ตอนที่ 276
บทที่ 276 ตำนาน
October 31, 2026
บทที่ 276 ตำนาน
ทุกคน ไม่อยากจะเชื่อ
หลงเฉียน กลับไม่แปลกใจเลย
ในขณะที่หลงเฉียนและคนอื่นๆตกตะลึง หลงเฉียนก็ขยับพัดในมืออีกครั้ง
ทันใดนั้น เสียงกรีดร้องสองครั้งก็ดังออกมา
ในบรรดาเจ็ดคนที่ปิดล้อมหลงเฉียน คนหนึ่งอยู่ในชั้นสูงสุดของแดนฝึกลมและอีกคนหนึ่งชั้นสุดของแดนฝึกลม เสียชีวิตในเวลาเดียวกัน
คนที่เหลืออีกห้าคน รวมถึงหลี่จาวต่างรู้สึกหวาดกลัวในทันที
ตอนนี้ กล้าหยุดนิ่งที่ไหนล่ะ
ทันใดนั้นก็จะหนี
"วันนี้ ให้พวกคุณได้เห็นว่า อะไรคือความหมายของการที่ไม่มีคู่ต่อสู้อย่างแท้จริงในระดับเดียวกัน อะไรคือในแดนฝึกลม กับการควบคุมพลังจนถึงสุดขีด!"
เฉินจิ้นยิ้มเยาะ
ก้าวออกมา
ในทันใด โดยมีเขาเป็นศูนย์กลาง กำลังชี่สองอันก็ระเบิดออกมา
พุ่งตรงตามคนทั้งห้าที่หนีไปทุกทิศทาง
ทันใดนั้น ทั้งห้าคนก็รู้สึกถึงความตาย
บ้าคลั่งจนอยากจะหนีไปให้พ้น
อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลาต่อมา ทั้งห้าคนหยุดนิ่งเกือบจะพร้อมกัน
จากนั้น ลมหายใจก็เริ่มร่วงโรย
มีความน่ากลัวอยู่ในดวงตาของเขา
เสียใจทีหลังสุดๆ !
อย่างไรก็ตาม สิ่งนี้ก็ไม่สามารถหยุดการจากไปของลมหายใจของพวกเขาได้
พลังป้องกันตัวของพวกเขา ต่อหน้ากำลังชี่ของเฉินจิ้น เหมือนกระดาษและแตกเป็นเสี่ยง ๆในทันที กำลังชี่ทั้งหมดเข้าสู่ร่างกายและเริ่มทำลายอวัยวะภายใน เส้นเลือดและกระดูกในร่างกายของพวกเขา!
“ คุณ ... ทำไมคุณ... แข็งแกร่งขนาดนี้ได้ไง?”
หลี่จาว ด้วยใบหน้าสิ้นหวัง เลือดออกที่ปากและจมูก!
อย่างไรก็ตาม ถึงตาย เขาก็ไม่ได้รับคำตอบ
เขาแค่เสียใจ ทำไมเขาถึงไม่ยอมรับการพ่ายแพ้ในการเดิมพันของตนเอง!
ทำไมถึงต้องมาหาเรื่องเฉินจิ้น ต้องการปล้นเขาและเอาหน้าคืน!
น่าเสียดายที่ไม่มียาเสียใจทีหลังในโลก!
หลี่จาว ตาย!
ตายตากไม่หลับ!
เชียวเสวี่ยนมองดูสิ่งเหล่านี้ด้วยใบหน้าที่ซีดและกัดฟัน แต่เธอไม่ได้พูดอะไรสักคำ พยายามอย่างหนักที่จะปรับตัว
นี่คือโลกเจินหนึ่งเดียว!
มันโหดร้ายเช่นนี้!
เฉินจิ้นไม่สนใจเลยสักนิด เขายื่นมือออกไป ทันใดนั้น ถุงเก็บของแปดใบก็บินไปอยู่ในมือของเฉินจิ้น
นอกจากหินทิพย์แล้ว ยังมียาเสื้อผ้า อาวุธและอื่นๆอีกด้วย
เฉินจิ้นไม่เห็นมันอยู่ในสายตา
แปดคนรวมกัน มีหินทิพย์ระดับล่างรวม 1,500 ก้อนเท่านั้น
"ยาจกทั้งหลาย!"
เฉินจิ้นด่าอย่างลับๆ
จากนั้น หินทิพย์ระดับล่าง 750 ก้อน ถูกแยกออกและมอบให้กับหลงเฉียน
"ผมมีหินทิพย์มากมาย ศิษย์พี่เฉินเก็บมันไว้เถอะ ยาเม็ดพวกนั้น ศิษย์พี่เฉินไม่อยากได้ ก็มอบให้ผมเถอะ!"
หลงเฉียนกล่าว
ในฐานะเจ้าเมืองเล็กแห่งเมืองหลงหัว ลูกชายคนเดียวของหลงหัว แม้ว่าพวกเขาจะไม่สามารถเปรียบเทียบกับผู้มีอำนาจใหญ่เหล่านั้นได้ แต่เขาก็ยังไม่ขาดแคลนหินทิพย์
“ งั้นคุณก็ขาดทุนละนะ!”
เฉินจิ้นหัวเราะและพูด
จากนั้น เขาก็ให้ยาเม็ดทั้งหมดแก่หลงเฉียน ไม่เพียงแค่นั้น เฉินจิ้นยังได้ให้ยาที่ดีที่สุดที่เขากลั่นมาสองสามขวด ซึ่งทั้งหมดถูกเก็บสะสมไว้ก่อนหน้านี้
สำหรับคนของเขา เฉินจิ้นไม่เคยขี้เหนียว
ในเวลานี้ เขาถือว่าหลงเฉียนเป็นเพื่อนแล้ว
เมื่อเห็นสิ่งนี้ หลงเฉียนก็ไม่ปฏิเสธและกล่าวด้วยรอยยิ้ม "ตอนนี้ ถือว่าผมกำลังได้เปรียบแล้ว!"
“ จริงด้วย นี่ถ้ากอดต้นขาของนักปรุงยา ไม่ขาดแคลนยาเม็ดแน่นอน ศิษย์พี่เฉิน ไม่ พี่ใหญ่ ยังขาดจี้ที่ต้นขาของพี่อีกหรือไม่?”
หลงเฉียนเปลี่ยนจากคุณชายที่หล่อเหลามาเป็นคนประจบทันที
"ผมขาดม้าหนึ่งตัว!"
เฉินจิ้นกล่าวจางๆ
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลงเฉียนก็ดึงสติกลับมาทันที กลายเป็นคุณชายหนุ่มที่หล่อเหลาอีกครั้งแม้กระทั่ง พัดในมือของเขาก็ยังแผ่ออกอีกครั้ง พัดเบาๆและพูดอย่างเฉยเมย "ผมหวังว่า ศิษย์พี่เฉิน จะดูแลน้องชายอย่างผมหน่อย!"
เสียงนั้นลดลง แต่ได้แอบเชียวเสวี่ยนไว้ เขาได้ส่งเสียนไปยังเฉินจิ้นอย่างลับๆ“ เมืองตงเสิ้ง ทางทิศเหนือ มีสถานที่โรงนางโลมที่มีชื่อเสียง โรงนางโลมทั้งหมดของเมืองตงเสิ้ง ต่างรวมตัวกันในพื้นที่นั้น หากศิษย์พี่เฉินสนใจ ผมสามารถพาคุณไปที่นั่นได้ ถึงตอนนั้น อย่าบอกว่าม้าหนึ่งตัวเลย ขอแค่มีหินทิพย์เพียงพอ ไม่ว่าจะสิบหรือร้อยคน ก็เพียงพอแน่นอน ศิษย์พี่เฉินอยากขี่ยังไง ก็ขี่ได้เลย! "
เมื่อได้ยินเช่นนี้ เฉินจิ้นก็หัวเราะ
ในตอนแรก หลงเฉียนคิดว่าเฉินจิ้นหวั่นไหว
แอบด่าในใจ ชายเลว
ไม่สามารถทนต่อสิ่งล่อลวงใจได้เลย
ขณะที่มีเชียวเสวี่ยนอยู่เคียงข้าง ยังคิดถึงโรงนางโลมสถานที่แบบนั้น
เขารู้ดีว่า เชียวเสวี่ยนไม่ใช่น้องสาวของเฉินจิ้นเหมือนที่เขาพูดจริงๆ
ใครเชื่อก็โง่ละ!
เฉินจิ้น จะมีน้องสาวจากดินแดนตะวันตกได้อย่างไร!
อย่างไรก็ตาม ในไม่ช้าหลงเฉียนก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
เฉินจิ้นกำลังหัวเราะ
อย่างไรก็ตาม เขากำลังมองเขาและหัวเราะ
หัวเราะไม่หยุด
เสียงหัวเราะของเขา ก็เริ่มน่าขนลุกขึ้นมา
หนังศีรษะรู้สึกเสียวซ่า!
“ เชียว ... เชียวเสวี่ยน!”
ทันใดนั้น หลงเฉียนก็ตะโกน
"คุณหลง มีอะไรเหรอ?" เชียวเสวี่ยนเดินผ่านไปอย่างงงงวย
"ดูแลคุณชายของคุณให้ดี ... ผม ผมจะไปแล้ว!"
ทันใดนั้น หลงเฉียนก็พูดขึ้นพร้อมกับดึงเชียวเสวี่ยนไปที่ด้านข้างของเฉินจิ้น
หันหลังกลับและจากไป
อืม คุณชาย ถูกต้อง ในร้านพนันจื่อเสียน นี่คือสิ่งที่เชียวเสวี่ยนเรียกว่าเฉินจิ้น คุณชาย!
บนแก้มที่สวยงามและขาวของเชียวเสวี่ยน มีความสงสัย "พี่ชาย เขาเป็นอะไรไป?"
นับตั้งแต่ที่เฉินจิ้นเคยพูด เชียวเสวี่ยนก็เรียกเฉินจิ้นว่าพี่ชาย สำหรับในร้านพนันจื่อเสียน นั่นคือเฉินจิ้นได้บอกเธอล่วงหน้า
“ เขา อาจจะมีความรู้สึกผิดละมั้ง!”
เฉินจิ้นยิ้มและพูด
"ไม่สนใจเขาละ เราไปที่ต่อไปกันเถอะ!"
"ที่ไหน"
"ร้านพนันหัวหยวน!"
……
……
ตั้งแต่วันนี้ในโลกแห่งพนันหิน มีคนดังปรากฏตัวในเมืองตงเสิ้ง!
ชายหนุ่มในชุดดำกับสาวใช้จากภูมิภาคตะวันตก เพียงหนึ่งสัปดาห์ ก็ได้ไปที่ร้านพนันหินในเมืองตงเสิ้งจนทั่ว!
ไม่ว่าจะไปร้านพนันหินไหน ไม่เคยลังเล เห็นว่าแร่ดิบใดใหญ่ที่สุด ก็เลือกแร่ดิบนั้น!
และในร้านพนันหิน ทุกครั้งก็มีคนที่จะเดิมพันด้วย!
น้อยๆก็หินทิพย์ระดับล่างพันก้อน ถ้ามากก็มากถึงหลายพัน!
อย่างไรก็ตาม เกิดเหตุประหลาดขึ้น!
ชายหนุ่มที่สวมชุดดำ เล่นการพนันหินเพียงครั้งเดียว มีการสูญเสียและได้กำไร แต่โดยทั่วไปแล้ว ในร้านพนันหินทุกแห่ง เพียงแค่การซื้อและตัดหินก็ล้วนขาดทุนจนหมด
อย่างไรก็ตาม ทุกครั้งที่เขาเดิมพันกับคนอื่น ชายหนุ่มในชุดดำไม่เคยแพ้!
แพ้ในการตัดหิน ชนะการเดิมพัน!
ได้กำไรมากมาย!
อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครสามารถหาความผิดของเขาออกมาได้
โกง?
ไม่มีอยู่จริง!
บอกว่าเขาเป็นนักพนันชั้นเซียน?
ก็ไม่มีอยู่จริง!
แร่ดิบ ถูกนำออกมาโดยร้านพนันหินในแต่ละครั้ง