บทที่ 299 เฉินจิ้น คุณแพ้แล้ว

บทที่ 299 เฉินจิ้น คุณแพ้แล้ว

"สองคนนั้น การแข่งขันปรุงยาคราวนี้ ปรุงยาระดับสาม ปรุงยาฟื้นจิตพลังเถอะ!"

"ด้วยเวลาสองชั่วโมงเป็นขีดจำกัด ใช้อัตราความสำเร็จของยาเม็ดและคุณภาพตัดสินผลว่าชนะหรือแพ้!"

จีหย่วนโป๋กล่าวทันที

"ได้!"

"โอเค!"

ทั้งสองพยักหน้า

จากนั้น ตระกูลจีก็ส่งวัตถุดิบทั้งหมดที่จำเป็นในการปรุงยาฟื้นจิตพลัง

ทั้งสองเข้าไปเขตพื้นที่ปรุงยาที่พวกเขาเลือก

“ ไอ้หนุ่ม อย่างที่คุณว่า การปรุงยา ต้องพูดด้วยความสามารถ รอสักครู่ ก็จะเปิดเผยความสามารถที่แท้จริงของคุณ”

“ ถ้ายอมแพ้ตอนนี้ จะได้ไม่อับอายทีหลัง!”

ฉินอี้หัวเราะเยาะ

เฉินจิ้นดูเหมือนไม่ได้ยิน

ไม่ไปมองเขา

ไม่ไปสนใจเขาเลย

ทันใดนั้น ทำให้ฉินอี้รู้สึกเหมือนเป็นตัวตลก แสดงอยู่คนเดียว

สีหน้าของเขา มึดลงทันที

จากนั้น ก็หยุดมองไปที่เฉินจิ้น

เริ่มจัดเรียงและเลือกวัสดุยา เตรียมสำหรับการปรุงยา

กระบวนการทั้งหมด มีความเชี่ยวชาญอย่างยิ่ง

เทคนิคมือนั้น ลื่นไหลเหมือนเมฆเหมือนน้ำ

สามารถเห็นรากฐานที่ดีในการปรุงยาของเขา!

หลังจากจัดเรียงวัสดุยาต่างๆเป็นหมวดหมู่อย่างรวดเร็วและเลือกปริมาณเสร็จแล้ว

ฉินอี้ก็จุดไฟดิน

ใช้เตาหลอมยา

เริ่มโยนวัสดุยาชนิดหนึ่งลงในเตาหลอมยา เพื่อทำให้คุณสมบัติของยาควบแน่นและปรับแต่งสิ่งเจือปน

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ฉินอี้ใช้เทคนิคการปรุงยาเฉพาะของสำนักยาบู๊เซียนเป็นครั้งคราวในกระบวนการปรุงยา ซึ่งดึงดูดความสนใจของผู้คนจำนวนมาก

คราวนี้ ฉินอี้มีสมาธิอย่างมาก

เขาจะต้องชนะ

ไม่ว่าจะเป็นเพราะความทะเยอทะยานของเขา

หรือเป็นเพราะอยากฉีกหน้าเฉินจิ้น

เขาจะทำให้ดีที่สุดและทุ่มสุดแรง

หลังจากได้เห็นฉินอี้ ผู้ซึ่งจดจ่อและพิถีพิถันในกระบวนการปรุงยา คนส่วนใหญ่แสดงความชื่นชม

แม้แต่จีหย่วนโป๋และจีเหยา ทั้งสองไม่ได้ชอบฉินอี้ แต่เมื่อเห็นฉากนี้ พวกเขาต้องยอมรับว่า ฉินอี้ นิสัยใจคอไม่ดีเท่าไหร่ แต่ด้านความสามารถในการปรุงยาของเขา พรสวรรค์นั้นเก่งมาก

มิฉะนั้น จะเป็นศิษย์คนสำคัญของสำนักยาบู๊เซียนได้อย่างไร

ตรงกันข้ามกับเขา ด้านของเฉินจิ้น

เมื่อฉินอี้ปรุงยาได้สักพัก เฉินจิ้นก็ยังไม่ได้เคลื่อนไหวใดๆ

เพียงคัดสรรวัสดุออกมาอย่างสบายๆ

หลังจากเลือกวัตถุดิบสำหรับการปรุงยาเสร็จ เฉินจิ้นก็ไม่มีการเคลื่อนไหวต่ออีก

เอามือล้วงกระเป๋า!

หันกลับมา!

มองไปที่การปรุงยาของฉินอี้ด้วยความสนใจ

ฉากนี้ ทำให้ทุกคนตะลึง

รูม่านตาของจีหย่วนโป๋หดตัวเล็กน้อย แต่ไม่มีเสียงใดๆ

จีเหยารู้สึกงงงวย

แต่พวกเขาล้วนคิดว่าเฉินจิ้นอาจมีแผนอื่น

อย่างไรก็ตาม ครึ่งชั่วโมงผ่านไป

การปรุงยาของฉินอี้ทำได้ครึ่งหนึ่ง

เฉินจิ้นยังคงไม่ขยับ

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป

การปรุงยาของฉินอี้เริ่มเข้าสู่ขั้นตอนสุดท้าย

เฉินจิ้นยังคงไม่ได้ทำอะไรมากนัก

รับชมฉินอี้ปรุงยา

ดูเหมือนว่าเขาไม่ได้มาที่นี่เพื่อแข่งขัน

ตรงกันข้าม มันเป็นเหมือนผู้ชมมากกว่า

“ คุณปู่ ทำไมเขาไม่เริ่มทำอะไรเลย ”

เด็กหญิงตัวเล็กๆของตระกูลจีกะพริบตาโต มองไปที่เฉินจิ้น จากนั้นมองไปที่ปู่ของเธอแล้วถามอย่าง

สงสัย

"เอิ่ม ... " ชายชราพูดไม่ออก สักพัก หลังจากนั้นไม่นานเขาก็ชี้ไปที่ฉินอี้ พูดด้วยเสียงที่ทุ้มต่ำกับเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆในอ้อมแขนของเขา "เหลี่ยวเหลี่ยว ดูพี่ชายคนนั้นให้ดี การปรุงยา ต้องพิถีพิถัน ต้องเรียนรู้จากเขาและในอนาคต ต้องมุ่งมั่นที่จะเป็นนักปรุงยาขั้นสามหรือสูงกว่านั้นรู้ไหม?”

เหลี่ยวเหลี่ยวพยักหน้าเหมือนเข้าใจแต่ก็ไม่เข้าใจ

อย่างไรก็ตาม หลังจากมองไปที่ฉินอี้ เธอรู้สึกเบื่อเล็กน้อยและหันหน้าไปมองเฉินจิ้น

แม้ว่าเฉินจิ้นจะไม่ขยับเลย แต่ดูเหมือนว่าเขากำลังดูภาพที่หยุดนิ่ง

หลังจากนั้นเหลี่ยวเหลี่ยวก็ยังคงมองไปที่เฉินจิ้น

เฉินจิ้นดูเหมือนจะรู้สึกถึงการจ้องมองของเหลี่ยวเหลี่ยว

เขาก็จ้องมองไปที่เธอ รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขา

เขาโบกมือให้เธอด้วย

ดวงตาที่เหมือนหินออบซิเดียนของเหลี่ยวเหลี่ยว แสงจ้าก็สว่างวาบ ทันใดนั้นก็ถามด้วยเสียงน้ำนม "พี่ชาย ทำไมคุณไม่ปรุงยาเหรอ?พี่ชายคนนั้นใกล้จะเสร็จแล้ว!"

"น้องสาว คุณชื่ออะไรเหรอ?" รอยยิ้มบนใบหน้าของเฉินจิ้นนุ่มนวลมาก

"พี่ชาย หนูชื่อเหลี่ยวเหลี่ยว!" เหลี่ยวเหลี่ยวตอบ

ฉากนี้ อดไม่ได้ที่จะทำให้ทุกคนเต็มไปด้วยความสงสัย

การปรุงยาของฉินอี้เกือบเสร็จสิ้นแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ดูเหมือนว่า จะประสบความสำเร็จมากทีเดียว

และเฉินจิ้น ไม่เพียงแต่ไม่ได้ปรุงยา แต่ในเวลานี้ เขายังคุยกับเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ

แม้แต่จีหย่วนโป๋ก็มีข้อสงสัยบางอย่างในเวลานี้ ยาฟื้นจิตพลังที่มีคุณภาพชั้นยอดนั้น ปรุงโดยเฉินจิ้นจริงหรือไม่?

ต้องรู้ว่า การปรุงยายาฟื้นจิตพลังชั้นยอดนั้น ต้องใช้เวลาและพลังงานมากกว่าปกติ

อย่างไรก็ตาม เฉินจิ้นกลับสบายๆ ไม่ได้ปรุงยา

แม้ว่า เขาจะถอยหลัง 10,000 ก้าว จีหย่วนโป๋ยังคงเชื่อว่ามีความสามารถในการปรุงยาฟื้นจิตพลังที่มีคุณภาพชั้นยอด อย่างไรก็ตาม ชัยชนะหรือความพ่ายแพ้นี้ กำหนดไว้ภายในสองชั่วโมง แม้ว่าเฉินจิ้นจะเริ่มปรุงยาตอนนี้ก็ตาม เวลาอาจไม่เพียงพอ

จีเหยาก็เหมือนกัน ดวงตาที่สวยงามของเธอ เต็มไปด้วยความสงสัย