ตอนที่ 835
บทที่ 836 ถามพวกเขาว่ากล้าไหม
October 21, 2026
เมื่อเข้ามาถึงคฤหาสน์สภาประเทศ ประธานาธิบดีจีนและหงซานเหอยืนอยู่ด้วยกัน ส่วนหวางจิงหลงและเจ้าบ้านของสามตระกูลที่เหลือก็ยืนอยู่ด้วยกัน
ต่างฝ่ายต่างตั้งค่าย แบ่งฝักแบ่งฝ่ายอย่างชัดเจน
“ท่านประธานาธิบดีครับ ปรมาจารย์หลินมาถึงแล้วครับ!” พนักงานขับรถโค้งคำนับแล้วรายงาน
“อึม คุณออกไปได้ล่ะ!” ประธานาธิบดีพูดอย่างเรียบๆ
“ครับผม!” พนักงานขับรถหันหลังกลับแล้วเดินออกไป
สายตาประธานาธิบดีมองไปยังหลินหยุน แล้วพูดว่า “หลินหยุน คุณเพิ่งกลับมาจากญี่ปุ่น ตามหลักแล้วก็ควรจะให้คุณได้พักผ่อนก่อน”
“แต่ว่า หวางจิงหลงผู้อาวุโสใหญ่ในคณะรัฐมนตรี และยังมีผู้อาวุโสที่เหลืออีกหลายท่าน รู้สึกมีข้อข้องใจบางอย่างเกี่ยวกับเรื่องที่คุณไปทำไว้ที่ประเทศญี่ปุ่น ฉันจึงให้คนไปรับคุณมาที่นี่”
หลินหยุนมองไปยังประธานาธิบดีจีน แล้วถามอย่างเรียบๆว่า “พวกเขาพูดว่ายังไงเหรอ?”
หงซานเหอก้าวเท้าเดินออกมาข้างหน้า: “ฉันพูดเอง!”
“เจ้าหนู ผู้อาวุโสใหญ่หวางบอกว่าคุณอยู่ประเทศญี่ปุ่นทำตัวเป็นอันธพาลก่อความวุ่นวาย มีพฤติกรรมที่ทำลายชาติและคนจีนทั้งประเทศ จะนำภัยสงครามมาสู่ประเทศจีนเรา ทำให้ชาวจีนนับหมื่นจะต้องได้รับความทนทุกข์ทรมานจากภัยสงครามอีกครั้งหนึ่ง!”
“หลินหยุน คุณมีอะไรอยากจะพูดไหม?”
พอพูดจบ หงซานเหอก็มองไปยังหวางจิงหลงอย่างเยือกเย็น
หลินหยุนเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ไม่ได้หันไปมองหวางจิงหลงเลยแม้แต่นิดเดียว สองมือไขว้หลังไว้ ค่อยๆเดินไปยังเก้าอี้ที่อยู่ด้านข้าง นั่งลงไป ค่อยๆยกกาน้ำชากระเบื้องลายครามที่อยู่บนโต๊ะขึ้นมา แล้วริมน้ำชาให้กับตัวเอง
จากนั้น ก็ค่อยๆจิบน้ำชาเบาๆ ท่ามกลางสายตาของผู้บริหารระดับสูงของรัฐบาลจีนทั้งหกท่าน
สายตาประธานาธิบดีแสดงรอยยิ้มออกมามากยิ่งขึ้น แต่หงซานเหอกลับค้อนใส่หลินหยุนไปหนึ่งที
หวางจิงหลงสีหน้าบึ้งตึง หายใจแรงมากขึ้น เห็นได้ชัดว่ากำลังโกรธไม่เบาทีเดียว
เจ้าบ้านสามตระกูลใหญ่ที่เหลือ ก็ได้แต่หันหน้าไปที่อื่น รู้สึกไม่พอใจกับการกระทำของหลินหยุนเป็นอย่างมาก
หลินหยุนวางแก้วน้ำชาลง แล้วค่อยๆพูดว่า: “ผมอยู่ประเทศญี่ปุ่น ก็ทำตัวเป็นอันธพาลก่อความวุ่นวายจริงๆ”
“พวกเขาคิดจะทำอะไรกับผมเหรอ?”
จางฉางเกิงเจ้าบ้านตระกูลจางก็รีบตะโกนพูดทันทีว่า: “ได้ยินหรือยัง? เขายอมรับว่าตัวเองก่อความวุ่นวายในประเทศญี่ปุ่นแล้ว ตอนนี้ท่านหงยังมีอะไรจะพูดอีกไหมล่ะ!”
หงซานเหอหยุดชะงักไปชั่วครู่ ทำตาถลนใส่หลินหยุน เหมือนกำลังกล่าวตำหนิ
เดิมทีคิดว่าเมื่อหลินหยุนกลับมาแล้ว จะต้องตอบโต้พวกหวางจิงหลงให้หน้าหงายไปเลย คิดไม่ถึงว่าเจ้าเด็กนี่ถึงกับยอมรับหน้าตาเฉย
เช่นนี้ทำให้หงซานเหอกลายเป็นฝ่ายถูกกระทำไปเลย
หงซานเหอพูดด้วยเสียงเข้มว่า “พวกเขาขอให้ประธานาธิบดีจัดการกับคุณ แต่ยังไม่ได้บอกว่าจะจัดการยังไง”
หลินหยุนกวาดสายตาไปยังหวางจิงหลง มุมปากก็แสดงรอยยิ้มที่ทะเล้นออกมา “งั้นพวกคุณก็ลองบอกมาสิว่า จะจัดการยังไงกับผมดีล่ะ?”
หวางจิงหลงจ้องหน้าหลินหยุน ตาต่อตาฟันต่อฟัน แล้วพูดเยาะเย้ยว่า “คุณอยู่ประเทศญี่ปุ่น ตีรันฟันแทงฆ่าคนเป็นเบือ เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดผลกระทบต่อความสัมพันธ์ระหว่างประเทศจีนและประเทศญี่ปุ่น ก็ต้องส่งมอบคุณให้กับประเทศญี่ปุ่นไปจัดการเองจะดีที่สุด”
หวางจิงหลงดีดลูกคิดได้ดังมาก ส่งมอบหลินหยุนไปให้กับประเทศญี่ปุ่น จะได้เป็นการแสดงให้เห็นชัดว่าเขาทำเพื่อปกป้องความสัมพันธ์ระหว่างประเทศจีนกับประเทศญี่ปุ่นด้วยความจริงใจ ไม่ใช่เป็นเพราะเหตุผลส่วนตัวที่จะกำจัดหลินหยุนเลย
อีกทั้ง ถ้ามอบหลินหยุนให้กับประเทศญี่ปุ่นจัดการเองแล้ว ประเทศญี่ปุ่นต้องไม่ยอมเก็บตัวปัญหาอย่างหลินหยุนไว้อย่างแน่นอน
เช่นนี้แล้ว หวางจิงหลงก็จะได้ไม่ต้องถูกคนอื่นติฉินนินทา ว่าเป็นพวกเลือดเย็นไร้มนุษยธรรมได้
อย่างน้อยหลินหยุนก็ยังเป็นหลานชายแท้ๆของเขา
เจ้าบ้านสามตระกูลใหญ่ที่เหลือ มองดูหวางจิงหลงที่สีหน้าเคร่งขรึม ท่าทางที่ผดุงคุณธรรมอย่างองอาจ ในใจก็แอบเลื่อมใส: “หวางจิงหลงนี่ช่างเป็นจิ้งจอกเฒ่าเจ้าเล่ห์เสียจริง เรื่องการทำงานรอบคอบไม่มีที่ติจริงเชียว”
หงซานเหอทำเสียงฮื่อใส่ ถึงแม้จะไม่ชอบการกระทำของหวางจิงหลงก็จริง พฤติกรรมเหมือนหญิงที่เป็นโสเภณีแล้วก็ยังทำป้ายเชิดชูเกียรติให้กับตัวเองเช่นนี้ แต่ว่าเขาก็ไม่สามารถที่จะไปคัดค้านได้
ประธานาธิบดีจีนไม่ได้แสดงท่าทีอะไร เพียงแต่มองไปยังหลินหยุนด้วยรอยยิ้ม
หลินหยุนหัวเราะเยาะ ยกแก้วน้ำชาขึ้นมา เงยหน้ามองไปทางอื่นแล้วพูดว่า “ส่งฉันไปให้ประเทศญี่ปุ่น ดีเลย!”
“แต่ว่า คุณควรจะไปถามพวกเขาก่อนนะว่ากล้ารับผมไว้หรือเปล่าแล้วค่อยมาว่ากัน!”
ประธานาธิบดีพูดเสริมขึ้นมาทันทีว่า “ใช่แล้ว ยังมีอีกเรื่องหนึ่งฉันลืมบอกไป ที่หลินหยุนกลับมาจากญี่ปุ่นคราวนี้ ก็เป็นเพราะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศญี่ปุ่น ใช้เครื่องบินประจำตำแหน่งส่งเขากลับมาด้วยตัวเองเลย!”