บทที่ 164 ค่ายเก้ามังกร

บทที่ 164 ค่ายเก้ามังกร

กำปั้นของเฉินจิ้น ดูเหมือนว่าจะเบาๆ ดูเหมือนหน่อมแน้มไม่โอ้อวด ไม่มีท่าทางที่ทรงพลังที่สามารถพูดได้เลย

อย่างไรก็ตาม

กำปั้นที่ออกหมัดไป มีทั้งเสียงลมและเสียงฟ้าร้อง

กำปั้นนี้ของเฉินจิ้น ทำให้ทะเลเพลิงที่อยู่รอบๆ ทนไม่ไหว กระจายออกไปด้านนอกแล้ว

ทันใดนั้นรูม่านตาของเซี่ยโหวหยุนก็หดลงทันที

เดิมทีเขายังคงคิดถึงคำสาบานที่เปี่ยมไปด้วยความจริงใจ เป็นไปไม่ได้เลยที่เฉินจิ้นจะทำลายเทียนฝู้เสินทงของเขาได้

ถึงแม้ว่าจะแบกรับไว้ได้เพียงช่วงเวลาหนึ่ง นั้นก็อาจจะเกี่ยวข้องกับพลังส่วนใหญ่ของเขาด้วย ที่พยายามคิดหาวิธีต่อต้านทะเลเพลิงนี้

ถึงขนาดที่ว่า มีความเป็นไปได้สูงมาก สุดท้ายแล้วเฉินจิ้นก็อาจจะโดนทะเลเพลิงนี้กัดเซาะ

ถึงอย่างไรพลังจิต ไม่สามารถต้านทานเทียนฝู้เสินทงของเขาได้เลย

เว้นแต่ว่าจะเป็นการปล่อยพลังจิตที่แข็งแกร่งออกมาทุกนาทีททุกวินาทีอย่างต่อเนื่อง เข้าไปเสริมอย่างต่อเนื่อง นี้ถึงจะเป็นไปได้ รักษาและปกป้องพลังจิตของเขา ป้องกันเขาไว้ข้างใน

แต่ว่า วิธีการต้านทานแบบนี้ เกี่ยวกับการใช้พลังจิต น่ากลัวอย่างมากเลยจริงๆ

ถึงแม้เฉินจิ้นจะแข็งแกร่งแค่ไหน พลังจิตของเขา ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่หมดสิ้น สุดท้ายแล้วก็จะต้องมีวันที่หมดพลังลง

เมื่อถึงเวลานั้นแล้ว แม้ว่าเฉินจิ้นจะแข็งแกร่งแค่ไหน ก็ทำเพียงปล่อยให้เขาฆ่า

แต่อย่างไรก็ตาม เซี่ยโหวหยุนคิดไม่ถึงเลย เฉินจิ้น ในขณะที่กำลังต่อต้านทะเลเพลิงที่ลุกโชนนี้ ยังสามารถออกหมัดโต้เขากลับมาได้อีก

อีกอย่าง พลังอานุภาพ แข็งแกร่งกว่าการโจมตีออกมาก่อนหน้านี้ของเฉินจิ้น

ในช่วงเวลานี้ ในสมองของเซี่ยโหวหยุน ก็เกิดความคิดหนึ่งออกมาเลยทันที

หรือว่า เฉินจิ้น เดิมทีแล้วไม่ได้มีจำนวนของพลังจิตที่นับไม่ถ้วนถึงขั้นที่เรียกได้ว่าน่ากลัว เพื่อไปต่อต้านการกัดเซาะของทะเลเพลิง

แต่ว่า นี้จะเป็นไปได้ยังไง

ทันใดนั้นเซี่ยโหวหยุนก็เขวี้ยงความคิดนี้กลับเข้าไปยังสมองอย่างรวดเร็ว

หลังจากนั้น ก็ขยับร่างกายอีกครั้ง

เหวี่ยงหมัดออกไปอย่างรวดเร็ว เพื่อไปปะทะกับหมัดของเฉินจิ้น

แตกต่างกับหมัดของเฉินจิ้น หมัดนี้ของเซี่ยโหวหยุน กลับเป็นการรวมตัวของลมและเมฆ เสียงดังโอ่อ่า ราวกับว่าหมัดนี้ของเขา สามารถทุบให้ทั่วทั้งโลกระเบิดขึ้นได้ยังไงอย่างนั้น

อีกอย่าง เซี่ยโหวหยุนยังคงไม่ยอมแพ้

แม้ว่าจะเป็นการประมาท ภายใต้การเร่งรีบ ต่อต้านหมัดนี้ของเฉินจิ้น เซี่ยโหวหยุนก็ยังคงสุมไฟอย่างต่อเนื่อง ตามด้วยหมัดของเขา โจมตีเข้าไปยังเฉินจิ้น

“เฉินจิ้น ไม่กลัวเปลวไฟ！”

“เทียนฝู้เสินทงของเจ้าสำนัก ทำอะไรเฉินจิ้นไม่ได้เลย？"

“รีบไปดู ในเมื่อเฉินจิ้นยังกล้าต่อกรอนกับเจ้าสำนัก ริเริ่มโจมตีเข้ามาก่อน ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วสินะ”

เมื่อบางคนเห็นฉากนี้ ต่างก็เปล่งเสียงพูดออกมาแล้ว

หลังจากนั้น ยิ่งไปกว่านั้นก็มีบางคนที่มีสายตาที่ทรงพลังในเย่าเก๋อ กลับว่าขมวดคิ้วแน่น

“ท่านอาวุโสรอง คุณคิดว่าการออกหมัดของเฉินจิ้นเป็นอย่างไรบ้าง？”

ซู๋เย็นรีบเอ่ยปากถามอีกครั้งทันที

ท่านอาวุโสรอง ครั้งนี้กลับว่าเงียบขรึมแล้ว

เทียนฝู้เสินทงของเขา ไม่สามารถทำอะไรกับเฉินจิ้นได้เลย เปลวไฟอันโชติช่วงที่เรียกได้ว่าสามารถเผาผลาญได้ทุกสิ่ง แม้แต่พลังป้องกันตัวของเฉินจิ้นก็ยังไม่สามารถเผาผลาญได้ หรือพูดได้ว่า เฉินจิ้นใช้พลังจิตเสริมสร้างพลังป้องกันตัวได้อย่างรวดเร็ว

แต่ไม่ว่าจะเป็นแบบไหน ล้วนแต่เห็นได้ชัดเจนแล้ว ความแข็งแกร่งของเฉินจิ้น

เป็นครั้งแรกที่ในใจของท่านอาวุโสรองเกิดความสั่นคลอน

เฉินจิ้นบีบบังคับให้เจ้าสำนักสำแดงเทียนฝู้เสินทง หลังจากนั้นเทียนฝู้เสินทง ไม่สามารถทำให้เฉินจิ้นได้รับบาดเจ็บได้เลย

หมายความว่า เฉินจิ้น แข็งแกร่งกว่าเจ้าสำนักอีกเหรอ？

ในขณะที่มีความคิดนี้เกิดขึ้นมาในสมอง ขนหัวของท่านอาวุโสรองก็ลุกขึ้นเลยในช่วงหนึ่ง

หลังจากนั้น ก็รีบสลัดความคิดนี้ออกจากสมองทันที

มองไปที่กลางอากาศ

ในสายตาของผู้คนที่รอคอย รอคอยให้เจ้าสำนักจัดการเฉินจิ้น เพื่อล้างแค้นให้กับท่านอาวุโสสามและท่านอาวุโสสี่ ยกระดับอำนาจของเย่าเก๋อ นำตัวเฉินจิ้นมาถลกหนังเลาะเส้นเอ็นให้ได้

หมัดของทั้งสอง สุดท้ายก็ปะทะเข้าหากัน

“ปัง！”

มีเสียงดังขึ้นมาในอากาศอย่างรุนแรงอีกครั้ง

แพร่กระจายไปทั่วเย่าเก๋อเลย

คลื่นพลังขนาดใหญ่ มีสองคนเป็นศูนย์กลาง ทันใดนั้นก็เกิดเสียงดังอึกทึกไปทั่วทุกแห่งหน

ความปั่นป่วน อย่างกับคลื่นสึนามิยังไงอย่างนั้นเลย

ถึงขนาดที่ว่า นำมาซึ่งเปลวไฟที่ลุกโชน พุ่งลงไปโจมตีด้านล่างเลย

ในเวลานี้ ที่ค่ายป้องกันของเย่าเก๋อ ก็ปรากฏออกมาทั้งหมดแล้ว

โล่ครอบที่มีสีสันราวกับข่ายอาคม ปรากฏออกมาต่อหน้าสายตาของผู้คน นำเอาคลื่นพลังที่พุ่งเข้าใส่ทั้งหมด ต้านทานออกไปแล้ว

ค่ายป้องกันของเย่าเก๋อ เป็นคลื่นพลังช่วงเวลาหนึ่ง สิ้นเปลืองพลังอย่างมาก นี้เป็นผลพวงที่เกิดจากการโจมตีของเฉินจิ้นและเซี่ยโหวหยุน ขวางกั้นทั้งหมดให้อยู่นอกค่ายป้องกัน

ถึงอย่างนั้น พลังอำนาจ ยังคงทำให้ลูกศิษย์ที่ยังมีพลังไม่แข็งแกร่งของเย่าเก๋อ สั่นสะท้านไปทั้งตัว ยิ่งไปกว่านั้น ได้คุกเข่าลงกับพื้นไปเลย

และครั้งนี้ ภายใต้กำปั้นหมัดนี้ ร่างของเซี่ยโหวหยุน ก็กลับว่าลอยออกไปเลย

ลอยออกไปในอากาศไกลว่าสิบเมตร ถึงจะทรงตัวได้

ในขณะเดียวกัน มุมปากของเซี่ยโหวหยุน ก็มีเลือดกระอักออกมาด้วย

ใบหน้าที่ขาวซีดของเขานั้น เมื่อเทียบกับความแข็งแกร่งแล้ว เห็นได้ชัดมาก

มองกลับมาที่เฉินจิ้น ก็โดนพลังของหมัดนี้โต้กลับมาเหมือนกัน ร่างกายที่สั่นก้าวถอยหลังไป

แต่ระยะห่าง เพียงแค่ครึ่งหนึ่งของเซี่ยโหวหยุนเท่านั้น อีกอย่าง สีหน้าของเฉินจิ้นเปลี่ยนเป็นขาวซีดเล็กน้อย แต่กลับไม่มีเลือดออกมา

แม้ว่าเฉินจิ้นจะเป็นผู้ลงมือออกหมัดนี้ก่อน แต่ในหมัดนี้ ใครแข็งแกร่งใครอ่อนแอ แค่พริบตาเดียวก็รู้ได้ชัดเจนแล้ว ผลสรุปในครั้งนี้ ทำให้ผู้คนตกใจอีกครั้ง

ก่อนหน้านี้เจ้าสำนักโดนเฉินจิ้นเจาะไหล่ทะลุ ก็ทำให้ผู้คนรู้สึกถึงความเหลือเชื่อแล้ว ถึงขนาดที่ว่าเหลวไหลสิ้นดี

หลังจากนั้น ตอนนี้ ในการต่อสู้อย่างลูกผู้ชายแบบนี้ เจ้าสำนัก เป็นฝ่ายที่เสียเปรียบไปแล้ว！