บทที่ 976 ยอดฝีมือทั่วทุกสารทิศมาถึงแล้ว

หลังจากที่ได้ฟังการอธิบายจากหลินหยุนแล้ว ฉูเหอก็อดไม่ได้ที่มองดูเขาด้วยสีหน้าเซอร์ไพรส์ “หลินหยุน คุณก็รู้เรื่องไม่ใช่น้อยเลยนะ!”

ตางอู่หัวเราะแล้วพูดว่า “ฉันก็บอกแต่แรกแล้วว่า ปรมาจารย์หลินเป็นถึงยอดฝีมือที่สามารถเอาชนะเทพแห่งสงครามภายในหนึ่งกระบวนท่า และยังเป็นอันดับหนึ่งในระดับเทพด้วย คุณอย่าได้ดูถูกเพราะเห็นเขาอายุยังน้อยสิ!”

“ฮื่อ แต่ฉันก็ยังไม่เชื่อว่าเขาสามารถเอาชนะเพทสงครามได้! นอกจากว่าเขาสามารถต่อสู้กับเทพแห่งสงครามต่อหน้าฉัน!”

ความดื้อรั้นของฉูเหอ ทำให้ตางอู่รู้สึกจนปัญญา

“ปรมาจารย์หลิน ต้องขออภัยด้วย คุณอย่าได้ถือสาเธอเลยนะ” ตางอู่พูดด้วยรอยยิ้ม

หลินหยุนไม่ได้ไปสนใจอาการแง่งอนของฉูเหอ กลับมองไปยังเทือกเขาทิพย์ที่ค่อยๆไหลอย่างช้าๆนั้น “เทือกเขาทิพย์ถึงแม้เกิดจากการรวมตัวของชี่ทิพย์ฟ้าดินที่บริสุทธิ์ที่สุดบนโลกใบนี้ก็จริง แต่ว่าเมื่อไหร่ที่เข้าไปอยู่ท่ามกลางอากาศแล้ว ก็จะค่อยๆระเหยไปตามกาลเวลา แล้วกลับคืนไปสู่ชั้นบรรยากาศ”

“ถ้าคิดจะเก็บรักษาน้ำพุทิพย์พวกนี้ไว้ จำเป็นจะต้องใช้ภาชนะหยกชั้นดีที่ปิดสนิทในการเก็บรักษาจึงจะได้”

ตางอู่พูดอย่างเข้าใจว่า “ฉันว่าธารน้ำนี้ถึงแม้จะเล็กแต่ก็ไหลเวียนมานานขนาดนี้แล้ว ก็น่าจะกลายเป็นบ่อน้ำใหญ่แห่งหนึ่งแล้ว คงไม่ใช่มีขนาดเล็กเพียงเท่านี้ ที่แท้แล้วน้ำพุทิพย์พวกนี้ก็สามารถระเหยได้ด้วย”

คาร์นอตวิลเลียมพูดว่า “ฉันเคยเห็นคัมภีร์ของเผ่าโลหิต ที่ได้บันทึกเกี่ยวกับน้ำศักดิ์สิทธิ์ไว้ว่า การเก็บรักษาน้ำศักดิ์สิทธิ์จำเป็นจะต้องใช้ภาชนะที่ทำมาจากอัญมณีที่สะอาดที่สุด”

หลินหยุนพูดว่า “อัญมณีที่คุณพูดน่าจะเป็นหินหยกระดับชั้นสูง”

ฉูเหอขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “งั้นจะทำยังไงดี? พวกคุณใครเอาภาชนะที่ทำจากหยดมาบ้างล่ะ?”

ทั้งสามคนก็ไม่พูดอะไร ฉูเหอจึงพูดต่อไปว่า “ถ้าไม่มีภาชนะที่ทำมาจากหยกแล้ว งั้นพวกเราก็ดื่มกินให้เต็มที่เลย!”

“จะได้ไม่เสียเที่ยวที่มาครั้งนี้”

ตางอู่ขมวดคิ้ว มองดูหลินหยุน “ปรมาจารย์หลิน ในเมื่อคุณรู้ที่มาของน้ำศักดิ์สิทธิ์นี้ งั้นพวกเราควรจะเก็บรักษายังไงดีล่ะ?”

หลินหยุนมองดูน้ำพุทิพย์แล้วพูดอย่างเรียบๆว่า “น้ำพุทิพย์พวกนี้ ถ้าจะนำกลับไป คงน้อยมากจริงๆ แต่ว่าถ้าหากสามารถฝึกฝนบำเพ็ญเพียรที่นี่เพียงหนึ่งวัน ก็จะเทียบเท่ากับเวลาหนึ่งเดือนที่พวกคุณฝึกฝนตามปกติเลยนะ”

“อีกอย่าง ผลไม้รวมทิพย์ก็ต้องการเวลาอีกหลายวันกว่าจะสุกงอมเต็มที่ เช่นนั้นแล้วพวกเราก็สามารถฝึกฝนอยู่ในบริเวณเทือกเขาทิพย์นี้ได้พอดีเลย”

“งั้นจะรออะไรอีกล่ะ ฝึกฝนเพียงหนึ่งวันเทียบเท่ากับหนึ่งเดือนเชียวนะ!” สีหน้าตางอู่ตื่นเต้นดีใจ รีบนั่งขัดสมาธิอยู่ข้างๆน้ำพุทิพย์นั้น แล้วเริ่มฝึกฝนบำเพ็ญเพียรทันที

ฉูเหอทำตาค้อนใส่เขา “ดูคุณสิไม่ได้เรื่องเลย”

พูดจบก็ระงับความตื่นเต้นในใจไว้ไม่ได้อีกแล้ว จึงไปนั่งอยู่อีกด้านของน้ำพุทิพย์ เริ่มฝึกฝนบำเพ็ญเช่นกัน

คาร์นอตวิลเลียมสีหน้าอิจฉา “น่าเสียดาย ทำไมเผ่าโลหิตไม่สามารถฝึกฝนได้มั้งนะ?”

หลินหยุนมองดูเขาแวบเดียว “ต่อให้ไม่สามารถฝึกฝน คุณนั่งสมาธิอย่างเงียบๆอยู่ใกล้บริเวณน้ำพุทิพย์เป็นเวลาหนึ่งวัน ก็สามารถช่วยให้พลังของคุณเพิ่มพูนขึ้นได้อย่างรวดเร็ว”

“ได้เลย!” คาร์นอตวิลเลียมก็ไปหาสถานที่เหมาะที่หนึ่ง แล้วนอนลงไปบนพื้นหิมะ จากนั้นก็เริ่มนอนหลับไป

หลินหยุนเอาหินหยกในแหวนเก็บของออกมาหลายชิ้น แล้ววางค่ายกลป้องกันภัยไว้รอบๆ และยังวางค่ายกลปกป้องให้กับผลไม้รวมทิพย์อีกด้วย จากนั้นก็เริ่มส่งผ่านชี่ภูตป่า

แทรกซึมเข้าไปในผลไม้รวมทิพย์

ภายในหนึ่งชั่วโมง หลินหยุนก็ส่งผ่านชี่ภูตป่าในร่างไปยังผลไม้รวมทิพย์ทั้งหมดแล้ว

ผลไม้รวมทิพย์เดิมทีเป็นกิ่งไม้ที่ขาวใสสะอาด ตอนนี้กลายเป็นโปร่งใสมากยิ่งขึ้น ส่วนผลที่มีขนาดเท่าไข่ไก่นั้น ก็ขยายเติบใหญ่ขึ้นจนขนาดเท่าไข่เป็ดแล้ว

“เสียดายที่ว่า ชี่ภูตป่าในร่างของฉันน้อยเกินไป ถ้าฉันฝึกฝนร่างเต๋าไม่สิ้นสูญหุนหยวนได้สำเร็จละก็ จะสามารถใช้ชี่ทิพย์ห้าธาตุในการปรับเปลี่ยนหมุนเวียน ทำให้เวลาหนึ่งวันเท่ากับสามปีได้”

หลินหยุนส่งผ่านชี่ภูตป่าไปยังผลไม้รวมทิพย์ ทำให้พลังฝึกฝนก็ลดลงไปแปดส่วนแล้ว จึงไม่กล้ารอช้า รีบเริ่มฝึกฝนบำเพ็ญเพียรเพื่อฟื้นฟูพละกำลังให้คืนสู่ปกติ

เวลาหนึ่งวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว

เทือกเขาทิพย์ก็ค่อยๆไหลลงมา น้ำพุทิพย์ก็ขยายวงกว้างขึ้นกว่าเมื่อวานแล้ว

ชี่ทิพย์ภายในเทือกเขาทิพย์นั้น สลายหลอมรวมไปกับฟ้าดิน ทำให้ชี่ทิพย์ภายในหุบเขาทั้งหมดอุดมสมบูรณ์มากเป็นพิเศษ เข้มข้นกว่าระดับชี่ทิพย์ที่เสมือนเมฆหมอกไปแล้ว

การฝึกฝนบำเพ็ญตนที่นี่เพียงหนึ่งวัน ได้ผลลัพธ์เทียบเท่ากับอยู่ข้างนอกหนึ่งเดือน

ถึงแม้ว่าคาร์นอตวิลเลียมไม่สามารถฝึกฝนบำเพ็ญเพียรก็ตาม แต่ว่า ได้นอนหลับอยู่ในสถานที่ที่มีชี่ทิพย์อุดมสมบูรณ์เช่นนี้ แม้แต่การหายใจแบบธรรมชาติ ก็ยังสามารถทำให้ร่างกายได้รับการหล่อเลี้ยงจากชี่ทิพย์ในปริมาณที่มากอีกด้วย

ด้วยเหตุนี้ ทำให้การนอนหลับของคาร์นอตวิลเลียมค่อนข้างยาวนานมาก นอนหลับทั้งวันก็ยังไม่ยอมตื่นขึ้นมา

ฉูเหอและตางอู่ทั้งสองคน ก็เข้าไปอยู่ในวังวนการฝึกฝนบำเพ็ญเพียรอย่างเต็มที่

หลินหยุนสามารถสัมผัสได้ว่า กลิ่นอายในตัวของพวกเขาทั้งสองคน หลังจากเวลาผ่านไปสั้นๆเพียงแค่วันเดียว ก็ได้ยกระดับสูงขึ้นกว่าเมื่อวานอย่างเห็นได้ชัด