กำลังสร้างปัญหา!” หัวหน้าผู้พิทักษ์พูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

ใบหน้าของพ่อบ้านแดงก่ำ ในระบบของหุบเขาเทพยา หน่วยพิทักษ์อยู่ในความรับผิดชอบของเจ้าหุบเขา แม้ว่าเขาจะเป็นพ่อบ้านของหุบเขาเทพยา แต่เขาก็ไม่มีคุณสมบัติที่จะสั่งการในการต่อสู้ของหุบเขาเทพยา

นี่ก็เพื่อเป็นการป้องกันไม่ให้เกิดการจลาจล

เมื่อเห็นว่าผู้พิทักษ์เหล่านี้ไมฟังคำสั่งของคุณลุง คุณชายเหยียนจึงตะโกนอย่างโกรธเคือง “ช่างใจกล้า แม้แต่คำพูดของพ่อบ้านพวกนายก็ไม่ยอมฟัง จะกบฏหรือ!”

พ่อบ้านสายตามืดมัว และเกือบจะล้มลง ผู้พิทักษ์เหล่านี้อยู่ภายใต้อำนาจของเจ้าหุบเขา เขาจะมีอำนาจสั่งการได้อย่างไร!

โดยเฉพาะคำพูดของคุณชายเหยียนที่พูดว่าการกบฏ ยิ่งทำให้พ่อบ้านตกอยู่ในสถานการณ์ลุกเป็นไฟ!

ผู้พิทักษ์มองคุณชายเหยียนด้วยสายตาเย็น ราวกับมองคนโง่

คุณชายเหยียนยังคงทำตัวไม่รู้ร้อนรู้หนาว พูดอย่างเย่อหยิ่ง “มองอะไร เชื่อหรือไม่ฉันให้คุณลุง ยกเลิกตำแหน่งของพวกนาย แล้วไล่พวกนายออกจากหุบเขาเทพยา!”

“หุบปากซะ!” พ่อบ้านทนไม่ไหวแล้ว แล้วเตะคุณชายเหยียนลงกับพื้น

พ่อบ้านรีบยิ้มให้ผู้พิทักษ์เหล่านนั้นทันที “เด็กคนนี้ไม่รู้ความ คำพูดของเขาได้โปรดทุกท่านอย่าถือเป็นเรื่องจริงจัง!”

“พวกเราทุกคนก็ทำงานเพื่อเจ้าหุบเขา หวังว่าทุกท่านจะยกโทษให้!”

“ใช่สิ ฉันมีหลักฐานว่าไอ้หนุ่มคนนี้กำลังสร้างปัญหา รปภ.ของพวกเรา และทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์สามารถยืนยันได้ เขาเป็นคนที่ทำร้ายรปภ.ของพวกเราก่อน และยังจะทุบตีฉันด้วย ฉันจึงให้คนไปเชิญพวกคุณมา!”

พ่อบ้านพูดหน้ามือเป็นหลังมือ เติมเชื้อไฟลงไป และโยนความรับผิดชอบทั้งหมดให้กับหลินหยุน

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าหลินหยุนจะไม่ได้ลงมือทำร้ายรปภ. แต่เพียงแค่มองก็ทำให้รปภ.ทั้งสองหวาดกลัวจนล่าถอย

เพียงแต่ว่า สิ่งที่น่าละอายเช่นนี้ รปภ.ทั้งสองจะต้องไม่พูดออกมาอย่างแน่นอน

และทุกคนที่อยู่รอบๆต่างมาที่นี่เพื่อแลกเปลี่ยนยาของหุบเขาเทพยา และพวกเขาจะไม่ทำให้พ่อบ้านขุ่นเคืองแน่นอน

ดังนั้น ไม่ว่าจะเป็นรปภ.ทั้งสองคน หรือฝูงชนโดยรอบ จึงพยักหน้าเห็นด้วยกับสิ่งที่พ่อบ้านพูด

หัวหน้าหน่วยพิทักษ์มองไปที่หลินหยุนด้วยใบหน้าเคร่งขรึม และถามว่า “คุณยังมีอะไรจะอธิบายอีกไหม?”

“หน่วยพิทักษ์ในหุบเขาเทพยาขึ้นตรงกับเจ้าหุบเขา และจะไม่ลำเอียงไปทางใด หากพวกเขาพูดโกหก คุณสามารถเปิดเผยออกมาได้”

พ่อบ้านขมวดคิ้ว แต่ก่อนเขาก็เคยได้ยินเกี่ยวกับคนในหน่วยพิทักษ์นั้นมีคุณธรรม และพูดยาก

ตอนนี้ในที่สุดก็เข้าใจแล้ว

ในฐานะที่เป็นพ่อบ้านหุบเขาเทพยา สมาชิกในทีมเหล่านี้ไม่ไว้หน้าเขาเลย

พ่อบ้านได้เริ่มเตรียมการที่จะโต้ตอบหลินหยุนแล้ว เขาคิดไว้แล้วว่าหลินหยุนจะต้องบอกข้อเท็จจริงกับคนในหน่วยพิทักษ์แน่นอน

เพียงแต่ว่า สิ่งที่ทำให้ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น

หลินหยุนพูดอย่างไร้ความรู้สึก “เขาไม่มีคุณสมบัติพอที่จะให้ฉันอธิบาย แม้ว่าฉันจะทำ พวกนายจะทำอะไรฉันได้?”

“ช่างเป็นไอ้หนุ่มที่หยิ่งผยองอะไรเช่นนี้!”

ทุกคนรอบๆตัวประหลาดใจ เผชิญหน้ากับหน่วยพิทักษ์ ไอ้หนุ่มคนนี้ยังไม่เห็นใครอยู่ในสายตา

เขาไม่กลัวหุบเขาเทพยาหรือ?

พ่อบ้านประหลาดใจและดีใจ เขากำลังคิดว่าจะตอบโต้การโต้แย้งของหลินหยุนอย่างไร แต่หลินหยุนกลับยอมรับออกมาเอง และยังท้าทายหน่วยพิทักษ์อีกด้วย

คราวนี้คนในหน่วยพิทักษ์ คงจะไม่ยอมแพ้อย่างแน่นอน

คุณชายเหยียนอยู่ข้างหลัง หัวเราะทันที สายตาที่มองหลินหยุน เต็มไปด้วยความชั่วร้าย “ไอ้หนุ่มคนนี้ หยิ่งยะโสได้น่ารักจริงๆ! แม้แต่หน่วยพิทักษ์ในหุบเขาเทพยา ก็ไม่เห็นอยู่ในสายตา ต่อจากนี้ฉันจะคอยดูว่านายจะตายยังไง!”

หัวหน้าหน่วยพิทักษ์ สีหน้าเคร่งชรึม “ดูเหมือนว่าคุณจะมาที่หุบเขาเทพยาของฉันเพื่อก่อกวนจริงๆ!”