บทที่ 917 ใจคนเจ้าเล่ห์

ลูกชายคนโตตระกูลหลินสีหน้าโมโห

“ฉินเห้าเทียน นายต่ำทราม!”

ในเมื่อหลินโร่สุ่ยมองออกว่าเรื่องวันนี้ เป็นแผนการที่ตระกูลฉินเตรียมมาอย่างดี คนที่เป็นพี่ใหญ่ในท่านผู้ใหญ่ตระกูลหลินทั้งห้า ต้องมองออกอยู่แล้ว

ฉินเห้าเทียนยิ้มอย่างมีเลศนัยใส่ลูกชายคนโตตระกูลหลิน จากนั้นก็ทำท่าน้อยใจ มองไปยังคุณท่านหยัน และเหล่าผู้มีชื่อเสียงของอูซุ

“คุณท่านหยัน ทุกท่าน คุณหลินว่าผมต่ำทราม ทุกท่านช่วยพูดแทนผมด้วยนะครับ!”

คุณท่านหยันมองสีหน้าของลูกชายคนโตตระกูลหลิน สีหน้าไม่ค่อยจะสู้ดีสักเท่าไร

“คุณหลิน ตระกูลหลินเป็นแบบอย่างของอูซุมาโดยตลอด คุณทำเช่นนี้ จะเอาชื่อเสียงของตระกูลหลินไปไว้ที่ไหน”

“ในเมื่อตระกูลหลินเอาหลักฐานมาไม่ได้ ก็ต้องทำตามสัญญา ขอโทษเจ้าบ้านฉิน”

ลูกชายคนโตตระกูลหลินพูดอย่างร้อนรน “คุณท่านหยัน ไม่ใช่ว่าตระกูลหลินไม่ทำตามสัญญา แต่นี่เป็นแผนการของฉินเห้าเทียน นักเรียนคนนั้น ต้องโดนพวกตระกูลฉินซื้อไปเป็นพวกแน่นอน!”

สีหน้าของคุณท่านหยันยิ่งเคร่งขรึม “ไหนหลักฐานล่ะ”

“คุณจะยืนยันยังไง ว่านักเรียนคนนั้นโดนเจ้าบ้านฉินซื้อมาเป็นพวก”

“ตอนนี้ที่ผมได้ยินก็คือ ลูกชายของเจ้าบ้านฉิน ไม่ได้วางยาผู้หญิงของตระกูลหลิน!”

ลูกชายคนโตตระกูลหลินพูดอะไรไม่ออก ทำได้เพียงถลึงตาใส่ฉินเห้าเทียนอย่างโมโห

คุณท่านหยันพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า “จากสัญญา คุณหลินควรจะขอโทษเจ้าบ้านฉิน!”

“ขอโทษ!” เหล่าผู้มีชื่อเสียงของอูซุก็พูดเร่ง

ตระกูลหลินสร้างอำนาจในอูซุมาหลายปี ถึงหลายสิบปีมานี้จะระหกระเหิน แต่ยังคงเป็นหนึ่งในตระกูลใหญ่ของอูซุ

แน่นอนว่าคนอูซุบางส่วนไม่ชอบ อยากล้มตระกูลหลิน ถึงขนาดที่จะขึ้นมาแทนที่

คนในตระกูลหลินมองภาพตรงหน้า ต่างพากันขมวดคิ้ว พวกผู้น้อยที่ไม่ค่อยกล้าในตระกูลหลิน ต่างก้มหน้า และแอบถอยหลังไปตรงมุม

ลูกชายคนโตตระกูลหลินกับหลินตงถิง สีหน้าเคร่งขรึม เต็มไปด้วยความแค้นเคืองต่อความไม่เป็นธรรม

แต่พวกเขาไม่มีกำลังไปเปลี่ยนแปลงอะไร

คนมีความสามารถในรุ่นนี้ อย่างหลินโร่หลันกับหลินโล่เฉิน ก็ไม่มีแผนอะไรที่ใช้ได้ ทำได้เพียงมองตระกูลหลินกลายเป็นเป้าโจมตี

ฉินเห้าเทียนแสยะยิ้มเย็นชา แล้วพูดว่า “คุณหลิน ยังจะรออะไรอีกล่ะ!”

จู่ๆ หลินโร่สุ่ยพูดอย่างโมโหและเชิดหน้า “เดี๋ยวก่อน แค่คำพูดของหวงเหล่ยเพียงคนเดียว มีความน่าเชื่อถือไม่เพียงพอ!”

“ฉันจะโทรหาฉู่หมิงเฟิย เขาเป็นผู้ริเริ่มปาร์ตี้วันเกิด และเคยขัดแย้งกับฉินเจียเฉียงด้วย คำพูดของเขา มีความน่าเชื่อถือที่สุด!”

ฉินเห้าเทียนยิ้มอย่างไม่สนใจ “ตามสบาย เธอโทรเลยสิ!”

แววตาของฉินเจียเฉียงที่เผยออกมาจากด้านหลัง ก็ดูไม่กลัวเหมือนกัน

หลินโร่สุ่ยกัดฟัน “ฉันไม่เชื่อหรอกว่าตระกูลฉินจะสามารถครอบงำทุกอย่าง!”

หลินโร่สุ่ยรีบโทรหาฉู่หมิงเฟิย เขาเป็นเจ้าของปาร์ตี้วันเกิด ตระกูลฉู่ที่อยู่เบื้องหลังก็มีอำนาจ ไม่จำเป็นต้องกลัวตระกูลฉิน

อีกทั้งฉู่หมิงเฟิยโดนฉินเจียเฉียงถีบ จนอับอายขายหน้าต่อหน้าเพื่อนนักเรียน

หลินโร่สุ่ยเป็นคนขอร้องให้หลินหยุนช่วยจัดการแทนเขา

หลินหยุนต่อยหลินเจียเฉียง ส่วนใหญ่ก็เพราะช่วยเขา

เธอเชื่อว่า ฉู่หมิงเฟิยต้องยอมเป็นพยานให้ตัวเองแน่นอน

ไม่นาน หลินโร่สุ่ยก็โทรหาฉู่หมิงเฟิยติด

“โร่สุ่ย มีอะไรเหรอ” เสียงอันอบอุ่นของฉู่หมิงเฟิย ดังออกมาจากปลายสาย

หลินโร่สุ่ยพูดว่า “ฉู่หมิงเฟิย ฉินเจียเฉียงวางยาฉัน ในงานปาร์ตี้วันเกิดของนาย ตอนนี้ให้ตายยังไงก็ไม่ยอมรับ ฉันอยากให้นายช่วยเป็นพยาน!”

ปลายสายเงียบอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นเสียงทุ้มของฉู่หมิงเฟิยก็ดังขึ้น “โร่สุ่ย ถึงความสัมพันธ์ของฉันกับฉินเจียเฉียง ไม่ค่อยดี แต่เธอจะให้ฉันใส่ร้ายเพื่อน เรื่องแบบนี้ฉันทำไม่ได้!”

“ขอโทษ!”

พูดจบ ฉู่หมิงเฟิยก็วางสาย

ตุ้บ!

มือถือของหลินโร่สุ่ยหล่นลงบนพื้น จนหน้าจอแตก

สิ่งที่แตกไปด้วย ก็คือดวงใจแสนบริสุทธิ์ของหญิงสาว

“ทำไมถึงเป็นแบบนี้!”