บทที่ 982 เพ้าดำลงมือ

น้ำเสียงนิ่งเย็นของหลินหยุนดังขึ้นอีกครั้ง

หมาป่าเพลิงที่โจมตีอย่างสุดกำลัง จู่ๆเขาก็สัมผัสได้ และเขาก็มองดูท้องฟ้าด้วยความหวาดกลัว

เขาอยากจะหลบหนี แต่บริเวณรอบๆตัวเองเหมือนมีกำแพงที่มองไม่เห็นอยู่และมันก็กักขังตัวเขาเอาไว้

"อ๊าก!"

หมาป่าเพลิงตะโกนด้วยความโกรธ เดิมมีหมัดเปลวไฟที่เตรียมจะโจมตีหลินหยุนนั้น ตอนนี้เขาใช้โจมตีกำแพงที่มองไม่เห็นทันที

ตูม!

ท่าห้ามสิ่งวายชนม์โดนหมาป่าเพลิงทำลายทันที

หลังจากนั้น หมาป่าเพลิงไม่สนใจภาพลักษณ์ของตัวเอง เขากลิ้งตัวออกไปสิบกว่าเมตร

ตูม!

หลังจากหมาป่าเพลิงหลบหนีไปได้ไม่นาน ตำแหน่งเดิมที่เขาเคยยืนอยู่ โดนพลังบางอย่างที่มองไม่เห็นโจมตีจนกลายเป็นหลุมลึกสองเมตร

"ท่านเทพแห่งสว่างที่เคารพที่เคารพ ชายหนุ่มชาวจีนคนนี้แข็งแกร่งเกินไปแล้ว!"

มารเพลิงพูดด้วยสีหน้าหวาดกลัว

สีหน้าของฉูเหอแย่มากๆ:"การโจมตีเมื่อสักครู่ ถ้าเปลี่ยนเป็นฉัน ตอนนี้คงตายไปแล้ว!"

ตางอู่พูดด้วยสีหน้าที่เคารพ:"นี่เป็นพลังที่แท้จริงของปรมาจารย์หลินเหรอ!"

หมาป่าเพลิงที่หลบหนีอย่างทุลักทุเล สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยฝุ่น เขามองดูตำแหน่งเดิมที่กลายเป็นหลุมลึกด้วยความตกตะลึง

"……เขาเป็นใครกันแน่? ในหมู่ชาวจีน แม้แต่ประมุขสำนักหลงถังหรือว่าเทพแห่งสงครามก็ไม่มีพลังที่แข็งแกร่งขนาดนี้!"

แต่หมาป่าเพลิงยังไม่ทันได้ครุ่นคิดอย่างละเอียด น้ำเสียงปกติของหลินหยุนก็ดังขึ้นอีกครั้ง

"ดาวยักษ์ตก!"

เหมือนดาวตกที่พุ่งด้วยความเร็ว และเหมือนดาวเคราะห์ขนาดยักษ์

ร่างกายของหลินหยุนหายไป บนท้องฟ้ายามค่ำคืนจู่ๆก็ปรากฏดาวตกขนาดใหญ่ พุ่งด้วยความเร็วสูงไปที่หมาป่าเพลิงทันที

"แย่แล้ว!"

หมาป่าเพลิงที่มีร่างภูตสวรรค์ประทาน เขามีประสาทสัมผัสที่ไว้ต่อเรื่องอันตรายมากๆ

เขามองเห็นดาวตกที่พุ่งลงมาอย่างรวดเร็วจากท้องฟ้า ทำให้เขารู้สึกหมดแรงทันที

"เมื่อไม่สามารถหลบได้ ก็ต้องตั้งรับอย่างเดียว!"

"อ๊าก……"

กระแสลมอันทรงพลัง พัดจนใบหน้าของหมาป่าเพลิงกลายเป็นรอยย่น

หมาป่าเพลิงรู้สึกว่าเหมือนมีดาวตกขนาดใหญ่กำลังพุ่งมาที่ตัวเองทันที

"ฉันจะตายแล้ว เทพฟ้าร้อง เพ้าดำช่วยฉันด้วย!"

หมาป่าเพลิงตะโกนทันที

"แย่แล้ว!"

ตอนแรกที่หมาป่าเพลิงเปิดเผยร่างภูตไฟออกมา เพ้าดำก็เตรียมตัวจะช่วยชีวิตของเขาอยู่แล้ว

ถึงแม้ร่างภูตไฟจะแข็งแกร่งมากๆ แต่ด้วยพลังของหมาป่าเพลิงก็ทำได้แค่ควบคุมพลังนี้ได้เพียงแค่ระยะเวลาสั้นๆเท่านั้น

ดังนั้น เมื่อหมาป่าเพลิงใช้ร่างภูตไฟออกมา ก็เท่ากับว่าเขาได้เปิดเผยท่าไม้ตายของตัวเองออกมา ถ้าร่างภูตไฟไม่สามารถฆ่าศัตรูได้ ก็เท่ากับว่าหมาป่าเพลิงใกล้จะพ่ายแพ้แล้ว

กลางอากาศ ร่างกายของหลินหยุนกำลังจะตกลงที่พื้นดิน แต่การตอบโต้กลับของหมาป่าเพลิงนั้นดูอ่อนแอมากๆ

ถ้าไม่เกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น หมาป่าเพลิงคงต้องเสียชีวิตจากการโจมตีครั้งนี้

อย่างไรก็ตาม จู่ๆก็มีเงาดำแว็บผ่าน และเพ้าดำก็มาปรากฏตัวด้านหน้าของหมาป่าเพลิงด้วยความรวดเร็ว

สองมือของเขายื่นออกมาจากเสื้อคลุมสีดำ นั้นเป็นมือที่ขาวและสวยมากๆ และมันก็ไม่มีจุดด่างดำเลยแม้แต่นิดเดียว มันเป็นมือที่งดงามมากๆ

มือคู่นั้นได้วาดวงกลมกลางอากาศ จากนั้นวงกลมก็พุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า

"เซตแปลงภูมิ"

ตูม

การโจมตีของหลินหยุนมาถึงแล้ว

มันเหมือนกับดาวตกที่พุ่งลงมาจากท้องฟ้าและกระแทกกับพื้นดิน ทำให้หิมะที่อยู่บนพื้นกระจายไปกลางอากาศ คนที่อยู่ออกไปสิบกว่าเมตรก็สามารถรับรู้ถึงพลังการโจมตีครั้งนี้ได้

"การโจมตีที่แข็งแกร่งขนาดนี้ ท่านหมาป่าเพลิงจะรับไหวไหม?"มารเพลิงรู้สึกกังวลใจทันที

การโจมตีครั้งนี้ แม้แต่เทพฟ้าร้องก็เริ่มมีสีหน้าที่จริงจัง:"ไอ้หนุ่มชาวจีนคนนี้ เหมาะจะต่อสู้กับฉันมากๆ"

ควันและฝุ่นสลายไป บนพื้นดินที่ถูกโจมตีจนกลายเป็นหลุมเป็นบ่อ มีเพียงหลินหยุนยืนอยู่คนเดียวเท่านั้น