ตอนที่ 218
บทที่ 218 ผมจะชดเชยให้คุณ
October 31, 2026
บทที่ 218 ผมจะชดเชยให้คุณ
"แน่นอนว่าผมจะขอยืมใช้พลังงานของคุณ!"
"กินทุกวัน หลังจากกินสมบัติมากมายของผมไปมากขนาดนั้น ตอนนี้ ถึงเวลาที่คุณต้องแสดงความสามารถออกมาแล้ว!"
ชายคนคนนั้นกล่าวและหัวเราะ!
"เฉินจิ้น ไม่ๆ คุณลุงเฉิน ... "
ชายร่างอ้วนตัวเล็กที่ละเอียดอ่อนราวกับตุ๊กตาลายคราม ตื่นตระหนกทันที!
ถูกตัอง!
ชายเปลือยคนนี้คือเฉินจิ้น!
เสื้อผ้าของเขา ถูกฉีกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยจากการไหลเชี่ยวของความว่างเปล่า เป็นเวลานานหลังจากที่เขาเข้าไปพัวพันกับรอยแยกในความว่างเปล่า!
ในวันนั้น วิญญาณตัวโคลนนิ่งได้ระเบิดตัวเอง มันเป็นแนวคิดที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากการปะทะกับวิญญาณตัวโคลนนิ่ง!
หลังจากวิญญาณตัวโคลนนิ่งลงมือ ความแข็งแกร่งนั้นเทียบเท่ากับขั้นต่ำขอฃองแดนเสินไห่เท่านั้น
แม้ว่าเฉินจิ้นจะได้รับบาดเจ็บในระดับที่แตกต่างกัน ทุกครั้งที่เผชิญหน้ากับเขา เฉินจิ้นก็ไม่กลัวมัน เป็นแค่ร่างโคลน แม้ว่าเขาจะอยู่ในแดนเสิน แต่เฉินจิ้นก็สามารถใช้พลังงานของเขาจนหมด แต่ร่างกายไม่ตาย!
แต่วิญญาณตัวโคลนนิ่งระเบิดตัวเอง นั่นมันไม่น้อยไปกว่าแดนเสินลงมือด้วยตัวเองที่ทุ่มอย่างเต็มกำลัง!
ในเวลานั้น มันได้ระเบิดวิมานเทพหิมะโดยตรงทั้งหมด!
ระเบิดรอยแตกที่ว่างเปล่าจำนวนนับไม่ถ้วน!
โชคดีที่เฉินจิ้นแข็งแกร่งพอ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาคิดได้ เขาได้เก็บห้องเทพหิมะที่เทพหิมะอยู่ เก็บเข้าไปในลูกปัดหวนต้วนโดยตรง
จากนั้น เมื่อพบโอกาสที่เหมาะสม เขาก็เข้าสู่รอยแตกในความว่างเปล่าโดยตรง
แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็เกือบจะจบชีวิตเพราะพลังของการระเบิด!
หลังจากเข้าสู่รอยแตกของความว่างเปล่า แล้วก็พบกับกระแสโกลาหลของความว่างเปล่าอีกนับไม่ถ้วน!
เกือบจะเสียชีวิตในรอยแตกในความว่างเปล่า
แน่นอนว่า ความโชคร้ายอยู่ในความโชคดี ความโชคดี อยู่ในความโชคร้าย!
หลังจากรักษาอาการบาดเจ็บได้แล้ว เฉินจิ้นก็ใช้กระแสโกลาหลของความว่างเปล่า เพื่อฝึกฝนร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่อง
ตอนนี้ ร่างกายได้รับการปรับ จนถึงจุดที่เทียบได้กับแดนเสินไห่!
ถ้าจะนับมันจริงๆ ตอนนี้เขาก็เหมือนกับเย่อู๋เฉิน ถือได้ว่าเป็นแดนเสินไห่ปลอมแล้ว!
รอแค่โอกาส เฉินจิ้นพยายามอีกเพียงหนึ่งก้าวและรอดพ้นจากภัยพิบัติฟ้าผ่า เฉินจิ้นก็สามารถก้าวเข้าสู่แดนเสินไห่ได้อย่างแท้จริง!
“ หรือว่า คุณอยากจะอยู่ที่แห่งนี้ตลอดไป?”
เฉินจิ้นเห็นชายอ้วนตัวน้อย ยังคงดิ้นรน ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความไม่เต็มใจและท่าทางขี้เล่นก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา!
ได้ยินแบบนั้น เจ้าตัวเล็กหน้าเปลี่ยนไปทันที!
สถานที่แบบนี้ เงียบ มืดมน น่ากลัว ยังมีกระแสโกลาหลของความว่างเปล่าอยู่ทุกหนทุกแห่ง ไม่มีร่องรอยของเรกิและไม่มีผู้หญิงที่สวยงาม เป็นเรื่องแปลกที่เขาต้องการอยู่ในสถานที่แห่งนี้
ที่นี่ มันยังไม่ดีเท่าโลกที่แห้งแล้งในลูกปัดหวนต้วนเลย!
"ไม่ต้องกังวล ไม่ดูดเรกิของคุณออกมามากหรอก ขอแค่ออกไป เทียนช้ายตี้เป่าพียงพอแน่นอนและยังมีหญิงสาวที่สวยงามอีกมากมาย ... "
เฉินจิ้น กล่าวอีกครั้ง
ยั่วยวนเจ้าอ้วนตัวน้อย!
“ เทียนช้ายตี้เป่าเพียงพอแน่นอน?”
ชายร่างอ้วนตัวเล็กหยุดดิ้น กะพริบตาที่สวยงามราวกับหินออบซีเดียน มองเฉินจิ้นด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย!
เทียนช้ายตี้เป่าในลูกปัดหวนต้วน ได้รับการปฏิบัติราวกับเป็นอาหารว่างจากเขา ในช่วงเวลาที่ผ่านมา ถูกเขากินไปเกือบหมดแล้วและแทบจะไม่เหลือเลย!
“ แน่นอน ผมไม่เคยโกหกคุณ!”
เฉินจิ้นพยักหน้าและในเวลาเดียวกัน เสียงเยาะเย้ยก็ปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขา!
ออกไปครั้งนี้ แดนเสินทั้งเก้าที่ปิดล้อมเขา กองกำลังใดที่อยู่เบื้องหลังพวกเขา ไม่มีใครสามารถหลบหนีได้!
เทียนช้ายตี้เป่า เตรียมไว้ให้ดีแน่นอน!
ชายอ้วนตัวเล็กพยักหน้าตอนนี้
มันเป็นเช่นนั้นจริง
เฉินจิ้นเคยสัญญากับเขามาก่อนหน้านี้ว่าจะให้เทียนช้ายตี้เป่าแก่เขา และเขาก็ทำตามสัญญา
“ แล้ว ... ผู้หญิงล่ะ มีไหม?”
ทันใดนั้น ชายร่างอ้วนก็กะพริบตาอีกครั้ง ดวงตาคล้ายหินออบซีเดียนคู่หนึ่งหมุนวนไปมา!
"แน่นอน!"
เฉินจิ้นตอบกลับอีกครั้ง
"ผมไม่เชื่อ!"
เจ้าอ้วนตัวเล็กเม้มริมฝีปาก!
"เว้นแต่ ... ถ้าคุณสัญญาว่า หลังจากออกไป อย่าทำลายเรื่องดีของผมอีก!"
เจ้าอ้วนน้อยพูดต่อ
ในความคิดของเขา มีร่างที่สง่างามของซ่งชีงเหย็น หวางเม่ยอวู เชียวเสวี่ยนและคนอื่นๆ ปรากฏตัวขึ้น!
เขาตัดสินใจแล้ว เขาต้องมุดเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนของพี่สาวที่สวยงามเหล่านี้และปล่อยให้พวกเธอกอด!
น่าเสียดายที่ทุกครั้งมันถูกทำลายโดยเฉินจิ้น!
“ เยี่ยมมาก!”
เฉินจิ้นพยักหน้าอีกครั้ง!
“ นั่น ... ได้เลย!”
เจ้าอ้วนน้อย พยักหน้าอย่างไม่เต็มใจ!
เฉินจิ้นมองเขาอย่างลึกซึ้ง!
ที่มาของเจ้าอ้วนน้อยคนนี้ คืออะไร ความจริง เขารู้สึกอาจจะอยู่ไม่ไกลแล้ว!
เมื่อคิดดีแล้ว!
เฉินจิ้นไม่ลังเลอีกต่อไป!
"ตำราจิ่วมี่ กลืนกิน!"
จู่ๆเฉินจิ้นก็เอ่ยคำสองสามคำออกจากปาก
จากนั้น เจ้าอ้วนตัวน้อยก็กรีดร้อง!
“ หยุด ... หยุด ... ”
"เฉินจิ้น ผมจะสู้กับคุณแล้ว ผมถูกคุณดูดจนแห้งหมดแล้ว!"
“ อ๊ากกกก!”
“ คุณต้องชดใช้ให้ผมเป็นสองเท่า ไม่ เทียนช้ายตี้เป่าสิบเท่า!”
...
เจ้าอ้วนตัวน้อยกรีดร้องครั้งแล้วครั้งเล่า!
แต่เดิม ร่างกายที่ควบแน่น ค่อยๆเริ่มจางหายไป!
มันกลายเป็นภาพลวงตาเล็กน้อย เริ่มมองไม่ชัด!
“ ถ้าคุณยังไม่หยุดอีก ผมจะตายจริงๆ!”