บทที่ 991 ฉันชื่อหลินชางฉอง

ร่างกายของเทพฟ้าร้องได้ปล่อยแสงทั้งหมดออกมา เขาเหมือนกันพระอาทิตย์ดวงเล็กๆ ทำให้ท้องฟ้ายามค่ำคืนสว่างไสว

ค้อนสายฟ้าที่เป็นอาวุธคู่กายของเขาก็ถูกยกขึ้นมาทันที และมันก็กลายเป็นลูกบอลสายฟ้าที่มองแล้วแสบตามากๆ

ลูกบอลสายฟ้านั้น ครอบคลุมทั่วหุบเขา มันเหมือนกับก้อนเมฆสีดำ ที่รวมน้ำฝนนับพันนับหมื่นเอาไว้

เปรี้ยงๆๆ!

ภายใต้การควบคุมของเทพฟ้าร้อง ทำให้ลูกบอลสายฟ้าปล่อยพลังออกมาทั้งหมด

สายฟ้าจำนวนมากมาย ตกลงมาราวกับฝนตก และโจมตีหลินหยุนทันที

เป็นเรื่องที่ยากจะจินตนาการได้ เพราะมีสายฟ้านับพันนับหมื่นโจมตีลงมาทันที มันคงเป็นภาพที่น่าตกตะลึงมากๆ

สายฟ้าที่เยอะขนาดนี้ ถึงแม้หลินหยุนอยากจะรับมือ แต่คงรับมือไม่ไหว

แม้แต่วิชาควบคุมสายฟ้าของเขา ก็เทียบไม่ได้กับค้อนสายฟ้าที่เป็นอาวุธที่ใช้สำหรับควบคุมสายฟ้าเท่านั้น

"เทพฟ้าร้องแข็งแกร่งมากเกินไปแล้ว!"

ฉูเหอแสดงสีหน้าโกรธมากๆออกมา

"หึ ยอดฝีมือระดับนี้แล้ว ยังร่วมมือกับคนอื่นมาต่อสู้กับปรมาจารย์หลิน ไร้ยางอายจริงๆ!"

ตางอู่พูดอย่างเคร่งขรึม:"ราชสีห์ตะปบกระต่าย ยังต้องใช้กำลังทั้งหมดเลย คู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งอย่างปรมาจารย์หลิน เทพฟ้าร้องก็ต้องอาศัยให้คนช่วยอยู่แล้ว!"

"ไม่รู้ว่าปรมาจารย์หลินจะยังรับมือไหวไหม!"

เมื่อเห็นเทพฟ้าร้องใช้ท่าไม้ตายของตัวเอง เพ้าดำก็ดึงคฑาฟาโรห์ออกมาจากพื้น และรีบบินไปข้างหน้า และบีบเลือดสดออกมาจากนิ้วของตัวเอง และพุ่งเข้าไปในคฑาฟาโรห์ทันที

เดิมทีคฑาฟาโรห์ที่ดูหม่นหมอง ตอนนี้มันเปล่งประกายสีแดงขึ้นมาอีกครั้ง

"แผดเผานภา!"

เพ้าดำตะโกนทันที จู่ๆคฑาฟาโรห์ก็ปล่อยลูกไฟออกมา ทำให้คฑาเกิดเพลิงลุกโชนขึ้นมา ทำให้เปลวไฟและวัตถุลุกไหม้ขึ้นมาทันที แม้แต่อากาศโดยรอบก็โดนเปลวไฟแผดเผาเหมือนกัน ดูเหมือนมันต้องการเผาทุกสิ่งทุกอย่างให้มอดไหม้

ผ่านไปแค่ชั่วพริบตา ลูกไฟนั้นกลายเป็นทะเลเพลิง และสุดท้ายก็โจมตีหลินหยุนทันที

ดวงตาสองข้างของหมาป่าเพลิงก็ปล่อยเปลวไฟออกมา และเขาก็พุ่งตามหลังเพ้าดำและตะโกนทันที:"เพลิงไหม้อากาศ!"

จู่ๆก็มีเปลวไฟพุ่งออกมาจากร่างกายของหมาป่าเพลิง มันเหมือนสายรุ้งที่เกิดขึ้นหลังฝนตก มันส่องสว่างไปทั่วทิศทาง

หมาป่าเพลิงกระโดดอย่างสุดกำลัง และจับเปลวไฟนั้นไว้ มันเหมือนกับแส้ยาวๆที่ต้องการทำลายฟ้าดิน และโจมตีใส่หลินหยุนทันที

สามสุดยอดฝีมือใช้พลังทั้งหมดของตัวเองออกมาและโจมตีพร้อมกัน

พลังโจมตีที่แข็งแกร่งขนาดนี้ บนโลกใบนี้ ไม่มีใครสามารถรับการโจมตีครั้งนี้ได้อยู่แล้ว

ตางอู่กับฉูเหอและคาร์นอตวิลเลียมต่างก็เป็นห่วงหลินหยุนมากๆ

ในเวลานี้ ยอดฝีมือทั้งหมดของกาฬโลก คิดว่าการโจมตีของสามสุดยอดฝีมือยังไม่พอ และพวกเขาก็ใช้ท่าไม้ตายของตัวเองออกมาทันที

พลังโจมตีทั้งหมด จู่โจมใส่หลินหยุนทันที

พลังโจมตีของยอดฝีมือหลายสิบคนของกาฬโลก เหมือนคลื่นยักษ์ที่จะกลืนกินหลินหยุนเข้าไป

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับพลังอันมหาศาลราวกับฟ้าดินถล่มและคลื่นยักษ์จากทะเลที่บ้าคลั่ง แต่หลินหยุนยืนตัวตรงและเส้นผมก็ปลิวไสวไปตามสายลม

ดาบเฮ่าเทียนถูกเขายกขึ้นมา ร่างกายของเขาได้ปล่อยพลังที่ยิ่งใหญ่และไร้เทียนทานออกมา

"ถึงแม้ต้องเป็นศัตรูกับทุกคนบนโลก ฉันก็ไม่กลัว!"

จู่ๆร่างกายของหลินหยุนก็หายไปทันที

ทันใดนั้น พลังที่แข็งแกร่งมากๆก็ปกคลุมไปทั่วหุบเขา

จู่ๆก็มีเสียงที่เย็นชาดังขึ้นและกึกก้องไปทั่วฟ้าดิน เสียงนั้นสะท้อนไปมา

"เทพเซียนมาเพื่อหยุดสวรรค์……"

ร่างของมนุษย์ยักษ์เห็นได้อย่างชัดเจน ในเวลายามค่ำคืนที่สว่างไสวราวกับกลางวัน ดูแล้วเขาเหมือนกับมนุษย์จริงๆ

ศีรษะของเขาอยู่บนฟ้า และเท้าเหยียบพื้นดิน เขาหันหลังให้ทุกคน จู่ๆเขาก็หันหลังและใช้ดาบฟันออกไปทันที

รังสีดาบสีฟ้าอันใหญ่ ราวกับว่ามันผ่านมิติมากมายจนมาถึงที่นี่ พลังอันรุนแรงของรังสีดาบพุ่งไปยังท้องฟ้า สิ่งของทุกอย่างที่อยู่ด้านหน้าถูกทำลายทันที

ตูม!

หนึ่งดาบทำลายทุกอย่าง!

ไม่ว่าจะเป็นการโจมตีของสามสุดยอดฝีมือ หรือการโจมตีของยอดฝีมือหลายสิบคนของกาฬโลก เมื่อต้องเผชิญกับการโจมตีด้วยดาบของหลินหยุน ทุกสิ่งทุกอย่างโดนทำลายจนหมดสิ้น

พลังของดาบครั้งนี้ ยังไม่หมด

หลังจากทำลายพลังของยอดฝีมือทั้งหมดของกาฬโลกแล้ว รังสีดาบสีฟ้าก็ยังพุ่งไปข้างหน้า และโจมตีโดนร่างกายของยอดฝีมือทั้งหมดของกาฬโลกอีกด้วย

อย่างไรก็ตาม พลังที่เหลืออยู่นั้นเมื่อโจมตีโดนยอดฝีมือหลายสิบคนของกาฬโลก ทำให้ยอดฝีมือส่วนใหญ่ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย แต่พวกเขาไม่ได้เป็นอะไรมากนัก

แต่สามสุดยอดฝีมือที่อยู่หน้าสุด โดนพลังส่วนใหญ่ของดาบสกัดนภา ทำให้สามสุดยอดฝีมือได้รับบาดเจ็บสาหัส

ค้อนสายฟ้าแตกสลาย