บทที่ 324 สูสีกัน

บทที่ 324 สูสีกัน

อะไร?

สถานการณ์นี้ เกินความคาดหมายของทุกคน

ระหว่างแดนเสินไห่และแดนวิญญาณ ห่างกันเยอะมาก

ผู้เก่งกาจและมีพรสวรรค์มากมาย สุดท้าย ทั้งชีวิตก็ติดอยู่ยอดแดนเสินไห่ และไม่สามารถก้าวหน้าได้อีก

แม้จะอยู่ที่ยอดแดนเสินไห่ และขั้นต้นแดนวิญญาณความแตกต่างในด้านความแข็งแกร่งนั้น ไม่ใช่สามารถใช้เพิ่มเป็นเท่าตัวมาอธิบายได้

มันคือการเปลี่ยนแปลงในเชิงคุณภาพ

อาจกล่าวได้ว่า หนึ่งคนอยู่บนท้องฟ้าและอีกอันอยู่ใต้ดิน

กองกำลังหนึ่ง หากไม่มีแดนวิญญาณดูแล นี่ก็เป็นเกณฑ์พื้นฐานในการจัดหมวดหมู่ว่าเป็นกองกำลังใหญ่หรือไม่

ส่วนเวิ่นเต้า เป็นเพียงแดนเสินไห่ชั้นสุดเท่านั้น ไม่ใช่ยอดแดนเสินไห่

แต่กลับเอาชนะฝ่ามือสายฟ้าสีเขียวของเทียนเหลยจื่อได้อย่างง่ายดาย

ทำให้ทุกคน ล้วนคาดไม่ถึง

ผู้แข็งแกร่งที่ต้องการแสดงความเป็นมิตรต่อเวิ่นเต้า แต่ก็เตรียมที่จะลงมืออย่างลับๆ ทันใดนั้นก็รู้สึกอายและทำตัวไม้ถูกในที่เดิม

จากนั้น พวกเขาทั้งหมดก็มองไปที่เทียนเหลยจื่อ

ในสายตา มีแววขี้เล่นปะปนด้วย

สีหน้าของเทียนเหลยจื่อ ซีดเขียวในเวลานี้

มืดมนจนสามารถหยดน้ำสีดำออกมาได้

นี่เป็นครั้งที่เท่าไหร่ ที่มีคนเอาชนะฝ่ามือสายฟ้าสีเขียวของเขา?

เขาพยายามจับเฉินจิ้นครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ล้มเหลวซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ก่อนหน้านี้ ถูกสัตว์ประหลาดแก่แดนวิญญาณขวางทางไว้ นั่นก็แล้วไป

จีอู๋จี๋และคนอื่นๆ แข็งแกร่งกว่าเขาและพลังวิชาของพวกเขาก็สูงกว่าเขา

แต่ตอนนี้ แม้แต่แดนเสินไห่ชั้นสุด ก็ยังสามารถขัดขวางเขาได้?

“ เทียนเหลยจื่อ กล้าสู้ไหม?”

เวิ่นเต้าส่งสียงออกมาอย่างเย็นชา

ทันทีที่คำพูดนี้ออกมา ทำให้ทุกคนตกใจอีกครั้ง

เวิ่นเต้า กล้าประกาศสงครามกับเทียนเหลยจื่อ?

บ้าคลั่งเกินไปแล้ว

ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่แดนเสินไห่ กล้าที่จะท้าสู้แดนวิญญาณ

ไม่ว่าเขาจะเป็นอัจฉริยะแค่ไหน เขาก็ไม่หาที่ตายแบบนี้

“ คุณคิดจริงๆหรือว่า คุณรับมือฝ่ามือของผมได้หนึ่งครั้ง ก็มีความมั่นใจที่จะยั่วยุผมได้งั้นหรือ?”

ในขณะนี้ ร่างของเทียนเหลยจื่อ ก็ปรากฏขึ้นในสายตาของทุกคน

ยืนอยู่ตรงหน้าเวิ่นเต้า

"แดนวิญญาณ ฆ่าได้หยามมิได้! แม้ว่าคุณจะเป็นนักปรุงยาขั้นสี่ รองเจ้าพันธมิตรของพันธมิตรยา กล้าที่จะรุกรานผู้แข็งแกร่งแดนวิญญาณ มีเพียงทางตายทางเดียวเท่านั้น"

ใบหน้าของเทียนเหลยจื่อซีด

สายฟ้าสีเขียวรอบกายสั่นสะท้าน ใกล้จะแตกสลาย

ถ้าไม่ใช่เพราะเกรงจีอู๋จี๋และคนอื่นๆ บางที เขาอาจจะลงมือทันทีแล้ว ทำลายเวิ่นเต้าและเฉินจิ้นจนสิ้นซาก

"อย่าพูดมาก ถ้าคุณไม่กล้าสู้ ก็ไสหัวกลับไป ถ้าคุณกล้าสู้ ก็มา!"

หลังจากพูดจบ เวิ่นเต้าก็ทุบช่องว่างด้วยหมัด มีรอยแตกในความว่างเปล่าก็ออกมาโดยตรง

จากนั้น เขาก็กระโดดลงไปในรอยแตกที่ว่างเปล่า

ฉากนี้ ทุกคนที่ดูมันสายตาก็กระตุก

ไม่ได้ตกใจเพราะเวิ่นเต้าสามารถทำลายความว่างเปล่าด้วยหมัดเดียว หรือแม้แต่การที่เวิ่นเต้ากล้าประกาศสงครามกับแดนวิญญาณอย่างเทียนเหลยจื่อ

แต่ตกใจเพราะเวิ่นเต้า กล้าเลือกสนามรบเป็นรอยแตกที่ว่างเปล่า!

แม้ว่าจะเป็นผู้แข็งแกร่งแดนวิญญาณ แต่จะมีสักกี่คน ที่กล้าที่จะมีความกล้าหาญนี้และเข้าสู่รอยแตกที่ว่างเปล่าเพื่อต่อสู้?

หากไม่ทันระวัง ก็อาจหลงอยู่ในรอยแตกในความว่างเปล่า

แม้แต่ผู้แข็งแกร่งแดนวิญญาณ ก็ยังไม่กล้าที่จะรับรองว่า เขาจะสามารถกลับมาอย่างปลอดภัยได้อย่างแน่นอน

คนบ้า!

สองพี่น้องนี้ บ้าอย่างสมบูรณ์

อย่างไรก็ตาม ตกตะลึงก็ส่วนตกตะลึง ผู้คนส่วนใหญ่ มีท่าทีในการมาดูความสนุกมากกว่า

แม้แต่คนของสำนักกระบี่เจินเซียน ในเวลานี้ พวกเขาก็ไม่ได้ออกมาห้าม

ปล่อยให้พวกเขา จัดการกันเอง!

สายตาของทุกคน จดจ่อไปที่เทียนเหลยจื่อ

เวิ่นเต้าได้เข้าสู่รอยแตกในความว่างเปล่า คุณ กล้าเข้าไหม?

เทียนเหลยจื่อในตอนนี้ เพียงแค่อยากด่าคน

อย่างไรก็ตาม อย่างน้อยเขาก็ยังเป็นผู้แข็งแกร่งแดนวิญญาณ ก็ไม่ได้ขาดความกล้าหาญเช่นนี้

หากมีอะไรผิดพลาดจริงๆ ความเป็นไปได้ที่เขาจะกลับมาอย่างปลอดภัยนั้น มากกว่าเวิ่นเต้ามาก

ทันใดนั้น ก่อนที่รอยแตกของความว่างเปล่าจะปิดตัว เทียนเหลยจื่อส่งเสียงเย็นชา กระโดดลงไปในรอยแตกที่ว่างเปล่า

หลังจากทั้งสองจากไป ฉากตรงหน้าก็เงียบลง

เงียบแบบเหมือนตาย!

ทุกคนเริ่มมองไปที่เฉินจิ้น

เฉินจิ้นดูสบายๆ

เขาพาหลันเหอที่ดูกังวลเล็กน้อยเดินตรงไปที่ข้างโต๊ะหยก

นั่งลง

เขาหยิบสุราวิญญาณขึ้นมาจากบนโต๊ะและดื่มมัน

ฉากนี้ ดึงดูดสายตาทุกคนต่างก็จับจ้อง