ตอนที่ 786
บทที่ 787 วิกฤตตระกูลฉิน
October 21, 2026
จางซือจู่พูดขึ้นอย่างโมโห: “มีหลินหยุนอยู่ ตระกูลฉินก็จะไม่เกิดปัญหาอย่างแน่นอน! ”
“นายอย่าได้มาปล่อยข่าวเขย่าขวัญกันเลย! ”
“หลินหยุน พวกเรารีบไปที่ตระกูลฉินกันเถอะ! อย่าได้ฟังคนอย่างหลี่หงถูพูดซี้ซั้วอยู่อีกเลย”
หลินหยุนพยักหน้า: “ตกลง”
ไม่ได้สนใจหลี่หงถูและเถียนชุ่ยชุ่ยอีก โดยหลินหยุนกับพวกเพื่อน ๆ ก็รีบเดินทางไปยังตระกูลฉินทันที
หลี่หงถูโอบที่เอวของเถียนชุ่ยชุ่ย ยิ้มและพูดว่า: “”ชุ่ยชุ่ย อยากที่จะไปดูอะไรที่สนุกตื่นเต้นไหม?
เถียนชุ่ยชุ่ยขยิบตา: “อยากไปแน่นอน โอกาสดีขนาดนี้ หากไม่ไปดูก็คงจะเสียดายแย่”
“อย่างนั้นจะรออะไรอยู่อีกล่ะ ไปกันเถอะ! ”
หลินหยุนกับคนอื่น ๆ มุ่งหน้าไปยังตระกูลฉิน
ฉินโส่วเคยได้พาจางซือจู่และเพื่อน ๆ มายังบริษัทของตระกูลเขาแล้ว
ตอนนี้ จางซือจู่นำทุกคน มาถึงที่ด้านหน้าประตูบริษัทของพ่อฉินโส่ว
บริษัท ฉินฉู่ กรุ๊ป ก็คือชื่อบริษัทของตระกูลฉินโส่ว
ตอนนั้นอิทธิพลของตระกูลฉิน เป็นเพียงแค่วิสาหกิจที่มีสินทรัพย์หลักร้อยล้าน แต่ว่า หลังจากที่ หลินหยุนได้เปิดเผยสถานะของตนเอง ตระกูลฉินก็ได้รับผลประโยชน์ด้วยเช่นกัน
ถึงขนาดที่เจี่ยงสงได้มอบสิทธิตัวแทนจำหน่ายน้ำแห่งชีวิต ให้กับตระกูลฉินส่วนหนึ่งด้วย
ในระยะเวลาอันสั้น ก็มีอิทธิพลเพิ่มขึ้นมาก ตอนนี้ก้าวกระโดดขึ้นเป็นบริษัทกรุ๊ปที่มีสินทรัพย์หลักพันล้านแล้ว
โดยในตอนนั้นตระกูลเหยียนที่มีอิทธิพลเทียบเคียงกับตระกูลฉิน กลับมีกิจการที่ตกต่ำดำดิ่งลงอย่างที่สุด ซึ่งก็ได้รับผลกระทบมาจากหลินหยุน
แต่ว่า หลังจากที่ญาติของตระกูลเหยียนผู้ที่เป็นปรมาจารย์ผู้นั้น ได้กลับมาแล้ว จึงได้ใช้วิธีการเร่งด่วนรวบรัดต่าง ๆ ช่วยเหลือตระกูลเหยียนต่อสู้แข่งขันกับฝ่ายตรงข้าม
ซึ่งรวมไปถึงการข่มขู่คุกคามด้วยกำลัง และการลอบสังหารเป็นต้น
ภายในระยะเวลาอันสั้น ก็ทำให้อิทธิพลความสามารถของตระกูลเหยียนเติบโตเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วถึงระดับพอที่จะแข่งขันกับตระกูลฉินได้
แต่ว่า ยังไม่จบลงเพียงเท่านี้ ปรมาจารย์ของตระกูลเหยียนผู้นั้นเหมือนกับว่ายังคงไม่พึงพอใจ จึงได้แผ่ขยายอิทธิพลอำนาจต่อเนื่อง บีบบังคับจนทำให้ตระกูลฉินถึงจุดแห่งความเป็นความตาย
ตอนที่หลินหยุนและทุกคนมาถึง คือหนึ่งวันก่อนที่ตระกูลเหยียนเตรียมที่จะลงมือจัดการครั้งใหญ่กับตระกูลฉิน
“ที่นี่คือบริษัทของตระกูลฉินโส่ว” จางซือจู่พูดขึ้น
“เข้าไปกันเถอะ! ” หลินหยุนมองดูเล็กน้อย และพูดขึ้น แล้วก็เดินไปยังประตูใหญ่
“เฮ้ยเฮ้ย หยุดนะ พวกนายเป็นใครกัน? ยามในชุดเครื่องแบบได้เรียกให้พวกเขาหยุด”
จางซือจู่รีบพูดขึ้นว่า: “พี่ยาม พวกเราคือเพื่อนนักเรียนของฉินโส่ว รบกวนคุณช่วยแจ้งให้หน่อย! ”
ยามที่ไว้ทรงผมสกินเฮดคนนั้น มองสังเกตจางซือจู่ตั้งแต่หัวจรดเท้า และถามขึ้นด้วยความสงสัยว่า: “พวกนายคือเพื่อนนักเรียนของคุณชาย? พวกนายรู้ไหมว่าคุณชายเรียนที่ไหน? ”
หยางเทียนโย่วพูดว่า: “พวกเราเรียนอยู่ที่สถาบันภาพยนตร์และโทรทัศน์หลินโจว ฉันชื่อหยางเทียนโย่ว คุณไปบอกกับฉินโส่วเท่านี้ก็ได้แล้ว”
ยามเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง: “รอก่อน เดี๋ยวฉันจะไปแจ้ง! ”
“ขอบคุณ! ” หยางเทียนโย่วพูดขึ้นอย่างเกรงใจ
ยามเดินเข้าประตูไป กี่คนก็รออยู่อย่างเงียบ ๆ
ไม่นาน ยามคนนั้นก็เดินออกมา และด้านหลังยังมียามในชุดเครื่องแบบที่เหมือนกันอีกเจ็ดแปดคนเดินตามออกมาด้วย
จางซือจู่หัวเราะและพูดว่า: “ฮ่าฮ่า ฉินโส่วรู้ว่าพวกเรามา คงจะดีใจมากทีเดียว และยังจะมีการต้อนรับที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ด้วย”
หลินหยุนขยับสายตาเล็กน้อย และพูดขึ้นว่า: “เกรงว่าจะไม่ใช่พิธีการต้อนรับเป็นแน่”
จางซือจู่หัวเราะและพูดว่า: “หากไม่ใช่พิธีการต้อนรับแล้วมันคืออะไร หรือว่าจะมาขับไล่พวกเราออกไปอย่างนั้นเหรอ! ”
“ฮ่าฮ่า......”
พูดจบ เขาก็รู้สึกเหมือนกับว่าตนเองเป็นคนมีอารมณ์ขัน โดยที่ตนเองก็ยังได้หัวเราะออกมาก่อนอีกด้วย
ยามคนนั้นเดินเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว และชี้หน้าด่าไปยังจางซือจู่ว่า: “ไอ้เด็กเวร นายกล้าที่จะมาอวดอ้างว่าเป็นเพื่อนนักเรียนของคุณชาย ทำให้ฉันต้องถูกคุณชายดุด่า ฉันจะจัดการพวกแกไอ้เด็กหลอกลวง! ”
พูดจบ ก็พุ่งตรงเข้ามาอย่างรวดเร็ว แล้วชกหมัดเข้าใส่ที่หน้าของจางซือจู่
“แก......” จางซือจู่ไม่ทันได้ระวังตัว ตกใจตัวแข็งทื่อ จนลืมที่จะหลบหลีก
หลินหยุนโบกมือเบา ๆ โดยที่พลังอันอ่อนไหว ได้ขัดขวางการโจมตีเข้าใส่ของยามคนนั้น