บทที่ 331 เข้าสู่แดนทอดทิ้ง

ทันทีที่คำพูดนี้ออกมา

สถานการณ์บนโต๊ะหยก ก็ตึงเครียดขึ้นมาทันที

"ถ้าเป็นสอบสวน คำตอบของผมก็คือไม่มีอะไรจะตอบ!"

เฉินจิ้นไม่ได้มองไปที่เจี้ยนเฉินเช่นกัน

วางแก้วสุราในมือลง

ทุกคนประหลาดใจเล็กน้อยกับคำตอบของเฉินจิ้น

ต้องรู้ว่า แม้ว่าผู้เก่งกาจเหล่านี้จะมีความหยิ่งยโส

ความแข็งแกร่งทรงพลังมาก

แต่แม้แต่เซวียถู อี้เจียง ไป๋เจี่ยนสิงและอลิซ ที่ฝึกฝนมีตำราระดับสวรรค์ ก็ต้องยอมรับว่าพวกเขาไม่เก่งเท่าเจี้ยนเฉิน

แต่คำพูดของเฉินจิ้น เห็นได้ชัดว่าไม่ได้เห็นเจี้ยนเฉินอยู่ในสายตาของเขา

นี่เป็นเพราะเฉินจิ้น ซึ่งมีต้นกำเนิดลึกลับ มีพลังมากจนไม่สามารถจินตนาการได้และเขาก็ไม่ได้กลัวเจี้ยนเฉินเลย

หรือเป็นเพราะ ผลงานก่อนหน้านี้ที่ทำให้นักปรุงยาเฉินเริ่มคิดว่าตนเองเก่ง?

ทุกคนประหลาดใจ พวกเขาก็สงสัยเช่นกัน

เพราะว่า ความสำเร็จเหล่านั้นที่เฉินจิ้นเคยทำได้มาก่อน

ถ้าเป็นพวกเขา โดยเฉพาะห้าคนที่มีตำราระดับสวรรค์ ล้วนสามารถทำได้

"กล้าหาญจริงๆ!" ดวงตาของเจี้ยนเฉิน ฉายแสงเล็กน้อย "คุณทำให้ผมชื่นชอบมากยิ่งขึ้น!"

คำพูดของเจี้ยนเฉินเป็นความจริง

ถ้าเฉินจิ้นทำท่าทางต่ำต้อยต่อหน้าเขา เขาคงจะดูถูกเฉินจิ้นแทน

รู้สึกว่าเฉินจิ้นไม่มีคุณสมบัติพอที่จะนั่งโต๊ะนี้

แต่ตอนนี้ อย่างน้อย เฉินจิ้นก็ได้รับการยอมรับจากเขาแล้ว

สำหรับหนานกงเซียนเอ๋อ เจี้ยนเฉินชื่นชอบมาก

แต่เจี้ยนเฉินก็มั่นใจไม่แพ้กัน

เมื่อมองดูทั้งโลกเซียน ผู้เก่งกาจรุ่นเยาว์ของยุคนี้ ไม่มีใครเหนือกว่าเขา!

ถ้าจะแข่งกันจริงๆ ใครจะสู้เขาได้ล่ะ!

นี่มาจากความเย่อหยิ่งและความมั่นใจในตัวและกระดูก!

"ในทำนองเดียวกัน ผมก็ชื่นชมคุณเจี้ยนเฉินเช่นกัน พรสวรรค์ด้านกระบี่นั้นสูงมาก หายากในโลกเซียน!"

เฉินจิ้นกล่าวจางๆ

อย่างไรก็ตาม มันถูกจำกัดอยู่ในโลกเซียนเท่านั้น

เมื่อมองไปที่จักรวาลทั้งหมด เจี้ยนเฉินยังถือได้ว่าเป็นผู้มีความสามารถที่โดดเด่นและสามารถได้รับการฝึกฝนโดยกองกำลังขนาดใหญ่เหล่านั้นในฐานะศิษย์หลัก

แต่ด้วยคุณสมบัติของเจี้ยนเฉิน ไม่ว่าเขาจะอยู่ในดาวไหน เขาก็ไม่ใช่อัจฉริยะอันดับต้น ๆอย่างแน่นอน

แม้ว่าจะเป็นโลกเซียนเสินโจวก็ตาม ในสายตาของเฉินจิ้น นี่คือพื้นที่ที่ตั้งอยู่สุดขอบจักรวาลและเรียกได้ว่าเป็นสถานที่ห่างไกล เจี้ยนเฉินจะไม่ใช่คนที่มีพรสวรรค์ที่สุดอย่างแน่นอน

แน่นอนว่า คนอื่นไม่ได้เข้าใจว่าเฉินจิ้นหมายถึงอะไร

คิดว่า ในที่สุดเฉินจิ้นก็ได้อ่อนข้อลงต่อหน้าเจี้ยนเฉิน และพูดคำพูดที่ดีออกมา

และในที่สุด สิ่งที่เจี้ยนเฉินถาม ความสัมพันธ์ระหว่างเฉินจิ้นและหนานกงเซียนเอ๋อคืออะไร

ยังไม่มีใครให้คำตอบ!

เฉินจิ้นไม่ตอบ

หนานกงเซียนเอ๋อก็ไม่ได้อธิบายเช่นกัน!

“ คุณเจี้ยนเฉิน กับแดนทอดทิ้ง ไม่รู้ว่าคุณรู้จักมากแค่ไหน?”

ในเวลานี้ เซวียถูเอ่ยถาม

ข่าวของแดนทอดทิ้ง สำนักกระบี่เจินเซียน รู้มากที่สุด

“ ผมไม่เคยไปดินแดนทอดทิ้ง!”

เจี้ยนเฉินส่ายหัว

สำนักกระบี่เจินเซียน แม้ว่าจะเคยส่งศิษย์นับไม่ถ้วน แอบไปยังดินแดนทอดทิ้ง แต่เขาก็ไม่เคยไปจริงๆ