ตอนที่ 292
บทที่ 292 ผมเป็นนักปรุงยา
October 31, 2026
บทที่ 292 ผมเป็นนักปรุงยา
ชายวัยกลางคน ไม่ใช่คนอื่น แต่เป็นผู้นำของสำนักเสวียนเทียน หลี่เสวียนเทียน!
แม้ว่าเฉินจิ้นจะเป็นเพียงชั้นสูงสุดของแดนฝึกลม ส่วนเขาเป็นขั้นต้นแดนเสินไห่ซึ่งสูงกว่าเฉินจิ้นสองแดนเต็มๆ แต่ในเวลานี้ เมื่อเห็นเฉินจิ้น หลี่เสวียนเทียนยังคงรู้สึกชาหนังศีรษะเล็กน้อย
ไม่มีอะไรอื่น เพียงเพราะสายลับของสำนักเสวียนเทียน บอกเขา
เฉินจิ้น ได้รับเชิญจากธิดาเทพแห่งพรรคของร้านเมี่ยวหวี้ สาวใช้ส่วนตัวของหนานกงเซียนเอ๋อ
ต้องรู้ว่า นั่นคือสาวใช้ส่วนตัวของหนานกงเซียนเอ๋อ
อย่าพูดถึงหนานกงเซียนเอ๋อเลย แม้แต่หรัวเอ๋อที่เป็นสาวใช้ เดินไปมาอยู่ในเมืองเซิ่งเฉิง ผู้ที่มีความสามารถมากมายนับไม่ถ้วน ก็ยังให้หน้าเธอ
แต่เธอกลับมาเชิญเฉินจิ้นเป็นการส่วนตัว
สิ่งนี้ สามารถแสดงอะไรได้บ้าง?
มันแสดงได้แค่ว่า สถานะของเฉินจิ้นนั้นสูงมากและได้รับการเห็นความสำคัญจากหนานกงเซียนเอ๋อมาก!
ส่วนเฉินจิ้น เขาเพิ่งออกมาจากร้านเมี่ยวหวี้ รวมๆแล้ว เขาอยู่ในร้านเมี่ยวหวี้เป็นเวลาเกือบหนึ่งชั่วโมง
“ คุณเฉิน!”
หลี่เสวียนเทียนเรียกทันที
เอ่ยปากก็คือคุณเฉิน ซึ่งแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับผู้แข็งแกร่งเสินไห่คนอื่นๆ ที่เรียกเฉินจิ้นว่าเสี่ยวโหย่ว
"คุณคือ?"
เฉินจิ้นหยุดและมองไปที่หลี่เสวียนเทียน!
เหมือนยิ้มแต่ก็ไม่ได้ยิ้ม
เขาเดาตัวตนของหลี่เสวียนเทียนได้แล้ว
"ผู้นำสำนักเสวียนเทียน หลี่เสวียนเทียน!"
หลี่เสวียนเทียนเดินไปหาเฉินจิ้นทันทีและกล่าว
ไม่เพียงแค่นั้น ยังลากจางหยางไปด้วย
การแสดงออกของจางหยางนั้นหวาดกลัวถึงขีดสุด
เขารู้อยู่แล้วว่าหัวหน้าจะทำอะไร
ไม่เพียงแต่จะไม่ล้างแค้นให้เขาเท่านั้น แต่ยังพาเขาไปออดอ้อนเพื่อขอความเมตตาอีกด้วย
เพียงแค่เฉินจิ้นพูดสักคำ เขาก็จะถูกฆ่าทันที
“ เป็นเพราะผมที่สั่งสอนได้ไม่ดี เดิมทีผมอยากทำธุรกิจอย่างถูกต้อง แต่คิดไม่ถึงว่า ลูกน้องที่ไร้ประโยชน์ของผม จะทำให้คุณเฉินขุ่นเคือง แม้ว่าคุณเฉินจะไว้ชีวิตเขา แต่ผมคิดว่ามันดีกับเขาเกินไป ดังนั้น ผมจึงพาเขามาที่นี่เพื่อมาขอโทษคุณเฉิน "
หลี่เสวียนเทียนกล่าวด้วยรอยยิ้ม
"หัวหน้าโปรดไว้ชีวิตผมเถอะ!"
“ คุณเฉิน ไว้ชีวิตผมเถอะ!”
“ ผมมีตาแต่หามีแววไม่!”
“ ผมมันสมควรตาย!”
"โปรดยกโทษให้ผมด้วย!"
“ คุณเฉินโปรดเมตตาผมด้วย!”
จางหยางรู้สึกกลัวจริงๆ
เมื่อคุกเข่าลง ก็ก้มกราบขอความเมตตา
เฉินจิ้นไม่ได้มองไปที่จางหยาง แต่มองไปที่หลี่เสวียนเทียนด้วยความสนใจ
คนนี้ มีลมหายใจที่มั่นคง!
ขั้นต้นแดนเสินไห่คิดดูแล้วก็ไม่ได้อ่อน
อย่างไรก็ตาม ชายที่แข็งแกร่งในแดนเสินไห่ ทำไมถึงขี้ขลาดแบบนี้นะ?
เขายังไม่ได้ถามหาความผิด ก็พาลูกน้องมาขอโทษ
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเป็นนักฝึกแดนเสินไห่ ไม่รักษาศักดิ์ศรีสักนิดเลยเหรอ?
เมื่อหลี่เสวียนเทียนเห็นสายตาของเฉินจิ้น แปลกเล็กน้อยและเขาไม่ได้รู้สึกว่ามีอะไรที่ผิดปกติ
นี่คือทางอยู่รอดของเขา
ไม่อย่างนั้น เขาคงตายไปนานแล้วไม่รู้กี่ครั้ง จะมีโอกาสอาศัยอยู่ในสถานที่อย่างเมืองเซิ่งเฉิงได้ไง!
"ไสหัวไป!"
เฉินจิ้นกล่าวจางๆอีกครั้ง
“ ในเมื่อผมปล่อยคุณไปแล้ว ขอแค่คุณไม่มายั่วโมโหผม ผมก็จะไม่ผิดสัญญาแน่นอน!”
จางหยางดีใจมากเมื่อได้ยินเช่นนี้
ก้มกราบสามทีอีกครั้งทันที
“ ขอบคุณครับ คุณเฉิน!”
“ ขอบคุณครับ ผู้นำ!”
หลังจากพูดจบ จางหยางก็เริ่มกลิ้งและกลิ้งไปทางไกล
หลายคนแอบขำเมื่อเห็นฉากนี้
อย่างไรก็ตาม เมืองเซิ่งเฉิงนั้นใหญ่เกินไป
เป็นสถานที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดในโลกเซียน ทุกๆวัน อะไรก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้น ทุกคนไม่รู้สึกแปลกใจ
เพราะว่า ในสถานที่แห่งนี้ของเมืองเซิ่งเฉิง หากคุณออกไป หากไม่ระวัง อาจได้เจอศิษย์ของสำนักใหญ่ ทายาทของสำนักต่างๆได้
แดนเสินไห่มีจำนวนมากพอๆกับสุนัขและแดนเสินทงเดินไปทุกหนทุกแห่ง
แม้แต่แดนวิญญาณ ก็ยังปรากฏเป็นครั้งคราว!
หากคุณทำให้เขาขุ่นเคือง หากไม่ถูกฆ่า ก็โชคดีไป
“ ผมได้จองห้องส่วนตัวในหอเทียนเยี่ยน ไม่ทราบว่าคุณเฉินยอมให้หน้าผมไหม?”
เมื่อเห็นเฉินจิ้นอภัยให้จางหยางแล้ว หลี่เสวียนเทียนก็โล่งใจและถามทันที
ใบหน้าดูคาดหวัง
เดิมทีเฉินจิ้นต้องการปฏิเสธ
แต่เมื่อคำพูดมาถึงริมฝีปากของเขา เฉินจิ้นก็เปลี่ยนความคิดทันที
“ งั้นก็รบกวนแล้ว!”
เฉินจิ้นตอบ
เมื่อเห็นความยินยอมของเฉินจิ้น หลี่เสวียนเทียนก็ดีใจมาก
บางที ผมอาจใช้โอกาสนี้เกาะต้นไม้ใหญ่อย่างเฉินจิ้น
สร้างความสัมพันธ์ที่ดี
ก็ยิ่งส่งผลดีต่อการพัฒนาของตัวเอง
แม้ว่าเขาจะไม่รู้จักตัวตนของเฉินจิ้น แต่เขาก็แทบไม่ต้องคิดถึงตัวตนของเฉินจิ้นเลย สถานะของเขา ไม่ต่ำแน่นอน
บางที อาจได้รับคนปกป้องเขามาอีกคน!
สามารถเปิดโอกาสให้ตัวเอง ได้รับส่วนแบ่งในส่วนใดส่วนหนึ่ง
"คุณเฉิน เชิญ!"