บทที่ 139 หาจิตวิญญาณ

บทที่ 139 หาจิตวิญญาณ

หลินปิ่งซานซักถาม

หยวนห้าวได้ยิน ก็คิ้วขมวดขึ้นทันที

ท่าทางที่หลินปิ่งซานซักถาม ทำให้เขาไม่พอใจอย่างมาก

“พวกคุณรู้ได้อย่างไรว่าฉันเคยซื้อเตาหลอมยามา?” หยวนห้าวสงสัย

ใบหน้าของหลินปิ่งซานส่อสีหน้าไม่พอใจออกมา “คุณก็แค่บอกฉันมา ว่าเตาหลอมยาอยู่ที่ไหน!”

คำพูดนี้ของหลินปิ่งซาน ทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าหยวนห้าวเผยออกมาอย่างเย็นชา

คนกลุ่มนี้ไม่เพียงแค่บุกรุกเข้าไปในบ้านของเขาเท่านั้น แต่ยังมาซักถามอีกด้วย ไม่ว่าเขาจะอารมณ์ดีแค่ไหน ตอนนี้สีหน้าก็ดูไม่สู้ดีนัก

ยิ่งไปกว่านั้น เป็นเพราะเรื่องของหยางอวู้ถิง อารมณ์ของหยวนห้าวเอง ก็ไม่ค่อยดีนัก

เขากล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาทันที “เตาหลอมยาอยู่ที่ไหน เกี่ยวอะไรกับพวกคุณ ถ้าพวกคุณไม่ออกไปอีก งั้นก็อย่าหาว่าฉันไล่พวกคุณเลย!”

หยวนห้าว เศรษฐีอันดับต้นๆของเมืองหรุง มีบอดี้การ์ดในบ้านมากมาย

แล้วหลินปิ่งซานก็มีสีหน้าเย็นชา หลายปีที่ผ่านมา เขาไปที่ไหน ไม่มีใครมาประจบสอพลอ คิดไม่ถึงว่ายังมีคนกล้าข่มขู่เขา

ทันใดนั้น เขาก็ตรงเข้าไปบีบบังคับหยวนห้าวทันที

ทันใดนั้น หยวนห้าวก็ยิ่งรู้สึกว่า ดูเหมือนจะมีแรงกดดันที่มองไม่เห็นในอากาศ ซึ่งทำให้เขาตัวสั่นและคุกเข่าลงอย่างเลี่ยงไม่ได้

หยวนห้าวสะดุ้งเล็กน้อย

เกิดอะไรขึ้น?

ตอนนี้ ผู้หญิงที่อยู่ด้านหลังหลินปิ่งซาน เอ่ยเสียงออกมาว่า： “ศิษย์พี่ คุณจะดุไปทำไมกัน....”

หญิงสาวสวมเสื้อโค้ทสีขาว ทรวงทรงเอวคอด รูปร่างหน้าตาไม่ถือว่าสวยมากมายอะไร แต่มีออร่าและเสน่ห์อย่างหนึ่ง

เมื่อหลินปิ่งซานได้ยิน ความกดดันในร่างกายก็ลดลงทันที: “ศิษย์น้องซู๋เย็น ฉันก็แค่ร้อนใจนิดหน่อย”

ซู๋เย็นกลอกตา จากนั้นก็มองไปที่หยวนห้าว กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาเล็กน้อย: “คุณหยวน เรามาวันนี้ เพียงเพื่อเตาหลอมยาเล็กๆที่คุณเคยรับซื้อไว้ มันสำคัญกับพวกเรามาก และยังหวังว่าคุณจะสามารถส่งมาให้พวกเราได้ เราจะไม่ทำให้คุณเสียเปรียบอย่างแน่นอน”

ซู๋เย็นพูด แม้ว่าโดยพื้นฐานแล้ว ก็ยังอยู่เหนือกว่า แต่อย่างน้อยก็ไม่ได้ทำให้คนลำบากใจขนาดนั้น หยวนห้าวกล่าวอีกครั้ง：“พวกคุณมาช้าเกินไป เตาหลอมยา ฉันเอาไปให้เพื่อนแล้วล่ะ”

ซู๋เย็นขมวดคิ้วเล็กน้อย และกล่าวต่อว่า: “บอกฉันหน่อยได้ไหม เอาไปให้เพื่อนคนไหน? เตาหลอมยานี้สำคัญกับพวกเรามากๆ”

หลังจากที่พูดจบ สายตาของซู๋เย็นมองไปที่หยวนห้าว

จุดประสงค์หลักที่เธอออกมาจากเย่าเก๋อ มาถึงเมืองหรุงในครั้งนี้ก็เพียงแค่ถือโอกาสเข้าร่วมการประชุมแลกเปลี่ยนของครอบครัวที่ซ่อนอยู่

เตาหลอมยา เธอต้องเอามาให้ได้ จากนั้นจะนำกลับไปที่เย่าเก๋อ

หยวนห้าวฉายแววตาที่ไม่ชอบ แต่บนใบหน้ายังคงรอยยิ้มอย่างมีมารยาท กล่าวว่า “ขอโทษนะ ฉันไม่สามารถเปิดเผยข้อมูลของเพื่อนให้พวกคุณได้ เชิญกลับไปเถอะ!”

หยวนห้าวพูดเช่นนี้ สีหน้าของหลินปิ่งซานก็เคร่งขรึมอีกครั้ง และกล่าวอย่างหนักแน่นว่า:”หนุ่มน้อย ศิษย์น้องเกรงใจคุณขนาดนั้น ก็ให้เกียรติคุณมามากพอแล้ว อย่ามาทำเป็นไม่รู้จักผิดชอบชั่วดีหน่อยเลย”

“ทำไม? “ ทั่วใบหน้าของเขาเย็นชาไปหมดแล้ว

“ถ้าวันนี้คุณไม่ยอมบอกข้อมูลของเตาหลอมยามาให้ชัดเจน ก็อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจละกัน!”

หลินปิ่งซานพูด บนตัวของเขา เปล่งพลังออกมา แผ่คลุมโอบล้อมหยวนห้าว

ในฐานะครึ่งแดนเสินอันดับแข็งแกร่ง หลินปิ่งซาน เพียงแค่เปล่งพลังออกมาเล็กน้อย มันก็ทำให้หยวนห้าวแทบหมดลมหายใจ

หยวนห้าวรู้ทันที หลินปิ่งซาน คือยอดฝีมือบูโดแน่นอน

“คนที่มีศิลปะการต่อสู้ ก็สามารถรังแกคนได้เหรอ?” สีหน้าของหยวนห้าวยิ่งดูแย่ลง

ทันใดนั้นเขาก็กดปุ่มที่อยู่ข้างๆเขาทันที

“คุณชาย เกิดอะไรขึ้น?”

ทันใดนั้น ก็มีเสียงฝีเท้าดังขึ้นจากด้านนอก จากนั้นชายฉกรรจ์หลายคนในชุดสูทรีบวิ่งเข้ามา

“พวกคุณเป็นใคร? เข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”

ชายฉกรรจ์สองสามคน เมื่อเห็นในวิลล่า ไม่คิดว่าจะมีโผล่เกินมาหลายคน อีกอย่าง พวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อน จึงซักถามทันที

นำโดยชายฉกรรจ์คนนั้น และยังเป็นยอดฝีมือบูโด เป็นหนึ่งในบูโดขั้นสูงสุด กำลังเตรียมเป็นขั้นปรมาจารย์

เป็นหัวหน้าบอดี้การ์ดของตระกูลหยวน ซึ่งได้รับเชิญจากตระกูลหยวนด้วยเงินจำนวนมาก

“ขยะพวกนี้เหรอ?” เมื่อหลินปิ่งซานเห็นสภาพ ยิ้มมุมปากเยาะเย้ยอย่างดูถูก

“วันนี้จะเปิดตาให้คุณดูโลก ให้คุณรู้ว่า คนที่มีศิลปะการต่อสู้ ก็รังแกคนได้จริงๆ!”

หลินปิ่งซานหัวเราะเยาะ ทันใดนั้นร่างกายของเขาก็เคลื่อนไหวราวกับสายฟ้าฟาด แวบไปแวบมาในห้องโถง หลังจากนั้นก็กลับมาอยู่ที่เดิม

ตอนนี้เสียงกรีดร้องของเหล่าบอดี้การ์ดก็ดังขึ้น

ทุกคนกลับลอยกันออกไปแล้ว

หลังจากตกลงสู่พื้นดิน เสียงกรีดร้องก็หยุดลงทันที และเป็นลมกันไป