บทที่ 326 ดินแดนที่ถูกทิ้งร้าง

บทที่ 326 ดินแดนที่ถูกทิ้งร้าง

สำหรับนักฝึกน้อยๆที่ไม่มีภูมิหลังอย่างเขา เซอร์ไพรส์นี้เกิดขึ้นกะทันหัน มันกลายเป็นความตกใจ

ณ ตอนนั้นหลันเหอไม่รู้จะพูดยังไง

การแสดงออกดังกล่าว ทำให้ผู้หญิงเหล่านี้ผิดหวังเล็กน้อย

อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลาถัดไป หลันเหอเงยหน้าขึ้นและมองไปที่หนานกงเซียนเอ๋อ

มีความตื่นเต้นในดวงตาของเขา

"เซียนจื่อ ผมเป็นแฟนคลับของคุณ!"

หลันเหอกัดฟันและพูด

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่หนานกงเซียนเอ๋อจะเอ่ยปากพูด สือเยาเอ๋อร์หัวเราะเบาๆและพูดว่า "แล้วฉันล่ะ?"

“ เขาคือคนโง่ของคุณ!”

เฉินจิ้นกล่าว

ฮ่าๆ!

เมื่อได้ยินคำพูดของเฉินจิ้น ผู้หญิงทุกคนก็หัวเราะออกมา

สือเยาเอ๋อร์มองบนใส่เฉินจิ้น

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่เฉินจิ้นล้อเล่นแบบนี้ บรรยากาศก็ดีขึ้นมากในทันที

หลันเหอก็ไม่ได้ประหม่าเหมือนเมื่อก่อน

"เซียนจื่อ ขอบคุณเฉินจิ้น ผมคาดว่าคุณเคยได้ยินชื่อของผมแล้ว แต่ผมจะไม่แนะนำตัวเอง สักวันหนึ่งในอนาคต ผมจะพึ่งความพยายามของผม จนผมสามารถยืนตรงหน้าคุณ ผมจะแนะนำตัวและชื่อของผมอีกครั้ง ตอนนี้ ผมเป็นแค่แฟนคลับธรรมดาคนหนึ่งของคุณเท่านั้น "

หลันเหอกล่าวอย่างหนักแน่น

ทันทีที่คำพูดนี้ออกมา ทำให้ผู้หญิงเหล่านี้เปลี่ยนมุมมองที่มีต่อหลันเหอเล็กน้อย

หนานกงเซียนเอ๋อ มีรอยยิ้มที่มีเสน่ห์บนใบหน้าของเธอ "ถ้าอย่างนั้น ฉันจะรอวันนั้นมาถึงนะ!"

"ไม่ต้องห่วง อีกไม่นาน"

เฉินจิ้นยิ้มและพูด

ตอนนี้ หลันเหอได้เข้ามาเป็นสมาชิกสำนักเทพมารของเขาแล้ว

และภักดีมาก

แม้ว่าพรสวรรค์ของหลันเหอไม่ได้แข็งแกร่งขนาดนั้น

เฉินจิ้นก็ยังมีวิธีอีกมากมายนับไม่ถ้วน ที่จะพัฒนาความแข็งแกร่งของเขา

ความสำเร็จนั้น จะไม่ได้ต่ำกว่าชายหนุ่มรุ่นเยาว์ที่เก่งกาจในโลกเซียนอย่างแน่นอน

แม้แต่แดนวิญญาณ เฉินจิ้นก็มีวิธีที่จะผลักดันเขาขึ้นมาอย่างแน่นอน

เพียงแค่ว่า ต้องใช้วิธีการและทุ่มเทมากขึ้น!

หลังจากนั้น เฉินจิ้นและหญิงสาวสี่คน สนทนากันไปไม่กี่คำ พวกเขาก็แยกย้ายกันไป

หนานกงเซียนเอ๋อก็ไม่ได้ทำตัวสนิทกับเฉินจิ้นมากนัก

ความรู้สึกที่ให้ เหมือนว่าพวกเขาแค่เคยพบหน้ากันเพียงไม่กี่ครั้ง ถือว่าเป็นคนรู้จัก

เท่านั้น

วันที่สอง!

งานของสำนักกระบี่เจินเซียน ได้เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว!

ในเหตุการณ์ใหญ่ในโลกเซียนเช่นนี้ ความวุ่นวายที่เกิดจากการสังหารจงหูของเฉินจิ้นเมื่อคืนนี้ ไม่ได้มีนัยสำคัญอะไรเลย

งานใหญ่เริ่มขึ้น