บทที่ 651 เขาก็คือเจ้านายใหญ่ของหัวหยา กรุ๊ป

ผู้จัดการจางยิ้มเยาะด้วยความความเหยียดหยาม: “ฮึ ยังจะแสดงละครตบตาอยู่อีก นายสามารถหลอกลวงพวกเราได้ แต่นายนึกว่าจะสามารถหลอกลวงประธานหลิวได้อย่างนั้นเหรอ? ”

ประธานเหยียนกระหยิ่มยิ้มย่องอย่างไม่เกรงกลัวและพูดขึ้นว่า: “พวกข้าจะเสียใจภายหลังงั้นเหรอ? มีประธานหลิวอยู่ที่นี่ ต่อให้คุณไปตามจ้าวซูเหามาก็ไม่มีประโยชน์! ”

“หากจะพูดให้ฟังดูดีหน่อย เขาก็คือประธานหัวหยา กรุ๊ป! แต่เมื่อพูดแบบไม่น่าฟัง เขาก็คือคนงาน ที่ทำงานให้กับประธานหลิว”

“หากคิดที่จะให้พวกข้าหวังเสียใจภายหลัง นอกเสียจากว่านายจะสามารถไปตามเจ้านายใหญ่ของหัวหยา กรุ๊ปผู้ลึกลับท่านนั้นมาให้ได้”

หลันโร่หลินวางโทรศัพท์ลง และยิ้มอย่างประหลาดขึ้น: “ใช่แน่นะ? ถ้าหากฉันสามารถไปตามเจ้านายใหญ่ท่านนั้นมาได้ล่ะ? ”

ประธานเหยียนตกใจ จากนั้นก็หัวเราะเสียงดังและพูดขึ้นว่า: “คุณฝันไปหรือเปล่า? คุณมีคุณสมบัติอะไรถึงสามารถเรียกให้เจ้านายใหญ่มาได้? หรือว่า แม้แต่เจ้านายใหญ่คุณก็ได้หลอกล่อเขาเรียบร้อยแล้วด้วย? ”

อยู่ต่อหน้าสองคนที่พูดจาหยาบคาย หลันโร่หลินพยายามอดกลั้นความโมโหเอาไว้ แล้วรออยู่อย่างสงบจนกว่าหลินหยุนจะมาถึง

“หยุดพูดไร้สาระได้แล้ว รอให้เขามาถึง พวกเราก็มาพิสูจน์ยืนยันกันต่อหน้า”

ในเมื่อทุกคนต่างก็ไม่ไว้หน้ากันแล้ว แม้แต่รองประธานหลิวนั้นหลันโร่หลินก็ไม่อยากที่จะทักทายต้อนรับแล้ว โดยได้ก้มหน้าก้มตาทำงานต่อไป ไม่สนใจพวกคนเหล่านี้อีก

ผู้จัดการจางพูดขึ้นว่า: “ประธานหลิว คุณดูสิ แม้แต่คุณเธอก็ยังไม่เห็นอยู่ในสายตา เธอช่างหยิ่งทะนงตัวไม่มีใครอยู่ในสายตามากขนาดนี้เลย! ”

รองประธานหลิวสีหน้าเย็นชาเล็กน้อย พูดอย่างหนักแน่นว่า: “นั่งลงรอให้เขามาก่อน ถ้าหากว่าพวกนายถูกใส่ความว่าร้ายจริง ๆ ข้าจะทวงคืนความเป็นธรรมให้กับพวกนายเอง! ”

“ถ้าหากว่ามีคนคิดที่จะใช้อำนาจเพื่อประโยชน์ส่วนตัว โดยใช้บริษัทเป็นเหมือนบ้านของตนแล้ว ซึ่งไม่สนว่าจะเป็นใคร ข้าจะไม่ปล่อยเธอเอาไว้อย่างเด็ดขาด”

ประธานเหยียนกับผู้จัดการจางแสดงท่าทางกระหยิ่มยิ้มย่อง: “ประธานหลิวพูดได้ดีมาก คนแบบนี้ ไม่สมควรที่จะปล่อยไปโดยง่าย จะต้องจัดการกับเธอให้เข็ดหลาบ”

น้ำเสียงที่มีความหมายแอบแฝงอยู่นั้น ทำให้หลันโร่หลินอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสะอิดสะเอียน

ผ่านไปไม่นาน ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น

“เชิญเข้ามาได้! ” หลันโร่หลินพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ไพเราะ

ประตูได้เปิดออก หลินหยุนค่อย ๆ เดินเข้ามา

แต่น่าเสียดายที่ ครั้งนั้นรองประธานหลิวไม่ได้ไปที่ซีเป่ย จึงไม่เคยได้พบเห็นหลินหยุน

เขารู้แต่เพียงว่านายท่านเสี้ยงได้มอบหัวหยา กรุ๊ป ให้กับเด็กหนุ่มคนหนึ่ง

ไม่อย่างนั้น เขาก็คงสามารถรู้ได้ทันทีว่า หลินหยุนก็คือเจ้านายใหญ่ผู้อยู่เบื้องหลังของหัวหยา กรุ๊ป

ผู้จัดการจางชี้ไปที่หลินหยุน และพูดขึ้นด้วยสีหน้าหม่นหมองว่า: “คือไอ้หนุ่มนี้น่ะเหรอ! ”

“แหะแหะ ประธานหลัน ข้าจะดูว่าคุณมีคำอธิบายอย่างไร! ”

แผนการของผู้จัดการจางช่างร้ายกาจ เหตุการณ์แบบนี้ หลันโร่หลินไม่สามารถที่จะอธิบายได้อย่างชัดเจนแน่นอน

เพียงแค่ผู้จัดการจางกับประธานเหยียนยืนยันหนักแน่นว่า หลันโร่หลินกับหลินหยุนมีความสัมพันธ์ที่ไม่เหมาะสม ซึ่งหลันโร่หลินก็ยากที่จะพูดแก้ต่างให้กับตนเองแล้ว

เห็นหลินหยุนเดินเข้ามา หลันโร่หลินจึงลุกยืนขึ้น แล้วแสดงความเคารพต่อหลินหยุน: “คุณหลิน ในที่สุดคุณก็มาถึงจนได้! ”

หลินหยุนกวาดสายตามองไปที่สามคนนั้น แล้วก็หมางเมินไป สุดท้าย สายตามาหยุดอยู่ที่ใบหน้าของหลันโร่หลิน

“เกิดเรื่องอะไรขึ้น? ”

หลันโร่หลินพูดขึ้นโดยเหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่เชิง: “ประธานหลิน มีคนสงสัยว่าคุณคือเด็กหนุ่มที่ฉันเลี้ยงดูเอาไว้ ซึ่งคุณจะต้องมาพิสูจน์ยืนยันถึงความบริสุทธิ์ให้กับฉัน! ”

“พูดตามจริงแล้ว ฉันเองก็หวังที่จะสามารถเลี้ยงดูเด็กหนุ่มอย่างคุณเช่นกัน แต่ที่สำคัญก็คือ เงินเดือนของฉันก็คือคุณที่เป็นคนให้ ฉันเป็นเพียงแค่พนักงาน จะมีเงินไปเลี้ยงดูเจ้านายของฉันได้อย่างไรกันล่ะ! ”

ประธานเหยียนกับผู้จัดการจางตกใจ นี่หมายความว่าอย่างไร? หลินหยุนกลายเป็นเจ้านายของเธอไปได้อย่างไรกัน?

ผู้จัดการจางยิ้มเยาะและพูดขึ้นว่า: “ประธานหลัน คุณอย่าได้มาแสดงละครตบตาอยู่อีกเลย เจ้านายของคุณน่าจะคือประธานหลิวไม่ใช่เหรอ? แล้วไอ้หนุ่มนี้ได้กลายเป็นเจ้านายของคุณไปตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? ”

ประธานเหยียนก็ยิ้มเยาะและพูดว่า: “ประธานหลัน จะพูดโกหกก็ควรจะมีการร่างเนื้อหาเอาไว้ด้วย เจ้านายของคุณ ก็คงเป็นเจ้านายของหัวหยา กรุ๊ปด้วย! ”

ใบหน้าของหลันโร่หลินที่ทั้งมีเสน่ห์และมีความเป็นผู้ใหญ่ ได้แกล้งแสดงอาการที่ไร้เดียงสาออกมา ซึ่งท่าทางดังกล่าวนั้น มีพลังที่ดึงดูดจิตใจผู้ชายได้เป็นอย่างมาก

“ถูกต้องเลย เขาก็คือเจ้านายใหญ่ของหัวหยา กรุ๊ป! ”

“โอ้วใช่แล้ว ครั้งนั้นรองประธานหลิวไม่ได้ไปที่ซีเป่ย คงไม่น่าจะเคยเจอประธานหลินมาก่อนสิ! ”