บทที่ 653 หลินโร่สุ่ยที่น่าสงสาร

เมื่อมองไปตามสายตาของหลินโร่หลัน ทุกคนก็มองเห็นสาวน้อยที่ถูกทอดทิ้งคนนั้นอยู่ในมุมห้อง

หลินเสี่ยวหยูที่มองเห็นหลินโร่สุ่ยตั้งนานแล้ว แกล้งทำเป็นอุทานขึ้นว่า: “ไอ๊หยา ที่จริงพี่โร่สุ่ยอยู่ที่ตรงนั้นคนเดียวหรอกเหรอ? ใช่แล้ว วันนี้เธอก็จัดพิธีเปิดบริษัทด้วยไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงมีเธออยู่เพียงแค่คนเดียวล่ะ? ”

กลุ่มคนของตระกูลหลินต่างก็แสดงท่าทางเยาะเย้ยออกมาเล็กน้อย

ไม่รู้จะพูดว่าหลินตงเย่วโชคดี หรือโชคร้ายกันแน่ ลูกสาวคนโตหลินโร่หลันเป็นที่น่าภาคภูมิใจ แต่ลูกสาวคนที่สองหลินโร่สุ่ย ช่างน่าแปลกเสียจริง มักจะทำให้หลินตงเย่วอับอายขายหน้าในทุกครั้ง

หลินเสี่ยวหยูก็แกล้งทำเป็นถามขึ้นอย่างไร้เดียงสาว่า: “หรือว่า พิธีเปิดบริษัทของพี่โร่สุ่ย ไม่มีใครสักคนที่มาร่วมแสดงความยินดีกับเธอเลยอย่างนั้นเหรอ? ”

หลินตงเย่วยิ่งมีสีหน้าที่ย่ำแย่มากขึ้น และกระซิบพูดกับหลินโร่หลันว่า: “ไปเรียกน้องสาวของเธอที่ไม่ได้เรื่องได้ราวคนนั้นมา! อย่าปล่อยให้เธออับอายขายหน้าอยู่ที่ตรงนั้นเพียงคนเดียว”

“อืม! ” หลินโร่หลันพยักหน้า แล้วก็เดินไปหาหลินโร่สุ่ย

อันที่จริงไม่ต้องรอให้หลินเสี่ยวหยูพูดขึ้น ทุกคนก็สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนถึงความแตกต่างที่เกิดขึ้น

โดยพิธีเปิดบริษัทของหลินโร่หลันใช้พื้นที่จัดงานในห้องโถงไปเป็นสัดส่วนกว่าเก้าสิบเปอร์เซ็นต์

ส่วนพิธีเปิดบริษัทของหลินโร่สุ่ย ก็หลงเหลือเพียงแค่พื้นที่เปล่าเปลี่ยวบริเวณมุมห้องให้เธอเท่านั้น

ช่างแตกต่างกันราวกับพระราชวังและที่ซุกหัวนอนของขอทานโดยสิ้นเชิง

หลินโร่หลันเดินมาที่ข้างกายของน้องสาว และกระซิบพูดขึ้นว่า: “โร่สุ่ย ไปด้วยกันกับฉันเถอะ! อย่าได้อยู่ที่ตรงนี้อีกเลย จะได้ไม่ต้องอับอายขายหน้าต่อคนอื่นอีก”

“ไปที่จัดงานตรงนั้นของฉัน อีกไม่นานพวกผู้มีชื่อเสียงในวงการบันเทิงก็มาถึงกันแล้ว ซึ่งจะสามารถช่วยให้บริษัทของเธอเป็นที่รู้จักมากขึ้นด้วย”

หลินโร่สุ่ยส่ายศีรษะอย่างดื้อรั้น: “ไม่ แม้ว่าที่ตรงนี้จะดูแล้วค่อนข้างซอมซ่อ แต่นี่ก็คือพิธีเปิดบริษัทของฉัน อีกทั้ง ฉันเชื่อมั่นว่า จะต้องมีคนมาร่วมงานอย่างแน่นอน”

หลินโร่หลันขมวดคิ้ว: “ทำไมเธอช่างดื้อรั้นแบบนี้! ที่ตรงนี้ของเธอไม่มีคนมาร่วมงานหรอก ไปด้วยกันกับฉันเดี๋ยวนี้”

“คุณพ่อคุณแม่อยู่ที่ตรงนั้น เธออย่าทำให้พวกเขาต้องอารมณ์เสีย! ”

ตอนที่ไม่พูดถึงคุณพ่อคุณแม่ก็ยังรู้สึกดีอยู่ แต่เมื่อพูดถึงคุณพ่อคุณแม่ จิตใจของหลินโร่สุ่ยยิ่งปวดร้าวมากขึ้น

“ถึงอย่างไรในสายตาของพวกเขาก็ไม่มีฉันอยู่แล้ว ทำไมฉันจะต้องไปฟังพวกเขาบ่นว่าอีกด้วยล่ะ”

“พี่ไปเถอะ ต่อให้ไม่มีใครสักคน ฉันเองก็จะไม่ไปกับพี่หรอก”

หลินโร่หลันพูดขึ้นด้วยความโมโหว่า: “สิ่งที่น่ารำคาญที่สุดของเธอก็คือสิ่งนี้ ทั้งที่รู้อยู่อย่างชัดเจนว่ามันคือความผิด กลับที่จะยังดึงดันทำอย่างนั้นต่อไปอีก”

“ถ้าหากเธอฉลาดคิดได้ขึ้นมา ก็เดินไปเองแล้วกัน ฉันจะต้องไปทักทายต้อนรับแขก ไม่มีเวลาที่จะมาสนใจตัวเธอแล้ว”

พูดจบ หลินโร่หลันก็หันหลัง แล้วเดินกลับไปอย่างสง่าผ่าเผย

“ต้องขอโทษคุณพ่อด้วย ที่น้องโร่สุ่ยไม่ต้องการที่จะตามมา” หลินโร่หลันพูดขึ้นด้วยความจำใจ

หลินตงเย่วยิ่งโกรธเคืองมากขึ้น: “ช่างมันเถอะ ไม่ต้องไปสนใจเธออีก ฉันไม่มีลูกสาวที่ไม่เชื่อฟังแบบนี้ ปล่อยให้เธอเป็นไปตามยถากรรมของตัวเธอเองเถอะ! ”

เวลานี้ ชายวัยกลางคนผู้หนึ่งเดินเข้ามา ที่โดดเด่นที่สุดก็คือทรงผมหวีเสยของเขานั้น ช่างล้ำสมัยอย่างมาก

“คุณชายหวาง ฉันมาแล้ว! ”

จากนั้น สายตาของชายผู้นั้นก็สังเกตไปที่ร่างของหลินโร่หลัน แล้วแสดงท่าทางตกตะลึง: “คุณคือคุณหลินโร่หลันล่ะสิ! ช่างสวยงดงามเหนือใครเสียจริง! ”

“ขอแสดงความยินดีด้วยกับพิธีเปิดบริษัท โร่หลัน เอ็นเตอร์เทนเมนท์ จำกัด ขอให้มีกิจการที่เจริญรุ่งเรือง”

ผู้ชายมีรูปร่างหน้าตาที่องอาจ แต่ว่า น้ำเสียงกลับมีความนุ่มนวลเหมือนผู้หญิง ได้ยินแล้วรู้สึกไม่ค่อยรื่นหูนัก

หวางเหวินหย่วนยืนอยู่ด้านหลังของหลินโร่หลัน ยิ้มต้อนรับกับชายคนนั้นและพูดขึ้นว่า: สวัสดีประธานหยาง! ขอบคุณมากที่ประธานหยางมาร่วมอวยพรแสดงความยินดี! ”

พูดจบ ก็ได้พูดแนะนำให้กับหลินโร่หลัน: “ท่านนี้คือประธานหยางแห่งบริษัท หวงเฉา เอ็นเตอร์เทนเมนท์ จำกัด! ”

หลินโร่หลันตกใจ และรีบแสดงความเคารพ: “ที่แท้ก็คือเจ้านายของบริษัท หวงเฉา เอ็นเตอร์เทนเมนท์ จำกัด ที่มีชื่อเสียงมาด้วยคนเองเลย ฉันรู้สึกเป็นเกียรติอย่างมากเลยจริง ๆ! ”

บริษัท หวงเฉา เอ็นเตอร์เทนเมนท์ จำกัด แม้ว่าจะมีความยิ่งใหญ่เทียบเท่าไม่ได้กับสามบริษัทเอ็นเตอร์เทนเมนท์ กรุ๊ปในจีน แต่ว่าในวงการบันเทิงของจีนแล้ว ก็ถือได้ว่ามีชื่อเสียงโด่งดังไม่น้อย

ระดับความยิ่งใหญ่สามารถจัดอยู่ในสิบอันดับแรกได้

“คุณชายหวางเป็นคนเชิญ ฉันจะกล้าไม่มาได้อย่างไร! ”

“แต่ว่าเมื่อมาถึงแล้ว ฉันพบว่า ต่อให้เพียงแค่มาพบเห็นเจ้านายหญิงสาวคนสวย ก็ถือว่าคุ้มค่าสำหรับการมาในครั้งนี้แล้ว! ”

ประธานหยางคนนี้เป็นผู้ชายเพลย์บอยขนานแท้ ทุกคำที่พูดล้วนแต่ชื่นชมความสวยงามของ หลินโร่หลัน

ถ้าหากไม่รู้ว่าหลินโร่หลันเป็นผู้หญิงของหวางเหวินหย่วน เกรงว่าเขาคงจะพูดจาเกี้ยวพาราสี ไปแล้ว