บทที่ 984 เทพฟ้าร้อง

สีหน้าของเพ้าดำตกตะลึงมากๆและมองหน้าหลินหยุน:"นี่เป็นวิชาหมัดอะไรกันแน่ ทำไมมันถึงได้แข็งแกร่งขนาดนี้!"

"ไม่ ไม่ใช่ คุณไม่ใช่นักเวทย์ คุณเป็นยอดฝีมือที่ฝึกฝนพลังเวทมนตร์และพลังบู๊พร้อมกัน!"

"ฝึกฝนพลังเวทต์และพลังบู๊พร้อมกัน ทำไมถึงได้แข็งแกร่งขนาดนี้!"

แปะๆๆๆ!

จู่ๆก็มีเสียงปรบมือที่เป็นจังหวะดังขึ้น

ใบหน้าของเทพฟ้าร้องมีแต่รอยยิ้มและเขาก็เดินขึ้นมา

"ยอดเยี่ยม เป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยมมากๆ!"

"พ่อหนุ่มชาวจีน คุณทำให้ฉันประหลาดใจมากๆ!"

"เพ้าดำ หมาป่าเพลิง พวกคุณถอยหลังเลย ฉันจะเป็นคนสู้กับเขาเอง!"

ใบหน้าของยะโซกระตุกทันที:"เทพฟ้าร้อง! เทพฟ้าร้องจะลงมือด้วยตัวเองแล้ว!"

สีหน้าของเกียโรดีใจมากๆ:"เทพฟ้าร้องจะลงมือด้วยตัวเองแล้ว! ท่านเทพฟ้าร้องไม่ลงมือด้วยตัวเองมาหลายสิบปีแล้ว!"

"จำได้ว่าครั้งสุดท้ายที่ท่านเทพฟ้าร้องลงมือคือ เขาทำลายหนึ่งกองทัพของสหรัฐอเมริกาด้วยตัวเอง จากนั้นเขาก็โดนเครื่องบินรบรุ่นที่ห้าจำนวนสี่ลำและห้ากองทัพของสหรัฐอเมริกาตามล่า แต่เขาก็กลับมาได้อย่างปลอดภัย"

"จนถึงวันนี้ ท่านเทพฟ้าร้องยังคงเป็นอาชญากรอันดับหนึ่งที่ทุกประเทศต้องการตัว"

"แต่ไม่มีประเทศไหนกล้าจับกุมตัวเทพฟ้าร้องจริงๆ เพราะพวกเขาไม่อยากตื่นมาในเช้าวันรุ่งขึ้นแล้วต้องมาเปลี่ยนผู้นำประเทศคนใหม่"

เทพฟ้าร้องคือตำนานที่ยังมีชีวิตอยู่ของกาฬโลก

แม้แต่ยอดฝีมือที่แข็งแกร่งอย่างเพ้าดำกับหมาป่าเพลิง ก็เต็มใจที่จะอยู่ใต้บัญชาการของเทพฟ้าร้อง

เมื่อเห็นว่าเทพฟ้าร้องจะลงมือด้วยตัวเอง ทำให้ยอดฝีมือทั้งหมดของกาฬโลกดีใจมากๆ

"ท่านเทพฟ้าร้อง ฆ่ามันเลย!"

"ท่านเทพฟ้าร้อง คุณต้องฆ่าไอ้หนุ่มชาวจีนให้ได้!"

ทุกคนตะโกนเสียงดังออกมา

สีหน้าของคาร์นอตวิลเลียมก็แสดงความเคร่งขรึมและรู้สึกกังวลออกมา:"เทพฟ้าร้อง เป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งของกาฬโลก และเป็นตำนานของกาฬโลกด้วย"

"ในที่สุดเขาก็จะลงมือด้วยตัวเองแล้วใช่ไหม?"

ฉูเหอรู้สึกสงสัยและมองไปที่เทพฟ้าร้องและถามด้วยความสงสัย:"คนที่เอ้อระเหยลอยชายคนนี้ เป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งของประกาศมืดเหรอ?"

"ดูยังไงก็ไม่เหมือนเลย!"

ตางอู่พูดอย่างเคร่งขรึม:"อย่าประมาท เทพฟ้าร้องเป็นตำนานที่ยังมีชีวิตอยู่ของกาฬโลกในโลกตะวันตก หลายสิบปีมานี้ยังไม่เคยมีใครเห็นเขาลงมือมาก่อน"

"เพราะคนที่เคยเห็นเขาลงมือนั้นได้ตายไปหมดแล้ว แม้แต่ท่านประมุข ตอนที่พูดถึงเทพฟ้าร้องก็มีสีหน้าเคร่งขรึมและจริงจังมากๆ"

ฉูเหอรู้สึกสงสัยมากขึ้น:"เขาแข็งแกร่งขนาดนั้นเลยเหรอ? ถ้าเทียบกับปรมาจารย์หลินละ?"

ตางอู่พูดอย่างเคร่งขรึม:"เรื่องนี้พูดยาก เพราะไม่มีใครเคยเห็นเทพฟ้าร้องลงมือ แต่ความแข็งแกร่งที่ปรมาจารย์หลินแสดงออกมาเมื่อสักครู่ ก็ทำให้ทุกคนตกตะลึงมากๆเหมือนกัน!"

"และฉันคิดว่าพลังที่ปรมาจารย์หลินแสดงออกมานั้น ไม่ใช่พลังทั้งหมดของปรมาจารย์หลิน ดูเหมือนปรมาจารย์หลินยังซ่อนพลังที่แท้จริงเอาไว้"

"อย่างไรก็ตาม ในเมื่อเทพฟ้าร้องเห็นความแข็งแกร่งของปรมาจารย์หลินแล้ว เขายังกล้าลงมือต่อสู้กับปรมาจารย์หลินด้วยตัวเอง มันแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าเขามั่นใจในตัวเองมากๆ"

"การต่อสู้ครั้งนี้ ปรมาจารย์หลินอยู่ในสถานการณ์ที่เลวร้าย!"ตางอู่พูดด้วยความกังวล

เทพฟ้าร้องค่อยๆเดินเข้าไปหาหลินหยุน เขาชี้ไปที่เส้นที่หลินหยุนขีดออกมา:"ใครข้ามเส้นนี้ไปต้องตายใช่ไหม?"

"ฮ่าๆๆ กล้ามากๆที่พูดแบบนี้!"

หลินหยุนพูดเบาๆ:"งั้นคุณก็ลองดูเลย"

"ฉันตั้งใจจะลองดูอยู่แล้ว"เทพฟ้าร้องพูดและเขาก็ก้าวเท้าข้างหนึ่งข้ามเส้นนั้นไปทันที

ชั่วพริบตา เหมือนโลกทั้งใบสั่นสะท้านไปหมด

หลินหยุนลงมือรวดเร็วราวสายฟ้า ฝ่ามือของเขาโบกไปมากลางอากาศ และพลังลึกลับอันหนึ่งเหมือนจะฉีกท้องฟ้ายามค่ำคืนออกเป็นชิ้นๆ

หลังจากนั้น ฝ่ามือข้างนั้นทะลุพลังป้องกันตัวของเทพฟ้าร้อง และโจมตีโดนหน้าอกของเทพฟ้าร้องอย่างแม่นยำ

ตูม!

เทพฟ้าร้องโดนฝ่ามือโจมตีจนปลิวออกไป

เขาเหมือนกระสอบพังๆ และโดนฝ่ามือของหลินหยุนโจมตีจนปลิวไปยังปากทางเข้าหุบเขา

"มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่!"

"เทพฟ้าร้องคนนี้เป็นตัวปลอมเหรอ!"

"เขาอ่อนแอมากเกินไปแล้ว"

ทุกคนอึ้งไปหมด เขาที่เป็นตำนานที่ยังมีชีวิตอยู่ของกาฬโลก เป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งของประกาศมืด แต่ทำไมเขาถึงรับการโจมตีเพียงกระบวนท่าเดียวไม่ได้เลยเหรอ?

ฉูเหอกลอกตาใส่ตางอู่:"คุณพูดว่าเขาแข็งแกร่งมากๆไม่ใช่เหรอ?"

ตางอู่ขมวดคิ้ว:"ฉันก็ไม่รู้ว่าเหมือนกันว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?"

หลินหยุนโจมตีด้วยฝ่ามือและทำให้เทพฟ้าร้องปลิวออกไป แต่เขากลับไม่ได้รู้สึกดีใจเลย