ตอนที่ 210
บทที่ 210 เพลิงแก่นทอง
October 31, 2026
บทที่ 210 เพลิงแก่นทอง
ในพริบตา ทั้งสองฝ่ายก็ปะทะกัน! !
งูกลืนจิตอ้าปากใหญ่ในทันที กลืนพลังหวนต้วนเกือบทั้งหมดของปลายนิ้วของเฉินจิ้น
“ แตก!”
เฉินจิ้นไม่ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ตะโกน!
เดิมทีหลังจากกลืนพลังหวนต้วนของเฉินจิ้น งูกลืนจิตที่กำลังจะโจมตีเฉินจิ้น ทันใดนั้นทั้งร่างก็สั่นสะท้าน
ผวาไปทั้งตัว!
จากนั้น ร่างของงูกลืนจิตก็ระเบิด
พลังหวนต้วน ระเบิดทันที!
ฟ่อ! !
ทันใดนั้น งูกลืนจิตก็เปิดปากของมันอีกครั้ง โดยพ่นลิ้นออกมา จากนั้น คายหวนต้วนที่ดูดเข้าไปออกมาด้วยความตื่นตระหนก!
“ ถือว่าคุณตายยาก!”
เฉินจิ้นตะคอกอย่างเย็นชา
อย่างไรก็ตาม ถึงอย่างนั้น เงาร่างของงูกลืนจิตก็กลายเป็นภาพที่เลือนลางมากขึ้นและได้รับบาดเจ็บสาหัสจากพลังหวนต้วน!
นี่มันพลังแบบไหนกัน?
งูกลืนจิต กลับไม่สามารถกลืนมันลงไปได้?
จูอู๋เต้าใจสั่นเล็กน้อย!
อย่างไรก็ตาม ท่าทางการเคลื่อนไหวในมือของเขาก็ไม่หยุด
หอกในมือของเขา ยังเจาะคอของเฉินจิ้น อยากจะฆ่าเฉินจินด้วยการแทงครั้งเดียว!
ความเร็วกำลังพุ่งถึงขีดสุด
แม้แต่เฉินจิ้นที่อยู่ภายใต้การโจมตีนี้ ก็รอจนกระทั่งหอกกำลังจะแทงคอของเขา จึงได้ขัดขวางการโจมตีของจูอู๋เต้าไว้
เมื่อจูอู๋เต้าเห็นว่าไม่สามารถทำร้ายเขาโดยนัดเดียวได้ จึงหยุดทันที
ถอยออกไปหลายเมตร!
จากนั้น หอกในมือของเขาก็สั่นอีกครั้ง
ในไม่ช้า แทงออกไปอีกเก้าครั้ง!
หอกทั้งเก้านี้ แทงออกมาและสีหน้าของจูอู๋เต้าก็ซีดลง
ในทันใดนั้น เขาก็ระบายพลังจิตของเขาออกไปเกือบครึ่ง!
หลังจากการแทงครั้งสุดท้าย แสงหอกทั้งเก้าเส้นก็วิ่งไปทั่วทั้งวิมานเทพหิมะ เหมือนพายุทอร์นาโดเก้าลูกและซัดเข้าหาเฉินจิ้น
แสงหอกทั้งเก้านี้ ไม่ว่าจะผ่านไปที่ใด พื้นดินในวิมานเทพหิมะก็ระเบิดทีละดวง
ซากศพของยอดแดนเสินทงที่ต่อสู้กับเฉินจิ้นก่อนหน้านี้ อย่างเทียนมิ่งซ่างเหรินและคนอื่นๆ ต่างก็โดนแสงหอบระเบิดจนแตกกระจายเป็นชิ้นๆ
เฉินจิ้น นัยน์ตาของเขาหดหาย!
แสงหอกทั้งเก้านี้ การแทงแต่ละครั้ง คงพุ่งทะลุแดนเสินอันดับสูงสุดไปเต็มๆ!
"มาได้ดี !!"
เฉินจิ้นไม่มีทางหลีกเลี่ยงใดๆ ก้าวเข้ามาอีกครั้ง
ปล่อยให้แสงหอกทั้งเก้าที่ดูเหมือนพายุทอร์นาโด พัวพันเข้าหาเขา
"ทำลายมัน!"
เฉินจิ้นตะโกน!
จากนั้น ศูนย์กลางอยู่ที่เขา จากร่างกายของเขา มีพลังหวนต้วนมากมายนับไม่ถ้วนระเบิดออกมาทันที
พลังหวนต้วนทุกอัน รวมตัวกันเป็นขนาดเท่าเส้นผม
รายล้อมตัวเขาแน่นขนัด!
จากนั้น ก็ยิงออกมาอย่างกะทันหัน
เหมือนพายุฝน
ในพริบตา ปะทะกับแสงหอกทั้งเก้าที่พัวพันกับเฉินจิ้น
เมื่อพลังหวนต้วนกลายเป็นเข็มบางๆทั้งหมด แสงหอกทั้งเก้าก็อ่อนลงไปกว่าครึ่ง
มือของเฉินจิ้นสะบัดออกไป เขาทำให้แสงหอกทั้งเก้ากระจัดกระจายไปในอากาศอีกครั้ง!
จูอู๋เต้ารู้สึกหวาดกลัวในใจของเขา
พวกเขาได้พยายามประเมินความแข็งแกร่งของเฉินจิ้นให้สูงแล้ว แต่แล้ว ความแข็งแกร่งของเฉินจิ้นก็ยังแข็งแกร่งกว่าที่เขาคิด!
ยิ่งไปกว่านั้น เฉินจิ้นยังไม่ถึงสุดขีดอย่างแน่นอน!
เขาแข็งแกร่งขึ้นได้อีก!
แม้ว่าจูอู๋เต้าจะไม่มั่นใจอีกต่อไป แต่ในตอนนี้ เขาก็ต้องยอมรับว่า ความแข็งแกร่งของ เฉินจิ้นนั้นแข็งแกร่งกว่าเขา
เมื่อเทียบกับศิษย์พี่ของพวกเขา อัจฉริยะคนแรกในจงเหมิน ก็ไม่ต้องยอมอ่อนข้อให้เลย!
วันนี้ เดือดร้อนแล้ว!
“ ศิษย์น้อง คนนี้แข็งแกร่งเกินความคาดหมายของพวกเรา ถ้าวันนี้ไม่สามารถเอาร่างของ เทพหิมะได้ งั้นเขาก็จะเป็นคนที่เอาไป ในอนาคต ผมเดาว่าจะไม่มีโอกาสอีกแล้ว
เดี๋ยวก่อน ผมรั้งเขาไว้ คนอื่นๆ ล้วนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของคุณ คุณรีบพาร่างกายของเทพหิมะไป แล้วพวกเราก็จากไป! "
จูอู๋เต้ารีบส่งเสียงให้เย่อู๋เฉิน
แม้ว่าเขาจะรู้สึกว่า สู้คนเดียว แม้แต่เขา ก็อาจไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเฉินจิ้น แต่ถ้าเขาร่วมมือกับเย่อู๋เฉิน อาจจะชนะก็ได้
ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีสิ่งหนึ่งในร่างกายของเขา เพื่อป้องกันเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดเช่นนี้
แต่สิ่งของนั้น จะใช้เป็นทางเลือกสุดท้ายเท่านั้น!