บทที่ 909 หลินโร่สุ่ยที่งดงาม

ที่อูซูตระกูลหลิน

ช่วงหัวค่ำ หลินหยุนที่กำลังบำเพ็ญฝึกฝนอยู่ในห้อง ก็พลันลืมตาขึ้น

เสียงฝีเท้าที่ดังห่างออกไปหลายสิบเมตร เขาก็ฟังออกได้ว่า นั่นคือของเสียงฝีเท้าของหลินโร่สุ่ย

คิดถึงภาพที่ร่าเริงมีชีวิตชีวาของหลินโร่สุ่ยแล้ว หลินหยุนก็มีรอยยิ้มขึ้นที่มุมปาก

“ชาติที่แล้ว ไม่ว่าคนตระกูลหลินจะดูหมิ่นฉันอย่างไร แต่น้องโร่สุ่ยก็ยังปฏิบัติกับฉันเหมือนเป็น

ญาติพี่น้องเสมอมา ในชาตินี้ ฉันควรจะต้องพยายามทำให้เธอมีความสุขมากที่สุด! ”

ไม่นาน เสียงของหลินโร่สุ่ย ก็ดังขึ้นที่หน้าประตูแล้ว

“พี่หลินหยุน คุณอยู่ไหม? ”

“เข้ามาสิ! ” หลินหยุนพูดขึ้น

ประตูห้องเปิดออก หลินโร่สุ่ยที่แต่งตัวสวยใส ในทรงผมหางม้ายาว ก็ได้เดินย่องเข้ามาด้านใน

หลินหยุนยิ้มและพูดว่า: “เป็นอะไร? ทำอย่างกับเป็นโจรไปได้! ”

หลินโร่สุ่ยรีบทำท่าทางไม่ให้พูดออกเสียงกับหลินหยุน: “เบา ๆ ลงหน่อย อย่าได้ให้คุณลุงทราบ

เด็ดขาด เพราะเขาไม่ให้ฉันมารบกวนคุณ”

หลินหยุนแอบยิ้มมุมปาก ดูเหมือนว่า หลินตงถิงจะปฏิบัติกับเขาในแบบแขกผู้มีเกียรติระดับสูง

จริง ๆ ด้วย ถึงขนาดห้ามไม่ให้หลินโร่สุ่ยเข้ามารบกวน

มิน่าล่ะที่นานขนาดนี้แล้ว ก็ยังไม่มีใครมาหาฉัน

“มาหาฉันมีธุระอะไรเหรอ? ” หลินหยุนถามขึ้น

หลินโร่สุ่ยนั่งลง จากนั้นก็รินน้ำชา ดื่มคำหนึ่ง แล้วก็พูดขึ้นอย่างเกินจริงว่า: “ฮึ พี่หลินหยุน คุณไม่รู้หรอกว่า ตอนนี้หากต้องการที่จะพบคุณสักครั้งนั้นมันยากขนาดไหน! ”

“พวกคุณลุงนั้น ก่อนหน้านี้ไม่เห็นว่าจะใส่ใจมากขนาดนี้เลย” !

หลินโร่สุ่ยพูดบ่นขึ้นด้วยความไม่พอใจ

หลินหยุนยิ้มเล็กน้อย: “พอได้แล้ว เข้าเรื่องกันเถอะ! มาหาฉันมีธุระอะไร? ”

หลินโร่สุ่ยพูดขึ้นว่า: “พรุ่งนี้เป็นวันเกิดของเพื่อนนักเรียนของฉัน จะจัดงานเลี้ยงปาร์ตี้ขึ้น และก็ได้

เชิญฉันไปร่วมงานด้วย คุณไปร่วมงานกับฉันด้วยนะ”

“คุณได้เคยสัญญาเอาไว้แล้ว ห้ามผิดคำพูดเด็ดขาด! ”

หลินหยุนจำเรื่องนี้ได้ เกิดขึ้นตอนก่อนที่เขาจะพานายท่านไปที่สำนักพยัคฆ์

หลินโร่สุ่ยแกล้งทำท่าทางที่น่าสงสาร เหมือนกับกระต่ายน้อยสีขาวที่กังวลว่าจะถูกหมาป่าใหญ่กิน

พร้อมกับพูดขึ้นว่า: “คุณดูสิ ผู้หญิงที่สวยและน่ารักแบบฉันนี้ คงจะต้องเป็นที่ต้องตาต้องใจของ

ผู้ชายจำนวนมากอย่างแน่นอน หากคุณไม่ไปด้วยกับฉัน ฉันคงจะหวาดกลัวเป็นแน่! ”

หลินหยุนอดที่จะยิ้มไม่ได้ เพราะเขาเองก็จำได้ว่า หลินโร่สุ่ยเคยได้เรียนเทควันโดมาบ้างแล้ว อีกทั้งเป็นระดับที่ไม่ต่ำด้วย

โดยทั่วไปแล้วผู้ชายจำนวนสองสามคน คงจะไม่มีทางเอาชนะเธอได้แน่นอน

แต่ว่า เขาเองก็เป็นห่วงหลินโร่สุ่ยจริง ๆ เพราะว่าสถานที่จัดงานปาร์ตี้นั้น มักจะเกิดเรื่องขึ้นได้ง่าย

โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกวัยรุ่นผู้ชายผู้หญิงที่กำลังอยู่ในช่วงดื้อรั้น หากปล่อยให้หลินโร่สุ่ยไปเพียง

คนเดียว หลินหยุนเองก็คงไม่วางใจ

“ตกลง จะไปกันเมื่อไหร่? ” หลินหยุนตอบตกลงอย่างไม่ลังเล

หลินโร่สุ่ยลุกยืนขึ้นจากเก้าอี้ทันที และพูดขึ้นอย่างดีใจว่า: “คุณตกลงแล้วจริง ๆ นะ! ”

“ดีมากเลย! ”

หลินหยุนเบะปากพูดว่า: “ถึงกับต้องตื่นเต้นขนาดนี้เลยเหรอ? ”

หลินโร่สุ่ยพูดเสียงดังขึ้นว่า: “ตื่นเต้นแน่นอน คุณคงไม่รู้หรอกว่าตอนนี้คุณมีสถานะที่สูงศักดิ์

มากขนาดไหน! ”

“เมื่อคิดถึงว่าปรมาจารย์หลินได้ไปร่วมงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของเพื่อนนักเรียนด้วยกันกับฉัน เพียงแค่นี้ก็สามารถโอ้อวดต่อหน้าพวกพี่สาวได้นานเป็นปีแล้ว! ”

“ไม่ โอ้อวดได้สามปี โอ้อวดไปตลอดชีวิตเลย! ”

หลินหยุนเกือบลืมไปแล้วว่า ตอนนี้สถานะของเขาในตระกูลหลินนั้น ได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก

จากหน้ามือเป็นหลังมือแล้ว

หลินหยุนในตอนนี้ ก็เหมือนกับดาราดัง ซึ่งหญิงสาวอายุน้อยอย่างหลินโร่สุ่ยนี้ ถ้าหากพบเจอกับ

ดาราดัง ก็คงจะตื่นเต้นดีใจมากอย่างแน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้น ดาราดังคนนี้ยังเป็นผู้ที่เธอชื่นชมเลื่อมใสอย่างที่สุด และยังมีความใกล้ชิดสนิทสนม

กับเธออย่างมากด้วย

“พอได้แล้ว บอกมาเถอะว่าจะออกเดินทางกันเมื่อไร? ” หลินหยุนถามขึ้นด้วยความยิ้มแย้ม

หลินโร่สุ่ยพูดว่า: “พรุ่งนี้เช้าพวกเราก็ออกเดินทางกัน สถานที่ก็คือโรงแรมหนันเชียง เมืองหนันเชียง

ที่อยู่ใกล้กับอูซู! ”

“อืม” หลินหยุนพยักหน้า

ในคืนวันเดียวกันนั้น หลินหยุนก็ได้บอกกำหนดการเดินทางให้กับนายท่านหลินซื่อเฉิงทราบ