บทที่ 36 อย่าให้เหลือแม้แต่คนเดียว

บทที่ 36 อย่าให้เหลือแม้แต่คนเดียว

ทุกคนในตระกูลเหอตกตะลึงโดยฉากต่อหน้าพวกเขา

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเหอซิงหรุงที่ไม่อยากจะเชื่อ

นี่ นี่เป็นไปได้อย่างไร

เฉินจิ้นจะเป็นนายของเถ่ฉวนได้อย่างไร?

เถ่ฉวนหักหลังเขาอย่างงั้นหรือ?

“เป็นไปได้อย่างไร?” เหอซิงหรุงคำราม

การหักหลังของเถ่ฉวนทำให้เขาตกใจอย่างมาก

“พี่ใหญ่เป็นคนช่วยชีวิตผมไว้!” เถ่ฉวนพูด

ก่อนหน้าฮุยโสงเกือบจะเสียชีวิตเพื่อช่วยเขาไว้

นับแต่นั้นมาชีวิตของเถ่ฉวนจึงกลายเป็นของฮุยโสงไปเรียบร้อยเเล้ว

แค่เพียงพี่ใหญ่สั่งมา ไม่ว่าจะบุกน้ำลุยไฟที่ไหน เขาไม่ลังเลที่จะทำ

หลังจากรู้จักฮุยโสงแล้ว เถ่ฉวนก็ไม่เคยถามพี่ใหญ่เลยสักครั้งว่า ทำไมถึงยอมให้คนอื่นเป็นนายตัวเองเพราะเขาเองก็ต้องการให้เฉินจิ้นเป็นนายเหมือนกับฮุยโสง

ในอดีตฮุยโสงทำงานให้กับตระกูลซูนที่เมืองจีงเฉิง เขาไม่มีทางเลือกจึงเข้าสู่ตระกูลซูน

แต่ตั้งแต่วันนี้เขาสามารถต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับฮุยโสง

“ลุกขึ้นมา!”

เฉินจิ้นมองภาพชายชุดดำที่กำลังคุกเข่าข้างเดียว และเริ่มอุ่นใจเล็กน้อย

สิ่งนี้มันทำให้เขานึกถึงพวกพ้องในโลกปีศาจ

คิดถึงเหล่าทหารปีศาจที่คอยติดตามเขา

คิดถึงในวันที่รอนแรม เต้นรำทำเพลง ฆ่าพระปราบเซียนร่วมกัน

“จากนี้เป็นต้นไป พวกแกเป็นคนของสำนักหวงฉวย ติดตามฉัน และต่อสู้ไปพร้อมกับฉัน!”

เสียงเฉินจิ้นดังก้อง

เมื่อได้ยินดังนั้น ฮุยโสง เถ่ฉวนและคนอื่นๆก็หายใจด้วยเแรงฮึด

ประโยคที่เฉินจิ้นกล่าวนั้นเต็มไปด้วยพลังปีศาจ

กระตุ้นเลือดในกายของทุกคนให้ฮึกเหิม

ยังไม่มีอะไรเลย แต่พวกเขาดูเหมือนจะเห็นอนาคตที่เต็มไปด้วยเลือด ที่สามารถดื่มกินไปได้ชั่วกัปชั่วกัลโดยไม่มีใครสามารถหยุดยั้งได้

“สำนักหวงฉวย!”

“สำนักหวงฉวย!”

“สำนักหวงฉวย!”

เสียงเรียกสำนักหวงฉวย กึกก้องไปทั้งบ้านตระกูลเหอ

เหอซิงหรุงเห็นภาพดังนั้นจึงรู้สึกโมโหจนแทบกระอักเลือด

ราวกับมีม้าหญ้าโคลนนับพันวิ่งอยู่ภายในใจของเขา

นี่ คนพวกนี้ เป็นคนที่เขาจ่ายเงินทองเพื่อเลี้ยงดู

ตอนนี้ได้กลายเป็นคนของเฉินจิ้นไปแล้ว

ทำไมกัน?

นี่มันอะไร?

เหอซิงหรุงแทบอยากจะระเบิดออกมา

เฉินจิ้นมองคนตระกูลเหอ ยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจ

เขายกมือห้าม เหล่าชายชุดดำเงียบเสียงลงทันที

คำสั่งนั้นถูกห้ามและผ่านการฝึกอบรมมาอย่างดี

เมื่อเห็นภาพนี้ เหอซิงหรุงก็โมโหมากขึ้น โมโหจนเลือดขึ้นหัว

เขารู้ว่าวันนี้เขาต้องจัดการเฉินจิ้นให้สิ้นซาก

เพราะไม่อย่างนั้นตระกูลเหอจะต้องจบสิ้น!

“เชิญอาจารย์ลงมือจัดการกับไอ้ลูกผสมคนนี้ และทุกคนที่อยู่ข้างมัน ไม่ว่าด้วยเงื่อนไขอันใด ฉันจะตอบตกลง!”

ในช่วงเวลาที่ทุกคนในตระกูลเหอมองเห็นการเปลี่ยนแปลงกะทันหันนี้ หัวใจของพวกเขาก็หมดหวัง อยู่ๆเหอซิงหรุงก็พูดกับชายชราคนหนึ่งที่ไม่มีความหมายในฝูงชน

ชายชราผู้นี้ไม่ได้เป็นคนในท้องที่นี้ แต่เป็นชายชราเฮยซินที่มีชื่อเสียงในเรื่องความอำมหิตในเขตเจียงนาน

ก่อนหน้านี้ชายชราเฮยซินผู้นี้บุกมาหาที่ประตูและบอกว่าเขาสามารถช่วยจัดการกับเฉินจิ้นได้ แต่สิ่งที่เขาอยากได้ก็คือธุรกิจทั้งหมดของตระกูลเหอในเขตเจียงนาน

เพราะชายชราเฮยซินคนนี้เป็นคนโหดร้ายและตระหนี่เกินไป เหอซิงหรุงจึงไม่กล้าทำอะไรเขา แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธเขาไปโดยตรง

จึงต้อนรับอย่างเป็นมิตรและให้เขาอยู่ที่นี่ในฐานะแขกของบ้าน

ถ้าสิ่งต่างๆเกินความคาดหมายของเขาและพัฒนาไปสู่จุดที่คาดเดาไม่ได้อย่างสมบูรณ์

ชายชราเฮยซินคนนี้จึงเป็นตัวเลือกสุดท้ายของเขา

เรื่องมันร้ายแรงจนถึงขนาดไม่สนธุรกิจทั้งหมดในเขตเจียงนานแล้ว

แม้ว่าจะเป็นการสร้างบาดแผลให้กับตระกูลเหอ แต่ธุรกิจหลักของตระกูลเหออยู่ในพื้นที่เจียงเป่ยเมืองเจียงโจวเป็นหลัก ถึงอย่างไรก็คงไม่ได้สร้างแผลลึกให้พวกเขามากเท่าไหร่นัก

เหอซิงหรุงไม่เคยคาดคิดว่าชายชราเฮยซินที่เขาไม่เคยคิดจะใช้จะกลายเป็นฟางเส้นสุดท้ายที่อยู่ในมือ

ในขณะเดียวกัน ภายในใจเหอซิงหรุงก็แทบกระอักเลือด

เขารู้ว่าในเวลานี้ ชายชราเฮยซินคงกำลังยึกยื้อเพื่อเพิ่มราคาอย่างแน่นอน

แต่...ไม่ว่าเขาจะต้องจ่ายด้วยเงินเท่าไหร่ เขาก็ยินยอม

เพื่อฆ่าเฉินจิ้นให้ได้!

ยังมีคนทรยศอย่างเถ่ฉวนและชายชุดดำทั้งหมดที่อยู่ในที่แห่งนี้ ทุกคนจะต้องตาย!

เขาจะเลาะกระดูกถลกหนังคนพวกนี้ เพื่อบรรเทาความคับแค้นใจ

เหอซิงหรุงเตรียมตัวไว้เเล้ว รอเพียงให้ราชสีห์อย่างชายชราเฮยซินคนนี้พร้อมเอ่ยปาก

อย่างไรก็ตาม เขากลับไม่คิดว่าชายชราเฮยซินจะค่อยๆเดินออกมาอย่างช้าช้า

เดิมไม่ได้ให้ความสนใจเขา

เขามองไปทางเฉินจิ้นและพยักหน้ายิ้มว่า “ฉันเป็นแค่แขกที่บ้านตระกูลเหอ ไม่ได้มีความแค้นพยาบาทใด!”