บทที่ 268 เมืองตงเสิ้ง

บทที่ 268 เมืองตงเสิ้ง

และเฉินจิ้นทั้งสามก็มาถึงตอนที่เมืองตงเสิ้งโดยผ่านทางของเมืองหยิ้นหรง!

เมืองตงเสิ้ง ซึ่งเป็นเมืองแรกในภาคตะวันออก ไม่ใช่เมืองหลงหัวจะเทียบได้เลย

แม้แต่เฉินจิ้น หลังจากได้เห็นเมืองตงเสิ้ง แล้ว เขาก็ตกใจเล็กน้อย

เมืองตงเสิ้ง ดูเป็นเมืองโบราณและใหญ่ แค่หอคอยชั้นนอก ซึ่งสูงร้อยเมตรขึ้น มันงดงามและทอดยาวออกไปมองไม่เห็นจุดสิ้นสุด มันเหมือนมังกรที่ไม่สามารถเห็นหัวและปลายหางของมันได้ด้วยการมองครั้งเดียว เมืองตงเสิ้งทั้งเมือง ถูกปกป้องไว้ด้านใน

ในเมือง เจริญรุ่งเรืองมาก มีบ้านที่หรูหรามากมาย!

หลายสำนักใหญ่อาศัยอยู่ในนี้ บ้านเจ้าเมือง หอการค้า ร้านอาหาร โรงพนันและแม้แต่โรงหญิงโสเภณีฯลฯ มีทุกอย่าง!

ยิ่งกว่านั้น เท่าที่ตาเห็น เป็นนักฝึกเกือบทั้งหมด ปุถุชนน้อยมาก!

เฉินจิ้นรู้สึกประหลาดใจจริงๆ หรือว่า เมืองตงเสิ้งที่ใหญ่ขนาดนี้ มีนักฝึกมากกว่างั้นเหรอ?

ดูเหมือนหลงเฉียนจะเห็นความสงสัยของเฉินจิ้นและกล่าวว่า“ ศิษย์พี่เฉิน เมืองตงเสิ้ง มีปุถุชนมากกว่านักฝึก อย่างไรก็ตาม พื้นที่ที่มนุษย์ธรรมดาอาศัยอยู่นั้ นอยู่นอกเมืองของเมืองตงเสิ้ง แต่ยังมีปุถุชนค่อนข้างน้อย ที่จะเข้ามาเหยียบในเมืองได้! "

เมื่อหลงเฉียนมาที่เมืองตงเสิ้งเป็นครั้งแรก เขาก็ตกใจมากเช่นกัน ต่อมา เขาก็เข้าใจว่าเมืองตงเสิ้งนั้น แบ่งออกเป็นในเมืองและนอกเมือง ซึ่งเทียบเท่ากับการแบ่งเขตระหว่างปุถุชนและนักฝึก

มีปุถุชนในเมือง ซึ่งเป็นลูกหลานของกองกำลังสำคัญ ไม่ใช่ทุกคนที่สามารถฝึกฝนได้ แต่ด้วยสถานะที่สูงส่ง พวกเขาสามารถอาศัยอยู่ในเมือง ไม่เพียงแค่นั้น ปุถุชนไม่กี่คนในนอกเมือง ยังมีคุณสมบัติที่จะเข้าสู่ในเมืองได้

“ ศิษย์พี่เฉิน เราไปหาโรงแรมพักอาศัยก่อนเถอะ!”

หลังจากหลงเฉียนแนะนำเมืองตงเสิ้งให้เฉินจิ้นฟันสั้นๆแล้ว ก็พูดอีกครั้ง

เฉินจิ้นพยักหน้า

จากนั้น มีพวกเขาก็เดินไปที่ประตูแห่งหนึ่ง

เมืองตงเสิ้ง ในฐานะเมืองที่ใหญ่ที่สุดในภาคตะวันออก ได้รับการยกย่องว่าเป็นเมืองตงเสิ้ง นักฝึกทุกคนที่มาจากต่างถิ่น ล้วนต้องไปลงทะเบียนที่ในหอการจัดการนักฝึกของเมืองตงเสิ้ง เพื่ออำนวยความสะดวกในการจัดการดูแลของเมืองตงเสิ้ง!

อย่างไรก็ตาม เมืองตงเสิ้ง ในฐานะเมืองที่ใหญ่ที่สุดในภาคตะวันออก เมืองตงเสิ้ง มีนักฝึกจำนวนมาก ไปๆมาๆทุกวัน

ไม่ได้เหมือนในเมืองหลงหัว ต้องผ่านการตรวจสอบและลงทะเบียนด้วยตนเอง!

แต่มันคือประตูหนึ่ง!

มันเป็นอาวุธวิเศษที่สร้างขึ้นเป็นพิเศษ

เมื่อนักฝึกผ่านประตูนี้ ก็จะบันทึกข้อมูลลมปราณชีวิตและข้อมูลพื้นฐานพลังวิชาโดยอัตโนมัติ!

อย่างไรก็ตาม ในขณะที่เฉินจิ้นทั้งสามคนกำลังจะผ่านประตูนั้น ก็มีเสียงดังมาจากด้านหลังพวกเขา“ ออกไปให้พ้น อย่ายืนขวางทางของผม!”

เสียง หยิ่งผยองสุดๆ !

เอาแต่ใจมาก!

นักฝึกที่อยู่รอบๆ เมื่อได้ยินเช่นนี้ก็หลีกทางให้ทันที

ทุกคนจำชายหนุ่มในชุดคลุมหรูหราได้!

สีหน้าของหลงเฉียนก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

เขาฟังเสียงนี้ออก

"คนนี้เป็นนายน้อยของหอการค้าเซินคาง โม่ตงเซิน หอการค้าเซินคางเป็นหนึ่งในสามหอการค้าชั้นนำในภาคตะวันออก!"

หลงเฉียน พูดกับเฉินจิ้นทันทีโดยการส่งเสียง

เฉินจิ้นขมวดคิ้ว เมื่อได้ยินสิ่งนี้!

แต่ไม่ได้หลีกทาง!

“ หมาดีไม่ขวางทาง หลีกไป!”

โม่ตงเซินเห็นว่ายังมีใครบางคนยืนอยู่ตรงหน้าเขา เขาก็รู้สึกเสียหน้าและโกรธเคือง

ในฐานะนายหนุ่มของหอการค้าเซินคาง นอกเหนือจากมหาอำนาจเหล่านั้นแล้ว มีเพียงไม่กี่คนที่อยู่ในสายตาของเขา

กล่าวได้ว่า ในภาคตะวันออก เพียงแค่เขาไม่ไปยั่วยุไม่กี่คนนั้น เขาก็สามารถทำตามใจได้ทุกอย่าง แม้ว่าคนที่พลังวิชาจะสูงกว่าเขาก็ตาม หรือความแข็งแกร่งแข็งแกร่งกว่าเขา ก็ต้องไว้หน้าเขา

“ ถ้าไม่อยากตาย ก็หุบปากซะ!”

เฉินจิ้นหันหน้าไปมองโม่ตงเซิน ดวงตาของเขาเย็นชา!

ในขณะนี้ โม่ตงเซินรู้สึกว่าร่างกายของเขาเย็นยะเยือก ราวกับว่าเขาถูกสัตว์ร้ายจ้องมองคำพูดที่ถึงปากของเขา ก็ถูกสำลักไว้ในลำคอของเขาโดยตรง

ทันทีที่เขาดึงสติกลับมาได้ คนตรงหน้าก็หายไป

ผ่านประตูไป!

“ สมควรตายจริง!”

ใบหน้าของโม่ตงเซินมืดมนในทันที

มีเขาอยู่ที่นี่ เขาควรจะเป็นคนแรกที่ผ่านไป แต่ตอนนี้ คนคนนั้นไม่เพียงแต่ตะโกนใส่เขาเท่านั้น แต่ยังเดินผ่านประตูไปก่อนเขาอีกด้วย

ที่สำคัญคือ มีผู้คนมากมายที่ได้เห็นฉากนี้

โม่ตงเซินรู้สึกถึงแม้ว่าคนจำนวนมากสีหน้าไม่เปลี่ยน พวกเขาจะไม่สะดวกแสดงสีหน้า แต่การแสดงออกของพวกเขาดูแข็งกระด้างเล็กน้อยและเห็นได้ชัดว่า กำลังอดขำไม่ได้

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ สีหน้าของโม่ตงเซินก็มืดมนมากขึ้น

"ลุงหลี ผมต้องการทราบข้อมูลประจำตัวของทั้งสามคนนั้น ผมต้องการให้พวกเขาตาย!"

โม่ตงเซินรีบไปหาชายชราที่อยู่ข้างหลังเขาและพูดอย่างเย็นชา

"ครับ!"

ด้านหลังโม่ตงเซิน มีชายชราสวมเสื้อคลุมธรรมดา ใบหน้าเหี่ยวย่นพยักหน้าตอบรับ