ตอนที่ 1445
บทที่1446 ไม่คู่ควร
October 21, 2026
สำหรับเซี่ยหยู่เวยแล้ว หลินหยุนไม่มีทางออกอะไรแล้วจริงๆ
ทำได้แค่พูดความจริงแบบนี้
เขาไม่ต้องการใช้วิชาสอดวิญญาณที่เจียซินเคยพูด
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ตราบใดที่เซี่ยหยู่เวยยังคงมีความกตัญญูต่อพ่อแม่ของเธอ ไม่มีทางที่จะไม่กระทบ อย่างน้อยต้องมีสั่นไหวบ้าง
เมื่อหลินหยุนคิดอย่างนั้น เซี่ยหยู่เวยก็หัวเราเยาะเย้ยอีกครั้ง และพูดด้วยท่าทางประชดประชันว่า “หลินหยุน ไม่ว่านายจะพูดอะไร ฉันจะไม่บอกนาย อย่าเสียแรงไปเลย!”
“นายทำได้ทุกอย่างไม่ใช่เหรอ?”
“งั้นนายก็มีปัญญาไปหาเองได้นะสิ!”
“ถ้าหาเจอได้จริง ก็ถึงว่านายสุดยอดมากจริงๆ!”
“มาพูดถึงพ่อแม่ฉันอีก หึหึ ตอนนั้นพวกเขาไม่ชอบฉันเลย ไม่อย่างนั้นฉันคงไม่มาถึงวันนี้หรอก!”
“ฉันถึงจุดนี้ คนที่ก่อให้เกิดเรื่องนี้คือนาย และพวกเขา!”
“พวกเขาเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด!”
“ในเมื่อพวกมันไม่สนใจฉัน แล้วทำไมฉันต้องสนใจพวกเขาด้วย”
“ฉันยังไงก็ได้!”
“ดังนั้นอย่าเสียแรงเปล่าๆ!”
ตาของหลินหยุนเป็นประกายและพูดว่า "จริงเหรอ? เป็นอย่างนั้นจริงๆเหรอ? เซี่ยหยู่เวย อย่าพูดแบบนี้ต่อหน้าฉัน! ถ้าคุณไม่อยากสนใจพวกเขาจริงๆ แล้วน้าเฟินพวกเขาสองคนอยู่ที่ไหน?”
“ถ้าไม่ใช่เพราะเธอซ่อนตัวพวกเขาไว้ พวกเขาคงตายไปตั้งนานแล้ว”
เมื่อได้ยินคำพูดของหลินหยุน ดวงตาของเซี่ยหยู่เวยก็หรี่ลงและเธอก็พูดด้วยการเยาะเย้ย "นายเคยหาพ่อแม่ของฉันแล้วเหรอ? ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า หลินหยุน นายมันไร้ยางอายจริงๆ"
“หรือนายคิดว่าถ้าหาเจอแล้ว จากนั้นก็เอามาข่มขู่ฉัน แล้วฉันก็จะบอกที่อยู่ของครอบครัวนายให้ใช่ไหม?”
"แบบนี้ก็คิดออกมาได้!"
“ใช่ ฉันพาพวกเขาไปอยู่อีกที่หนึ่งแล้ว!”
“นายก็หาไม่เจอหรอก!”
"พวกเขาอยู่ในที่ปลอดภัย และเป็นส่วนตัวมาก"
“นายยังจะเอามาขู่ฉันอีก ฝันไปเถอะ!”
หลินหยุนขมวดคิ้ว หายใจเข้าลึก ๆ มองไปที่เซี่ยหยู่เวย แล้วพูดว่า "โอเค ฉันจะไม่พูดมากกว่านี้ ก็ยังยืนยันคำเดิม ตราบใดที่เธอยังมีอยากโอกาสฆ่าฉัน ขอให้พิจารณาคำพูดของฉันให้ดี!"
หลังจากพูดจบ มือของหลินหยุนก็สว่างขึ้นอีกครั้ง และแผ่นหยกอีกชิ้นก็เข้าไปในปากของเซี่ยหยู่เวย
เขามองลึกเข้าไปที่เธอ แล้วหันหลังเดินจากไป
เสียงของเจียซินดังขึ้นและพูดว่า “ฉันคิดว่าคำพูดของคุณ มีผลกับเธออยู่”
หลินหยุนพยักหน้า
แม้ว่าพูดยังไงเซี่ยหยู่เวยก็ไม่ยอม แต่หลินหยุนยังสามารถเห็นการเปลี่ยนแปลงของเธอได้
ตามที่เขาพูด
ตราบใดที่เซี่ยหยู่เวยยังต้องการที่จะฆ่าเขา มันก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรแล้ว
ตอนนี้เซี่ยหยู่เวย เริ่มผ่อนคลายขึ้นเล็กน้อย
ตอนที่หลินหยุนอยู่ที่ทะเลสาบเยว่หยา การฟื้นฟูได้เริ่มขึ้นแล้ว โดยเฉพาะฝั่งชาวจีน เร็วมากจริงๆ
ท้ายที่สุดแล้ว อำนาจบริหารจากบนลงล่างนั้นเทียบไม่ได้กับกลุ่มใหญ่อื่นๆ
และเรื่องพวกนี้ หลินหยุนก็ไม่ค่อยจะไม่สนใจมันมากเท่าไหร่
หลายวันผ่านไป ยิ่งตงไหลมาที่ทะเลสาบเยว่หยา
เหลือหลินหยุนให้เขาและรองหัวหน้าอีกคนอยู่ต่อ ยังสอนวิชาดาบชางฉองให้
ยิ่งตงไหลสามารถมาได้ในเวลานี้ และหลินหยุนก็เข้าใจด้วย ว่านี้คือท่านหงจัดมา
เนื่องจากเป็นไปไม่ได้ที่จะหยุดหลินหยุน จากการขยายสำนักชางฉอง เขาทำได้เพียงทำตามที่หลินหยุนพูด และให้ยิ่งตงมาที่นี่ ซึ่งถือได้ว่าเป็นวิธีการรักษา
แน่นอนหลินหยุนไม่มีอะไรจะพูดเกี่ยวกับยิ่งตงไหล
คนนี้ ฉลาด มีความสามารถ และมีความกระตือรือร้น
และยังมีปัญญาและความสงบเพียงพอ