บทที่ 697 สีหน้าท่าทางที่น่ารังเกียจของหลินโร่หลัน

ผู้คนตระกูลหลินทั้งหลายต่างก็งงเป็นไก่ตาแตก โดยเฉพาะพวกที่เคยดูถูกหลินหยุนตั้งแต่แรกอย่างหลินตงเย่วและหานเจียวเจียวพวกนั้น

ต่างก็ช็อกจนอ้าปากค้างสักพักใหญ่ก็ยังหุบไม่ลง

ผ่านไปสักครู่ คนตระกูลหลินบางคนจึงตั้งสติกลับคืนมาได้

หานเจียวเจียวสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ สายตาที่มองดูหลินหยุนราวกับถูกผีหลอก “นี่มันเป็นไปได้ยังไงกัน? เขาถึงกับถือหุ้นสิบเปอร์เซ็นต์ของน้ำแห่งชีวิตไว้ได้!”

“นี่มันเป็นไปได้ยังไง! เขาทำได้ยังไงกัน?”

ข้อสงสัยของหานเจียวเจียว ก็เป็นข้อสงสัยของผู้คนตระกูลหลินทั้งหมด แต่ว่าข้อสงสัยนี้ผู้คนตระกูลหลินทั้งหลายก็ได้แต่เก็บไว้ในใจ เพราะว่าไม่มีใครกล้าที่จะไปสงสัยผู้ตรวจสอบอาวุโสทั้งสองอีกแล้ว

อีกทั้ง เมื่อครู่เจ้าบ้านก็ออกหน้าด้วยตัวเองแล้ว ให้ผู้ตรวจสอบอาวุโสทั้งสองตรวจพิสูจน์แล้ว ถ้าพวกเขายังกล้าสงสัยอยู่อีกละก็ ไม่เพียงแต่เป็นการสงสัยกรรมการผู้ตรวจสอบแล้ว ก็ยังเป็นการสงสัยนายท่านหลินซื่อเฉิงอีกด้วย

หลินตงเย่วสีหน้าบูดบึ้งมองไปยังหลินหยุน ในใจก็ว้าวุ่นราวกับคลื่นทะเลซัดสาด

“นี่มันเป็นไปได้ยังไง! เขาอายุน้อยเพียงแค่นี้ ทำไมถึงมีหุ้นส่วนในน้ำแห่งชีวิตได้ด้วยล่ะ? ต้องรู้ว่าน้ำแห่งชีวิตนั้นแม้แต่ตระกูลหวางซูเฟินทั้งสี่แห่งเมืองหลวงก็ยังไม่สามารถแตะต้องของล้ำค่านี้ได้เลย!”

“ลำพังแค่ถือหุ้นสิบเปอร์เซ็นต์ของน้ำแห่งชีวิต ก็สามารถเทียบเท่ากับตระกูลหลินถึงสิบตระกูลด้วยซ้ำไป!”

“น่าขำเสียจริง เมื่อกี้ฉันถึงกับสงสัยว่าเขาอาศัยความช่วยเหลือจากบริษัท ตงหวาง กรุ๊ปจึงจะสามารถทำกำไรได้ถึงพันล้าน!”

“ฮ่าๆ พันล้านจิ๊บจ้อยแค่นี้ สำหรับคนใหญ่คนโตที่ถือหุ้นสิบเปอร์เซ็นต์ของน้ำแห่งชีวิต คนหนึ่งแล้ว มันจะสักเท่าไรกันเชียว?”

หลินตงถิงมองดูหลินตงหัวด้วยสีหน้าตื้นตัน “ตงหัว นายได้ลูกชายที่ประเสริฐจังเลยนะ!”

หลินตงหัวมองไปยังหลินหยุนด้วยสีหน้ามึนงง จนถึงตอนนี้ เขายังไม่ได้สติกลับคืนมาจากอาการช็อกเลย

ครั้งแรกมีทรัพย์สินพันล้าน จากนั้นก็ตามมาด้วยมีหุ้นส่วนในโรงหมอเทพเซียน สุดท้ายแล้วก็ถือหุ้นสิบเปอร์เซ็นต์ของน้ำแห่งชีวิตซึ่งมีอนาคตที่ก้าวไกลอย่างไร้ขอบเขต นี่ราวกับเป็นลูกระเบิดที่ทยอยระเบิดลงมาทีละลูกเลยทีเดียว

จนหลินตงหัวแทบจะแบกรับไม่ไหว

จนกระทั่งได้ยินคำพูดของพี่ใหญ่หลินตงถิง จึงทำให้หลินตงหัวตื่นจากอาการช็อก

“นี่ เด็กคนนี้อาจจะอาศัยความโชคดีเท่านั้นเอง! ไม่เหมือนโล่เฉินบ้านพี่นั่นหรอก จึงจะนับได้ว่ามีความสามารถอย่างแท้จริง!”

เดิมทีหลินตงหัวเพียงแต่พูดอย่างถ่อมตัวเท่านั้น แต่ว่าหลินโล่เฉินได้ยินแล้ว กลับรู้สึกเป็นการเสียดสีอย่างรุนแรง

ความสามารถที่แสดงออกมาของหลินหยุนคนเดียว ก็สามารถอยู่เหนือตระกูลหลินถึงสิบเท่าแล้ว หลินตงหัวถึงกับพูดว่าเป็นเพราะความโชคดี พูดว่าสู้ตัวเองไม่ได้

นี่ไม่ใช่การพูดเสียดสีแล้วจะเป็นอะไรได้ล่ะ?

หลินตงถิงก็รู้สึกหน้าแดงขึ้นมาเช่นกัน นึกว่าหลินตงหัวเจตนาพูดประชดประชันเขา ก็ใครกันที่ไปดูถูกหลินหยุนก่อนล่ะ

ถ้าเป็นเมื่อก่อน ถ้าหลินตงหัวกล้าพูดเช่นนี้ละก็ หลินตงถิงจะต้องโต้เถียงกลับไปอย่างแน่นอน

แต่ว่าตอนนี้หลินหยุนมีอำนาจอิทธิพลแข็งแกร่งขนาดนี้ หลังจากนี้ไปอาจไม่แน่ต้องอาศัยหลินหยุนช่วยค้ำจุนอีกแรงด้วยซ้ำไป

หลินตงหัวในฐานะเป็นพ่อของหลินหยุน ตำแหน่งฐานะก็ย่อมต้องสูงส่งขึ้นตามไปด้วย อาจไม่แน่นายท่านอาจจะยกตำแหน่งเจ้าบ้านให้กับหลินตงหัวก็ได้

ต่อให้หลินตงถิงที่เป็นพี่ใหญ่คนนี้ ก็ยังต้องเคารพให้หลินตงหัวเลย

ดังนั้นหลินตงถิงจึงได้แต่อดทนไว้ ไม่กล้าพูดอะไรออกมา

สวี่เหม่ยเย้นตอนนี้ก็เสียใจอย่างสุดซึ้ง เธอคิดไม่ถึงจริงๆเลยว่า หลินหยุนถึงกับร้ายกาจขนาดนี้!

ถ้าก่อนหน้านี้พวกเธอสองคนสามีภรรยา ไม่ไปขัดแย้งกับหวางซูเฟินละก็ ด้วยความสัมพันธ์ระหว่างหลินโร่สุ่ยกับหลินหยุนตอนนี้ ครอบครัวพวกเขาจะต้องเป็นคนสนิทมากที่สุดของครอบครัวหลินตงหัวอย่างแน่นอน

บริษัท ตงหวาง กรุ๊ปของหวางซูเฟินนั้น ถึงแม้พวกเขาชื่นชอบก็จริง แต่จะไม่แยแสก็ได้

แต่ว่าหุ้นส่วนของโรงหมอเทพเซียน หุ้นส่วนในน้ำแห่งชีวิต พวกเขากลับอยากจะเข้าไปประจบประแจงแทบไม่ทัน

“ฉัน ก่อนหน้านั้นฉันทำไมถึงปากพล่อยแบบนั้นนะ! อยู่ดีๆฉันไปหาเรื่องโจมตีหวางซูเฟินทำไมกัน!”

นายท่านหลินซื่อเฉิงนั่งอยู่ตรงแถวแรก ก็หัวเราะเสียงดังขึ้นมาทันที “ฮ่าๆๆ.....สุดยอดไปเลย! คิดไม่ถึงจริงเลย ปั้นปลายชีวิตของฉันยังได้รับความปรานีจากสวรรค์ ทำให้ตระกูลหลินมีผู้สืบทอดต่อไปแล้ว!”

“ตงหัว ซูเฟิน พวกนายได้ให้กำเนิดลูกชายที่แสนประเสริฐจริงๆเลย!”

คราวนี้ ท่านผู้ใหญ่ตระกูลหลินทั้งสี่ที่เหลือ ถึงแม้ในใจก็แอบชื่นชมอิจฉา แต่ก็ตื่นเต้นดีใจมาก

ถึงแม้ว่าหลินหยุนไม่ใช่ลูกหลานตระกูลทางสายของพวกเขาโดยตรงก็จริง แต่ยังไงเขาก็เป็นลูกหลานตระกูลหลิน ถ้ายังมีเขาอยู่ อนาคตของตระกูลหลินจะต้องรุ่งเรืองอย่างแน่นอน!

ท่านหลินห้าลุกขึ้นยืนกะทันหัน มองไปยังหลินหยุนแล้วพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า “หลินหยุน ฉันขอถอนคำพูดเมื่อครู่นี้ แล้วต้องขอโทษนายด้วย หวังว่านายคงให้อภัย!”

หลินตงหัวรีบลุกขึ้นยืนโค้งคำนับ “คุณอาห้าอย่าทำแบบนี้เลย เดี๋ยวขี้กลากจะขึ้นหัวลูกหลาน หลินหยุน รีบมาคารวะปู่ห้าเร็ว!”