บทที่ 899 ใครบอกว่าฉันยอมแพ้

ทุกคนพูดไม่ออกเลย

เขาตอบตกลงแล้วเหรอ?

ทำไมเขาถึงเป็นคนพูดง่ายอย่างนี้ละ

เขาคงไม่รู้แผนการอันสกปรกของป่ายหลี่เถ่หรือเปล่า!

เฮ้อ เด็กหนุ่มคนนี้ อายุน้อยและไม่ทันโลกจริงๆ!

ป่ายหลี่เถ่เป็นจิ้งจอกแก่และเจ้าเล่ห์มากๆ

เมื่อได้ยินหลินหยุนตอบตกลง ป่ายหลี่เถ่หัวเราะออกมา เขาแสดงสีหน้าว่าทุกอย่างอยู่ในการควบคุมของเขาทั้งหมด

ผู้ตัดสินแซ่กู่มองหน้าหลินหยุนครั้งหนึ่ง และเขาก็รู้สึกว่าหลินหยุนอ่อนต่อโลกมากเกินไป เขาก็เลยประเมินหลินหยุนต่ำลง

การประลองที่ไม่ยุติธรรมขนาดนี้ แต่เขากลับตอบตกลง เขารู้สึกว่าหลินหยุนโง่มากๆ เหมือนผู้ชายร่างใหญ่แต่ไร้สมอง

"ในเมื่อคุณตอบตกลงแล้ว งั้นฉันจะประกาศทันที ตอนนี้เริ่มการประลองครั้งนี้ได้!"

ป่ายหลี่เถ่บอกผู้ตัดสินแซ่กู่ว่าต้องการสมุนไพรอะไรบ้างจากสูตรการกลั่นยาตั้งจิต จากนั้นผู้ตัดสินยืนยันแล้วว่าไม่มีอะไรผิดพลาด เขาก็ให้คนไปเตรียมสมุนไพรทันที

ผ่านไปไม่นาน มีสมุนไพรจำนวนมากถูกนำขึ้นมาบนเวที

สมุนไพรทั้งหมดมีสิบกว่าชนิด และสมุนไพรเหล่านี้ก็เป็นสมุนไพรที่ไม่ค่อยเห็นบ่อยหนัก นักกลั่นยาทั่วไปไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสมุนไพรเหล่านี้คืออะไร

มีเพียงนักกลั่นยาที่มีความรู้และความชำนาญด้านสมุนไพร ถึงจะสามารถแยกแยะสมุนไพรเหล่านี้ได้

มีนักกลั่นยาทั่วไปคนหนึ่งถอนหายใจและพูด:"โอ้พระเจ้า สมุนไพรเหล่านี้ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนเลย มันจะเอามากลั่นยาได้เหรอ!"

"พวกเขากลั่นยาตั้งจิตไม่ใช่เหรอ? ทำไมต้องใช้สมุนไพรตั้งหลายสิบชนิดด้วย?"

"ยาตั้งจิตต้องใช้สมุนไพรสิบกว่าชนิดหลอมรวมกันถึงจะกลั่นยาสำเร็จเหรอ?"

มันไม่ใช่อยู่แล้ว นี่คือแผนการที่ป่ายหลี่เถ่จงใจกลั่นแกล้งหลินหยุน

ในสูตรยาของเขามีเขียนสมุนไพรไว้หลายสิบชนิด อันที่จริงสมุนไพรที่ใช้ในการกลั่นยาตั้งจิตใช้สมุนไพรหลักๆแค่ไม่กี่ชนิด

ส่วนสมุนไพรที่เหลือใช้เพียงแค่เล็กน้อย เอาไว้หลอมรวมสมุนไพรหลักๆเท่านั้น

เนื่องจากสูตรยาตัวนี้ ป่ายหลี่เถ่พึ่งคิดค้นได้ไม่นาน และมันก็ไม่ได้สมบูรณ์แบบ เขาหาวิธีที่ดีในการจัดการเรื่องนี้ไม่ได้ ดังนั้นเขาจึงใช้สมุนไพรสิบกว่าชนิดมาหลอมรวมตัวสมุนไพรหลักๆ

แต่ถ้าให้นักกลั่นยาที่ไม่รู้สูตรยาเลย ใช้สมุนไพรสิบกว่าชนิดมากลั่นยาตั้งจิต มันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้

ดังนั้นป่ายหลี่เถ่ไม่ได้รู้สึกกลัวเลยสักนิด เขารู้สึกว่าหลินหยุนต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน!

โม่จือมิ่งมองเห็นสมุนไพรเยอะขนาดนี้ เขาโกรธจนหน้าดำหน้าแดงทันที

"เลวทรามต่ำช้า ไร้ยางอายมากๆ ไอ้จิ้งจอกแก่อย่างป่ายหลี่เถ่เป็นคนที่เลวทรามและไร้ยางอายมากๆ!"

แต่เขาก็ทำได้แค่ด่าออกมาเท่านั้น ในเมื่อหลินหยุนตกตกลงแล้วว่าจะประลองกับป่ายหลี่เถ่ ตอนนี้เขาก็ทำอะไรไม่ได้

โม่จือมิ่งด่าไปสองสามประโยค หลังจากได้ระบายความโกรธแล้ว เขาก็รู้สึกสิ้นหวังทันที

"ดูเหมือนครั้งนี้คงเอาบันทึกเตากลั่นยากลับมาไม่ได้แล้ว"

"คิดไม่ถึงจริงๆว่าปรมาจารย์หลินจะตกหลุมพรางของป่ายหลี่เถ่!"

ผู้ตัดสินเหล่านั้นที่อยู่บนโต๊ะ พวกเขาก็เข้าใจจุดประสงค์ของป่ายหลี่เถ่ และด่าป่ายหลี่เถ่เป็นคนเจ้าเล่ห์อยู่ในใจ

ผู้คนที่อยู่ด้านล่าง หลังจากหายสงสัยแล้ว คนส่วนใหญ่ก็เข้าใจถึงแผนการของป่ายหลี่เถ่ทันที

พวกเขารู้สึกตกใจกับแผนการของป่ายหลี่เถ่ ในเวลาเดียวกันก็รู้สึกสงสารหลินหยุนด้วย

มีสมุนไพรหลายสิบอย่างรวมกัน ยังไม่มีสูตรยาด้วย อย่าว่าแต่กลั่นยาระดับห้าที่อยู่ในตำนานเลย ถ้าให้กลั่นยาระดับหนึ่งก็มีโอกาสสำเร็จยากมาก

เนื่องจากสูตรยาหนึ่งชนิด เคยผ่านการทดสอบมานับครั้งไม่ถ้วน และผ่านการปรับปรุงให้มันดีขึ้น มันเป็นข้อมูลที่ละเอียดมากๆ

มันก็เหมือนกับหนึ่งบวกหนึ่งเท่ากับสอง ถ้าใช้มากไปก็ไม่ได้ ใช้น้อยไปก็ไม่ได้ ถ้าใช้มากไปหรือน้อยไปก็จะทำให้กลั่นยาล้มเหลวได้

"ดูเหมือนเด็กหนุ่มคนนั้นคงต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน!"

ทุกคนรู้สึกว่าการประลองครั้งนี้หลินหยุนต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน

ในสถานการณ์แบบนี้ ทำให้ซูม่านม่านโล่งใจทันที

ป่ายหลี่เถ่เป็นคนที่ไม่ธรรมดาจริงๆ เป็นคนเจ้าเล่ห์มากๆ และวางหลุมพรางให้หลินหยุนถึงสามชั้น

หลุมพรางอันแรกคือโอสถระดับห้าที่มีอยู่ในตำนานเท่านั้น หลุมพรางอันที่สองคือไม่ให้สูตรยากับเขา หลุมพรางอันที่สามคือใช้สมุนไพรหลายสิบชนิดมาหลอกลวงเขา

ถ้าขนาดนี้แล้วหลินหยุนยังสามารถกลั่นยาได้สำเร็จ แสดงว่าหลินหยุนไม่ใช่คนแล้ว แต่เป็นเทพต่างหาก

"เมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ไม่ต้องกลัวว่าจะพ่ายแพ้อีกแล้ว"