บทที่ 332 วัสดุชนิดเดียวกัน

หลังจากเข้าไปในช่องว่าง เฉินจิ้นรู้สึกได้ถึงแรงฉีกขาดทันที

อย่างไรก็ตาม สถานการณ์นี้ เกิดขึ้นไม่นาน

หลังจากนั้นประมาณหนึ่งนาที เฉินจิ้นรู้สึกว่าพื้นที่โดยรอบเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน

และเท้าของเขาก็เหยียบลงบนพื้นด้วย

อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลานี้ เฉินจิ้นรู้สึกได้ถึงกระแสโกลาหลของความว่างเปล่าเกิดขึ้นในพริบตา

สีหน้าของเฉินจิ้นเปลี่ยนไปทันที

ร่างกายของเขาขยับ และหายไปจากที่เดิมทันที

อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลาต่อมา เฉินจิ้นก็รู้สึกว่าหนังศีรษะของเขาชาอีกครั้ง

เพราะหลังจากที่เขาย้ายไปอีกที่ ก็มีรอยแตกในความว่างเปล่าปรากฏขึ้นในสถานที่ที่เขาอยู่

แม้แต่ความแข็งแกร่งของเฉินจิ้น ก็เกือบจะตกอยู่ในรอยแตกของความว่างเปล่า

ก่อนที่เขาจะลงมาบนพื้น ร่างของเฉินจิ้นก็โยกไปมาอีกครั้งและร่างกายของเขาค่อยคงที่

อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลาถัดไป ลมกระโชกก็พัดมาอีกครั้ง

ลมกระโชกนี้ก่อตัวขึ้นอย่างสมบูรณ์ จากกระแสโกลาหลของความว่างเปล่า

ก่อนที่มันจะมาถึง เฉินจิ้นก็รู้สึกถึงถูกลมพัดจนปวดไปทั่วร่างกาย

ต้องรู้ว่า ร่างกายของเขา มาถึงแดนเสินไห่ชั้นสุดแล้ว

กลับรู้สึกว่าร่างกายกำลังจะขาดออกจากกัน

"ไม่ถูกต้อง!"

เฉินจิ้นกล่าวเบาๆ

ตามที่สำนักกระบี่เจินเซียนได้บอก สถานที่แห่งนี้กำลังอยู่ในช่วงเวลาที่สงบสุขที่สุด

ถ้าในระดับนี้ถือว่าสงบที่สุดแล้ว

งั้นเฉินจิ้นก็มั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่า นักฝึกแดนเสินทงที่เข้ามาในครั้งนี้

เป็นไปได้มากว่า เมื่อพวกเขาพึ่งเข้ามา ก็ตายไปมากกว่าครึ่งแล้ว

ในที่สุด ในสิบไม่เหลือหนึ่ง!

หากเป็นเช่นนี้ สำนักใหญ่ๆก็คงจะไม่ส่งผู้เก่งกาจของตนเองมาตายไม่มีเหตุผลแบบนี้หรอก

ในไม่ช้า เฉินจิ้นก็พบว่า พื้นที่รอบตัวเขาเริ่มวุ่นวาย

ยิ่งไปกว่านั้น ช่องว่างก็เริ่มแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

เสียงโหยหวนดังมาเรื่อยๆ

เฉินจิ้นส่งเสียงอย่างเย็นชา

ร่างนั้นขยับอีกครั้ง พุ่งตรงไปตามกระแสลมปั่นป่วนที่พัดผ่าน

"เปิดเดี๋ยวนี้!"

เฉินจิ้นระเบิดหมัดออกมา

ครั้งนี้ เฉินจิ้นไม่ได้ใช้พลังจิต

มันคือพลังหวนต้วน

จู่ๆก็ระเบิดออกมา

ทันใดนั้น ในกระแสลมที่ไหลเชี่ยว ก็เปิดช่องทางและรีบวิ่งไป

อย่างไรก็ตาม ต่อมา เฉินจิ้นต้องเผชิญกับพายุทอร์นาโดนับไม่ถ้วน

บอกว่าเป็นพายุทอร์นาโด

อันที่จริง มันเกิดจากกระแสโกลาหลของความว่างเปล่า ซึ่งดูเหมือนพายุทอร์นาโด

แต่เมื่อได้เข้าไปแล้ว

ก็จะหล่นลงไปที่กระแสโกลาหลของความว่างเปล่า

ตกลงไปในรอยแตกของช่องว่างที่ไม่รู้จัก

ไม่เพียงแค่นั้น เฉินจิ้นยังพบว่า สถานที่ที่เขาปรากฏตัวนั้นไม่มีอะไรเลย นอกจากหินสีดำและหินที่มีรูปร่างแปลกประหลาด

ไม่มีแม้แต่ร่องรอยของเรกิ

เรียกได้ว่า รกร้างสุดๆ !

"ผมเข้าใจแล้ว!"

แสงในดวงตาของเฉินจิ้นพุ่งสูงขึ้น

แม้ว่าเขาจะปกปิดพลังวิชาของเขา แม้แต่ผู้ที่แข็งแกร่งแดนวิญญาณในโลกเซียนก็ดูไม่ออก

แต่ฐานพลังวิชาจริงๆของเขา เป็นแดนเสินไห่ชั้นสุด

นี่คือเรื่องจริง

หลังจากมาถึงแดนทอดทิ้ง ถูกพื้นที่นี้ตรวจพบทันที

ไม่น่าแปลกใจที่หลังจากแดนวิญญาณและแดนเสินไห่ที่เข้าสู่แดนทอดทิ้ง ความเสี่ยงที่จะตายนั้นสูงถึงเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์

สิ่งที่เขาเผชิญในตอนนี้ มีเพียงกระแสโกลาหลของความว่างเปล่าที่แดนเสินไห่พบเจอเท่านั้น ถ้าเป็นแดนวิญญาณ มันอาจจะอันตรายกว่านี้อีกหลายเท่า

หากมายังสถานที่เช่นนี้ ไม่มีเรกิ

แต่มีกระแสโกลาหลของความว่างเปล่าและรอยแตกของความว่างเปล่ามาเรื่อยๆ

สามารถทำให้คุณใช้พลังจนหมด ในที่สุดก็เสียชีวิต

ยิ่งไปกว่านั้น กระแสโกลาหลของความว่างเปล่ามีแข็งมีอ่อน

ไม่ใช่ว่าสามารถหลบหลีกหนีได้ทั้งหมด

หลังจากเข้าใจทั้งหมดแล้ว มุมปากของเฉินจิ้นก็ยิ้มเยาะอย่างเย็นชา