บทที่418 ตระกูลมู่วิกฤติ

ในเวลานี้เอง จู่ๆข้างนอกก็มีบอดี้การ์ดรีบเดินเข้ามา ทำความเคารพแล้วพูดว่า “ประธานมู่ ประธานหยางมาอวยพรปีใหม่กับท่าน!”

“โอ้? ประธานหยาง?เวลาแบบนี้เขาน่าจะอยู่ฉลองปีใหม่กับครอบครัวของตัวเองไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงมาอวยพรปีใหม่กับฉันล่ะ?” ใบหน้าของมู่ชิงซานเผยความสงสัยออกมา

โดยทั่วไปแล้ว ในประเทศจีน จะไม่ไปเยี่ยมญาติในวันแรกของปี ไปเยี่ยมเพื่อนก็ยังพอได้

แต่ว่า ประธานหยางคนนี้เป็นหนึ่งในผู้ถือหุ้นของบริษัทมู้่ซื่อกรุ๊ป ไม่เคยมาอวยพรปีใหม่กับมู่ชิงซานมาก่อน ยกเว้นปีนี้

“ให้เขาเข้ามาเถอะ!” มู่ชิงซานพูดด้วยเสียงจริงจัง ยังไงซะก็เป็นวันแรกของปี เขาเองก็ไม่อย่าไล่แขกกลับไป รอดูสักหน่อยว่าเขามีเป้าหมายอะไรกันแน่

คนอ้วนคนหนึ่ง ชายวัยกลางคนที่ใบหน้าเต็มไปด้วยเนื้อหนัง ก้าวเดินเข้ามาข้างใน ข้างหลังยังมีชายหนุ่มรูปร่างกำยำตามมาอีกสองคน แค่ดูก็รู้แล้วว่าเป็นบอดี้การ์ด

“ฮ่าๆ พี่มู่ สวัสดีปีใหม่!” ประธานหยางกล่าวทักทายเสียงดัง

ลือกันว่าประธานหยางคนนี้ เมื่อก่อนเป็นหัวหน้าแก๊งนักเลง เพราะว่าตอนที่ยังเยาว์วัย มีคนใหญ่คนโตมาชี้แนะ ทำให้หาเงินจากการลงทุนในอสังหาริมทรัพย์มาได้ประมาณหนึ่ง จนสุดท้ายก็ถูกควบคุมอย่างเข้มงวดพอดี จึงเปลี่ยนเป็นนักลงทุนแทน

พอดีกับตอนที่บริษัทมู้่ซื่อกรุ๊ปกำลังจัดหาแหล่งเงินทุน อันธพาลหยางคนนี้จึงเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ จนกลายมาเป็นประธานหยางของบริษัทมู้่ซื่อกรุ๊ป

หลายปีมานี้ บริษัทมู้่ซื่อกรุ๊ปภายใต้การบริหารของมู่ชิงซาน ธุรกิจก็เติบโตขึ้นเรื่อยๆ ประธานหยางเองก็ได้รับผลประโยชน์ไปด้วย ถึงแม้เขาจะไม่ได้เกิดในฐานะของผู้ดี และไม่ได้เข้าใจกระบวนการทำงานของบริษัท แต่ยังดีที่เขามีสายตาที่ดี รู้ว่าไม่ควรทำอะไรวู่วามกับเรื่องที่ไม่รู้

มู่ชิงซานลุกขึ้นมา ประสานมือยิ้มแล้วพูดว่า “น้องหยาง วันแรกของปีไม่อยู่กับภรรยาของคุณ มาหาฉันถึงที่นี่ทำไมกัน?”

ประธานหยางหัวเราะออกมา “ภรรยาเอาไว้อยู่ด้วยกันตอนกลางคืนก็พอแล้ว ตอนกลางวันต้องมาเยี่ยมพี่อยู่แล้ว!”

มู่ชิงซานยิ้มเบาๆ กับคำพูดลามกที่ประธานหยางพูดอยู่ตลอดเวลา “น้องหยาง เป็นคนร่าเริงจริงๆ ใช้ชีวิตตามใจตัวเอง ช่างน่าอิจฉาจริง!”

“มานั่งสิ!”

“ได้!” ประธานหยางนั่งลงไปอย่างมีมารยาท

ในเวลานี้เอง บอดี้การ์ดคนเมื่อกี้ก็วิ่งเข้ามาอีกรอบ แล้วรายงานว่า “ประธานมู่ ผู้อำนวยการเฉินและผู้อำนวยการหลิวมาอวยพรปีใหม่กับท่าน!”

แววตาของประธานหยางที่นั่งอยู่เปล่งประกายขึ้นมา มุมปากได้เผยรอยยิ้มที่มีเลศนัยออกมา

มู่ชิงซานกวาดสายตามองประธานหยาง ไม่เห็นความผิดปรกติใดๆ เกิดความสงสัยขึ้นในใจ “เกิดอะไรขึ้นกันแน่? เหล่าประธานที่ปรกติหาตัวจับได้ยาก วันนี้กินยาผิดมารึไง?”

“ไป เชิญพวกเขาเข้ามาเถอะ!”

“ครับ!” บอดี้การ์ดตอบแล้วเดินออกไป

แป๊บเดียว ผู้ชายหลายคนได้พาลูกน้องของตัวเอง เดินเข้ามาข้างใน

“พี่มู่ สวัสดีปีใหม่!”

พวกเขายังไม่ทันเดินเข้ามาถึงห้องโถง ก็เริ่มอวยพรปีใหม่กับมู่ชิงซานแล้ว

มู่ชิงซานลุกขึ้นมา แล้วจับมือทักทายกับพวกเขา

พวกเขากล่าวทักทายกับมู่ชิงซานไม่กี่คำ มู่ชิงซานสั่งให้มู่เฉิง หาที่นั่งให้กับทุกคน

ข้างนอก จู่ๆก็มีเสียงร้องตะโกนของบอดี้การ์ดดังขึ้นมา “ประธานหวางของบริษัทซี่ไห่กรุ๊ป มาถึงแล้ว!”

“ท่านประธานหลี่ของบริษัทฝูหลินจำกัด มาถึงแล้ว!”

“ประธานจางของบริษัทเหอซุ่นมาถึงแล้ว!”

“ซุปเปอร์มาเก็ตชิ่งเฟิง……”

คนที่มามีมากจนเกินไป ครั้งนี้บอดี้การ์ดไม่ได้เข้ามารายงาน แต่กลับตะโกนออกมาแทน

ข้างในห้องโถง คนกลุ่มหนึ่งที่กำลังพูดคุยกันอยู่ตกใจจนเงียบไป

แววตาของมู่ชิงซานเผยความเย็นชาออกมา จากนั้นก็ขมวดคิ้วขึ้นมา

มู่เฉิงถามด้วยความสงสัยตรงๆว่า “พ่อ คนของบริษัทซี่ไห่กรุ๊ปมาที่บ้านเราทำไมกัน?”

“ยังมีบริษัทพวกนี้อีก ล้วนเป็นลูกน้องของบริษัทซี่ไห่กรุ๊ป!พวกเขาต้องการจะทำอะไรกันแน่?”