บทที่ 112 อย่าฆ่าฉันเลย ฉันสามารถอยู่เป็นเพื่อนคุณได้……

บทที่ 112 อย่าฆ่าฉัน ฉันสามารถไปเป็นเพื่อนได้

โล่สีเทา ห่อเขาไว้ข้างใน

ดูเหมือน ไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย

ไม่เพียงแค่นี้ บนมุมเสื้อของเขา ไม่มีแม้แต่ร่องรอยของสิ่งสกปรกเกาะติด

ที่ที่เดินผ่านมา ฝุ่นดินลอยออก！

ควนห้านที่ข้างๆซางชิว เห็นภาพนี้แล้ว จ้องจนลูกตาแทบจะหลุดออกมา

เมื่อก่อน คนนับไม่ถ้วน เคารพผู้เป็นปรมาจารย์มาก เกรงกลัวมาก

แต่ว่าควนห้าน กลับพาคนมาอย่างจริงจัง ใช้อาวุธสมัยใหม่ เคยฆ่าปรมาจารย์หลายคน เพราะเหตุนี้ สำหรับยอดฝีมือบูโด แต่ไหนแต่ไรในใจควนห้านไม่เคยเกรงกลัว

ดังนั้น แม้จะรู้ว่าเฉินจิ้นเป็นครึ่งแดนเสิน แม้ว่าควนห้านจะคิดว่ามีความเสี่ยงสูง แต่ไม่มีความน่ามากนัก.

แม้แต่ข้างกาย ครึ่งแดนเสินอย่างซางชิว ควนห้านยังเรียกชื่อเขาโดยตรง

แต่ว่า เวลานี้ ควนห้านตกตะลึงจริงๆ

ระเบิดมากมายเมื่อกี้นี้ คิดไม่ถึงว่าไม่ได้ทำให้เขาได้รับอันตรายใดๆ

จะเป็นไปได้ยังไง?

อย่าว่าแต่ควนห้านเลย

แม้แต่ซางชิว ในสายตาก็เต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

ถ้าเปลี่ยนเป็นเขา ในตรงกลางของการระเบิด เขาอยู่ภายใต้การระเบิดของระเบิดเหล่านั้น

ความเป็นไปได้ที่จะไม่ตาย ก็มีแค่50%

ไม่ถึงแดนเสิน เผชิญหน้ากับระเบิดเหล่านั้น ถึงยังไงก็ต้องถึงกับชีวิต

อีกอย่าง แม้แต่แดนเสิน ก็ไม่เห็นว่าไม่เป็นอะไรเลยเหมือนกับเฉินจิ้นแบบนี้

ทันใดนั้น ซางชิวหันหลังได้ก็รีบหนี

เขารู้ว่า ระเบิดไม่ได้ระเบิดเฉินจิ้นตาย งั้นทีมทหารรับจ้างสตอร์ม ก็ไม่สามารถฆ่าเฉินจิ้นได้

ก่อนจะหนี ยังทิ้งท้ายไว้ว่า “ควนห้าน ฆ่าเขาได้ ฉันจะให้คุณยี่สิบล้านดอลลาร์!”

แผนที่คิดไว้แต่เดิมทีคือเก็บพาเต้อ พอได้ยินยี่สิบล้านดอลลาร์ ดวงตาก็เปล่งประกายขึ้นมาอีกครั้ง

ก็ได้กระตุกความโลภทันที

พอมีปืนพ้นไฟออกมา

เห็นพาเต้อยิงปืน จู่ๆ คนของทีมทหารรับจ้างสตอร์ม รีบยิงปืน

กระสุนหลายลูก พุ่งเข้าหาเฉินจิ้น

พลซุ่มยิงของทีมทหารรับจ้างสตอร์มหลายคนซุ่มโจมตี และมุ่งเป้าไปที่เฉินจิ้น ต่างก็เหนี่ยวไกกัน

ในระยะไกล ทหารรับจ้างที่รับหน้าที่บาซูก้า ยังมุ่งเป้าไปที่เฉินจิ้น

“เฮ้ย แม่ง！”

ควนห้านเห็นพาเต้อ ยิงโดยไม่มีคำสั่งของเขา ผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา ก็ยิงไปตามๆกัน ตกใจกลัวตาย

ควนห้านอยู่มาได้ทุกวันนี้ เขาก็ไม่ใช่ว่าจะโง่

ก่อนหน้านี้เขายังคิดว่าซางชิวจะร่วมมือกับเขา จัดการครึ่งแดนเสินด้วยกัน ก็คือดูจากเหตุการณ์เมื่อกี้แล้ว เห็นได้ชัดว่าซางชิวกำลังถูกตามล่า

ที่สำคัญคือ เหตุผลที่เขาไม่กลัวปรมาจารย์ยอดฝีมือ ก็เพราะ ไม่ว่าปรมาจารย์ยอดฝีมือจะแข็งแกร่งแค่ไหน คุณสามารถรับมือกับกระสุนได้ แล้วยังจะรับมือกับระเบิดได้งั้นเหรอ?

แม้ว่าเขาจะไม่สามารถรับระเบิดนิวเคลียร์หรืออะไรก็ตาม แต่บาซูก้า ระเบิดพลังสูง และระเบิดหลายชนิด ถ้าเขายังจัดการได้อีก

นี่ก็เท่ากับว่าเขากำลังต่อสู้กับปรมาจารย์ยอดฝีมือ

แต่ระเบิดจำนวนมากเมื่อกี้ แทบจะทำอะไรคนนั้นไม่ได้เลย มันทำให้โลกทัศน์ของควนห้านเปิดกว้างขึ้น

เขาได้อัปเดตความรู้ใหม่ที่มีต่อยอดฝีมือครึ่งแดนเสิน

ควนห้านและซางชิวก็เหมือนกัน หลังจากระเบิดสังหารเฉินจิ้นไม่สำเร็จ หลังจากที่รู้สึกตัว เขาก็รู้ว่า ทีมทหารรับจ้างสตอร์ม ไม่สามารถฆ่าเฉินจิ้นได้ สำหรับเงิน 20 ล้านดอลลาร์ของซางชิว เอามาล่อควนห้านไม่ได้เลย

มีเงิน ยังไงก็ต้องมีชีวิตเพื่อใช้เงิน

แต่ว่า เขายังไม่ทันได้ออกคำสั่ง ไม่คาดคิดว่าพาเต้อจะยิงไฟก่อน

ไอ้พาเต้อโง่นั่น แค่มีเงินอะไรก็กล้าทำ เหมือนสมองหมู

แต่ว่า ตอนนี้ สายไปแล้ว

เฉินจิ้นเดินมาทีละก้าว เมื่อกี้ เขาต้านระเบิด ไม่ใช่ว่าเขาไม่สังเกตเห็นระเบิดที่กระจัดกระจายไปทั่ว

แต่เขาแค่อยากลอง ด้วยความแข็งแกร่งของเขาในปัจจุบัน อยากต่อต้านอาวุธบนโลกที่มีความร้อนเหล่านี้ ตกลงจะทนได้ไหม

ความจริงก็ได้พิสูจน์ อย่างน้อย ระเบิดเหล่านี้ สำหรับเฉินจิ้นแล้ว ทำอันตรายใดๆไม่ได้

อยากทำร้ายเขา เกรงว่าจะต้องใช้อาวุธทำลายล้างที่ทรงพลังกว่านี้

ชั่วขณะ ระเบิดทั้งหมด พุ่งเข้าหาเฉินอย่างท่วมท้น

เฉินจิ้นไม่ได้หลบแต่อย่างใด

ระเบิดทั้งหมด รวมถึงกระสุนปืนไรเฟิลที่ทรงพลัง มาถึงหน้าเฉินจิ้น ทั้งหมดดูเหมือนจะถูกแช่แข็งยังไงอย่างนั้น จากนั้นก็ตกลงไปที่พื้น

“OH MY GOD！”

“เป็นไปได้ยังไง?”

สักพัก ทุกคนต่างตะลึง ฉากนี้ แต่มันเกิดขึ้นจริงในสายตาของพวกเขา มันทำให้พวกเขาสยอง!

“ลงมือกับฉัน ตาย！”