ตอนที่ 620
บทที่ 621 ข้ามาทวงหนี้
October 21, 2026
เจี่ยงเฉิงพูดขึ้นด้วยความโมโห: “ถ้าอย่างนั้นที่คุณหนูเจี่ยงพูดก็หมายความว่า ต่อไปพวกเราต่างก็สามารถที่จะเฝ้าสังเกตติดตามผู้อื่นได้ตามอำเภอใจอย่างนั้นเหรอ? ”
เจี่ยงหลินหลินยิ้มอย่างเย็นชาและพูดขึ้นว่า: “คนอื่นนั้นไม่จำเป็นหรอก แต่สำหรับตัวมอดของบางตระกูลนั้น จำเป็นที่จะต้องเฝ้าสังเกตติดตามซึ่งเป็นวิธีการที่ได้เปรียบเพื่อป้องกันไม่ให้คนบางคนมาทำลายชื่อเสียงเกียรติยศของตระกูลเจี่ยงของฉัน! ”
“คุณหมายความว่าอย่างไร? คุณพูดว่าใครคือตัวมอด! ” เจี่ยงเฉิงพูดขึ้นด้วยความโมโห ซึ่งคำพูดนี้ เจี่ยงเฉิงไม่สามารถที่จะอดทนรับฟังได้ ต่อให้ตอนนี้เจี่ยงหลินหลินเป็นคนโปรดของตระกูลเจี่ยงก็ตาม ซึ่งการที่ถูกพูดว่าเป็นตัวมอดของตระกูลเจี่ยง เจี่ยงเฉิงไม่สามารถที่จะอดทนรับฟังได้อย่างแน่นอน
เจี่ยงหลินหลินยิ้มเยาะ: “พูดถึงใคร คนนั้นก็คงรู้ตัวเองดี”
คนอื่นไม่ว่าจะเป็นผู้บริหารระดับสูงของตระกูลเจี่ยง หรือว่าคนรุ่นใหม่อายุน้อยของตระกูลเจี่ยง ต่างก็มองไปที่เจี่ยงหลินหลินกับเจี่ยงเฉิงที่กำลังทะเลาะกัน โดยที่ไม่มีใครกล้าพูดส่งเสียงอะไรออกมา
ไม่ว่าพวกเขาทั้งสองจะทะเลาะกันมากขนาดไหน ต่างก็เป็นญาติพี่น้องที่ใกล้ชิด ต่อให้ทั้งสองคนทะเลาะลงไม้ลงมือใส่กัน อย่างมากที่สุดเจ้าบ้านก็คงแค่ดุด่าว่ากล่าวเล็กน้อย
หากว่าเป็นคนอื่น ไม่แน่อาจจะเกิดผลลัพธ์ที่แตกต่างขึ้น
เจี่ยงเฉิงชี้ไปที่เจี่ยงหลินหลินด้วยความโมโห: “อย่ามาถือว่าตัวเองเป็นคุณหนูของตระกูลเจี่ยงแล้ว ข้าก็ไม่กล้าที่จะทำอะไรกับคุณ หากว่าคุณยังกล้าที่จะพูดให้ร้ายข้าอีกล่ะก็ เชื่อหรือไม่ว่าข้าจะลงมือตบคุณเดี๋ยวนี้! ”
เจี่ยงหลินหลินไม่เกรงกลัวเขาอยู่แล้ว เงยศีรษะขึ้นเผชิญหน้าแบบตาต่อตาฟันต่อฟัน: “นายก็ลองดูสิ! ”
“พอได้แล้ว! ” เจี่ยงจิงเทียนที่อยู่บนที่นั่งในที่สุดก็เอ่ยปากพูดขึ้นแล้ว สีหน้าท่าทางเฉยชา มองไม่ออกว่าในใจกำลังคิดอะไรอยู่
“ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม เจี่ยงเฉิงก็เป็นญาติที่ใกล้ชิดในตระกูลเจี่ยงของข้า โดยคนนั้นกล้าที่จะสั่งให้เจี่ยงเฉิงคุกเข่าลง ก็เท่ากับว่าเป็นการดูหมิ่นเหยียดหยามตระกูลเจี่ยงของข้าเช่นกัน”
“เรื่องนี้ จำเป็นที่จะต้องให้ไอ้หนุ่มน้อยผู้นั้นอธิบายชี้แจงให้กับตระกูลเจี่ยงของพวกเราอย่างชัดเจน! ”
ได้ยินคำพูดของเจี่ยงจิงเทียน เจี่ยงหลินหลินก็ก้มศีรษะลงแล้วพูดขึ้นว่า: “ตรงจุดนี้ จำเป็นที่จะต้องให้ไอ้หนุ่มน้อยผู้นั้นอธิบายชี้แจงให้กับตระกูลเจี่ยงของพวกเราอย่างชัดเจน มิเช่นนั้นต่อไปอิทธิพลบารมีของตระกูลเจี่ยงของฉันจะหลงเหลือได้อย่างไร? ”
สำหรับพวกผู้บริหารระดับสูง ก็ส่งเสียงแสดงความเห็นด้วย: “ถูกต้อง เจ้าบ้านพูดได้อย่างถูกต้อง กล้าที่จะลงมือกับคนในตระกูลเจี่ยงของพวกเรา ก็เหมือนเป็นการตบหน้าคนในตระกูลเจี่ยงเช่นกัน จำเป็นที่จะต้องอธิบายชี้แจงกับพวกเราอย่างชัดเจน! ”
เจี่ยงเฉิงดีอกดีใจ เดิมทีเขากังวลว่าที่เจี่ยงหลินหลินก่อความวุ่นวาย เจ้าบ้านอาจจะไม่ออกหน้าช่วยเหลือตัวเขา
แต่ ดูเหมือนว่าเรื่องที่อิทธิพลบารมีของตระกูลเจี่ยงถูกดูหมิ่นเหยียดหยาม ก็เลยทำให้เจ้าบ้านเกิดความลำเอียง
เจี่ยงเฉิงมองไปที่เจี่ยงหลินหลินอย่างภาคภูมิใจ แฝงด้วยรอยยิ้มท่าทางที่ยั่วยุ เหมือนกับกำลังพูดว่า: “ดูสิ เจ้าบ้านก็ยังลำเอียงมาทางข้า”
เจี่ยงหลินหลินก้มหน้าลง เงียบสงบไม่พูดไม่จา โดยที่ไม่มีใครมองเห็นถึงความโกรธแค้นที่เผยออกมาจากสายตาของเธอ
แม้ว่าเธอจะเป็นคุณหนูของตระกูลเจี่ยง และยังได้ช่วยเหลือคุณปู่เอาไว้ ซึ่งถือเป็นการสร้างคุณงามความดี
แต่ เธอก็เป็นเพียงแค่ผู้หญิง โดยที่ตระกูลเจี่ยงก็ยังคงให้ความสำคัญกับผู้ชายมากกว่าผู้หญิง
ดังนั้น เจี่ยงจิงเทียนผู้ที่เป็นพ่อผู้ให้กำเนิดของเธอแท้ ๆ ถึงได้ลำเอียงไปทางเจี่ยงเฉิง
ถ้าหากเธอเป็นผู้ชาย แม้ว่าเจี่ยงจิงเทียนจะยังคงไปล้างแค้นไอ้หนุ่มนั่นที่ทำร้ายรังแกเจี่ยงเฉิงแต่ว่าเจี่ยงเฉิงเองก็จะถูกลงโทษด้วยเช่นกัน
เจี่ยงจิงเทียนมองไปที่เจี่ยงเฉิง: “นายไปสืบค้นรายละเอียดเบาะแสของไอ้หนุ่มนั่นมาให้ชัดเจน จากนั้นข้าจะส่งยอดฝีมือสองคนติดตามนายไปด้วย เพื่อไปสำรวจเบื้องหลังของไอ้หนุ่มนั่น”
เจี่ยงเฉิงโค้งคำนับและพูดว่า: “รับทราบ! ”
ขณะที่เจี่ยงเฉิงกำลังหันหลัง เตรียมที่จะเดินจากไปนั้น น้ำเสียงที่มีความรู้สึกเฉยชาเหินห่าง ก็พลันดังขึ้นมาจากห้องโถงด้านนอก
“ไปต้องไปสืบค้นแล้ว ข้ามาถึงแล้ว”
เงาร่างของหลินหยุนเหมือนกับปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศ ภายใต้สายตาของพวกผู้บริหารระดับสูงของตระกูลเจี่ยง แล้วก็เดินอย่างองอาจเข้าไปในห้องโถง
เจี่ยงเฉิงตกใจ จากนั้นก็ดีใจ: “ไอ้หนุ่มน้อย ข้ากำลังจะไปหานายอยู่พอดี? ซึ่งคิดไม่ถึงว่านายจะมาหาถึงที่นี่ด้วยตนเอง! ”
“เจ้าบ้าน ก็คือไอ้หนุ่มน้อยคนนี้! ”
พวกผู้บริหารระดับสูงของตระกูลเจี่ยง รวมไปถึงคนรุ่นหลังที่อายุยังน้อย ต่างก็มองจ้องหน้าซึ่งกันและกัน
“เขาเข้ามาได้อย่างไรกัน! ”
มาตรการรักษาความปลอดภัยของตระกูลเจี่ยง นับว่าดีที่สุดทั่วทั้งเกาะหนันแล้ว แต่ว่า ด้านนอกกลับไม่มีสัญญาณแจ้งเตือนใด ๆ อยู่ดี ๆ ไอ้หนุ่มน้อยคนนี้ก็มาปรากฏตัวอยู่ที่ห้องประชุมแล้ว
เขาบินเหาะเข้ามาอย่างนั้นเหรอ?
พวกพี่น้องสหายของเจี่ยงจิงเทียน พ่อของเจี่ยงเฉิง เจี่ยงจิงเล่มองไปที่หลินหยุน ตะโกนถามขึ้นอย่างเย็นชาว่า: “ไอ้หนุ่มน้อย นายเข้ามาด้านในได้อย่างไรกัน? ”
หลินหยุนพูดขึ้นว่า: “เดินเข้ามา”
เจี่ยงจิงเล่ตวาดขึ้นว่า: “พูดไร้สาระ มาตรการรักษาความปลอดภัยของพวกเราตระกูลเจี่ยง นับว่าดีและโด่งดังที่สุดทั่วทั้งเกาะหนันแล้ว ตอนที่นายเดินเข้ามา ยามที่หน้าประตูไม่มีขัดขวางอะไรเลยอย่างนั้นเหรอ? ”