บทที่ 344 สิ่งที่คุณคาดไม่ถึง ยังมีมากกว่านั้น

เมื่อได้ยินเช่นนี้ รูม่านตาของอีกฝ่ายก็หดตัวเล็กน้อย

แต่ในทันที ก็กลับมาเป็นปกติ

“ในเมื่อคุณเฉินรอผมอยู่ ผมก็ไม่สามารถทำลายความไว้วางใจของคุณเฉิน ใช่ไหม—”

คนมาด้วยยิ้มและพูด

“เอาแบบนี้ละกันคุณเฉิน เรามาแบ่งกันคนละครึ่ง เป็นไง?”

"ไม่จำเป็นต้องต่อสู้กันอย่างสาหัส และเก็บความแข็งแกร่งไว้เพื่อรับมือกับอันตรายอื่นๆ"

ผู้มาเยือนกล่าวต่อ

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เฉินจิ้นดูจะหวั่นไหวเล็กน้อย “แบ่งกันคนละครึ่ง ไม่ได้แน่นอน แต่ถ้าเป็นแปดกับสอง ผมอาจลองพิจารณาดูได้”

“อย่างมากก็หกกับสี่ คุณเอาหกผลและผมเอาสี่ผล นี่คือที่สุดที่ผมสามารถยอมแล้ว” ชายคนนั้นพูดต่อ

เฉินจิ้นขมวดคิ้วเล็กน้อย ราวกับกำลังครุ่นคิด

เมื่อเห็นสิ่งนี้ มุมปากของผู้มาเยี่ยมก็มีความเย็นชาเล็กน้อย

จากนั้น เขาก็ฉวยจังหวะที่เฉินจิ้นกำลังครุ่นคิดและลงมือกะทันหัน

ทันใดนั้น แสงใบมีดที่แหลมคมและหาที่เปรียบมิได้ก็ปรากฏขึ้น พุ่งเข้าหาเฉินจิ้นโดยตรง

ช่องว่างระหว่างเฉินจิ้นกับเขา เป็นเหมือนกระแสน้ำในบ่อน้ำพุ ภายใต้ดาบนี้ของเขา มันถูกผ่าออกและผ่าเป็นครึ่งโดยตรง

จะเห็นได้ว่า พลังของดาบนี้ดุร้ายแค่ไหน

หลังจากดาบถูกฟันออก มุมปากของผู้มาเยี่ยมก็เผยรอยยิ้มอย่างมั่นใจ

ภายใต้การโจมตีอย่างกะทันหันของเขา เฉินจิ้น ผู้ผ่านศึกใหญ่กับราชาหมาป่ามาแล้ว เสียพลังไปมาและเหนื่อยมาก ยากที่จะสู้คู่ต่อสู้ไหว

อย่างไรก็ตาม ช่วงเวลาถัดมา

รูม่านตาของเขา เบิกกว้างขึ้นทันใด

เห็นเฉินจิ้น เผชิญหน้ากับดาบนี้ ไม่เพียงแต่ไม่ได้ตกใจเลย ตรงกันข้าม เขาโบกมือกลับ

ทันใดนั้น เงาขนาดใหญ่ของฝ่ามือ ก็ตบดาบนี้ของเขาเข้าไปในความว่างเปล่าโดยตรง

“เซวียถู ถ้าคุณมีความสามารถแค่นี้ ก็หน้าอายที่คุณเป็นถึงศิษย์เอกของสำนักเซียนว่านฝ่า”

เฉินจิ้นพูดจางๆ

“คุณ...คุณกลับ...”

ผู้มาเยี่ยมคือเซวียถู จากสำนักเซียนว่านฝ่า เขาคิดไม่ถึงว่า ดาบที่ตนเองทุ่มสุดแรง เฉินจิ้นได้เตรียมพร้อมรับมือแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ไม่ต้องใช้ความพยายามใดๆ ก็ทุบจนแตกสลาย

“สิ่งที่คุณคาดไม่ถึง ยังมีอีกมาก”

อย่างไรก็ตาม ในเวลานี้ เฉินจิ้นก็พูดขึ้นอีกครั้ง

ตกลง?

เซวียถู ตกตะลึงครู่หนึ่ง

คาดไม่ถึงอะไร?

เขาคอยระวังเฉินจิ้นอยู่เสมอ แต่หลังจากที่เฉินจิ้นทุบแสงดาบของเขาด้วยฝ่ามือ เขาก็ไม่ได้ลงมืออีกต่อไป

หรือว่า มีอันตรายที่ไม่คาดคิดหรือ?

เซวียถูขมวดคิ้วเล็กน้อย

แต่--

ไม่มีเวลาสนใจมากขนาดนั้นแล้ว

ทันทีที่ เซวียถูกำลังจะใช้พลังเวทมนตร์อีกครั้ง เพื่อสกัดกั้นเฉินจิ้นและราชาหมาป่าทอง จากนั้น ใช้โอกาสนี้ไปแย่งต้นผลไม้อย่างรวดเร็วและจากไปทันที

เมื่อคิดแบบนี้

ทันใดนั้น หนังศีรษะของเซวียถูก็ชา

ราชาหมาป่าทอง

ใช่สิ!

ราชาหมาป่าตัวนั้นอยู่ที่ไหน?

เมื่อกี้ยังต่อสู้กับเฉินจิ้นอยู่เลย แต่ตอนนี้ ทำไมถึงหายตัวไป?

ความสนใจของเขา จดจ่ออยู่บนตัวของเฉินจิ้น และเขาก็ลืมไปสนใจราชาหมาป่า

ทันใดนั้น เซวียถูก็ตกใจ

ความรู้สึกอันตรายถึงตาย พุ่งเข้ามาในหัวใจของเขาในทันที