ตอนที่ 251
บทที่ 251 หนานกงเซียนเอ๋อ
October 31, 2026
บทที่ 251 หนานกงเซียนเอ๋อ
เฉินจิ้นรู้สึกประหลาดใจจริงๆ
เขารู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงของหลงเฉียน
คนนี้ มีความสามารถในการจับใจความได้มากทีเดียว
แม้ว่าเฉินจิ้นไม่รู้ว่าหลงเฉียนฝึกฝนอะไรเป็นพิเศษ แต่ในเวลานี้ มีการคาดเดาบางอย่าง
เส้นทางนี้ ถ้าเดินเข้าไปลึก ความสำเร็จจะไม่ต่ำในอนาคต!
ขึ้นอยู่กับว่าหลงเฉียนสามารถไปถึงจุดนั้นได้หรือไม่
ในอนาคต ไม่แน่ว่าอาจช่วยอะไรเขาได้
เฉินจิ้นแอบคิด
และหลงเฉียนที่อยู่ข้างๆ คงไม่คิดว่าเพราะโลกโลกีย์ที่เขาฝึก ไม่สามารถเจาะทะลุความคิดของเฉินจิ้นได้ เขาจึงริเริ่มที่จะผูกมิตรกับเฉินจิ้นด้วยความจริงใจ ทำให้เขามีโอกาสก้าวสู่จักรวาลอันกว้างใหญ่ในอนาคต และโด่งดังทั่วโลก!
......
......
หลังจากเรือเมี่ยวหวี้มาถึงเมื่อวานนี้ มันถูกทอดสมออยู่กลางทะเลสาบขนาดใหญ่นอกเมือง!
เมื่อเฉินจิ้นและหลงเฉียนมาถึงที่นี่ ก็มีร่างจำนวนนับไม่ถ้วนอยู่รอบๆตัว
แต่ไม่มีข้อยกเว้น ไม่มีใครอายุเกินสามสิบปี!
ชายหนุ่มเก่งกาจรักษาเต๋าหลายคน ไม่ได้ปรากฏตัวที่นี่
ในเวลานี้ ในทะเลสาบไม่เพียงแค่มีเรือเมี่ยวหวี้หลากสีเท่านั้น
มีเรือหยกมากกว่าสิบลำรอบๆเรือเมี่ยวหวี้!
บนเรือหยกทุกลำ มีผู้หญิงที่สง่างามพร้อมผ้าบนใบหน้าของเธอเต้นรำเบาๆในเสียงดนตรีอันงดงาม
บ้างก็งดงามดั่งเทพธิดา บ้างก็มีเสน่ห์เย้ายวน บ้างก็เย็นชาและเฉยเมย ...
มีความหลากหลายที่ไม่เหมือนกัน!
แต่ไม่มีข้อยกเว้น ทุกคน ล้วนงดงามสง่า!
ไม่เพียงแค่นั้น ฐานพลังวิชาของผู้หญิงทุกคนคือชั้นสูงสุดของแดนฝึกลม!
“ สุดยอด สุดยอดจริงๆ!”
หลงเฉียนในชุดสีขาว ในเวลานี้ พัดในมือของเขาก็กางออกขยับเบาๆ มองดูความงามในทะเลสาบ ดวงตาของเขาสดใส แต่เขาก็ยังคงชื่นชมไม่หยุด
“ พี่เฉินคิดยังไง?”
หลังจากพูดจบ หลงเฉียนก็มองไปที่เฉินจิ้นอีกครั้ง
เฉินจิ้นมองไปที่มันและพูดจางๆ"พอใช้ได้!"
แม้ว่าผู้หญิงทั้งหมดเหล่านี้จะสวยงามน่าทึ่ง ชุดของพวกเธอก็พลิ้วไหวและเต้นรำไปกับสายลม ทำให้ชายหนุ่มเหมือนได้รับสายลมในฤดูใบไม้ผลิที่โชยมา ที่ไม่อยากจากไป
แต่สำหรับเฉินจิ้น มันก็แบบนั้นแหละ!
ในชีวิตชาติก่อน ในฐานะเจ้าแห่งโลกปีศาจ มีสิ่งใดบ้างที่เขาไม่เคยเห็นในจักรวาล
ในโลกปีศาจของเขา ในบ้านปีศาจ วงเกิร์ลกรุ๊ปที่คลายความเบื่อหน่ายและเต้นรำให้เขาดูครั้งคราว ผู้หญิงในนั้นล้วนเป็นสาวงามที่มีชื่อเสียงในจักรวาลและที่แย่ที่สุดก็เป็นแดนวิญญาณ
หลงเฉียนเห็นว่าเฉินจิ้นไม่ได้สนใจมากนัก อีกอย่าง ความเฉยเมยนั้นไม่ได้เป็นการเสแสร้งแต่อย่างใด ทันใดนั้นเขาก็ยิ่งอยากรู้เกี่ยวกับต้นกำเนิดของเฉินจิ้นมากขึ้น
หรือว่า เฉินจิ้นได้เห็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่านี้หรือ?
ทันทีที่หลงเฉียนหยุดคิดถึงเรื่องนี้และพูดติดตลกว่า "ดูเหมือนว่าพี่เฉินจะสนใจ หนานกงเซียนเอ๋อเพียงเล็กน้อยเท่านั้น!"
จากนั้นก็กะพริบตาใส่เขา
เฉินจิ้นมองบนใส่เขา "จริงที่สงสัยนิดหน่อย แต่ผมอยากรู้มากกว่าว่าร้านเมี่ยวหวี้จะเอาเทียนช้ายตี้เป่าอะไรออกมา!"
“ เดี๋ยวก็รู้แล้ว!”
หลงเฉียนกล่าวออย่างจริงจัง
ไม่ว่าจะเป็นหนานกงเซียนเอ๋อหรือสมบัติที่ร้านเมี่ยวหวี้เอาออกมาเขาก็อยากรู้อยากเห็นและสนใจเป็นอย่างมาก
อย่างไรก็ตาม ก่อนหน้านี้ หลงเฉียนไม่ได้ตั้งความหวังไว้มากนัก ชายหนุ่มเก่งกาจเยอะมาก โลกโลกีย์ของเขายังไม่ประสบความสำเร็จ ตอนนี้ เขาไม่ได้แข็งแกร่งเลยเมื่อเทียบกับชายหนุ่มเก่งกาจเหล่านั้น
โลกโลกีย์ ยิ่งฝึกฝนลึกเท่าไหร่ ก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้น!
เมื่อเทียบกับชายหนุ่มเก่งกาจเหล่านั้น เขาจะต้องเสียเปรียบมากในช่วงแรก!
เพราะว่า คนหนุ่มสาว ต้องใช้เวลาในการรับรู้และเข้าใจโลกโลกีย์!
อย่างไรก็ตาม ในเวลานี้หลงเฉียนมองไปที่เฉินจิ้นอีกครั้ง
ในตอนแรก เขารู้สึกว่าเขาไม่มีความหวังและคาดว่าเฉินจิ้นก็สิ้นหวัง แต่ตอนนี้ หลงเฉียนรู้สึกว่าคราวนี้ บางทีเพื่อนใหม่ที่เขาอาจเกินคาดของเขาก็ได้!
หลังจากที่หลงเฉียนและเฉินจิ้นคุยกันเสร็จ
ทันใดนั้น รอบๆเรือเมี่ยวหวี้ หมอกที่ปกคลุมเรือเมี่ยวหวี้ ซึ่งทำให้ผู้คนมองไม่เห็น ก็เริ่มค่อยๆสลายไป!
“ วันนี้ เซียนเอ๋อดีด พิณเป็นการส่วนตัว เพื่อต้อนรับศิษย์พี่ศิษย์น้องทุกคน ... ”
ในเวลานี้ บนเรือเมี่ยวหวี้ มีเสียงไพเราะออกมา ซึ่งดูเหมือนศักดิ์สิทธิ์และสะอาด ซึ่งทำให้ผู้คนไม่สามารถทนต่อการดูหมิ่นได้แม้แต่นิด แต่ภายใต้การลิ้มรส ดูเหมือนว่าจะเต็มไปด้วยเสน่ห์หา ดึงดูดใจผู้คน!
เมื่อเสียงดนตรีจบลง ร่างที่ดูไม่ชัดเจนก็ปรากฏขึ้นบนเรือเมี่ยวหวี้ ท่ามกลางห้องใต้หลังคาที่เต็มไปด้วยหมอก
หลังจากนั้น เสียงพิณที่ไพเราะและน่าฟังก็ดังขึ้น
เกือบทำให้ผู้คนหลงใหลอยู่ในนั้น!
"ในเสียงพิณนั้น มีเสน่ห์หา!"
เฉินจิ้นแอบกล่าว
เมื่อมองไปรอบๆ ผู้คนมากมายล้วนแต่หลงใหลอยู่ในนั้น เหมือนมึนเมาอย่างที่สุด
หนานกงเซียนเอ๋อ ฝีมือไม่เลว!
แน่นอนว่าไม่ใช่ทุกคนที่หลงใหล
นอกจากเฉินจิ้นแล้ว ยังมีคนอีกเกือบสิบคนที่ทำตาพวกเขาให้กระจ่าง ราวกับชื่นชมเสียงพิณอัน
ไพเราะอย่างเดียว
นอกจากนี้ ยังมีอีกหลายคนที่ดึงตัวออกมาอย่างรวดเร็ว หลังจากหลงใหลไปชั่วขณะ!
ในขณะที่เสียงพิณดังขึ้น
บนเรือเมี่ยวหวี้ ในร้านเมี่ยวหวี้ หนานกงเซียนเอ๋อ มือของเธอสัมผัสกับพิณ เธอเดินผ่านห้องใต้หลังคาและมองไปรอบๆ ด้วยดวงตาที่สวยงามราวกับน้ำในฤดูใบไม้ร่วง
กวาดมองชายหนุ่มเก่งกาจที่ไม่ได้รับผลกระทบจากเสียงพิณของเธอ!
เมื่อเธอเห็นเฉินจิ้น ซึ่งเป็นใบหน้าที่ไม่คุ้นเคยอย่างสมบูรณ์ การจ้องมองของเธอก็หยุดไปพักหนึ่ง
แต่ในขณะนี้ หนานกงเซียนเอ๋อก็รู้สึกได้ทันทีว่า การจ้องมองของอีกฝ่าย ดูเหมือนจะทะลุผ่านเมฆและหมอก มองเห็นร่างที่แท้จริงของเธอ
จากนั้น หนานกงเซียนเอ๋อก็หัวเราะเบาๆและส่ายหัว
เล่นพิณต่อไป!
ถ้ามีคนเห็นรอยยิ้มของเธอในตอนนี้ พวกเขาจะเข้าใจได้ทันทีว่า อะไรคือคนสวยยิ้มแล้วโลกละลาย!
ดวงตาของเฉินจิ้นเป็นประกาย!
ถอนจิตเสินกลับมา!
ในไม่ช้า ท่ามกลางเสียงเพลงของหนานกงเซียนเอ๋อ สาวงามมากกว่าหนึ่งโหลก็เต้นรำอยู่บนทะเลสาบขณะที่เรือกำลังเคลื่อนไหว ก้าวขึ้นสู่ท้องฟ้า ณ จุดหนึ่งบนตัวเรือ ลอยเบา ๆไปยังเรือเมี่ยวหวี้
และเรือหยกมากกว่าหนึ่งโหลเหล่านั้น ก็พายไปทุกทิศทางโดยอัตโนมัติและเข้ามาที่ฝั่งทะเลสาบ
“ พี่เฉิน ไป!”
เมื่อเห็นฉากนี้ หลงเฉียนก็พูดขึ้นทันทีว่า "ใครก็ตามที่ถือป้ายบัญชาการหยกสามารถขึ้นเรือได้ แต่ในเวลานี้ ผู้ที่สามารถขึ้นเรือได้ก่อนจะต้องเป็นคนที่แข็งแกร่ง จะได้การเห็นความสำคัญจากร้านเมี่ยวหวี้！”
และเมื่อหลงเฉียนกำลังพูด ก็มีร่างจำนวนนับไม่ถ้วนที่เคลื่อนไหวอย่างกะทันหัน ก้าวออกจากทะเลสาบและมุ่งตรงไปที่เรือหยก
ที่นี่ มีเรือหยกสิบหกลำ!
มีหลายสิบร่างเคลื่อนไหวด้วยกัน!