บทที่ 325 สาวสี่คน

บทที่ 325 สาวสี่คน

ในไม่ช้า ข่าวในหอฉงเซียน ก็แพร่กระจายไปทั่วยอดเขาต้อนรับทั้งหมด

โดยเฉพาะเวิ่นเต้า ด้วยพลังวิชาแดนเสินไห่ชั้นสุด และเทียนเหลยจื่อที่เป็นขั้นต้นแดนวิญญาณ สู้กันจนสูสีกัน

ทำให้เทียนเหลยจื่อจากไปด้วยสีหน้าบึ้งตึง ต้องอดทนยอมรับกับการสูญเสียนี้

ศิษย์ตนเองหาเรื่องเฉินจิ้น แต่ถูกตัดหัว!

อาจารย์กระโดดออกมาเรียกหาความเป็นธรรม และถูกศิษย์พี่ของเฉินจิ้นฉีกหน้า

ทำให้เทียนเหลยจื่อ กลายเป็นเรื่องตลกของโลกเซียนทันที!

แน่นอนว่า บางคนกำลังดูอย่างมีความสุขบนความทุกข์ของคนอื่น บางคนก็เศร้า!

เวิ่นเต้าสามารถใช้แดนเสินไห่ชั้นสุด รบจนสูสีกับขั้นต้นแดนวิญญาณ

ควบคู่ไปกับสถานะของนักปรุงยาระดับสี่ชั้นยอด รองเจ้าพันธมิตรของพันธมิตรยา แดนวิญญาณเหล่านั้น ไม่ว่าพวกเขาจะคิดอย่างไรในตอนนี้ ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะไปหาเรื่องเวิ่นเต้า

อย่างไรก็ตาม ผู้เก่งกาจรุ่นเยาว์หลายคน กำลังจับตาเฉินจิ้น

เวิ่นเต้าสามารถข้ามแดนใหญ่ สู้จนสูสีกับเทียนเหลยจื่อ

เฉินจิ้น ในฐานะศิษย์น้องของเวิ่นเต้า มีความสามารถอะไร?

ผู้เก่งกาจรุ่นเยาว์จำนวนมาก พร้อมที่จะเคลื่อนไหว

มันอาจไม่มีความคิดแบบศัตรู แต่พวกเขาทั้งหมดล้วนมีความคิดอยากท้าทายเฉินจิ้น

ในเวลานี้ เฉินจิ้นนั่งอยู่กับหนานกงเซียนเอ๋อพวกเธอสี่คนอย่างสบายๆ

โม่หลีเต้าและคนอื่นๆ ในฐานะเพื่อนของจงหู ไม่ได้อยู่ในหอฉงเซียนอีก หลังจากที่จงหูถูกฆ่าและเทียนเหลยจื่อจากไป

ที่สำคัญคือ เฉินจิ้นไม่ได้ทักทายพวกเขาเลย

หนานกงเซียนเอ๋อทั้งสี่สาว ก็มองไปที่เฉินจิ้น

คนเหล่านี้ แน่นอนว่าพวกเขาก็ไม่มีหน้าที่จะอยู่ต่อไป

"เซียนเอ๋อ คุณไม่แนะนำหน่อยหรอกเหรอ?"

สือเยาเอ๋อร์เลียริมฝีปากสีแดงเซ็กซี่ของเธอ จ้องไปที่เฉินจิ้น ราวกับว่าเธอกำลังจะกลืนกินเฉินจิ้นและพูดด้วยรอยยิ้ม

ขาเรียวยาวสีขาวตรง ก็เผยให้เห็นกว่าครึ่ง

มองเห็นได้บ้างว่า มีรอยงูที่สวยงามปรากฏขึ้น

ไม่เพียงแต่ไม่รู้สึกน่าเกลียดและแปลกตา แต่ยังเต็มไปด้วยความงามอันเย้ายวนที่แตกต่างกันไป

เมื่อได้ยินคำพูดของสือเยาเอ๋อร์ ดวงตาของหนานกงเซียนเอ๋อก็เปล่งประกายด้วยสีแปลกๆ พูดอย่างขี้เล่น "ฉันคิดว่าคุณสามารถลองไปติดบนตัวเขาดู!"

"เป็นความคิดที่ดี!"

สือเยาเอ๋อร์ กล่าวอย่างยั่วยวน

ขณะพูด ทั้งคนดูเหมือนงูกำลังเลื้อยตัวมาติดกับร่างกายของเฉินจิ้น

อลิซยิ้มโดยไม่พูดอะไรสักคำ

เสว่หลัน ทำตัวเหมือนมองไม่เห็น และดูเหมือนว่าเธอจะคุ้นเคยกับมันโดยไม่รู้แปลกอะไร

เฉินจิ้นลดสายตาลงและก้มลงบนร่างของสือเยาเอ๋อร์

"พูดตามตรงนะ ผมอยากรู้มาก สมองของงูตัวนี้อยู่ที่ไหน!"

ทันใดนั้น เฉินจิ้นก็พูดจางๆ

จากนั้น มองไปที่ต้นขาของสือเยาเอ๋อร์

ปล่อยให้สือเยาเอ๋อร์มาแนบกับตัวเขา

ไม่เพียงแค่นั้น เฉินจิ้นยังยื่นมือออกไป ราวกับจะเผยให้เห็นมุมลึกลับที่น่าค้นหา

ปฏิกิริยาของเฉินจิ้น เกินความคาดหมายของทุกคน ยกเว้นหนานกงเซียนเอ๋อ

"โอ้ย น้องชาย คุณร้ายจังเลย แม้คุณอยากดู ก็ไม่ควรดูท่ามกลางฝูงชนแบบนี้" สือเยาเอ๋อร์บิดตัวของเธอและหลีกเลี่ยงฝ่ามือของเฉินจิ้นด้วยท่าทางแปลกๆ จากนั้น ไปยังเฉินจิ้น เป่าลมหายใจเบาๆ “ ถ้าวันหนึ่งคุณกลายเป็นนักปรุงยาขั้นสี่ คุณอยากดูตรงไหน พี่จะให้คุณดูจนอิ่มใจไปเลย!”

“ นักปรุงยาขั้นสี่ มันเป็นเรื่องเพียงความคิดเดียวเท่านั้น ถ้าคุณเต็มใจจริงๆ เชื่อหรือไม่ว่าคืนนี้ผมก็จะมาหาคุณ!”

เฉินจิ้นดื่มสุราวิญญาณและพูดจางๆ

ทันทีที่คำพูดนี้ออกมา ผู้หญิงทุกคนก็ตกตะลึงไปชั่วขณะ

แม้แต่หนานกงเซียนเอ๋อ ดวงตาที่สวยงามของเธอก็หยุดนิ่งเล็กน้อย

จริงหรือ?

ถ้าจะบอกว่าเฉินจิ้นได้เลื่อนเป็นนักปรุงยาขั้นสี่ ผู้หญิงเหล่านี้ก็ไม่เคยสงสัย

แต่ถ้าจะบอกว่าเขาสามารถเลื่อนขั้นได้ในวันนี้ ผู้หญิงเหล่านี้ก็ต้องตะลึง